عبد الحسین الأزری‌: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی حسین
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(صفحه‌ای تازه حاوی «حاج عبد الحسین أزری فرزند حاج یوسف بن محمد بغدادی، از شعرای شیعه و مشاهیر ادب...» ایجاد کرد)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
حاج عبد الحسین أزری فرزند حاج یوسف بن محمد بغدادی، از شعرای شیعه و مشاهیر ادبای عراق در قرن چهاردهم هجری می‌باشد. وی به سال 1298 ه. ق. در بغداد متولد شد. او در اوائل عمر خود با پدرش به شغل تجارت پرداخت و پس از تکمیل مقدمات علوم عربی و ادب نزد فضلای خاندان خود، شیفته‌ی شعر و ادب شد و زمانی از حوزه‌ی درس شیخ شاکر بغدادی از علمای بغداد بهره‌مند گشت. وی زبان فارسی و ترکی و فرانسه را به خوبی می‌خواند و می‌نوشت، سپس به کارهای سیاسی پرداخت، و روزنامه‌ی «الروضة» را در سال 1327 قمری منتشر کرد. در عصر انقلاب و شورش رشد کرد و دیوان او منعکس‌کننده‌ی این حرکتها در جامعه آن روز است و نشریه «المصباح» را منتشر ساخت. این نخستین روزنامه در حمایت از حقوق اعراب است. پس از آن مدیریت مجله‌ی «العلم» را که توسط سید هبة اللّه شهرستانی تأسیس شده بود به عهده گرفت. او از شعرای بارز عراق و از سردمداران آزادی‌خواهی در آنجاست و بدین سبب حاکمان ترک او را تبعید نمودند. مدتها نیز در زندان بود. «الأزری» در سال 1374 ه. ق. در بغداد وفات یافت و در نجف به خاک سپرده شد.
{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده
| نام                    = عبد الحسین أزری
| تصویر                  =
| توضیح تصویر            =
| نام اصلی              =
| زمینه فعالیت          =
| ملیت                  =
| تاریخ تولد            =1298 ه. ق.
| محل تولد                =بغداد
| والدین                =حاج یوسف بن محمد بغدادی 
| تاریخ مرگ              =1374 ه. ق.
| محل مرگ                =
| علت مرگ                =
| محل زندگی              =
| مختصات محل زندگی        =
| مدفن                  =نجف
|مذهب                    =
|در زمان حکومت          =
|اتفاقات مهم            =
| نام دیگر              =
|لقب                    =
|بنیانگذار              =
| پیشه                  =
| سال‌های نویسندگی        =
|سبک نوشتاری            =
|کتاب‌ها                =
|مقاله‌ها                =
|نمایشنامه‌ها            =
|فیلم‌نامه‌ها              =
|دیوان اشعار            =
|تخلص                    =
|فیلم ساخته بر اساس اثر =
| همسر                    =
| شریک زندگی            =
| فرزندان                =
|تحصیلات                  =
|دانشگاه                =
|حوزه                  =
|شاگرد                  =
|استاد                  =
|علت شهرت              =
| تأثیرگذاشته بر        =
| تأثیرپذیرفته از        =
| وب‌گاه                  =
| imdb_id                =
| soure_id              =
| جوایز اسکار            =
| جوایز آفی              =
| جایزه اریل            =
| جوایز بافتا            =
| جوایز سزار            =
| جوایز امی              =
| filmfareawards        =
| جوایز جمینای            =
| جوایز گوی طلایی        =
| جوایز تمشک طلایی        =
| جوایز گویا            =
| جوایز گرمی            =
| جوایز ایفتا            =
| جوایز لورنس الیور      =
| naacpimageawards      =
| جوایز فیلم ملی        =
| جوایز ساگه            =
| جوایز تونی            =
| جوایز سیمرغ بلورین    =
| جوایز جشن سینمای ایران =
| جوایز حافظ            =
| جوایز                  =
|گفتاورد                =
|امضا                  =
}}'''عبد الحسین أزری'''، از شعرای شیعه و مشاهیر ادبای عراق در قرن چهاردهم هجری می‌باشد.  


از آثار او می‌توان: «دیوان شعر»، «تاریخ العراق قدیما و حدیثا»، «تاریخ الوزارات العراقیه»، «القضیة العراقیة»، «المسألة العراقیه فی تاریخ حرب العراق اخیرا»، «موجز تاریخ البلدان العراقیه» و ... را نام برد. <ref> ادب الطف؛ ج 10، ص 80 و 81.</ref>
== زندگینامه ==
عبدالحسین الازری فرزند حاج یوسف بن محمد بغدادی به سال 1298 ه. ق. در بغداد متولد شد. او در اوائل عمر خود با پدرش به شغل تجارت پرداخت و پس از تکمیل مقدمات علوم عربی و ادب نزد فضلای خاندان خود، شیفته‌ی شعر و ادب شد و زمانی از حوزه‌ی درس شیخ شاکر بغدادی از علمای بغداد بهره‌مند گشت. وی زبان فارسی و ترکی و فرانسه را به خوبی می‌خواند و می‌نوشت، سپس به کارهای سیاسی پرداخت، و روزنامه‌ی «الروضة» را در سال 1327 قمری منتشر کرد. در عصر انقلاب و شورش رشد کرد و دیوان او منعکس‌کننده‌ی این حرکتها در جامعه آن روز است و نشریه «المصباح» را منتشر ساخت. این نخستین روزنامه در حمایت از حقوق اعراب است. پس از آن مدیریت مجله‌ی «العلم» را که توسط سید هبة اللّه شهرستانی تأسیس شده بود به عهده گرفت. او از شعرای بارز عراق و از سردمداران آزادی‌خواهی در آنجاست و بدین سبب حاکمان ترک او را تبعید نمودند. مدتها نیز در زندان بود. «الأزری» در سال 1374 ه. ق. در بغداد وفات یافت و در نجف به خاک سپرده شد.


== آثار ==
از آثار الازری می‌توان: «دیوان شعر»، «تاریخ العراق قدیما و حدیثا»، «تاریخ الوزارات العراقیه»، «القضیة العراقیة»، «المسألة العراقیه فی تاریخ حرب العراق اخیرا»، «موجز تاریخ البلدان العراقیه» و ... را نام برد. <ref> ادب الطف؛ ج 10، ص 80 و 81.</ref>


== نمونه اشعار ==
1- ما کان للاحرار الّا قدوةبطل توسّد فی الطّفوف قتیلا
1- ما کان للاحرار الّا قدوةبطل توسّد فی الطّفوف قتیلا


خط ۲۱: خط ۹۵:




1- قهرمانی که در سرزمین طف مقتول شد، نمونه‌ای برای آزادگان بود.
1- قهرمانی که در سرزمین [[طف]] مقتول شد، نمونه‌ای برای آزادگان بود.


2- ظلم‌ستیزان همواره بر سبیل هدایت تو راه پیمودند و تو همواره برای آنان در زندگی مقتدایی.  
2- ظلم‌ستیزان همواره بر سبیل هدایت تو راه پیمودند و تو همواره برای آنان در زندگی مقتدایی.  


(ای حسین (ع)) آزادگان شیوه و سنت تو را عاشقانه دوست دارند. سنتی که عذری برای کسی باقی نگذاشت.
(ای [[حسین|حسین (ع)]]) آزادگان شیوه و سنت تو را عاشقانه دوست دارند. سنتی که عذری برای کسی باقی نگذاشت.


4- بنی امیّه شما را برای دنیا کشتند، ولی بعد از شما، دنیا به اندازه‌ی یک نسل هم به آنها وفا نکرد.
4- [[بنی امیه|بنی امیّه]] شما را برای دنیا کشتند، ولی بعد از شما، دنیا به اندازه‌ی یک نسل هم به آنها وفا نکرد.


5- «در صفّین» قرآن را بر سر نیزه کردند تا اینکه (بتوانند) بعد از آن سر تو را بر نیزه حمل کنند.
5- «در صفّین» قرآن را بر سر نیزه کردند تا اینکه (بتوانند) بعد از آن سر تو را بر نیزه حمل کنند.
خط ۵۰: خط ۱۲۴:


3- عزّت و سربلندی مقیاس زندگیست و کسی‌که مقیاس زندگی را طول و مدّت زمان آن بشمارد گمراه است. برای آزادگان الگوی فداکاری جز شهدای طف نیست.
3- عزّت و سربلندی مقیاس زندگیست و کسی‌که مقیاس زندگی را طول و مدّت زمان آن بشمارد گمراه است. برای آزادگان الگوی فداکاری جز شهدای طف نیست.
==منابع==
==منابع==


دانشنامه‌ی شعر عاشورایی، محمدزاده، ج‌1، ص: 568-569.
* [http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&id=700738&pageStatus=1&sortKeyValue1=sortkey_title&sortKeyValue2=sortkey_author دانشنامه‌ی شعر عاشورایی، محمدزاده، ج‌1، ص: 568-569.]


==پی نوشت==
==پی نوشت==
خط ۶۳: خط ۱۳۳:
[[رده:شاعران]]
[[رده:شاعران]]
[[رده:شاعران عرب]]
[[رده:شاعران عرب]]
<references />

نسخهٔ ‏۳ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۰۴

عبد الحسین أزری
زادروز 1298 ه. ق.
بغداد
پدر و مادر حاج یوسف بن محمد بغدادی
مرگ 1374 ه. ق.
جایگاه خاکسپاری نجف

عبد الحسین أزری، از شعرای شیعه و مشاهیر ادبای عراق در قرن چهاردهم هجری می‌باشد.

زندگینامه

عبدالحسین الازری فرزند حاج یوسف بن محمد بغدادی به سال 1298 ه. ق. در بغداد متولد شد. او در اوائل عمر خود با پدرش به شغل تجارت پرداخت و پس از تکمیل مقدمات علوم عربی و ادب نزد فضلای خاندان خود، شیفته‌ی شعر و ادب شد و زمانی از حوزه‌ی درس شیخ شاکر بغدادی از علمای بغداد بهره‌مند گشت. وی زبان فارسی و ترکی و فرانسه را به خوبی می‌خواند و می‌نوشت، سپس به کارهای سیاسی پرداخت، و روزنامه‌ی «الروضة» را در سال 1327 قمری منتشر کرد. در عصر انقلاب و شورش رشد کرد و دیوان او منعکس‌کننده‌ی این حرکتها در جامعه آن روز است و نشریه «المصباح» را منتشر ساخت. این نخستین روزنامه در حمایت از حقوق اعراب است. پس از آن مدیریت مجله‌ی «العلم» را که توسط سید هبة اللّه شهرستانی تأسیس شده بود به عهده گرفت. او از شعرای بارز عراق و از سردمداران آزادی‌خواهی در آنجاست و بدین سبب حاکمان ترک او را تبعید نمودند. مدتها نیز در زندان بود. «الأزری» در سال 1374 ه. ق. در بغداد وفات یافت و در نجف به خاک سپرده شد.

آثار

از آثار الازری می‌توان: «دیوان شعر»، «تاریخ العراق قدیما و حدیثا»، «تاریخ الوزارات العراقیه»، «القضیة العراقیة»، «المسألة العراقیه فی تاریخ حرب العراق اخیرا»، «موجز تاریخ البلدان العراقیه» و ... را نام برد. [۱]

نمونه اشعار

1- ما کان للاحرار الّا قدوةبطل توسّد فی الطّفوف قتیلا

2- نهج الاباة علی هداک و لم تزل‌لهم مثالا فی الحیاة نبیلا

3- و تعشق الاحرار سنّتک الّتی‌لم تبق عذرا للشجا مقبولا

4- قتلوک للدّنیا و لکن لم تدم‌لبنی أمیّة بعد قتلک جیلا

5- حملت (بصفّین) الکتاب رماحهم‌لیکون رأسک بعده محمولا

6- یدعون باسم (محمّد) و بکربلادمه غدا بسیوفهم مطلولا

7- ما أبخس الدّنیا اذا لم تستطع‌أن توجد الدّنیا الیک مثیلا

8- بسمائک الشّعراء مهما حلّقوالم یبلغوا من ألف میل میلا [۲]


1- قهرمانی که در سرزمین طف مقتول شد، نمونه‌ای برای آزادگان بود.

2- ظلم‌ستیزان همواره بر سبیل هدایت تو راه پیمودند و تو همواره برای آنان در زندگی مقتدایی.

(ای حسین (ع)) آزادگان شیوه و سنت تو را عاشقانه دوست دارند. سنتی که عذری برای کسی باقی نگذاشت.

4- بنی امیّه شما را برای دنیا کشتند، ولی بعد از شما، دنیا به اندازه‌ی یک نسل هم به آنها وفا نکرد.

5- «در صفّین» قرآن را بر سر نیزه کردند تا اینکه (بتوانند) بعد از آن سر تو را بر نیزه حمل کنند.

6- به نام محمّد (ص) دعوت می‌کنند در حالی‌که در کربلا شمشیرهای خود را به خون او آغشته می‌کنند.

7- چقدر دنیا پست است که نمی‌تواند کسی همانند تو را بیاورد.

8- شعرا هرچه در آسمان بزرگی تو اوج بگیرند، یک میل از هزاران میل را نمی‌توانند پیش بروند.


1- عش فی زمانک ما استطعت نبیلاو اترک حدیثک للرواة جمیلا

2- و لعزک استرخص حیاتک انه‌أغلی و الا غادرتک ذلیلا

3- العز مقیاس الحیاة و ضل من‌قد عد مقیاس الحیاة الطولا [۳]


1- در زمانت عاقلانه زندگی کن و سخنت را برای راویان زیبا بگذار!

2- و زندگیت را با عزّت و سربلندی به اتمام برسان. در غیر این صورت او تو را با ذلّت ترک می‌کند.

3- عزّت و سربلندی مقیاس زندگیست و کسی‌که مقیاس زندگی را طول و مدّت زمان آن بشمارد گمراه است. برای آزادگان الگوی فداکاری جز شهدای طف نیست.

منابع

پی نوشت

  1. ادب الطف؛ ج 10، ص 80 و 81.
  2. همان؛ ص 78 و 79.
  3. همان؛ ص 78.