ابو اسماء بشر بن سوط همدانی

از ویکی حسین
پرش به: ناوبری، جستجو

ابو اسماء بشر بن سوط همدانی قابضی، یکی از سربازان عمر بن سعد بود که در کربلا حضور داشت.


مشخصات فردی
نام کامل ابو اسماء بشر بن سوط همدانی قابضی
نقش در واقعه کربلا
نقش‌های برجسته از سربازان عمر بن سعد بود در کربلا



نقش در واقعه کربلا

عبدالرحمن‌ بن‌ عقیل، پسر عموی امام حسین (ع) پس‌ از شهادت برادرش جعفر با اذن‌ امام، به‌ نبرد پرداخت. او پس از کشتن و مجروح کردن تنی چند به محاصره سپاه کوفه در آمد و توسط‌ بشر بن سوط و عثمان‌ بن‌ خالد جهنی به‌ شهادت‌ رسید.[۱] اگر چه در زیارت ناحیه مقدسه نام قاتل او عمر بن خالد بن اسد جُهَنی ذکر شده است که به نظر می‌آید قول اول صحیح است. بشر بن سوط علاوه بر کشتن عبدالرحمن، سلاح و لباس‌های او را نیز غارت کرد. امام حسین (ع) در روز عاشورا، فرزندان‌ عقیل‌ را دعا و کشندگان‌ آنان‌ را لعن‌ کرد و آل‌عقیل‌ را به‌ مقاومت‌ دعوت‌ نمود و به‌ بهشت ‌مژده‌ داد: اَللّهُم‌َ اقْتُل‌ْ قاتِل‌َ آل‌ عقیل . . . صبراً آل‌ عقیل‌ اِن‌َّ مَوْعِدَکم‌ُ الْجَنَّة‌[۲]

مرگ

به نقل طبری، مختار ثقفی، عبدالله‌ بن کامل را سوی بشر بن سوط همدانی و عثمان‌ بن خالد دهمانی فرستاد که در قتل امام حسین (ع) نقش داشته و خون عبدالرحمن را ریخته و اموال او را به تاراج برده بودند. عبدالله‌ بن کامل مسجد بنی‌ دهمان را محاصره کرد و گفت: اگر این‌ دو را نیابم، گردن همه شما را می‌زنم. آنان مهلت خواستند و سواران قبیله را به جستجوی بشر بن سوط و عثمان‌ بن خالد فرستادند، زمانی که آن‌ دو قصد داشتند به جزیره فرار کنند، آنان را دستگیر کرده و به نزد عبدالله‌ بن کامل آوردند. عبدالله‌ بن کامل از اینکه به قاتلین عبدالرحمن‌ بن عقیل دست یافت، خداوند را شکر کرد و سپس در محل ”بئر الجعد“ سر هر دو را از تن جدا و بدن آنان را در بیابان رها کرد و به نزد مختار رفت. مختار گفت: برگرد و بدن آن‌ دو را در آتش بسوزان که نباید خاک شوند.[۳] گاهی از بشر بن سوط همدانی با عنوان بشر بن شمیط قانصی نام برده می‌شود که هر دو یکی هستند.[۴]

منبع

مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 190-191.

پی نوشت

  1. - الطبقات الکبری، ابن سعد کاتب واقدی، محمد، چاپ احسان عباس، بیروت: دار صادر، 1405 قمری، ج5، ص477؛ تاریخ الطبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص447؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص438-439؛ مناقب آل ابی طالب، ابن شهر آشوب مازندارنی، ابوجعفر رشیدالدین محمد بن علی، قم: انتشارات علامه.، ج4، ص105؛ 31. انصار الحسین، محمدمهدی شمس‌الدین، ترجمه سیدناصر هاشم‌زاده، تهران: شرکت چاپ و نشر بین-الملل، 1387 شمسی.، ص150.
  2. - مقاتل الطالبین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.، ص61.
  3. - تاریخ الطبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج6، ص59؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص438-439 .
  4. - ر.ک : تاریخ الطبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج6، ص58؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص240.