آفرین لاهوری

از ویکی حسین
پرش به: ناوبری، جستجو

فقیر الله لاهوری متخلص به «آفرین» از شاعران سدۀ دوازدهم هجری در هند است.

آفرین لاهوری
نام اصلی فقیر الله
ملیت هندی
پیشه شاعر و نویسنده
تخلص «آفرین»






دیوان لاهوری[ویرایش | ویرایش مبدأ]

دیوانی از لاهوری به یادگار مانده است. دیوان وی مشتمل بر چهار هزار بیت و اشعارش در قالب‌های غزل، قصیده، مخمس و ترجیح بند سروده شده است. در دیوان آفرین لاهوری، قصایدی در مدح و ستایش حضرت رسول اکرم و نیز یک مرثیه در قالب ترجیع ‌بند در مدح و رثای حسنین سروده شده است. محتوا و مضمون این ترجیح بند بلند به شرح زیر است:

- مدح و ستایش سیدالشهدا (ع) و مقام شامخ ‌آن حضرت و برادر گرامیشان؛

- حلول ماه محرم و تازه‌ شدن غم هر ساله؛

- اشاره به عمق حادثۀ کربلا و سوگ نامۀ افلاکیان و قدسیان در آن غم؛

- شکوه و شکایت شاعر از خویش به جهت ناتوانی در گریستن درین غم.

اوج احساسات و عواطف شاعر دربنـدی که با واژۀ «فریاد» آغاز شده، محسوس است. زبان شاعر در این ابیات ساده است، ولی روان نیست.

کتاب شناسی[ویرایش | ویرایش مبدأ]

کلیات آفرین لاهوری، اثر فقیرالله آفرین لاهوری، به اهتمام غلام ربانی. لاهور: پنجابی ادبی آکادمی، 1967 میلادی.