میرزا علی خندان: تفاوت میان نسخه‌ها

۱۸۷ بایت اضافه‌شده ،  ‏۲۵ ژوئن ۲۰۱۸
جز
بدون خلاصۀ ویرایش
جزبدون خلاصۀ ویرایش
جزبدون خلاصۀ ویرایش
خط ۶۷: خط ۶۷:
ویژگی مهم این شیوه اجرا، حرکات بدون اجزاء با ریزه‌کاری‌هایی است که از شگردهای پرده خوانان شهری به شمار می‌آید. بنابراین پرده خوانی مرشد خندان بر حرکات اصلی تکیه دارد که نسبت به حرکات جزئی، درشت و گاهی تکراری می‌نماید اما تکرارها به یاری پختگی حرکات صورت و فیگورهای منش‌مند در طی اجرا به شیوه‌ای نمایشی تبدیل می‌شود، همچنین به کارگیری تبرزین به جای عصا این حالت را تقویت می‌کند. پس از مدتی مخاطب غرق کلیتی از اجرا می‌شود که محتوای روایت محور و نتیجه خیر اندیشانه، هدف آن است.  
ویژگی مهم این شیوه اجرا، حرکات بدون اجزاء با ریزه‌کاری‌هایی است که از شگردهای پرده خوانان شهری به شمار می‌آید. بنابراین پرده خوانی مرشد خندان بر حرکات اصلی تکیه دارد که نسبت به حرکات جزئی، درشت و گاهی تکراری می‌نماید اما تکرارها به یاری پختگی حرکات صورت و فیگورهای منش‌مند در طی اجرا به شیوه‌ای نمایشی تبدیل می‌شود، همچنین به کارگیری تبرزین به جای عصا این حالت را تقویت می‌کند. پس از مدتی مخاطب غرق کلیتی از اجرا می‌شود که محتوای روایت محور و نتیجه خیر اندیشانه، هدف آن است.  
==شیوه اجرای آواز==  
==شیوه اجرای آواز==  
در هماهنگی با شیوه اجرا، وی در خواندن آواز از تکرار جملات ساده بهره می‌گیرد. آوازش با لحنی ثابت از پرده‌های دستگاه ماهور <ref>
در هماهنگی با شیوه اجرا، وی در خواندن آواز از تکرار جملات ساده بهره می‌گیرد. آوازش با لحنی ثابت از پرده‌های دستگاه ماهور <ref>دستگاه ماهور تنها به لحاظ فواصل و پرده بندی در دو دانگ نخست قابل قیاس با گام ماژور در موسیقی اروپایی است.</ref> که شروع آن از درجه سوم دانگ اول و ایست روی درجه سوم پیش دانگ است، تداوم می‌یابد. <ref>تیپ ملودی‌هایی که با بسط و گسترش تشکیل واحدی به نام گوشه می‌دهند دارای نغمه مرکزی به نام شاهد هستند. در نخستین گوشه در هر دستگاه، نغمه پایانی -ایست- همان نغمه شاهد است اما در گوشه‌های بعدی به دلایل فنی و بر اساس قوانین امکان تغییر وجود دارد. </ref> <ref>آخرین نغمه در هر گوشه ایست نام دارد. در گوشه‌های درآمد -نخستین گوشه‌ها- که شاخص‌ترین هر دستگاه محسوب می‌شوند ایست، همان شاهد است. گوشه‌هایی که خود دارای شاهدی جدا هستند عموماً دارای ایست مشترک با درآمدها هستند، گاه نیز بر اساس حرکت ملودی این قاعده قابل تغییر است. </ref>
</ref> که شروع آن از درجه سوم دانگ اول و ایست روی درجه سوم پیش دانگ است، تداوم می‌یابد. <ref>تیپ ملودی‌هایی که با بسط و گسترش تشکیل واحدی به نام گوشه می‌دهند دارای نغمه مرکزی به نام شاهد هستند. در نخستین گوشه در هر دستگاه، نغمه پایانی -ایست- همان نغمه شاهد است اما در گوشه‌های بعدی به دلایل فنی و بر اساس قوانین امکان تغییر وجود دارد. </ref> <ref>آخرین نغمه در هر گوشه ایست نام دارد. در گوشه‌های درآمد -نخستین گوشه‌ها- که شاخص‌ترین هر دستگاه محسوب می‌شوند ایست، همان شاهد است. گوشه‌هایی که خود دارای شاهدی جدا هستند عموماً دارای ایست مشترک با درآمدها هستند، گاه نیز بر اساس حرکت ملودی این قاعده قابل تغییر است. </ref>
==منبع==
==منبع==
* منبع این مدخل از [[مرشدان پرده‌ خوان ایران|مجموعه سی جلدی مرشدان پرده خوان]] است که حاصل فعالیت‌های پژوهشی [[حمیدرضا اردلان]] به دست آمده و توسط فرهنگستان هنر جمهوری اسلامی ایران به چاپ رسیده است. در این مداخل برای رعایت حقوق ناشر و مؤلف و همچنین ترغیب علاقمندان به تهیه اثر، خلاصه‌ای از کتاب سی جلدی مرشدان پرده خوان آورده شده است.
* منبع این مدخل از [[مرشدان پرده‌ خوان ایران|مجموعه سی جلدی مرشدان پرده خوان]] است که حاصل فعالیت‌های پژوهشی [[حمیدرضا اردلان]] به دست آمده و توسط فرهنگستان هنر جمهوری اسلامی ایران به چاپ رسیده است. در این مداخل برای رعایت حقوق ناشر و مؤلف و همچنین ترغیب علاقمندان به تهیه اثر، خلاصه‌ای از کتاب سی جلدی مرشدان پرده خوان آورده شده است.
۱۰٬۰۷۲

ویرایش