حاج محمد کریم خان کرمانی‌

از ویکی حسین
پرش به: ناوبری، جستجو

حاج محمد در رثای شهدای کربلا، «دیوان مراثی» دارد. ترجمه‌ی ابیات از عربی به شعر فارسی، اثر طبع سیّد محمد رضا نواب رضوی «راضی» است.


انوح کثیبا و العیون نضیب‌ گریم به حزن و خشک شدم چشم اشکبار
و للقلب من نار الکروب لهیب‌ وز آتش مصائب، دل را بود شرار
خلیلی قوما خلیانی و کُریتی‌ خیزید ای دو یار و گذارید با غمم
فلی دون حزنی رنَّه و نحیب‌ کز بهر من ز غصّه فغانی است آشکار
و مالی من بعد الحسین (ع) مسرة بعد از حسین (ع) نیست مرا شادی و سرور
و لیس لطیب العیش فی نصیب‌ دل از صفای زندگیم نیست کامکار
و کیف ارتیاحی و الحسین (ع) مُجدّل‌ شادان چگونه باشم و در خاک و خون حسین (ع)
و اهلوه منهم مقتل و سلیب‌ یارانش کشته، عترتش از نهیب خصم زار
رجال، بوادی الطّف صرعی کأنَّهم‌ مردانی اوفتاده به صحرای طف به خاک
شموس سماء مالُهَّن مغیب‌ مانند، مهر را و نجویند استتار
نساء علی کور الصعاب کأنّها بر پشت اشتران چو اسیرانی از مجوس
اساری مجوسٍ فی الأسار نهیب‌ نسوان اهل بیت وز نهیب عدو فکار [۱]


منابع

دانشنامه‌ی شعر عاشورایی، محمدزاده، ج‌ 2، ص: 893.

پی نوشت

  1. دیوان مراثی؛ ص 158.