رحیم ناژفر

از ویکی حسین
پرش به: ناوبری، جستجو

رحیم ناژفر ( ١٣٢٤ ه. ش) نقاش معاصر ایرانی که تصویرگری‌های مذهبی وی با رویکرد سمبولیک سبب ایجاد رویکردی جدید در مکتب سقاخانه‌ای شد.

رحیم ناژفر
رحیم ناژفر.jpg
زادهٔ ١٣٢٤ ه. ش
تهران،
ملّیت ایرانی
حوزهٔ فعالیت نقاشی
امضا

زندگینامه[ویرایش | ویرایش مبدأ]

رحیم ناژفر در ٢ آبان ماه ١٣٢٤ شمسی در بازار عباس آباد تهران به دنیا آمد. پدرش در بازار چلویی داشت. وی در کودکی در مغازه‌ی پدر لیوان می‌شست اما بعد از اینکه در مدرسه باسواد شد، حساب و کتاب دخل را انجام می‌داد. بعد از ظهرها با پدر به قهوه‌خانه‌ای می‌رفت که دیوارهای آن مملو از تابلوهای حماسی و مذهبی بود. در کنار قهوه‌خانه حجره‌ای در بسته بود که همیشه او از پنجره‌‌ی آن به نقاش زبر دستی که طرح‌های حماسی و مذهبی را در آنجا بر پرده می‌کشید، خیره می‌شد. این شروع علاقه وی به هنر نقاشی بود.

او بعد از اتمام دوران ابتدایی به دبیرستان فروغی رفت و در رشته طبیعی به ادامه تحصیل پرداخت. ناژفر همیشه در درس نقاشی بیشترین نمره را کسب می‌نمود به همین دلیل با تشویق معلم خود و علی‌رغم رضایت پدر در آزمون ورودی هنرستان هنرهای زیبا ثبت‌نام کرد. بعد از قبولی در آزمون تحصیل در دبیرستان را رها کرد و به مدت 6 ماه بدون اطلاع پدر به تحصیل در هنرستان پرداخت. بعد از اینکه به واسطه عمویش، پدر از جریان تغییر رشته او با خبر شد، مقرری‌اش را قطع نمود. او با کار در چلویی خرج هنرستان، رفت و آمد و وسایل خود را فراهم می‌کرد و حتی یکبار به دلیل استفاده از رنگ‌های پودری ساخته دست خودش، مورد شماتت معلم قرار گرفت چون نمی‌توانست مانند بقیه همکلاسی‌هایش برای خرید رنگ هزینه کند.

ایشان در ٢٤ بهمن ١٣٤٦ ه.ش زمانی که فقط ٢٢ سال داشت، در خیابان بهار تهران تصادف کرد و به مدت سه ماه در بیمارستان تجریش بستری شد به گونه‌ای که کل بدنش در گچ بود. چند ماه بعد از ترخیض از بیمارستان، پزشکان متوجه شدند که استخوان‌های وی به خوبی جوش نخورده و بالاجبار مجدد در بیمارستان بستری شد و تحت جراحی‌های متعددی قرار گرفت.

یکسال بعد از این ماجرا وی توانست به هنرستان بازگردد اما همه همکلاسی‌هایش فارغ‌التحصیل شده‌بودند به همین خاطر با سال بالایی‌های جدید همکلاسی شد و با تلاش فراوان توانست در دانشکده تزئینی یا دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران پذیرفته شود.

رحیم ناژقر در دانشگاه به شمایل کشی روی آورد و به گونه‌ای حادثه و مصایب را سمبل گونه می‌کشید که نیروهای امنیتی وقت متوجه آن نمی‌شدند. در سالهای آخر دانشگاه نمایشگاهی در «انسیتو گوته» برگزار نمود که به خاطر حال و هوای عاشورایی که داشت، توسط نیروی امنیت وقت تعطیل شد.

ایشان به دعوت «موریس بژار» به همراه خانواده‌اش برای ادامه تحصیل راهی بروکسل شد و پس از بازگشت به تدریس در دانشگاه پرداخت ولی مجدد برای ادامه تحصیل در مقطع دکتری در سال ١٣٦٧ ه. ش راهی فرانسه شد و برای سکونت در همان جا ماند و مانند نقاشان فرانسوی به طراحی از طبیعت روی آورد.

آثار[ویرایش | ویرایش مبدأ]

رحیم ناژفر تابلوی «تشییع شهدا[۱]» را سال ۱۳۵۳ ه. ش به بهانه اعدام «خسرو گلسرخی» به نمایش گذاشت که این اثر با جریان مبارزات انقلابی همراه شد اما فضا و بیانی چنان فانتزی و سمبلیک داشت که مأموران امنیتیِ وقت نمی‌توانستند از آن رازگشایی کنند.[۱]

ایشان نقاشی‌های خود را با مضمون ائمه، شهادت، معراج و بهشت در کتاب «تابلوهای نقاشی» و «نقاشی» به چاپ رسانده‌است.

برخی از آثار ایشان در موزه هنرهای معاصر تهران نگهداری می‌شود.[۲]

نگارخانه[ویرایش | ویرایش مبدأ]

منابع[ویرایش | ویرایش مبدأ]

پی نوشت[ویرایش | ویرایش مبدأ]

  1. تشییع شهدا، رحیم ناژفر، رنگ و روغن روی بوم، ۲۹*۳۰ سانتی‌متر، ۱۳۵۳، برگرفته از کتاب هنر انقلاب
  2. روزنامه شرق