کجاوه

از ویکی حسین
نسخهٔ تاریخ ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۴۱ توسط 89.165.11.205 (بحث)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو

کجاوه، محمل، هودج، عمارى، نشیمن و جایگاهى است که بر شتر و استر بار کنند و در هر طرفى یکى بنشیند. نشیمن روپوش دار می‌باشد.‌[۱]

مفهوم[ویرایش | ویرایش مبدأ]

در منابع و مقتلها آمده است که امام سجاد(ع) را در طول سفر اسارت، بر شتر بى‌جهاز و کجاوه نشانده بودند.یا آنکه زنان و کودکان اهل بیت، بر کجاوه‌ها نشسته بودند. [۲] در بعضى نقلها آمده‌است که چون در کوفه سر اباعبداللّه(ع) را پیشاپیش سرها آوردند و چشم زینب بر آن سر تابان افتاد،پیشانى خود را به جلوى محمل زد و خون از زیر مقنعه‌اش بیرون آمد و خرقه‌اى طلبید تا آن را ببندد. شعر«یا هلالا لمّا استتمّ کمالا...»را نیز آنجا خواند. [۳]

منبع[ویرایش | ویرایش مبدأ]

پی‌نوشت[ویرایش | ویرایش مبدأ]

  1. همان.
  2. الفتوح،ابن اعثم،ج ۵،ص ۱۴۷.
  3. عوالم(امام حسین)،ص ۳۷۳.