اربعین خونین: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی حسین
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱۳: خط ۱۳:
<br />
<br />


== حمله‌های اربعین ==
===حمله‌های اربعین===
در سال‌های مختلف، حمله‎ به زائران امام حسین (ع) در روز اربعین، اتفاق افتاده است. یکى از این نوبتها در سال 1397 ه.ق بود. زائران، براى بهره‌برداری‌هاى تبلیغى و سیاسى بر ضدّ طاغوت عراق، برنامه‌ریزیهاى مفصّل کرده بودند. حکومت عراق هم به شدّت و خشونت متوسّل شد و راه‌پیمایان را در طول راه،از آسمان و زمین به گلوله بست. حادثه، بصورت پیاپى، در سالهاى 1390،1395،1396 ق. در ایام عاشورا و اربعین پیش آمده بود،امّا انتفاضه و حرکت گستردۀ سال 1397 ه.ق بى‌سابقه بود و نجف، آن سال بسیج کنندۀ این نیروى عظیم مردمى بود که از کنار [[مرقد امیرالمومنین|مرقد امیر المؤمنین]]، به راه افتاد و پس از چهار روز پیاده روى به کربلا رسید. حرکت موکبهاى پیاده و شعارهاى طول راه و سخنرانی‌هاى متعدد، همه نوعى معارضه با حکومت بعث بود.امواج گستردۀ مردمى با شعار «ابد و اللّه ما ننسى حسینا» (به خدا قسم، هرگز حسین را فراموش نخواهیم کرد) به راه افتاده بود. نیروهاى دولتى براى جلوگیرى از رسیدن زائران به کربلا،برنامه‌هاى مختلفى داشتند و درگیریهایى پیش آمد و شهدایى بر خاک افتادند. وقتى هم به کربلا رسیدند، حوادثى شدیدتر پیش آمد و کسانى کشته و جمع بسیارى دستگیر شدند و نهضت شیعى اربعین آن سال، در خاطرۀ تاریخ ثبت شد و مبدأ الهام و شورگسترى براى سالهاى بعد گردید. این حادثه در سال 1356 ش بود. <ref>''در کتاب «انتفاضة صفر الإسلامیة» به قلم رعد الموسوى که خود از شاهدان حادثه بوده است،مبسوط این حادثه نقل شده است.در مجلۀ پیام انقلاب نیز در سال 64 و 65(شماره‌هاى 156 تا 163)گزارشى مفصّل از آن اربعین سرخ آمده است،در سلسله مقالات«زیارت»به قلم نویسنده.''</ref>
در سال‌های مختلف، حمله‎ به زائران امام حسین (ع) در روز اربعین، اتفاق افتاده است. یکى از این نوبت‌ها در سال 1397 ه.ق بود. زائران، براى بهره‌برداری‌هاى تبلیغى و سیاسى ضدّ حکومت عراق، برنامه‌ریزی‌ کرده بودند. حکومت عراق هم به خشونت متوسّل شد و راه‌پیمایان را در طول راه، مورد حمله قرار داد.  
 
حادثه، به صورت پیاپى، در سال‌هاى 1390، 1395، 1396 ق. در ایام عاشورا و اربعین پیش آمده بود، امّا در سال 1397 ه.ق، در نجف، نیروى مردمى بود که از کنار مرقد امیرالمؤمنین (ع)، به راه افتاد و پس از چهار روز پیاده‌روى به کربلا رسید. حرکت موکب‌های پیاده و شعارهاى طول راه، نوعى اعتراض با حکومت بعث بود. امواج گستردۀ مردمى با شعار «أبَد وَ اللّهِ مَا نَنسَى حُسَیناً» (به خدا قسم، هرگز حسین را فراموش نخواهیم کرد) به راه افتاده بود. نیروهاى دولتى براى جلوگیرى از رسیدن زائران به کربلا، برنامه‌هاى مختلفى داشتند و درگیری‌هایى پیش آمد و عده‌ای کشته شدند. در کربلا، حوادثى شدیدتر پیش آمد. این حادثه در سال 1356 ش بود. <ref>''در کتاب «انتفاضة صفر الإسلامیة» به قلم رعد الموسوى که خود از شاهدان حادثه بوده است،مبسوط این حادثه نقل شده است.در مجلۀ پیام انقلاب نیز در سال 64 و 65(شماره‌هاى 156 تا 163)گزارشى مفصّل از آن اربعین سرخ آمده است،در سلسله مقالات«زیارت»به قلم نویسنده.''</ref>


==منابع==
==منابع==


*''جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، قم، معارف، ج1، ص42-43.''
* ''[[فرهنگ عاشورا|فرهنگ عاشور، جواد محدثی، قم، معارف، ج1، ص42-43.]]''


==پی نوشت==
==پی نوشت==

نسخهٔ ‏۱۳ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۳:۱۰

اربعین خونین
عاملان حکومت عراق
مکان عراق
زمان 1397 ه.ق
نتیجه راه‌پیمایان در طول راه،از آسمان و زمین به گلوله باران شدند.

اربعین خونین، مراسم‌های اربعینی است که طی آن زائران مورد حمله قرار گرفته‌اند. گروه‌های تروریستی معارض با شیعیان به خصوص گروه‌های تکفیری سلفي - وهابی که اساسا زیارت را مصداق شرک و پیاده‌روی را هم بدعت و شرک آمیز می‌دانند، برای اخلال در برگزاری آیین اربعین ناامن سازی مسیر وکشتار زائران به روش‌های مختلف (انجام عملیات انتحاری، شلیک موشک از راه دور، ایجاد مسمومیت غذایی در بین زائران و ...) تلاش‌های زیادی کرده اند. گرچه عمده‌ این تلاش‌ها ناکام مانده است‌‌.

حمله‌های اربعین

در سال‌های مختلف، حمله‎ به زائران امام حسین (ع) در روز اربعین، اتفاق افتاده است. یکى از این نوبت‌ها در سال 1397 ه.ق بود. زائران، براى بهره‌برداری‌هاى تبلیغى و سیاسى ضدّ حکومت عراق، برنامه‌ریزی‌ کرده بودند. حکومت عراق هم به خشونت متوسّل شد و راه‌پیمایان را در طول راه، مورد حمله قرار داد.

حادثه، به صورت پیاپى، در سال‌هاى 1390، 1395، 1396 ق. در ایام عاشورا و اربعین پیش آمده بود، امّا در سال 1397 ه.ق، در نجف، نیروى مردمى بود که از کنار مرقد امیرالمؤمنین (ع)، به راه افتاد و پس از چهار روز پیاده‌روى به کربلا رسید. حرکت موکب‌های پیاده و شعارهاى طول راه، نوعى اعتراض با حکومت بعث بود. امواج گستردۀ مردمى با شعار «أبَد وَ اللّهِ مَا نَنسَى حُسَیناً» (به خدا قسم، هرگز حسین را فراموش نخواهیم کرد) به راه افتاده بود. نیروهاى دولتى براى جلوگیرى از رسیدن زائران به کربلا، برنامه‌هاى مختلفى داشتند و درگیری‌هایى پیش آمد و عده‌ای کشته شدند. در کربلا، حوادثى شدیدتر پیش آمد. این حادثه در سال 1356 ش بود. [۱]

منابع

پی نوشت

  1. در کتاب «انتفاضة صفر الإسلامیة» به قلم رعد الموسوى که خود از شاهدان حادثه بوده است،مبسوط این حادثه نقل شده است.در مجلۀ پیام انقلاب نیز در سال 64 و 65(شماره‌هاى 156 تا 163)گزارشى مفصّل از آن اربعین سرخ آمده است،در سلسله مقالات«زیارت»به قلم نویسنده.