شیراز خاستگاه تعزیه

از ویکی حسین
پرش به: ناوبری، جستجو

شیراز خاستگاه تعزیه، کتابی است درباره تعزیه که به کوشش محمد صادق همایونی سروستانی نوشته شده است.

شیراز خاستگاه تعزیه
به کوشش محمد صادق همایونی سروستانی
ناشر بنیاد فارس‌شناسی
محل نشر شیراز
تاریخ نشر 1377
تعداد صفحات ‏‫72
موضوع تعزیه
زبان فارسی
قطع رقعی




چکیده[ویرایش | ویرایش مبدأ]

کتاب «شیراز خاستگاه تعزیه» چکیده‌ای از نظرات صاحب نظران در مورد اهمیت و ارزش و اعتبار تعزیه است.

درباره کتاب[ویرایش | ویرایش مبدأ]

این کتاب تکمله‌ای است به دو کتاب قبلی نویسنده و ناشر کتاب بنیاد فارس‌شناسی است که از چند سال پیش از این در استان فارس به فعالیت مشغول است و هدف خود را پیوند میان گذشته و حال و آینده قرار داده است و فارس‌شناسی را گستره‌ای پهناور در عرصه ایران‌شناسی می‌داند که تاکنون آن‌چنان که شایسته و بایسته است، شناخته و شناسانده نشده است. [۱]

مفهوم تعزیه[ویرایش | ویرایش مبدأ]

مقصود از تعزیه در این کتاب، مفهوم و معنی مطلق نمایشی آن است، در واقع آن امری که عناصر شعر حماسی و غنایی، حرکت، گفتگو و موسیقی پیوسته کنار آن بوده است.

منشأ و مبدأ تعزیه[ویرایش | ویرایش مبدأ]

از نظر نویسنده، سه نظریه در مورد خاستگاه تعزیه وجود دارد:

  • نظریه‌ای پدید آمدن تعزیه را مربوط به دوران صفویه می‌داند
  • نظریه دیگری آن را محدود به دوران زندیه می‌داند
  • نظریه سومی، این پدیده شگرف ملی، مذهبی، هنری را به دوران قاجاریه منسوب می‌دارد.

منبع[ویرایش | ویرایش مبدأ]

سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران

پی نوشت[ویرایش | ویرایش مبدأ]