شیخ احمد بلادی‌: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی حسین
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(صفحه‌ای تازه حاوی «احمد بن حاجی بلادی دانشمندی فاضل و ادیب و از شعرای اهل بیت علیهم السّلام در ق...» ایجاد کرد)
 
جزبدون خلاصۀ ویرایش
خط ۶۳: خط ۶۳:
==منابع==
==منابع==


دانشنامه‌ی شعر عاشورایی، محمدزاده، ج‌1، ص: 449450.
دانشنامه‌ی شعر عاشورایی، محمدزاده، ج‌1، ص: 449-450.


==پی نوشت==
==پی نوشت==

نسخهٔ ‏۲۵ مهٔ ۲۰۱۷، ساعت ۱۰:۲۲

احمد بن حاجی بلادی دانشمندی فاضل و ادیب و از شعرای اهل بیت علیهم السّلام در قرن دوازدهم هجری است وی جدّ سید محسن امین مؤلف کتاب «اعیان الشیعه» است. و مراثی فراوانی از او باقی مانده و گفته‌اند که هزار قصیده در رثای حسین بن علی (ع) شهید کربلا دارد که در دو جلد تدوین کرده است. وی شاعری بدیهه‌سرا و تاریخ‌گو بود و به علم تاریخ تسلط داشت.

شیخ لطف اللّه جدّ حفصی، بخشی از حسینیه‌های این شاعر را در مجموعه‌ای فراهم کرده است. [۱]


1- ناد الأحبّة إن مررت بدورهاو اشهد مطالع نیّرات بدورها

2- کم قد بدت و بها ان جلت ظلم الدّجی‌و لطا لما بزغت بوازغ نورها؟

3- أنست بها أرض الطّفوف و أقفرت‌منها الدّیار و لیس غیر یسیرها

4- غربت بعرصة کربلا فانهض لهاو اقر السّلام علی جناب مزورها

5- و انثر بتربتها الدّموع تفجّعالقتیلها فوق الثّری و عفیرها

6- أکرم بها من تربة فدسیّةقد بالغ الجبّار فی تطهیرها

7- یا تربة من حولها الأملاک مازالت تشمّ لمسکها و عبیرها؟

8- یا تربة حفّت بها القوم الاولی‌فازوا بلثمهم لترب قبورها؟

9- قد ضمنّت جسد الحسین و من به‌فتکت امیّة بعد أمر أمیرها

10- فأزالت الإسلام عن برحائهاو أطاعت الشّیطان فی تدبیرها

11- و تسرّجت خیل الضّلال فأخرّت‌غیر الأخیر و قدّمت لأخیرها

12- و نست عهودا بالحمی سلفت و لن‌تعبأ بنص نبیّها و نذیرها

13- یا للرّجال لأمّة ملعونةلم یکفها ما کان یوم غدیرها

14- بئس العصابة من بغت و تنکّبت‌عن دینها و تسارعت لفجورها [۲]


1- آنگاه که از میان ماههای رخشنده‌ی دوستان می‌گذری، یاران را ندا بده.

2- چقدر این ماهها پرتو افکنده و تیرگیها را زدوده‌اند، و همواره ماه وجودشان در پرتوافشانی بوده است.

3- سرزمین‌های پست و بلند و خانه‌ها، با این پرتوها آشنایی دیرین دارند.

4 و 5- یارانی که در عرصه‌ی کربلا غریب مانده‌اند، پس برخیز و بر این بهترین زیارت شوندگان سلامی نثار کن.

6- چقدر گرامی و با کرامت است آن خاک پاکی که پروردگار، آن را در حدّ اعلا مطهّر گردانیده است.

7- ای خاک مقدسی که همه‌ی سرزمین‌های مجاور آن، از عطر مشک و عبیر آن، عطرآگین شده است.

8- ای خاک مقدسی که بسیار مردم، بر خاک قبرهای آن بوسه زده‌اند.

9- آن خاکی که پیکر پاک حسین (ع) را دربر گرفته، و کسانی را که بنی امیه خونشان را در رکاب حضرتش بر زمین ریختند، در آن مدفون‌اند.

10- اسلام را به کناری نهاده و شیطان را در تدبیرهای خود مورد اطاعت قرار داده‌اند.

11- اسبان گمراهی و تباهی را زین کرده، و مقدمان را پس زده، و واپس‌ماندگان را پیش انداخته‌اند.

12- آن پیمانهایی را که پیش از آن بسته بودند، به فراموشی سپرده و متن گفتار و سفارش پیامبر را نادیده گرفتند.

13- اینان چه مردانی، از مردم لعنت‌زده‌ای هستند، که پیام غدیر بر آنها بسنده نبوده است.

14- چه مردم زشت و نابکاری بودند آن گروهی که ستم روا داشتند، و از دین حق کناره گرفتند، و در تبهکاری به سرعت پیش رفتند.


منابع

دانشنامه‌ی شعر عاشورایی، محمدزاده، ج‌1، ص: 449-450.

پی نوشت

  1. الغدیر؛ ج 11، ص 341 و 342.
  2. همانجا. ادب الطف؛ ج 5، ص 172.