سید یعقوب ماهیدشتى

نسخهٔ تاریخ ‏۲۱ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۴۷ توسط Faraji (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

سید یعقوب ماهیدشتى (م ۱۲۹۲ ه. ق) از شاعران ایرانی قرن سیزدهم است.

سید یعقوب ماهیدشتى
زادروز ماهیدشت کرمانشاه
مرگ ۱۲۹۲ ه. ق
کرمانشاهان
سبک نوشتاری عراقى
دیوان سروده‌ها باغ هزار گل (تذکره سخنوران کرمانشاهان)

زندگینامهویرایش

سید یعقوب ماهیدشتى فرزند سید ویس از سادات قمشه ماهیدشت کرمانشاه بوده‌است. ماهیدشتی مذهب شیعه اثنى عشرى داشته و با توجه به شیعه مذهب بودن اهالی زادگاهش، انتساب او به سادات بعید نیست.[۱]

آثارویرایش

سید یعقوب ماهیدشتی بیشتر به زبان کردی شعر می‌سرود ولی اشعار فارسى به جای مانده از او، سبک عراقى است. دیوان سید یعقوب ماهیدشتى شامل نمونه‌هایى از غزلیات، قصاید، مسمطات، معما، رباعیات و مثنویات بوده و توسط محمدعلى سلطانى به خط خوشنویسی فریبا مقصودى در سال ۱۳۶۳ ه. ش به چاپ رسیده‌است.»[۱]

اشعارویرایش

رباعىویرایش

(بداهه‌ای به مناسبت عزای حسین بن على(ع))

این طرفه سماور که به خود تاب دهد مى‌جوشد و از دو دیده سیلاب دهد
در ماتم بیدستى عباس على سقّاى حسینیه شده آب دهد![۲]

مرثیه عاشورایىویرایش

باز این چه شورش است که عالم پر آذر است؟ جن چون بشر چو مَلَک خاک بر سر است
باز این چه شیون است؟ که در خیل قدسیان شور و نوا و غلغله در عرش اکبر است
زین رستخیز عام که گردیده آشکار گویى قیام عرصه دیوان محشر است
صاحب عزا: خدا و عزادار: ممکنات ماتمزده امام و به ماتم پیمبر است
از اهل آسمان و زمین شرق تا به غرب بر هر کسى که مى‌نگرم دیده‌اش تر است
ماه محرم است وز قتل حسین یقین کو بر جهانیان و جهان جمله سرور است[۳]
سبط نبى و زینت آغوش فاطمه سرو روان گلشن ساقى کوثر است
سلطان کشتگان بیابان ماریه سردار سروران دو صد پاره پیکر است
بهر شفاعت این همه خوارى به جان خرید بر طاق عرش نام بلندش مصور است
خون خدا و بدر دُجى مهر مشرقین گلبرگ ناز گلبن خیر النسا، حسین[۴]

منابعویرایش

پی نوشتویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ باغ هزار گل (تذکره سخنوران کرمانشاهان) به کوشش فرشید یوسفى (فرهنگ خانه اسفار، بى‌تا)، ص ۷۴۰ و ۷۴۱.
  2. همان، ص 742 و 743.
  3. این دو مصراع با هم ارتباطى ندارد و ظاهرا باید در استنساخ آن اشتباهى رخ داده باشد.
  4. همان، ص ۷۴۳.