سنچ: تفاوت میان نسخه‌ها

{{سوگواری محرم}}

'''سِنْج و دَمام''' از آیین‌های سنتی [[عزاداری]] در مناطق جنوبی کشور [[ایران]] به خصوص شهر [[بوشهر]] است.  در این مراسم  افراد با استفاده از دمام، سنج و بوق مراسم را برگزار می‌کنند. طبق نقل‌های تاریخی، سنج و دمام از کشور [[هند]] یا [[زنگبار|تانزانیا (زنگبار)]] به بوشهر وارد شده است.  

==تاریخچه==

به نظر می‌رسد دمام در اصل دمبام بوده و در قدیم گروهی در بامداد با نواختن آن برای بیدارباش استفاده می‌کردند. نقل شده است که دمام توسط برخی از مردم [[زنگبار]] یا [[هند]] به بوشهر وارد شده است و از آن در مراسم مختلف شادی و غم استفاده می‌کردند و به مرور وارد مراسم [[عزاداری]] شد.<ref>احمدی ری‌شهری، «دمام»، 1382ش، ص24</ref> برخی همراهی سنج با دمام را به اعتقادات بومی مردم بوشهر نسبت می‌دهند که مردم این شهر اعتقاد داشتند فلز شیطان و اجنه را فراری می‌دهد و در اطراف دمام که ساز مقدسی است، سنج آن نواخته می‌شود تا شیاطین به او نزدیک نشوند.<ref>شنبه زاده، «موسیقی کار دریایی بوشهر»، 1377ش، ص117</ref>