جواد جهان‌آرایى (جهان‌آرا)

از ویکی حسین
پرش به: ناوبری، جستجو
جواد جهان‌آرایى
زادروز 1334 ه.ش
کاشان
سبک نوشتاری غزل
تخلص جهان‌آرا
مدرک تحصیلی فوق دیپلم

«جواد جهان‌آرایى در سال 1334 هجرى شمسى در یک خانوادۀ مذهبى در کاشان به دنیا آمد.

پدرش مرحوم حاج حیدر على فردى مؤمن و باتقوا بود و به شغل رنگرزى و قالى‌بافى اشتغال داشت...جهان‌آرایى تحصیلات ابتدایى را در دبستان ملى خیام(مدرس)به انجام رسانید و دورۀ دبیرستان را تا سوم متوسطه ادامه داد و پس از آن به هنرستان نسّاجى کاشان رفت و دیپلم خود را از آنجا اخذ کرد و در سال 1352 به تهران رهسپار شد و به تحصیل ادامه داد و تا اخذ فوق دیپلم پیش رفت و پس از انجام خدمت سربازى به استخدام کارخانۀ کاشى اصفهان درآمد و تا سال 1360 در همین شغل باقى بود.آن‌گاه به زادگاهش بازگشت و به شغل آزاد روى آورد». [۱]

جهان‌آرایى مردى است کریم الطّبع و شاعرى است نکته‌یاب و نکته‌سنج و در میان اعضاى انجمن‌هاى ادبى کاشان منزلت خاصّى دارد و در انواع قالب‌هاى شعر فارسى طبع‌آزمایى مى‌کند ولى طبعا شاعرى است غزلسرا.طبعش روان و ساختار شعرى‌اش محکم و استوار است.ازوست:

برادر! آب


آن‌که را بود مهر مادر،آب دیده مى‌دوخت تشنه‌لب بر آب
کربلا بود و جنگ و هُرم عطش داشت آنجا بهاى گوهر،آب
چنگ مى‌زد(رباب)بر دل ریش که:خدا!کى رسد به اصغر آب؟
مانده حیران درین میان چه کند؟ از کجا مى‌شود میسّر آب؟
برد او را پدر به عرصۀ رزم تا دهد جاى شیر مادر،آب
وه که سیراب شد ز جرعۀ تیر نرسید آه بر لبش گر آب
دید تا کودکان تشنه،حسین گفت از سوز جان:برادر!آب
اى بهین آبیار گلشن عشق بهر این غنچه‌ها بیاور آب
رفت آن میر عشق سوى فرات تا که بنهاد پاى جان بر آب
کفى از آب برگرفت و،شگفت دید تصویر کودکان در آب
تشنه‌لب بود و لب بر آب نزد تا بنوشد ز حوض کوثر آب
خواست تا نوشد از فرات،امّا بر دلش زد شرر چو آذر،آب
مشک را پر ز آب کرد و شتافت تا دهد باغ را سراسر آب
تیرها سوى او روانه شدند گاه در چشم رفت و گه در آب!
تا تهى،مشک شد ز آب افسوس گشت از شرم،پور حیدر،آب [۲]

منابع

محمد علی مجاهدی، کاروان شعر عاشورا، زمزم هدایت، ج1، ص 566-567.

پی نوشت

  1. سخنوران نامى معاصر ایران،ج 2،ص 1020.
  2. گریۀ اشک،ص 208 و 209.