مهدی الأعرجی‌: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی حسین
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(صفحه‌ای تازه حاوی «سید مهدی بن سید راضی حسینی اعرجی بغدادی از اکابر خطبای منبر حسینی، به سال 1322...» ایجاد کرد)
 
جزبدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده
| نام                    = مهدی الأعرجی‌
| تصویر                  =
| توضیح تصویر            =
| نام اصلی              =
| زمینه فعالیت          =
| ملیت                  =
| تاریخ تولد            = 1322 ه. ق.
| محل تولد                = نجف
| والدین                = 
| تاریخ مرگ              = 1359 هجری
| محل مرگ                =
| علت مرگ                = غرق شدن در شطّ فرات
| محل زندگی              =
| مختصات محل زندگی        =
| مدفن                  =
|مذهب                  =
|در زمان حکومت          =
|اتفاقات مهم            =
| نام دیگر              =
|لقب                    =
|بنیانگذار              =
| پیشه                  = شاعر
| سال‌های نویسندگی        =
|سبک نوشتاری            =
|کتاب‌ها                =
|مقاله‌ها                =
|نمایشنامه‌ها            =
|فیلم‌نامه‌ها              =
|دیوان اشعار            = ارجوزه در نسب آل اعرجی
|تخلص                    =
|فیلم ساخته بر اساس اثر=
| همسر                    =
| شریک زندگی            =
| فرزندان                =
|تحصیلات                  =
|دانشگاه                =
|حوزه                  =
|شاگرد                  =
|استاد                  =
|علت شهرت              =
| تأثیرگذاشته بر        =
| تأثیرپذیرفته از        =
| وب‌گاه                  =
|گفتاورد                =
|امضا                  =
}}
سید مهدی بن سید راضی حسینی اعرجی بغدادی از اکابر خطبای منبر حسینی، به سال 1322 ه. ق. در نجف به دنیا آمد.
سید مهدی بن سید راضی حسینی اعرجی بغدادی از اکابر خطبای منبر حسینی، به سال 1322 ه. ق. در نجف به دنیا آمد.



نسخهٔ ‏۱۴ ژوئن ۲۰۱۷، ساعت ۱۳:۲۰

مهدی الأعرجی‌
زادروز 1322 ه. ق.
نجف
مرگ 1359 هجری
علت مرگ غرق شدن در شطّ فرات
پیشه شاعر
دیوان سروده‌ها ارجوزه در نسب آل اعرجی


سید مهدی بن سید راضی حسینی اعرجی بغدادی از اکابر خطبای منبر حسینی، به سال 1322 ه. ق. در نجف به دنیا آمد.

دروس عربی و عروض، را نزد سید رضا هندی و متن خطابه را نزد دایی خود شیخ قاسم حلّی که خطیب مشهوری بود، خواند و ذوق لطیف و قریحه سرشار او، وی را علاقه‌مند مجالس شعر و ادب ساخت. وی در بدیهه‌سرایی مهارت داشت. از آثار وی «ارجوزه در نسب آل اعرجی» در 39 بیت که در مجله‌ی المرشد بغدادی به چاپ رسید را می‌توان نام برد. او در جوانی و در سال 1359 هجری در شطّ فرات غرق گردید. دیوان مخطوط او توسط برادرش در بیش از 300 صفحه جمع‌آوری شده است. [۱]


1- و رأس ابن النّبیّ علی قناةیرتّل آی أصحاب الرّقیم

2- و ینذر فی النّهار القوم وعظاو یهدی الرّکب فی اللّیل البهیم

3- فلم أر قبله بدرا تجلّی‌له برج من الرّمح القویم [۲]


1- سر پسر پیامبر (ص) بر نیزه در حال تلاوت قرآن بود. و آیات مربوط به اصحاب رقیم را تلاوت می‌فرمود.

2- این سر روشنایی و درخشش داشت که موجب روشنگری و نصیحت در روز، و راهبری قافله در شب تاریک می‌شد.

3- و من از این «ماه» که برفراز برجی از نیزه بردمیده در شگفتم و ماهی چون آن ندیدم. [۳]


لیت الهلال هلال شهر محرّم‌عجل الخسوف له و لمّا یتمم [۴]

ای کاش که خوف مانع از کامل شدن ماه محرّم شود و لحظه‌های بلا و مصیبت دیرتر فرارسد.


منابع

دانشنامه‌ی شعر عاشورایی، محمدزاده، ج‌1، ص: 556.

پی نوشت

  1. ادب الطف؛ ج 9، ص 193.
  2. همانجا.
  3. اشاره به روایتی که از زید بن ارقم صحابی رسول اللّه نقل شده: هنگامی‌که سر را از کنار غرفه‌ی من عبور می‌دادند دیدم که مشغول خواندن این آیه است: «أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحابَ الْکَهْفِ وَ الرَّقِیمِ کانُوا مِنْ آیاتِنا عَجَباً» سوره کهف؛ آیه‌ی 9.
  4. همان؛ ج 9، ص 192.