الهه بیات مختاری

از ویکی حسین
نسخهٔ تاریخ ‏۱۰ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۱۳:۱۹ توسط T.ramezani (بحث | مشارکت‌ها) (صفحه‌ای تازه حاوی «'''الهه بیات مختاری،''' در مهر ماه 1365 شمسی در مشهد مقدس متولد شد. او از شاعران مع...» ایجاد کرد)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو

الهه بیات مختاری، در مهر ماه 1365 شمسی در مشهد مقدس متولد شد. او از شاعران معاصر فارسی زبان است که در وصف امام حسین (ع)، اشعاری را سروده است.

الهه بیات مختاری
زادروز مهر ماه 1365 ه.ش
مشهد
ملیت ایرانی
کتاب‌ها «تنهایی بر شاخه‏‌های تر»
مدرک تحصیلی لیسانس مدیریت آموزشی از دانشگاه آزاد فریمان
حوزه فوق دیپلم ادبیات عرب از حوزه علمیه مشهد






زندگینامه

الهه بیات مختاری فوق دیپلم ادبیات عرب از حوزه علمیه مشهد و لیسانس خود را در رشته مدیریت آموزشی از دانشگاه آزاد فریمان اخذ نموده است. شروع کار حرفه‌ای شعر را از سال 1385 آغاز کرد. مجموعه شعری از ایشان به نام «تنهایی بر شاخه‏‌های تر» در دست چاپ است. ایشان در جشنواره‏‌ها و کنگره‌‏های مختلفی از جمله شعر رضوی مشهد و کرمان، سراسری علمدار و... برگزیده شده است. ‏‌‏‏‏‏

آتش زده است صورت گل را عذارها افتاده خون به سینه سرخ انارها
آماج تیر غمزه و غم توأمان شده دل برده است معرکه از بی‌شمارها
سردار سر ندارد و افتاده روی خاک پاشیده خون به پیکره استوارها
بر روی نیزه از وسط دشت می‌برند سردارهای قافله را نیزه‌دارها
باغ از کمر شکسته به شلاق می‌کشند گل‌های تشنه را همه از بین خارها
خورشید رفته از شب و ماه اسارت است قرص قمر در عقرب شوم مدارها
تنها عمود خیمه ولی ایستاده است با اقتدار زیر تمام فشارها
یک زن که بوی عطر شب چادرش شده‌ست آرام بی‌قرار دل بی‌قرارها
هر جا گشوده بند زبان را بریده است نیش زبان چرکی و مسموم مارها
هر جا که خطبه خوانده به آتش کشیده است کاخ سیاه سلطنت نابکارها
یک زن رسول لشکر هفتاد و دو تن و... یک زن امیر قافله سربدارها
زینب شروع کرب و بلایی دوباره است زینب ادامه همه اقتدارها


و خدا خواست زمین پیش تو دریا بشود تا ازین معرکه خورشید تماشا بشود
وای از آن روز که عکس تو بیفتد بر آب رود از مستی روی تو زلیخا بشود
(پیرهن چاک و غزل‌خوان و صراحی در دست) می‌روی تا همه فاجعه معنا بشود
خیمه حنجره‌ات را به عطش می‌سوزند تا چنین سوگ بزرگی به دلت جا بشود
رؤیت ماه فقط جزر و مد روی تو است تن این ماه به شمشیر هویدا بشود
دشت در هروله بی تو شدن خاموش است اف بر امروز که با مرگ تو فردا بشود
ای همه کار تو مطبوع و همه روی تو خوش نشود بار دگر مثل تو پیدا بشود

منابع

طرحی نو در دانشنامه شعر عاشورایی، مرضیه محمدزاده، ج 2، ص: 1270-1271.

پی نوشت