جهانگیر نصری اشرفی

از ویکی حسین
پرش به: ناوبری، جستجو

جهانگیر نصری اشرفی (متولد اسفند 1336 در شهرستان بهشهر) پژوهشگر عرصه موسیقی است.[۱]

جهانگیر نصری اشرفی
جهانگیر نصری اشرفی.jpg
متولد اسفند 1336
شهرستان بهشهر
ملیت ایرانی
رشته فعالیت موسیقی

زندگینامه[ویرایش | ویرایش مبدأ]

ایشان از 25 سالگی وارد حوزه موسیقی شد و فعالیت‌های پژوهشی خود را در حوزه فرهنگ اقوام و عشایری و سنن فرهنگ شفاهی از سال 1363 آغاز نموده است. ایشان نزدیک به سه دهه به طور مستمر و متمرکز در این عرصه فعالیت می‌کند. جهانگیر نصری اشرفی در حال حاضر یکی از شاخص ترین پژوهشگر میدانی ایران در حوزه تاریخ و فرهنگ مردم ایران (قوم شناسی و موسیقی شناسی) بوده که تحقیقاتش به عنوان مرجع کورد استفاده قرار می‌گیرد. جهانگیر اشرفی آثار مکتوبی را منتشر کرده است که مورد استقبال مخاطبان قرار است که آثار مکتوب این پژوهشگر شامل نمایش موسیقی در ایران، تاریخ هنر ایران، هنر گران نوروزی و خنیاگران نورزوی، فرهنگ واژگان طبری و غیره می‌شود. همچنین از این هنرمند آثار صوتی زیادی در دست است که میتوان آواز های زار، موسیقی آیینی دو سوی البرز، انجمن موسیقی ایران، موسیقی مازندران، موسیقی گیلان و تالش، موسیقی شیعیان و موسیقی مذهبی ایران را نام برد. جهانگیر اشرفی از جمله کسانی است که معتقد است موسیقی محلی مورد ظلم واقع شده است که این موسیقی یک زمانی از بهترین موسیقی‌های کشور ما بوده است که به دلیل شرایط سخت تغییر ذائقه‌ای مردم این موسیقی رو به مسنوج شدن است. وی معتقد است جشنواره های که برای موسیقی نواحی و محلی برگزار می‌شود پاسخ گوی زحمات هنرمندان بومی‌ ما نیست که البته خیلی از این هنرمندان ناشناخته و در انزوا می‌میرند. وی همچنین فعالیت‌های صحنه‌ای زیادی انجام داده است ایشان دبیر انجمن موسیقی نواحی ایران در تهران و کرمان و دبیر انجمن کوچ لرستان و خرم آباد بوده است. ویژگی آثار این پژوهشگر تمرکز بر فعالیت های میدانی و پژوهش‌هایی است که مستقیما از فرهنگ و سنت‌های شفاهی ایران برداشت می‌شود. بخشی دیگر از آثار نصر اشرفی: گوسان پارسی در قالب 15 سی دی موسیقایی، کتاب گوسان پارسی (بررسی داستان پردازی اقوام در فرهنگ ایران)، مجموعه سیمرغ شامل 3 لوح فشرده، یک کتابچه بازتاب ذکرهای نقش بندی خراسان، مجموعه گرگان یولی (سبک موسیقی ترکمنی ایران)، کتاب کوچ (بررسی فرهنگ موسیقایی اقوام ایران)، کتاب و آلبوم ققنوس (بررسی گوشه ها در تعزیه نواحی ایران)، چندین مقاله در فصل نامه مقام و چندین کتابچه مختلف فرهنگ ملی را از طریق حوزه هنری و یا انتشارات سوره مهر از خود به جا گذاشته است. انتشار فرهنگ سوگ آواهای مذهبی ایران که قسمت اول اختصاص به سوگ آواهای محرم دارد و نیز اثر خنیاگران نوروزی (بررسی نوروز خوانی های ایران، تاجیکستان و ازبکستان) ، کتاب فرهنگ اصطلاحات و آئین‌های محرم اشاره کرد.[۲]

آثار[ویرایش | ویرایش مبدأ]

آلبوم موسیقی[ویرایش | ویرایش مبدأ]

کتاب[ویرایش | ویرایش مبدأ]

مقاله[ویرایش | ویرایش مبدأ]

مدخل[ویرایش | ویرایش مبدأ]

مصاحبه[ویرایش | ویرایش مبدأ]

  • «نمایش اندوه: گفتگو با دکتر جهانگیر نصری اشرفی، پژوهشگر موسیقی تعزیه»، همشهری، 8 بهمن 1385، ص 16.

منبع[ویرایش | ویرایش مبدأ]

  • مأخذ شناسی مناسک آیینی شیعه در ایران و جهان، پیمان اسحاقی.

پی نوشت[ویرایش | ویرایش مبدأ]