ذو حسم

از ویکی حسین
پرش به: ناوبری، جستجو

ذوحسم نام یکى از منزلگاه‌هاى میان مکه و کربلا است که کاروان امام حسین(ع) از آنجا عبور کرد.

ذوحسم
اطلاعات جغرافیایی
مسیر مکه به کوفه
موقعیت عربستان
قبل از زرود
پس از بیضه
وقایع تاریخی
واقعه کربلا اعلام وفاداری یاران امام حسین(ع)


موقعیت جغرافیایی[ویرایش | ویرایش مبدأ]

منزل ذوحسم در مسیر مکه به کربلا بعد از منزل مغیثه و قبل از منزل بیضه قرار دارد.

وقایع[ویرایش | ویرایش مبدأ]

زمانی که سپاه اعزامى دشمن از کوفه براى امام حسین(ع) آشکار شد، یارانش را به طرف ذو حسم سوق داد و پیش از رسیدن نیروهاى دشمن،در آنجا اردو زد.

حر و سربازانش در همین مکان با امام حسین(ع) برخورد کردند و آن حضرت دستور داد حرّ و سپاه او و حتى اسبانشان را سیراب کنند که از راه رسیده‌بودند و بى‌تاب عطش بودند. امام سپس براى آن گروه سخنرانى کرد و هنگام ظهر، نماز جماعت خوانده شد.حرّ و سپاه او نیز به امام حسین(ع) اقتدا کردند. [۱]

ابا عبدالله(ع) ایستاد و در سخنرانی خود چنین فرمود: «کارها چنان شده‌است که مشاهده می‌کنید. دنیا دگرگون شده و به زشتی گراییده، خوبی پشت کرده و بدی افزون و چیره گشته و از خوبی و راستی و درستی جز به اندازه ته مانده ظرفی و چراگاهی اندک‌مایه و تهی نمانده‌است. آیا نمی‌بینید که به حق عمل نمی‌شود و از باطل باز نمی‌دارند؟ در چنین شرایطی مومن باید مشتاق دیدار خدایش باشد. من مرگ را جز کامیابی شهادت و زندگی با بیدادگران را جز بدنامی و رنج و خواری نمی‌بینم.»

سپس زهیر بن القین برخاست و به یاران گفت: «شما سخن می‌گویید یا من؟» آنها گفتند: «تو بگو.»

زهیر پس از حمد و ثنای الهی به امام عرض کرد: «ای فرزند پیامبر، خداوند قرین رحمتت بدارد. گفتارت را به جان شنیدم و به خدا سوگند اگر دنیا برای ما مکان جاودانه و باقی بود و تنها یاری و پشتیبانی از تو موجب جدایی از دنیا بود، قیام و همراهی با تو را بر زیستن دنیا ترجیح می‌دادیم.»

نافع هلال بن بجلی برخاست و گفت: «به خدا قسم ما دیدار پروردگار خویش را ناخوش نداریم و بر نیت و انگیزه خویش با بصیرت ایستاده‌ایم. با دوست شما دوست و با دشمن شما دشمنیم.»

بریر بن خضیر همدانی گفت: «ای فرزند پیامبر، به خدا سوگند منت خداوند بر ماست که افتخار جنگ در رکاب تو نصیب ما گشت تا برای یاری تو اعضای بدنمان قطعه قطعه شود و جد تو در روز قیامت شفیع ما باشد.»

سپس یاران یکی یکی اعلام وفاداری نمودند.

منبع[ویرایش | ویرایش مبدأ]

پی‌نوشت[ویرایش | ویرایش مبدأ]

  1. مقتل الحسین،مقرّم،ص 215.