خاکى شیرازى

خاکی شیرازی (م ۱۲۸۶ ه. ق) شاعر و درویش قرن سیزدهم هجرى بود.

خاکی شیرازی
نام اصلی	ملا محمدابراهیم قارى
زمینهٔ کاری	شاعر
مرگ	۱۲۸۶ ه. ق
ملیت	ایرانی
جایگاه خاکسپاری	وادى‌السلام
تخلص	خاکى
اثرگذاشته بر	شاعران عاشورایی قرن سیزدهم

آثار

از ملا محمدابراهیم قاری متخلص به خاکی شیرازی اشعار پراکنده‌اى در دو تذکره «حدیقةالشعراء» و «مرآةالفصاحه» به چاپ رسیده‌است که در سبک عراقى است و او از شیوه بیانى این سبک براى به تصویر کشیدن مطالبى که در نظر داشته استفاده کرده‌است.

اشعار

شنیده‌اید حسینى به ظلم گشت شهید		ندیده‌اید که چشم سپهر خون بارید
شنیده‌اید که کردند تیربارانش		ندیده‌اید به یاران و عترتش چه رسید
شنیده‌اید که از خون سر نمود وضو		ندیده‌اید که چون در سجود سر بخشید!

بند سوم دوازده‌ بندى در مراثى سالار شهیدان

چون شهسوار عرصه میدان کربلا شد		غوطه‌ور به لجّه عمان کربلا
بارید آسمان به زمین بس که سیل خون		شد مهر و ماه غرقه طوفان کربلا
شیرخدا به راحت و آلوده گرگ چرخ		دندان به خون یوسف کنعان کربلا

مسجد به دیر و سَبحه به زنّار شد بدل		چون شد فسرده شمع شبستان کربلا
از تندباد حادثه دوران به باد داد		بشکفت هر گلى ز گلستان کربلا
در جوى خون لاله‌عذاران سرو قد		گردیده لاله‌زار بیابان کربلا
غیر از سرشک حسرت و آب دل کباب		آبى که زد بر آتش مهمان کربلا
آل زنا غنوده بر اورنگ زرنگار		و اندر خرابه پرده‌نشینان کربلا
اى زادۀ زیاد، کجا مى‌رود زِ یاد		ظلمى که از تو رفت به سلطان کربلا
تا روز حشر لعنت حق بر یزید باد		«هل من مَزید» نار بر او مزید باد!
مظلوم کربلا! سر و جانم فداى تو		نبود به جان تو به سرم جز هواى تو
هر صبح و شام و روز و شب و سال و ماه عمر		چون نی نوا کنم ز غم نینواى تو

رباعى

محبوب قلوب عالمین است حسین		زینت ده بزم شور و شین است حسین
امروز اگر نجات فردا طلبى		مى‌دان به یقین همه حسین است حسین
به کربلا ز نجف یا على! تعال تعال		ببین به حال حسین و بر او بنال بنال
مه محرمش از تشنگى چو ماه صیام		بر او قتال حلال و حرام آب زلال!
هزار و نهصد و پنجاه زخم بر بدنش		نه سر عمامه نه تن سر ز ظلم اهل ضلال
به پیشگاه خسان صف‌زنان نگر ز جفا		سر برهنه و روى گشاده عترت و آل

منابع

• دانشنامه‌ی شعر عاشورایی، محمدزاده، ج‌ ۲، ص: ۹۱۰.

• محمدعلی مجاهدی، کاروان شعر عاشورا، زمزم هدایت، ج ۱، ص ۳۱۳-۳۱۵.