اهل بیت (ع)

از ویکی حسین
(تغییرمسیر از اهل بیت)
پرش به: ناوبری، جستجو

اهل بیت (ع) دودمان و خاندان رسول خدا(ص)، اصحاب کساء و ذریه مطهر پیامبر اسلام(ص) است.

اهل بیت در عاشورا[ویرایش | ویرایش مبدأ]

در حادثه عاشورا، امام حسین(ع)، برادران، خواهران، فرزندان و بستگانش که از نسل پیامبر اکرم(ص) در کربلا حضور داشتند، اهل بیت محسوب شده که در پى شهادت آن امام، به اسارت رفتند.

محبت اهل بیت(ع)[ویرایش | ویرایش مبدأ]

محبت ورزیدن به اهل بیت پیامبر(ص)، سفارش خدا و رسول است. در قرآن کریم، اجر رسالت پیامبر، مودت با اهل بیت دانسته شده است:

«قُلْ لاٰ أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِلاَ الْمَوَدَةَ فِی الْقُرْبىٰ».[۱]

و جایگاه‌شان در هدایت امت و نجات پیروان ،چون کشتى نوح به حساب آمده‌است.

ابوذر از رسول خدا نقل کرده که فرمود:

«إِنَّمَا مَثَلُ أَهْلِ بَیتِی فِیکُمْ کَمَثَلِ سَفِینَةِ نُوحٍ، مَنْ دَخَلَهَا نَجَی، وَ مَنْ تَخَلَّفَ عَنْهَا غَرِقَ».[۲]

طبق روایات، اطاعت ائمه(ع) فرض است و مودتشان لازم و نافرمانى آنان گناه و هر که با محبت آنان بمیرد، شهید مرده است. ولایت آنان فریضه است و عامل قبولى اعمال و جواز عبور از صراط میباشد و دشمنشان، دشمن خدا هستند.

ابو بصیر، از امام صادق(ع) پرسید: «آل محمد» کیانند؟ فرمود: ذریه و نسل او. پرسید: «اهل بیت محمد» کیانند؟ فرمود: امامانى که اوصیاى اویند. پرسید: «عترت» او چه کسانند؟ فرمود: اصحاب عبا.[۳]

اهل بیت، بمنزله رابط حیات‌بخش بین ما و خدایند، که اگر این رابطه قطع شود، ارتباطمان با خدا قطع شده است. در تعلیم و تبیین معارف دین هم این نقش را دارند و شناخت قرآن و درک حقایق آن را باید از آنان آموخت، که علمشان از سوى خداوند است و پروردۀ خانۀ وحى و وارثان علوم پیامبرند. شفاعت و توسل، به دست آنان و به آنان انجام مى‌گیرد و زدودن تحریف از چهره دین و مقابله با بدعت‌ها از رسالت‌هاى آنان است.

آنگونه که دانش‌آموز، از طریق معلم با کتاب آشنا مى‌شود، ائمۀ اهل بیت(ع)، معلمان این کتاب اند. اگر از کلاسى معلم را بردارند، از کتاب تنها کارى ساخته نیست. تفکر «حَسْبُنَا کِتَابُ الله‏» (کتاب خدا برای ما کافی است) به همین دلیل، اشتباه است. این دو «ثقلین»، از هم جدایى‌ ناپذیرند، تا روز قیامت و حضور در کنار کوثر.

شما اى عترت مبعوث خاتم شما اى برترین اولاد آدم
شما از اهل بیت آفتابید گل جان محمّد را گلابید
امیر کشور دلها شمایید شما آیینه‌هاى حق نمایید
دیانت بى‌شما کامل نگردد بجز با عشقتان دل، دل نگردد
شما تفسیر «نور» و «و الضحى» یید شما معناى قرآن و دعایید
امامید و شهیدید و گواهید مصون از هر خطا و اشتباهید
شما راه خدا را باز کردید شهادت را شما آغاز کردید
فدا کردید جان تا دین بماند به خون خفتید تا آیین بماند
شما شیرازۀ امّ الکتابید شما میزان حق روز حسابید
{تولّاى شما فرض خدایى است قبول و ردّ آن مرز جدایى است
هر آن کس را که در دینِ رسول است ولایت، مُهر و امضاى قبول است
ولایت، گنج عشقى در دل ماست محبّت هم سرشته با گِل ماست
دل و جان جهانى عاشق آباد فداى نام شیرین شما باد[۴]

زیارت جامعه، از متون معتبرى است که یک دوره شناخت ائمه(ع) و اهل بیت(ع) است.[۵]

منابع[ویرایش | ویرایش مبدأ]

پی‌نوشت[ویرایش | ویرایش مبدأ]

  1. شورى، آیه 23.
  2. بحار الأنوار، ج 23، ص 121، کنز العمّال، ج 12،حدیث 34144.
  3. بحار الأنوار، ج 25، ص 216.
  4. تلخیصى از مثنوى«اهل بیت آفتاب»از:نویسنده.
  5. درباره اهل بیت،از جمله ر.ک: «اهل البیت، مقامهم، منهجهم، مسارهم» از: مؤسسة البلاغ.