عبدالله بن حارث نوفلی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی حسین
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(صفحه‌ای تازه حاوی «عبدالله بن حارث بن نوفل بن حارث بن عبدالمطلب بن هاشم مکنی به ابامحمد و ملقب ب...» ایجاد کرد)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۱۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۵ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
عبدالله بن حارث بن نوفل بن حارث بن عبدالمطلب بن هاشم مکنی به ابامحمد و ملقب به (بیة) بود. <ref>الاصابه فی تمییز الصحابه، ج5، ص8.</ref> وی از تیره هاشمیان و از قبیله قریش بود که در کوفه می‌زیست و از اعیان شیعیان کوفه به شمار می‌آمد. به نقل ابن حجر، او از اصحاب پیامبر اکرم (ص) و به قولی از تابعین مورد وثوق بود. <ref>تهذیب التهذیب، ج5، ص180-181.</ref>
{{جعبه اطلاعات اصحاب امام حسین (ع)
| عنوان              =
| تصویر              =
| اندازه تصویر      =
|توضیح تصویر        =
| نام کامل          =عبدالله بن حارث بن نوفل بن حارث بن عبدالمطلب بن هاشم
| لقب                =بیة
| نسب                =
| خویشاوندان سرشناس  =
| تاریخ تولد        =
| شهر تولد          =
| کشور تولد          =
| محل زندگی          =کوفه
| تاریخ وفات/شهادت  =
| شهر وفات/شهادت    =
| نحوه وفات/شهادت    =
| مدفن              =در ابواء بین راه مدینه به مکه
| از یاران          =
| فعالیت‌های اجتماعی  =
| مشایخ              =
| شاگردان          =
| آثار              =
| نقش های برجسته              =او با [[مسلم بن عقیل]] بیعت کرد و به یاری او برخاست
}}'''عبدالله بن حارث بن نوفلی'''، با [[مسلم بن عقیل]] بیعت کرد و به یاری او برخاست و در این راه به شهادت رسید.
==زندگی‌نامه==
عبدالله بن حارث بن نوفل بن حارث بن عبدالمطلب بن هاشم مکنی، به ابا محمد و ملقب به «بیة» بود.<ref>الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۵، ص۸.</ref> عبدالله بن حارث دو سال قبل از رحلت پیامبر(ص) متولد شد. مادرش هند دختر [[ابوسفیان]] بود. ام حبیبه همسر پیامبر(ص) کودک را نزد آن حضرت برد. ایشان نوزاد را در آغوش گرفته و برایش دعا فرمودند.<ref>الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۵، ص۸-۹.</ref> وی از تیره هاشمیان و از قبیله قریش بود که در [[کوفه]] می‌زیست و از اعیان شیعیان کوفه به شمار می‌آمد. به نقل ابن حجر، او از اصحاب پیامبر(ص) و به قولی از تابعین مورد وثوق بود.<ref>تهذیب التهذیب، ج۵، ص۱۸۰-۱۸۱.</ref>


عبدالله دو سال قبل از رحلت پیامبر اکرم (ص) متولد گردید. مادرش هند دختر ابوسفیان بود. ام حبیبه همسر رسول الله کودک را نزدآن حضرت برد. ایشان نوزاد را در آغوش گرفته و برایش دعا فرمودند. <ref>الاصابه فی تمییز الصحابه، ج5، ص8-9.</ref>
شیخ طوسی در کتاب رجال خود او را از اصحاب امام علی(ع) می‌داند.<ref>رجال طوسی، ص۷۵؛ اسد الغابه، ج۳، ص۱۳۹.</ref> بنا به نقلی او در جنگ صفین و در رکاب امام علی(ع) دلاوری‌هایی از خود نشان داده است، اگر چه در کتب تاریخ نامی از او در زمره مجاهدان زمان امام علی(ع) مثل جمل، صفین و نهروان ذکر نشده است. اما اخبار و احادیثی از امام علی(ع) و امام حسن(ع) از او نقل شده که حکایت از نزدیکی او به امام علی(ع) دارد.<ref>ر.ک : شرح نهج البلاغه ابن ابی‌الحدید، ج۲، ص۲۸۷، ج۱۳، ص۴۱.</ref>


شیخ طوسی در کتاب رجال خود او را از اصحاب امیرالمؤمنین علی (ع) می‌داند. <ref>رجال طوسی، ص75؛ اسد الغابه، ج3، ص139.</ref> بنا به نقلی او در جنگ صفین و در رکاب حضرت دلاوری‌هایی از خود نشان داده است، اگر چه در کتب تاریخ نامی از او در زمره مجاهدان زمان امیرالمؤمنین علی (ع) مثل جمل، صفین و نهروان ذکر نشده است. اما اخبار و احادیثی از امیرالمؤمنین و امام حسن (ع) از او نقل شده که حکایت از نزدیکی و تقرب او به امیرالمؤمنین دارد. <ref>ر.ک : شرح نهج البلاغه، ج2، ص287، ج13، ص41.</ref>
عبدالله بن حارث در قیام مسلم بن عقیل با پرچم سرخ و لباس سرخ در کنار خانه عمرو بن حُرَیث که از هواداران [[عبیدالله بن زیاد|عبیدالله بن زیاد]] بود، مردم را به یاری مسلم بن عقیل دعوت می‌کرد.<ref>تاریخ طبری، ج۵، ص۲۳۲، ۱۷۲.</ref>  
 
عبدالله در کوفه می‌زیست. او با مسلم بیعت کرد و به یاری او برخاست. در قیام مسلم با پرچم سرخ و لباس سرخ در کنار خانه عمرو بن حُرَیث که از هواداران عبیدالله بن زیاد بود، مردم را به یاری مسلم دعوت می‌کرد. <ref>تاریخ طبری، ج5، ص232،172.</ref>  
 
پس از شکست نهضت مسلم، عبیدالله بن زیاد فرمان دستگیری او را صادر کرد و برای دستگیری او جایزه هم در نظر گرفت. او را به زندان انداختند. عبیدالله سپس به کثیر بن شهاب دستور داد تا او را از زندان به دارالاماره بیاورند. آنگاه از او پرسید که آیا تو صاحب پرچم سرخ نیستی و تو نبودی که برای مسلم بیعت می‌گرفتی؟ او پاسخ نداد. عبیدالله دستور داد او را به میان قبیله‌اش ببرند و گردنش را بزنند. <ref>برای تفصیل بیشتر ر.ک : تاریخ طبری، ج5، ص232،172؛ الاصابه فی تمییز الصحابه، ج5، ص8-9؛ تهذیب التهذیب، ج5، ص180-181؛ معجم رجال الحدیث، ج10، ص154؛ وسیله الدارین، ص167؛ نقد الرجال، ج3، ص96؛ قاموس الرجال، ج6، ص305؛ فرسان الهیجاء، ج1، ص237؛ ذخیرة الدارین، ص285.</ref>
 
برخی وفات او را در سال 79 و در ابواء بین راه مدینه به مکه دانسته‌اند. برخی نیز بر این باورند که وی را مسموم کرده‌اند. <ref>الاصابه فی تمییز الصحابه، ج5، ص9.</ref>
 
در زیارت نامه‌ها نام وی ذکر نشده است.


==شهادت==
پس از شکست قیام مسلم بن عقیل، عبیدالله بن زیاد فرمان دستگیری او را صادر کرد و برای دستگیری او جایزه هم در نظر گرفت. او را به زندان انداختند. عبیدالله سپس به [[کثیر بن‌ شهاب‌ بن حصین مذحجی‌|کثیر بن شهاب]] دستور داد تا او را از زندان به [[دار الاماره|دارالاماره]] بیاورند. آنگاه از او پرسید: «آیا تو صاحب پرچم سرخ نیستی و تو نبودی که برای مسلم بیعت می‌گرفتی؟» او پاسخ نداد. عبیدالله دستور داد او را به میان قبیله‌اش ببرند و گردنش را بزنند.<ref>برای تفصیل بیشتر ر.ک: تاریخ الطبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۵، ص۲۳۲،۱۷۲؛ الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۵، ص۸-۹؛ تهذیب التهذیب، ج۵، ص۱۸۰-۱۸۱؛ معجم رجال الحدیث و تفصیل طبقات الرواه، ج۱۰، ص۱۵۴؛ وسیله الدارین فی انصار الحسین، ص۱۶۷؛ نقد الرجال، ج۳، ص۹۶؛ قاموس الرجال، ج۶، ص۳۰۵؛ فرسان الهیجاء، محلاتی، ج۱، ص۲۳۷؛ ذخیرة الدارین، ص۲۸۵.</ref>


برخی وفات او را در سال ۷۹ و در ابواء بین راه مدینه به مکه دانسته‌اند. برخی نیز بر این باورند که وی را مسموم کرده‌اند.<ref>الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۵، ص۹.</ref>


==منبع==
==منبع==


مرضیه محمدزاده، شهیدان جاوید، نشر بصیرت، ص 264-265.
* [http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&id=2588126&pageStatus=1&sortKeyValue1=sortkey_title&sortKeyValue2=sortkey_author مرضیه محمدزاده، شهیدان جاوید، نشر بصیرت، ص ۲۶۴-۲۶۵.]


==پی نوشت==
==پی‌نوشت==
[[رده: تاریخ]]
[[رده: افراد]]
[[رده: شهیدان قبل از عاشورا]]
<references />

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۱۰

اطلاعات اصحاب امام حسین (ع)
نام کامل عبدالله بن حارث بن نوفل بن حارث بن عبدالمطلب بن هاشم
لقب بیة
محل زندگی کوفه
مدفن در ابواء بین راه مدینه به مکه
نقش های برجسته او با مسلم بن عقیل بیعت کرد و به یاری او برخاست

عبدالله بن حارث بن نوفلی، با مسلم بن عقیل بیعت کرد و به یاری او برخاست و در این راه به شهادت رسید.

زندگی‌نامه[ویرایش | ویرایش مبدأ]

عبدالله بن حارث بن نوفل بن حارث بن عبدالمطلب بن هاشم مکنی، به ابا محمد و ملقب به «بیة» بود.[۱] عبدالله بن حارث دو سال قبل از رحلت پیامبر(ص) متولد شد. مادرش هند دختر ابوسفیان بود. ام حبیبه همسر پیامبر(ص) کودک را نزد آن حضرت برد. ایشان نوزاد را در آغوش گرفته و برایش دعا فرمودند.[۲] وی از تیره هاشمیان و از قبیله قریش بود که در کوفه می‌زیست و از اعیان شیعیان کوفه به شمار می‌آمد. به نقل ابن حجر، او از اصحاب پیامبر(ص) و به قولی از تابعین مورد وثوق بود.[۳]

شیخ طوسی در کتاب رجال خود او را از اصحاب امام علی(ع) می‌داند.[۴] بنا به نقلی او در جنگ صفین و در رکاب امام علی(ع) دلاوری‌هایی از خود نشان داده است، اگر چه در کتب تاریخ نامی از او در زمره مجاهدان زمان امام علی(ع) مثل جمل، صفین و نهروان ذکر نشده است. اما اخبار و احادیثی از امام علی(ع) و امام حسن(ع) از او نقل شده که حکایت از نزدیکی او به امام علی(ع) دارد.[۵]

عبدالله بن حارث در قیام مسلم بن عقیل با پرچم سرخ و لباس سرخ در کنار خانه عمرو بن حُرَیث که از هواداران عبیدالله بن زیاد بود، مردم را به یاری مسلم بن عقیل دعوت می‌کرد.[۶]

شهادت[ویرایش | ویرایش مبدأ]

پس از شکست قیام مسلم بن عقیل، عبیدالله بن زیاد فرمان دستگیری او را صادر کرد و برای دستگیری او جایزه هم در نظر گرفت. او را به زندان انداختند. عبیدالله سپس به کثیر بن شهاب دستور داد تا او را از زندان به دارالاماره بیاورند. آنگاه از او پرسید: «آیا تو صاحب پرچم سرخ نیستی و تو نبودی که برای مسلم بیعت می‌گرفتی؟» او پاسخ نداد. عبیدالله دستور داد او را به میان قبیله‌اش ببرند و گردنش را بزنند.[۷]

برخی وفات او را در سال ۷۹ و در ابواء بین راه مدینه به مکه دانسته‌اند. برخی نیز بر این باورند که وی را مسموم کرده‌اند.[۸]

منبع[ویرایش | ویرایش مبدأ]

پی‌نوشت[ویرایش | ویرایش مبدأ]

  1. الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۵، ص۸.
  2. الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۵، ص۸-۹.
  3. تهذیب التهذیب، ج۵، ص۱۸۰-۱۸۱.
  4. رجال طوسی، ص۷۵؛ اسد الغابه، ج۳، ص۱۳۹.
  5. ر.ک : شرح نهج البلاغه ابن ابی‌الحدید، ج۲، ص۲۸۷، ج۱۳، ص۴۱.
  6. تاریخ طبری، ج۵، ص۲۳۲، ۱۷۲.
  7. برای تفصیل بیشتر ر.ک: تاریخ الطبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۵، ص۲۳۲،۱۷۲؛ الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۵، ص۸-۹؛ تهذیب التهذیب، ج۵، ص۱۸۰-۱۸۱؛ معجم رجال الحدیث و تفصیل طبقات الرواه، ج۱۰، ص۱۵۴؛ وسیله الدارین فی انصار الحسین، ص۱۶۷؛ نقد الرجال، ج۳، ص۹۶؛ قاموس الرجال، ج۶، ص۳۰۵؛ فرسان الهیجاء، محلاتی، ج۱، ص۲۳۷؛ ذخیرة الدارین، ص۲۸۵.
  8. الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۵، ص۹.