|
|
| (۷ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) |
| خط ۱: |
خط ۱: |
| نام: محمد یحیی علی بهار
| | #تغییر_مسیر [[آصف الدوله]] |
| تخلص: آصف
| |
| تاریخ ولادت: 1188 ه.ق.
| |
| تاریخ وفات: 1212 ه.ق
| |
| آثار: دیوان اشعار
| |
| | |
| محمد یحیی علیخان بهار به سال 1188 ه.ق متولد شد. وی از شخصیتهای سیاسی و فرهنگی هند در سدۀ 12 قمری بود و چهارمین نواب از حکام شیعی «نواب اَوَده» که در پی تضعیف حکومت مرکز و سلاطین مغول هند به استقلال محلی دست یافتند.
| |
| او فرزند شجاعالدوله است. وی به سبب ارادت به حسین بن علی (ع) حسینیهای در «لکهنو» بنیاد نهاد که هم از نظر معماری و هم به دلیل فعالیتهای خیریۀ آن شهرت یافت.
| |
| تعلّق خاطر آصفالدوله به اهل بیت پیامبر اکرم (ص) او را در انجام کارهای عمرانی در سرزمینهای دیگر اسلامی به ویژه در نواحی مورد احترام و تقدیس شیعیان پیشگام میساخت؛ از آن جمله پرداخت هزینههای بنای صحن و دیوارهای حرم حسینبنعلی (ع) در کربلا بود.
| |
| وی بخشی از شهرت و اعتبار خود را مدیون توجه و عنایتی است که به اهل علم و فعالیتهای فرهنگی و ادبی داشته است. شمار کتابهای کتابخانۀ آصف الدوله را 120 هزار جلد نوشتهاند که 200 صحاف در آن به ترمیم و تجلید کتاب اشتغال داشتند.
| |
| آصفالدوله خود شعر میگفت و در نظم اشعار فارسی وارد و مهارت داشت و «آصف» تخلّص میکرد.
| |
| وی پس از 23 سال حکومت در سال 1212 قمری برابر با 1797 میلادی درگذشت که در حسینیۀ امام بارۀ «لکهنویه» به خاک سپرده شد.
| |