تظلم الزهراء من اهراق دماء آل العباء علیهم السلام: تفاوت میان نسخه‌ها

{{جعبه اطلاعات کتاب

| عنوان          = تظلم الزهراء من اهراق دماء آل العباء

| پس از          =  

| پیش از          =  

==درباره‌ کتاب==

مسلک اول در امور پیش از جنگ است و شامل این مسائل: آیات و روایات دربارهٔ امام حسین، خروج آن حضرت از مدینه و وارد شدن به مکه، [[شهادت]] [[مسلم بن عقیل]] و روانه شدن امام و یارانش به سوی [[کربلا]]. در مسلک دوم از رخدادهای در [[کربلا]] و [[شهادت]] امام و اصحابش سخن رفته، و مسلک سوم دربارهٔ سرگذشت [[اهل بیت (ع)|اهل بیت]] امام و ورود آنان به [[کوفه]] و [[شام]] است. در این مسلک از مسائلی چون رخدادهای در مسیر شام، مجلس [[یزید]]، برخی معجزات و کرامات واقع شده برای اهل بیت امام، مدفن رأس آن حضرت، [[اربعین]] و بازگشت اهل بیت به مدینه سخن رفته است. خاتمهٔ کتاب، که در حدود دویست صفحه است، عهده‌دار بحث از رجعت امام حسین، عذاب قاتلانش، قیام [[مختار ثقفى|مختار]] و دست‌اندازی خلفا بر قبر آن حضرت است.  

گفتنی است واعظ تبریزی خیابانی در کتاب [[وقایع الایام در احوال محرم الحرام|وقایع الایام فی تتمة محرّم الحرام]] (ج 4، ص 112 - 121، در حاشیهٔ صفحات)، به بحث دربارهٔ کتاب مزبور پرداخته و از جمله، گفته است: این میرزا رضی قزوینی، صاحب تظلم‌الزهراء، غیر از آقا رضی قزوینی، صاحب لسان الخواص است. در نسخه‌ای از کتاب تظلم‌الزهراء، که در سنهٔ 1312 به طبع رسیده، دو روایت مذکور است که هیچ یک از مؤلف کتاب نیست و هر دو را وقت استنساخ دس و خلط کرده‌اند. مطلب دیگر اینکه صاحب کتاب در قضیهٔ شهادت حضرت حسین (ع) زبان حالی از لسان [[زینب (س)|حضرت زینب (س)]] نوشته که به هیچ وجه مناسب زبان حال و لایق مقام صبر و تسلیم آن خاتون معظم نیست و کم کم از زبان حال به لسان مقال تحویل و از صورت نظم به کسوت نثر تبدیل شده است و الحق از صاحب تظلم در این مقام مسامحهٔ عظیمی واقع شده است؛ با اینکه کتابش متقن و در همهٔ مواضع، مدرک و سند ارائه کرده است. (نویسندهٔ وقایع الایّام به شواهد مورد نظر خود تصریح کرده است).

==جستارهای وابسته==