فرد، اشعار نسخه‌هاى تعزیه، که از روى آن در شبیه‌خوانیها و تعزیه‌ها برنامه اجرا کنند.[۱]

شاید به دلیل آنکه روى یک برگۀ جدا نوشته مى‌شود، به آن نسخه‌ها فرد مى‌گویند.

دهخدا مى‌نویسد: «ورقه‌اى به مقدار نصف قطع خشتى که مستوفیان بر آن جمع و خرج ولایتى یا ایالتى یا خرج خاصّى را مى‌نوشته و زیر هم دسته مى‌کرده‌اند.»[۲]

منبع

پی‌نوشت

  1. موسیقى مذهبى ایران،حسن مشحون،ص ۴۰.
  2. لغت‌نامه،دهخدا.