اسلم ترکى

از ویکی حسین
پرش به: ناوبری، جستجو

یکى از شهداى کربلا، وى غلام سید الشهدا (ع) و ترک زبان بود، تیرانداز و کماندار بود و کاتب امام حسین (ع) به شمار مى‌رفت. قارى قرآن و آشنا به عربى بود. برخى نام او را سلیمان و سلیم هم نوشته‌اند. [۱] روز عاشورا که اذن میدان گرفت، اینگونه رجز مى‌خواند:

البحر من طعنى و ضربى یصطلى و الجوّ من سهمى و نبلى یمتلى
اذا حسامى فى یمینى ینجلى ینشق قلب الحاسد المبجّل [۲]

دریا از ضربت نیزه و شمشیرم مى‌جوشد و آسمان از تیرم پر مى‌شود، آنگاه که تیغ در کفم آشکار شود، قلب حسود متکبّر را مى‌شکافد. وى دلاورانه جنگید و بر زمین افتاد.



امام به بالین او آمد و گریست و چهره بر چهره‌اش نهاد. اسلم، چشم گشود و حسین (ع) را بر بالین خود دید، تبسّمى کرد و جان داد.[۳]

یکجا رخ غلام و پسر بوسه داد و گفت: در دین ما سیه نکند فرق با سفید جون


منابع[ویرایش | ویرایش مبدأ]

  • جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، قم، معارف، ج1، ص 49.


پی نوشت[ویرایش | ویرایش مبدأ]

  1. انصار الحسین،ص 58.
  2. مقتل خوارزمى،ج 2،ص 24.
  3. بحار الأنوار،ج 45،ص 30،عوالم(امام حسین)،ص 273.