هاشم شیرازی از شعرای قرن سیزدهم ایرانی است.
| هاشم شیرازی
|
| نام اصلی
|
محمدهاشم شیرازی
|
| زمینهٔ کاری |
شعر و ادبیات
|
| ملیت
|
ایرانی
|
| پیشه
|
شاعر
|
| سبک نوشتاری
|
سبک عراقى
|
| تخلص
|
هاشم
|
محمدهاشم شیرازى به دو زبان فارسى و عربى و در سبک عراقى شعر مىسرودهاست. در تذکره مرآةالفصاحه نمونههایى از شعر عربى و فارسى او آمده است.[۱]
| اى پرتو جلال و جمال و بهاى حق |
|
وى مظهر کمال و صفا و ضیاى حق |
| اى تربت مقدس تو فتح کارها |
|
وى مرقد منیر تو، کوى صفاى حق |
| زینب چو دید جسم برادر به خون تپان |
|
گفتا: فدات جان من، اى جان مصطفى! |
| چون شد که باد حادثه افکند بر زمین |
|
این نخل سربلند ز بستان مصطفى؟ |
| آن دم که جسم پاک على اکبرش تپید |
|
در خاک و خون، به دامن صحراى کربلا |
| شد ناامید و گفت به حسرت به نعش او |
|
بر این سراى یا ولدى! بعدک العفا |
| فریاد العطش به سما مىرود هنوز |
|
از دشت کربلا، به هزاران فغان و آه |
| سرهاى سروران، به سر نیزۀ جفا |
|
وز سیلى خسان، گل رخسار ما سیاه |
| آه از دمى که عترت و اولاد مصطفى |
|
کردند رو به مقتل سلطان کم سپاه |
| دیدند پیکر شهدا گشته چاک چاک |
|
بىدست و پا و بىسر و بىافسر و کلاه[۲] |
- ↑ همان، ص ۷۰۴ و ۷۰۵.
- ↑ همان، ص 704 و ۷۰۵.
شاعران |
|---|
| قرن اول | |
|---|
| قرن دوم | |
|---|
| قرن سوم | |
|---|
| قرن چهارم | |
|---|
| قرن پنجم | |
|---|
| قرن ششم | |
|---|
| قرن هفتم | |
|---|
| قرن هشتم | |
|---|
| قرن نهم | |
|---|
| قرن دهم | |
|---|
| قرن یازدهم | |
|---|
| قرن دوازدهم | |
|---|
| قرن سیزدهم | |
|---|
| قرن چهاردهم | |
|---|
| قرن پانزدهم | |
|---|