قضیب

نسخهٔ تاریخ ‏۳ اکتبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۵۹ توسط Rahdar (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

چوبهاى نازک، شاخه و ترکه که از درخت مى‌کنند، قضیب می‌نامند.[۱]

مفهومویرایش

اینگونه ترکه‌هاى ترد و نازک، معمولا براى اشاره به کسى یا چیزى در دست افراد بوده‌است.

در کاخ یزیدویرایش

در دست یزید، قضیب و چوب خیزران بود و با آن به لب و دندان سر بریده امام حسین(ع) که در برابرش نهاده بود، مى‌زد.[۲] این گستاخى مورد اعتراض برخى از حاضران قرار گرفت.

منبعویرایش

پی‌نوشتویرایش

  1. اساس البلاغه،زمخشرى،ص ۵۲۱.
  2. مروج الذهب،ج ۳،ص ۶۱.