زیاد بن‌ عریب‌ حنظلی

از ویکی حسین
پرش به: ناوبری، جستجو

زیاد بن‌ عریب بن حنظله بن دارم بن عبدالله بن کعب الصائد بن شرحبیل بن شراحیل بن عمرو بن جشم بن حاشد بن جشم بن حیزون بن عوف بن همدان،‌ مکنی‌ به‌ ابو عمره‌ از قبیله‌ بنی‌ همدان ‌است. بنی‌ صائد تیره‌ای از قبیله همدان است که‌ در اصل یمنی و قحطانی‌اند و بسیاری از این قبایل بعد از کوچ از یمن در کوفه ساکن شدند. پدرش عریب از اصحاب پیامبر (ص) بود. زیاد نیز ایام آن حضرت را درک کرده بود و مردی کثیر الصلوة بود. او از شیوخ شیعه و مردی شجاع، جنگجو، عابد، ناسک و متهجد بود. در بعضی از مقاتل با نام زیاد بن عمرو بن عریب صائدی همدانی از او یاد شده است که هر دو یک نفر هستند. سید محسن امین نیز نام او را زیاد بن عریب صائدی نوشته است. مامقانی او را از عباد و زهاد و از اصحاب امام‌ حسین‌ (ع) می‌شمرد.

اطلاعات اصحاب امام حسین (ع)
نام کامل زیاد بن‌ عریب بن حنظله بن دارم بن عبدالله بن کعب الصائد بن شرحبیل بن شراحیل بن عمرو بن جشم بن حاشد بن جشم بن حیزون بن عوف بن همدان
محل زندگی کوفه
نقش های برجسته از اصحاب امام‌ حسین‌ (ع)








نقش در واقعه کربلا

زیاد هنگامی که اطلاع حاصل نمود امام‌ حسین‌ (ع) وارد کربلا شده است، به سوی کربلا شتافت و به‌ امام‌ حسین‌ (ع) پیوست‌. روز عاشورا پس ‌از کسب‌ اجازه‌ از امام‌ حسین‌ (ع) به‌ میدان‌ شتافت‌ و دلاورانه جنگید. دوباره به خدمت امام‌ حسین‌ (ع) رسید و خطاب به امام حسین‌ (ع) این بیت را خواند: [۱]

اَبْشِرْ هُدِیت‌َ الرُّشْدَ یابْن‌َ اَحْمَدا
فِی‌ جَنَّة‌ِ الْفِرْدَوس‌ِ تَعْلوُا صُعَّدا

ای‌ پسر احمد! بشار‌ت باد تو را که‌ به‌ راه‌ رشد، هدایت‌ یافتی‌ و در بهشت‌ فردوس‌ رتبه‌ای‌ والا خواهی‌ داشت.

زیاد چندین بار آرایش سپاه دشمن را به هم زد و سرانجام با وجود جراحات فراوان به دست مردی از بنی‌ تمیم به نام عامر بن‌ نهشل‌ به‌ شهادت‌ رسید. عامر سرش را از بدن‌ جدا کرد. [۲] در زیارت نامه‌ها نام وی ذکر نشده است.

منبع

مرضیه محمدزاده، شهیدان جاوید، نشر بصیرت، ص 364-365.

پی نوشت

  1. 5. ابصار العین فی انصار الحسین (ع)، محمد مهدی شمس الدین، ترجمه سید ناصر هاشم زاده، تهران: شرکت چاپ و نشر بین الملل، 1387 ش.، سماوی، محمد بن طاهر، تحقیق محمد جعفر طبنسی، مرکز الدراسات الاسلامیه لحرس الثوره. ص79.
  2. برای تفصیل بیشتر رک : ارشاد القلوب، دیلمی، ابوم محمد حسن بن ابی الحسن، تهران: مرکز نشر کتاب، 1375 ﻫ ق.، ج2، ص208؛ الاصابه فی تمییز الصحابه ، ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، به کوشش علی محمد بجاوی، بیروت: مؤسسه التاریخ العربی، 1328 ﻫ ق.، ج3، ص116؛ بحار الانوار الجامعه لدرر الائمه الاطهار (ع)، مجلسی، ملا محمد باقر، تهران: مکتبه الاسلامیه، 1362 ش.، ج45، ص72؛ اعیان الشیعه، امین، سید محسن، چاپ حسن امین، بیروت: 1403 ﻫ ق.، ج7، ص77؛ وسیله الدارین فی انصار الحسین، موسوی زنجانی، بیروت: مؤسسه اعلمی، 1402 ﻫ ق. ، ص145؛ منتهی الآمال، قمی، شیخ عباس، تهران: انتشارات فراروی، 1381 ش. ، ص447؛ تنقیح المقال فی احوال الرجال، مامقانی، شیخ عبدالله، نجف: المطبعه الحیریه، 1352 ﻫ ق.، ج1، ص456؛ فرسان الهیجاء، محلاتی، ذبیح الله، مرکز نشر کتاب، 1390 ه ق.، ج1، 5. ابصار العین فی انصار الحسین (ع)، محمد مهدی شمس الدین، ترجمه سید ناصر هاشم زاده، تهران: شرکت چاپ و نشر بین الملل، 1387 ش.، سماوی، محمد بن طاهر، تحقیق محمد جعفر طبنسی، مرکز الدراسات الاسلامیه لحرس الثوره. ص79.