حکیم‌ بن‌ طفیل‌ سنبسی

از ویکی حسین
پرش به: ناوبری، جستجو

حکیم‌ بن‌ طفیل‌ سنبسی، از سران اشراف کوفه و از سپاهیان عمر بن‌ سعد در کربلا بود. ‌او علاوه بر اینکه در شهادت عباس (ع) دست داشت، عضو جوخه تیرباران امام هم بود و پس از شهادت امام حسین (ع) نیز بر بدن مطهر امام اسب تازاند. حکیم نیز از ابن‌ زیاد جایزه‌ ناچیزی‌ گرفت.[۱]


مشخصات فردی
نام کامل حکیم‌ بن‌ طفیل‌ سنبسی
نقش در واقعه کربلا
نقش‌های برجسته علاوه بر اینکه در شهادت عباس (ع) دست داشت، عضو جوخه تیرباران امام هم بود و پس از شهادت امام حسین (ع) نیز بر بدن مطهر امام اسب تازاند



نقش در واقعه کربلا[ویرایش | ویرایش مبدأ]

بنا به نقل تاریخ، عباس‌ بن‌ علی‌ بن‌ ابی‌ طالب (ع)، پس از شهادت همه اصحاب و خاندان و زمانی که تشنگی‌ به‌ حرم‌ فشار ‌آورد، با اذن‌ امام به‌ جانب‌ فرات‌ رهسپار شد و خود را به‌ آنجا‌ رساند.[۲] مشک‌ را پر از آب‌ کرد و در بازگشت‌ به‌ خیمه‌ها با سپاه‌ دشمن‌ که‌ فرات‌ را در محاصره‌ داشتند، درگیر شد و در حمله‌ای‌ دست ‌راست‌ و سپس‌ دست‌ چپش‌ قطع‌ شد و با ضربه‌ای‌ که‌ بر فرقش‌ وارد شد، از اسب‌ به زمین افتاد و پس‌ از جراحت‌های‌ بسیار و ضعف‌ عجیبی‌ که‌ بر او عارض‌ شده‌ بود، به‌ دست‌ زید بن‌ رقّاد جنبی‌ و حکیم‌ بن‌ طفیل ‌سنبسی‌ به شهادت‌ رسید.[۳] حکیم‌ بن‌ طفیل ‌پس از شهادت عباس (ع)، جامه و سلاح او را ربود.[۴] او عضو جوخه تیرباران امام‌ حسین (ع) نیز بود. در روز عاشورا تیری به سوی امام‌ حسین (ع) پرتاب کرد.[۵]

مرگ[ویرایش | ویرایش مبدأ]

حکیم‌ بن‌ طفیل سرانجام به دستور مختار به سزای اعمال جنایتکارانه‌اش رسید و به سختی کشته شد. بنا به نقل طبری، مختار ابن‌ کامل را با افرادی به سوی خانه حکیم‌ بن‌ طفیل فرستاد تا او را دستگیر کنند. ابن‌ کامل به او دست یافت و در اختیار افرادش قرار داد تا او را مجازات کنند. آنان از او پرسیدند چرا به امام‌ حسین (ع) تیر پرتاب کردی؟ گفت من تیر پرتاب کردم اما به جامه امام برخورد کرد و بدنش آسیب ندید. افراد ابن‌ کامل او را در کنار دیواری قرار دادند و تیرباران کردند تا مُرد[۶] و به روایتی دیگر همراه گروهی که بر بدن امام اسب تارانده بودند، به پشت خواباندند و با میخ‌های آهنین دست و پایشان را به زمین کوبیدند و با اسب‌هایی با نعل آهنین بر بدن‌های پلید آنان تاختند و آنقدر ادامه دادند تا به هلاکت رسیدند. سپس جسدهای آنان را سوزاندند.[۷]

منبع[ویرایش | ویرایش مبدأ]

مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 263-264.

پی نوشت[ویرایش | ویرایش مبدأ]

  1. - اللهوف فی قتلی الطفوف (مقتل الحسین)، ابن طاووس، علی بن موسی بن محمد، نجف: الحیدریه، 1385 قمری.
  2. - ارشاد فی معرفه حجج‌الله علی‌العباد، شیخ مفید، محمدبن محمدبن نعمان، بیروت: 1414 قمری.، ج2، ص260.
  3. - الطبقات الکبری، ابن سعد کاتب واقدی، محمد، چاپ احسان عباس، بیروت: دار صادر، 1405 قمری.، ج5، ص475؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج5، ص468؛ مقاتل الطالبیین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.، ص90؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص92.
  4. - انساب الاشراف، ج3، ص407، ج6، ص408؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج6،ص63؛ مقاتل الطالبیین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.، ص90؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص243؛العبر و دیوان المبتدأ و الخبر (تاریخ ابن خلدون)، این خلدون، عبدالرحمن بن محمد، ترجمه عبدالمحمد آیتی، تهران: مؤسسه مطالعات فرهنگی و تحقیقات فرهنگی، 1363 شمسی.، ج3، ص34.
  5. - انساب الاشراف، ج3، ص407، ج6، ص408؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج6، ص63؛ مقاتل الطالبیین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.، ص90؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص243؛العبر و دیوان المبتدأ و الخبر (تاریخ ابن خلدون)، این خلدون، عبدالرحمن بن محمد، ترجمه عبدالمحمد آیتی، تهران: مؤسسه مطالعات فرهنگی و تحقیقات فرهنگی، 1363 شمسی.، ج3، ص34.
  6. - تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج6، ص63؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص243.
  7. -اللهوف فی قتلی الطفوف (مقتل الحسین)، ابن طاووس، علی بن موسی بن محمد، نجف: الحیدریه، 1385 قمری.، ص54.