حسن بن علی زبیر: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی حسین
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جزبدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۳: خط ۳:
| عنوان            = حسن بن علی  
| عنوان            = حسن بن علی  
| نام              =  قاضی رشید
| نام              =  قاضی رشید
| زادروز            = [[1106 (میلادی)|1106م]]/ [[500 (قمری)|500ق]]
| زادروز            = 1106 (میلادی)/ 500 (قمری)
| زادگاه            = [[اسوان]]، [[مصر]]
| زادگاه            = اسوان، مصر
| تاریخ مرگ        = [[1165 (میلادی)|1165م]]/ [[ربیع‌الثانی]] [[561 (قمری)|561ق]]
| تاریخ مرگ        = 1165 (میلادی)/ ربیع‌الثانی،561 (قمری)
| مکان مرگ          = [[قاهره]]
| مکان مرگ          = قاهره
| محل زندگی        = [[مصر]]
| محل زندگی        = مصر
| پیشه              = [[قاضی]]، [[نویسنده]]، [[ادیب]] و [[شاعر]]
| پیشه              = قاضی، نویسنده، ادیب و شاعر
| لقب              = قاضی مهدّب
| لقب              = قاضی مهدّب
| شناخته‌شده برای    =
| شناخته‌شده برای    =
| نقش‌های برجسته    =
| نقش‌های برجسته    =
| آثار              = «الأنساب»
| آثار              = «الأنساب»
| خویشاوندان سرشناس = برادرش: [[قاضی رشید]]
| خویشاوندان سرشناس = برادرش، قاضی رشید
}}
}}'''حسن بن علی زبیر'''، از شعرای مصر است.
ابو محمّد، حسن بن علی بن ابراهیم بن زبیر ملقب به قاضی مهذّب، از ندمای «صالح بن رزیک» وزیر مصر بود. او و برادرش رشید هر دو شاعر بودند.
ابو محمّد در ربیع الاخر سال 561 (ه. ق.) در مصر درگذشت. <ref>ادب الطف؛ ج 3، ص 77.</ref>


== زندگینامه ==
ابومحمّد، حسن بن علی بن ابراهیم بن زبیر ملقب به قاضی مهذّب، از ندمای «صالح بن رزیک» وزیر مصر بود. او و برادرش رشید هر دو شاعر بودند. ابومحمّد در ربیع الاخر سال 561 (ه. ق.) در مصر درگذشت. <ref>ادب الطف؛ ج 3، ص 77.</ref>


'''رثای حسین «ع»:'''
== نمونه اشعار ==
'''رثای حسین (ع):'''




خط ۴۵: خط ۴۶:
1- از گروهی دور شدم که برای غذای مهمانان، سمّ مهلک تهیه کردند و قبل از آنان کسی این‌چنین نکرده بود.
1- از گروهی دور شدم که برای غذای مهمانان، سمّ مهلک تهیه کردند و قبل از آنان کسی این‌چنین نکرده بود.


2- مگر کسانی‌که حسین (ع) به منزل آنان فرود آمد و از بین تمام سرزمین‌ها، سرزمین آنها را اختیار کرد.
2- مگر کسانی‌که [[امام حسین|حسین (ع)]] به منزل آنان فرود آمد و از بین تمام سرزمین‌ها، سرزمین آنها را اختیار کرد.


3- آنها بعد از رها کردن دین و جلوگیری از رسیدن به آب، از آب شمشیرها سیرابش کردند.
3- آنها بعد از رها کردن دین و جلوگیری از رسیدن به آب، از آب شمشیرها سیرابش کردند.


4- تا اینکه او تشنه‌کام به طرف مرگ رفت. چه بزرگوار است کسی‌که تشنه‌لب به سوی شهادت می‌رود.
4- تا اینکه او تشنه‌کام به طرف مرگ رفت. چه بزرگوار است کسی‌که تشنه‌لب به سوی [[شهادت]] می‌رود.


5- به خدا سوگند که با کشتن حسین (ع) نه تنها ایمان خود بلکه اساس ایمان را درهم شکستند.
5- به خدا سوگند که با کشتن [[حسین بن على (ع)|حسین (ع)]] نه تنها ایمان خود بلکه اساس ایمان را درهم شکستند.


6- (حسین (ع) و یارانش) در راه خدا به فرمان شمشیر گردن نهادند و زیر بار فرزندان ابو سفیان نرفتند.
6- (حسین (ع) و یارانش) در راه خدا به فرمان شمشیر گردن نهادند و زیر بار فرزندان [[ابوسفیان]] نرفتند.


7- آنان مرگ باعزّت و افتخار را برگزیدند و از زندگی توأم با ذلّت و خواری دست کشیدند.
7- آنان مرگ باعزّت و افتخار را برگزیدند و از زندگی توأم با ذلّت و خواری دست کشیدند.
خط ۶۲: خط ۶۳:


10- بنابراین در میزان روز قیامت گناه مشرکان از آنها سبکتر است.
10- بنابراین در میزان روز قیامت گناه مشرکان از آنها سبکتر است.
==منابع==
==منابع==


دانشنامه‌ی شعر عاشورایی، محمدزاده، ج‌1، ص:262.
* [http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&id=700738&pageStatus=1&sortKeyValue1=sortkey_title&sortKeyValue2=sortkey_author دانشنامه‌ی شعر عاشورایی، محمدزاده، ج‌1، ص:262.]


==پی نوشت==
==پی نوشت==
خط ۷۶: خط ۷۳:
[[رده:شاعران]]
[[رده:شاعران]]
[[رده:شاعران عرب]]
[[رده:شاعران عرب]]
<references />{{شاعران}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۱۴

حسن بن علی
قاضی رشید
زادروز 1106 (میلادی)/ 500 (قمری)
اسوان، مصر
درگذشت 1165 (میلادی)/ ربیع‌الثانی،561 (قمری)
قاهره
محل زندگی مصر
پیشه قاضی، نویسنده، ادیب و شاعر
لقب قاضی مهدّب
آثار «الأنساب»
خویشاوندان برادرش، قاضی رشید

حسن بن علی زبیر، از شعرای مصر است.

زندگینامه[ویرایش | ویرایش مبدأ]

ابومحمّد، حسن بن علی بن ابراهیم بن زبیر ملقب به قاضی مهذّب، از ندمای «صالح بن رزیک» وزیر مصر بود. او و برادرش رشید هر دو شاعر بودند. ابومحمّد در ربیع الاخر سال 561 (ه. ق.) در مصر درگذشت. [۱]

نمونه اشعار[ویرایش | ویرایش مبدأ]

رثای حسین (ع):


1- و هجرت قوما ما استجاز سواهم‌قدما قری الضیفان بالذیفان

2- إلا الأولی نزل الحسین بدارهم‌و اختار أرضهم علی البلدان

3- و سقوه إذ منعوا الشریعة بعدمارفضوا الشریعة ماء کان یمان

4- حتی لقد ورد الحمام علی الظماأکرم به من وارد ظمآن

5- تاللّه ما نقضوا هناک بقتله‌الایمان بل نقضوا عری الإیمان

6- نزلوا علی حکم السیوف و قد أبوفی اللّه حکم بنی أبی سفیان

7- و تخیروا عز الممات و فارقوافیه حیاة مذلة و هوان

8- و أنیخ فی تلک القفار حمامهم‌فأتیح لحم اللیث للسرحان

9- عجبا لهم نقلوا رؤسهم و قدنقلوا فضائلهم عن القرآن

10- فالمشرکون أخف جرما منهم‌و أشف یوم الحشر فی المیزان [۲]


1- از گروهی دور شدم که برای غذای مهمانان، سمّ مهلک تهیه کردند و قبل از آنان کسی این‌چنین نکرده بود.

2- مگر کسانی‌که حسین (ع) به منزل آنان فرود آمد و از بین تمام سرزمین‌ها، سرزمین آنها را اختیار کرد.

3- آنها بعد از رها کردن دین و جلوگیری از رسیدن به آب، از آب شمشیرها سیرابش کردند.

4- تا اینکه او تشنه‌کام به طرف مرگ رفت. چه بزرگوار است کسی‌که تشنه‌لب به سوی شهادت می‌رود.

5- به خدا سوگند که با کشتن حسین (ع) نه تنها ایمان خود بلکه اساس ایمان را درهم شکستند.

6- (حسین (ع) و یارانش) در راه خدا به فرمان شمشیر گردن نهادند و زیر بار فرزندان ابوسفیان نرفتند.

7- آنان مرگ باعزّت و افتخار را برگزیدند و از زندگی توأم با ذلّت و خواری دست کشیدند.

8- مرگ آنان در این بیابان منزل کرده بود، به همین جهت خوردن گوشت شیران برای گرگها آسان شده بود.

9- چه شگفت است که سر آنها را (بالای نیزه) جابه‌جا می‌کنند، در همان حال از فضایل آنان‌که در قرآن آمده حرف می‌زنند.

10- بنابراین در میزان روز قیامت گناه مشرکان از آنها سبکتر است.

منابع[ویرایش | ویرایش مبدأ]

پی نوشت[ویرایش | ویرایش مبدأ]

  1. ادب الطف؛ ج 3، ص 77.
  2. همان؛ ج 3، ص 72 و 73.