امیر اکبرزاده
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
امیر اکبرزاده (زاده 1359 در قم) شاعر ایرانی است.
آثار[ویرایش | ویرایش مبدأ]
- آتش زیر چتر باران
- باد پستچی خوبی نیست
- پروانههای کولی
- تو ماه میروی
- تمام آدمها یک خواب میبینند
- چراغ پنجرهها روشن است
اشعار[ویرایش | ویرایش مبدأ]
رباعى[ویرایش | ویرایش مبدأ]
| او منتظر وقت سفر بود، نبود؟ | مشتاق گذشتن از خطر بود، نبود؟ | |
| تا لحظۀ آخر به خودش فکر نکرد | شش ماهه کفن پوش پدر بود، نبود؟ |
افتاده روى خاک تن دریا به حضرت ابو فاضل(ع)[ویرایش | ویرایش مبدأ]
| دنبال ردّ پاىِ که مىگردد | بر خاکهاى تبزدۀ صحرا؟ | |
| دنبال بىنشانِ نشان کیست | مجنون گمشده؟! نه خودِ لیلا! | |
| افتاده به شماره نفسهایش | پژمرده است باغ لبان او | |
| افتاده است لرزه به زانویش | چیزى نمانده است که او از پا... | |
| با چشمهاى مضطربش دارد | از عمق زخم حادثه مىگوید | |
| از ظهر خشکسالىِ باغى سبز | یک عصر قبل از آنکه رسد فردا | |
| دنبال ردّ پاى نگاهش رفت | بغضى شکفت گوشۀ چشمانش | |
| آتش زبانه مىکشد از سینهش | هُرم عطش گرفته گلویش را | |
| پشت سرش هر آنچه که بود و بود | هجده گل سپید که قرمز شد | |
| پژمرده است باغ میان خون | خشکیده است باغ لب دریا | |
| از باغ مانده دسته گلى پرپر | هجده گلى که هدیه به یک تن شد | |
| یک دسته گل به نیّت یک مادر | یک دسته گل به خاطر یک زهرا | |
| امّا نگاه او به کجا مىرفت | تنها به سمت غربت نخلستان؟ | |
| آنجا کنار رود چه مىخواهد؟ | بوى گلى شنیده مگر آنجا؟ | |
| بر خاک داغ قدمهایش | هر گوشه مىروند، مگر یابند | |
| نام و نشان گمشدهاى از عشق | تعبیر عاشقانۀ یک معنا | |
| مىبیند از دریچۀ چشمى خیس | باور ندارد آنچه که مىبیند | |
| افتاده قرص ماه میان خون | افتاده روى خاک تن دریا | |
| دنبال ردّپاىِ...نمىگردد | افتاده روى خاک دو دست آب | |
| افتاده روى خاک،کنار مشک | دستان آبآور یک سقا! |