الظلیمه الظلیمه

نسخهٔ تاریخ ‏۳ آوریل ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۴۷ توسط Esmaeili (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

ظلیمه، آنچه از انسان به ناحق و ظالمانه بگیرند، آنچه را که نزد ظالم درخواست مى‌کنى.[۱] کلماتى حاکى از ظلم و ستمى که بر امام حسین(ع) از سوى امّت روا شد. این تعبیر، در زیارت ناحیۀ مقدّسه آمده و اینکه ذوالجناح، اسب سیدالشهدا(ع) پس از کشته شدن امام، همهمه کنان و اشکریزان و بى‌صاحب به سوى خیمه‌ها مى‌آمد، در حالى که مى‌گفت: «الظّلیمة الظّلیمة لأمّة قتلت ابن بنت نبیّها»،[۲] داد از دست امّتى که پسر دختر پیامبر خود را کشته‌اند.

منبعویرایش

پی‌نوشتویرایش

  1. مجمع البحرین.
  2. بحار الأنوار،ج ۴۴،ص ۲۶۶،زیارت ناحیه مقدسه(من امّة).