عماره بن صلخب ازدی

نسخهٔ تاریخ ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۴۳ توسط T.ramezani (بحث | مشارکت‌ها)

عمارة بن صَلخب ازدی، اهل کوفه و از قبیله ازد، از قبایل عرب قحطانی بود که در یمن و حجاز سکونت داشتند و سپس به کوفه هجرت کردند.

عماره جوانی از اهالی کوفه و از یاران مخلص مسلم بن عقیل بود که از مردم کوفه برای امام حسین (ع) بیعت می‌گرفت. [۱] به هنگام آغاز حرکت و جنبش مسلم، برای یاری آن حضرت از خانه بیرون آمد اما توسط محمد بن اشعث دستگیر و زندانی شد. بعد از شهادت مسلم و هانی، عبیدالله بن زیاد او را خواست و گفت که از کدام قبیله‌ای؟ عماره گفت از قبیله ازد. عبیدالله دستور داد او را به سوی قبیله‌اش ببرند و در حضور افراد قومش او را گردن بزنند. [۲]

عماره در هنگام شهادت در حدود 30 سال سن داشت. او جوانی شجاع و رشید و رزمنده‌ای مخلص و پاک‌باز بود. هر چند او در کربلا به شهادت نرسید، اما در شرافت و عظمت مانند آنان بود.

در زیارت نامه‌ها نام وی ذکر نشده است. [۳]


منبع

مرضیه محمدزاده، شهیدان جاوید، نشر بصیرت، ص 263-264.

پی نوشت

  1. ابصار العین فی انصار الحسین (ع)، ص187.
  2. تاریخ طبری، ج5، ص379؛ ابصار العین فی انصار الحسین (ع)، ص187.
  3. برای تفصیل بیشتر ر.ک : تاریخ طبری، ج5، ص379؛ ابصار العین فی انصار الحسین (ع)، ص187-188؛ انصار الحسین (ع)، ص137؛ ذخیرة الدارین، ص268؛ تنقیح المقال، ج2، ص323.