طرماح: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «یکى از کسانى که در طول راه کربلا به سید الشهدا«ع»پیوست و همراه او شد.امام حسی...» ایجاد کرد) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
یکى از کسانى که در طول راه کربلا به | طرماح یکى از کسانى بود که در طول راه [[کربلا]] به [[حسین بن على (ع)|سیدالشهدا(ع)]] پیوست و همراه او شد. | ||
==نقش در نهضت کربلا== | |||
[[حسین بن على (ع)|امام حسین(ع)]] کسى را مىخواست که به راه آشنا باشد، تا از بیراهه به سوى [[کوفه]] رود. طرماح بن عدى اعلام کرد که من راه را مىشناسم و جلو افتاد و به سوى [[کربلا]] روان شدند. وقتى جلو افتاد،اشعارى را هم مىخواند که با این مطلع، آغاز مىشود: | |||
<br /> | |||
{| | |||
|یا ناقتى لا تذعرى من زجر | |||
| | |||
|و امضى بنا قبل طلوع الفجر <ref>اعیان الشیعة،ج ۷،ص ۳۹۶.</ref> | |||
|} | |||
و مضمون اشعار،در ستایش از دودمان رسول خدا(ص) و سیدالشهداست. در میانۀ راه، اجازه طلبید که به قبیلۀ خود سر زده و به خانواده رسیدگى کند و برگردد. رفت و پس از چند روز،وقتى دوباره برگشت، به «عذیب الهجانات»که رسید، خبر [[شهادت]] امام را شنید. اندوهگین شد و گریست، از این که توفیق شهادت در رکاب امام، نصیب او نشد. <ref>حیاة الامام الحسین،ج ۳،ص ۸۳.</ref> | |||
ولى...آنکه امام را رها کند و سراغ زن و قبیلۀ خویش رود،این محرومیت سزاى اوست، هر چند پسر عدى بن حاتم باشد! | |||
==منبع== | |||
*[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&id=559291&pageStatus=1&sortKeyValue1=sortkey_title&sortKeyValue2=sortkey_author جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، قم، معارف، ج۱، ص ۲۷۱.] | |||
==پینوشت== | |||
<references /> | |||
[[رده:افراد]] | |||
[[رده:اصحاب اهل بیت]] | |||
[[رده:جاماندگان قافله کربلا]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۲ ژوئن ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۴۰
طرماح یکى از کسانى بود که در طول راه کربلا به سیدالشهدا(ع) پیوست و همراه او شد.
نقش در نهضت کربلاویرایش
امام حسین(ع) کسى را مىخواست که به راه آشنا باشد، تا از بیراهه به سوى کوفه رود. طرماح بن عدى اعلام کرد که من راه را مىشناسم و جلو افتاد و به سوى کربلا روان شدند. وقتى جلو افتاد،اشعارى را هم مىخواند که با این مطلع، آغاز مىشود:
| یا ناقتى لا تذعرى من زجر | و امضى بنا قبل طلوع الفجر [۱] |
و مضمون اشعار،در ستایش از دودمان رسول خدا(ص) و سیدالشهداست. در میانۀ راه، اجازه طلبید که به قبیلۀ خود سر زده و به خانواده رسیدگى کند و برگردد. رفت و پس از چند روز،وقتى دوباره برگشت، به «عذیب الهجانات»که رسید، خبر شهادت امام را شنید. اندوهگین شد و گریست، از این که توفیق شهادت در رکاب امام، نصیب او نشد. [۲]
ولى...آنکه امام را رها کند و سراغ زن و قبیلۀ خویش رود،این محرومیت سزاى اوست، هر چند پسر عدى بن حاتم باشد!