نبرد تن به تن

نسخهٔ تاریخ ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۷:۴۸ توسط Admin (بحث | مشارکت‌ها) (صفحه‌ای تازه حاوی «از سنّتهاى جنگ در عرب،آن بود که ابتدا دو هماورد و حریف،از دو جبهه به میدان مى...» ایجاد کرد)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

از سنّتهاى جنگ در عرب،آن بود که ابتدا دو هماورد و حریف،از دو جبهه به میدان مى‌آمدند،خود را معرفى کرده،رجز مى‌خواندند و به نبرد مى‌پرداختند.گاهى هم نبردهاى تن به تن،تکلیف جنگ را روشن مى‌ساخت.پس از چند نفر که به میدان هم مى‌آمدند، حملۀ عمومى آغاز مى‌شد. [۱] مبارزه،همان به صحنه آمدن افراد در نبرد تن به تن بود.چنین هماوردى در عاشورا،تا ظهر ادامه یافت.گاهى که سپاه کوفه ضعف هماورد جبهۀ خویش را احساس مى‌کردند،بشکل گروهى به رزمندۀ جبهۀ حسینى مى‌تاختند و او را شهید مى‌کردند.شهداى کربلا،برخى در جنگ تن به تن شهید شدند و جمعى هم در حملۀ عمومى سپاه کوفه که در اوایل درگیرى به اردوگاه امام تاختند،به شهادت رسیدند.




جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، قم، معارف، ج1، ص 445.

  1. الفنّ العسکرى الاسلامى،یاسین سوید،ص 22.