زین العابدین «ع»
زین العابدین(ع)، پیشواى چهارم شیعان و فرزند سیدالشهدا (ع) میباشد. خطای لوا: روند نتوانست ایجاد شود: proc_open(): Fork failed: Resource temporarily unavailable
زندگینامه[ویرایش | ویرایش مبدأ]
امام سجاد(ع) در سال ۳۸ هجرى در مدینه به دنیا آمد. در حادثه کربلا حدود ۲۴ سال داشت، پس از شهادت پدر نیز مدت ۳۵ سال امامت کرد. مادرش شهربانو دختر یزدگرد بود. در حادثه کربلا آن حضرت ازدواج کرده و داراى فرزند بود و فرزند خردسالش امام باقر(ع) هم در کربلا حضور داشت.[۱]
آن حضرت در سال ۹۵ هجرى با دسیسه ولید بن عبدالملک به شهادت رسید و در بقیع، مدفون شد.[۲]
نقش آن حضرت در نهضت عاشورا[ویرایش | ویرایش مبدأ]
حضرت سجاد فرزند سیدالشهدا(ع)، در حادثه کربلا حضور داشت و بعلت بیمارى در خیمه بسترى بود و همراه با اهل بیت، پس از شهادت امام حسین(ع) به اسیرى رفت و با حالتى دشوار و غمبار، که غل و زنجیر به دست و گردن آن حضرت بسته بودند، به کوفه و از آنجا به شام برده شد. در کاخ یزید هم خطبه بسیار مهمى ایراد کرد که چهره یزید افشا شد و مردم شام نسبت به ماهیت حادثه کربلا آگاه شدند.
نقش عمده آن حضرت در نهضت عاشورا، پیامرسانى خون شهیدان کربلا و حفظ دستاوردهاى آن انقلاب خونین و اهداف پدر، از تباه شدن و تحریف گشتن بود. این رسالت، در قالب ایراد خطبهها توسط آن حضرت و عمهاش زینب(س) انجام گرفت.
سخنان امام سجاد در بارگاه یزید، چنان او را به خشم آورد که دستور کشتنش را داد اما حضرت زینب، جان خود را سپر بلا قرار داد و نگذاشت. در دفن اجساد شهداى اهل بیت در کربلا، به یارى طایفه بنى اسد آمد و پس از خاکسپارى پیکر سید الشهدا(ع) روى قبر آن حضرت نوشت: «هذا قبرالحسین بن على بن ابى طالب، الذى قتلوه عطشانا غریبا». [۳]
پس از عاشورا، حضرت سجاد(ع) دوران بسیار سخت و خفقان بارى را با خلفاى اموى سپرى کرد. ولید بن عبدالملک و هشام بن عبدالملک، از خلفاى معاصر او بودند.
«صحیفه سجادیه» مجموعهاى از دعاهاى آن حضرت است که اینک در دست ما بعنوان گنجینهاى از معارف دینى موجود است.
منبع[ویرایش | ویرایش مبدأ]
پینوشت[ویرایش | ویرایش مبدأ]
خاندان پیامبر (ص)
|
|---|