هلال بن حجاج‌: تفاوت میان نسخه‌ها

۲٬۱۶۲ بایت حذف‌شده ،  ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۲۱
بدون خلاصۀ ویرایش
جزبدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''هلال بن حجاج،''' به نقل از مجلسی، در شمار یاران امام حسین (ع) و شهدای روز عاشورا در کربلا شمرده شده و می‌نویسد که وی بعد از وهب بن وهب به شهادت رسیده است.
{{جعبه اطلاعات اصحاب امام حسین (ع)
{{جعبه اطلاعات اصحاب امام حسین (ع)
| عنوان              =
| عنوان              =
| تصویر              =
| تصویر              =مزار یاران امام حسین(ع).jpg
| اندازه تصویر      =
| اندازه تصویر      =
|توضیح تصویر        =
|توضیح تصویر        =
خط ۲۳: خط ۲۱:
| شاگردان          =
| شاگردان          =
| آثار              =
| آثار              =
| نقش های برجسته              = از یاران امام حسین (ع)
| نقش های برجسته              = از یاران امام حسین (ع) و شهدای کربلا
}}
}}'''هلال بن حجاج،''' در شمار یاران [[حسین|امام حسین (ع)]] و شهدای روز [[عاشورا]] در [[کربلا]] شمرده شده است. وی بعد از [[وهب بن وهب]] به [[شهادت]] رسید.<ref>امالی، صدوق، محمد بن علی، ج۱، ص۲۲۵.</ref>


==نقش در واقعه کربلا==
هلال در میدان نبرد این چنین رجز میخواند تا به شهادت رسید:


أَری بِها مُعلَمَةً افْواهُها • وَ النَّفسُ لایَنفَعُها إِشفاقُها


تیر نشان دار زنم بر عدو • سود نبخشد به کسی ترس او<ref>امالی، صدوق،محمد بن علی، ج۱، ص۲۲۵. </ref>


==منبع==


* [http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&id=2588126&pageStatus=1&sortKeyValue1=sortkey_title&sortKeyValue2=sortkey_author مرضیه محمدزاده، شهیدان جاوید، نشر بصیرت، ص ۳۷۹-۳۸۰.]


==نقش در واقعه کربلا==
دشمن از هر سو به‌ سپاه‌ امام‌ حسین ‌(ع) یورش‌ آورده‌ بود. یاران‌ امام‌ حسین (ع) هر یک‌ در محاصره‌ گروهی‌ از سپاه‌ کوفه‌ قرار می‌گرفتند و می‌جنگیدند و سرانجام‌ با پیکری‌ که‌ غرق‌ خون‌ شده‌ و از هر سو زخم‌ خورده‌ بودند، بر خاک‌ می‌افتادند.
عمرو بن‌ حجاج‌ با عده‌ای‌ از سربازان‌ به‌ طور ناگهانی‌ بر میمنه‌ سپاه‌ امام‌ حسین (ع) حمله‌ آورد و چون‌ نزدیک ‌رسیدند، اصحاب‌ امام‌ حسین (ع) روی‌ زانو نشسته‌، نیزه‌های‌ خود را به‌ سوی‌ اسبان‌ گرفتند و اسبانشان‌ از پیش‌روی‌ مانده ‌سر به‌ عقب‌ برداشتند و اصحاب‌ امام‌ حسین (ع) از این‌ فرصت‌ استفاده‌ کرده‌ و آنان‌ را هدف‌ تیرها قرار دادند که‌ در نتیجه ‌جمعی‌ کشته‌ و مجروح شدند. ابن‌ سعد، افرادی‌ را از ناحیه‌ راست‌ و چپ‌ به‌ خیمه‌گاه‌ امام‌ حسین (ع) فرستاد تا آن‌ها را نابود کنند. چون‌ تنها از جلو می‌توانستند به‌ سپاه‌ امام‌ حسین (ع) نزدیک‌ شوند، یاران‌ امام‌ حسین (ع) در بین‌ خیمه‌ها رفته‌ و با نیروی‌ فوق‌العاده‌ای‌ به‌ دفاع‌ پرداختند.
یاران‌ امام‌ حسین (ع) ذره‌ای‌ ترس‌ و تشویش‌ در جانشان‌ نبود. گویی‌ هر کدام‌ به‌ شکار مرگ‌ آمده‌ بودند و مرگ‌ از برابر تیغ‌ و فریاد آنان‌ می‌گریخت‌. برای‌ آنان‌ سروده‌اند:
{{شعر}}
{{ب| قَوْم‌ٌ اِذا نُودُوا لِدَفْع‌ِ مُلِمَّةٍ | لَبِسُوا القُلُوب‌َ عَلی‌ الدُّروُع‌ِ }}
{{ب| وَالْخَیل‌ُ بَین‌َ مُدَّعَّن‌ٍ مُکرْدَس‌ٍ | وَ اَقْبَلُوا یتَهافَتُون‌َ عَلی‌ ذَهاب‌ِ الاَنْفُس‌ِ }}
{{پایان شعر}}
مردمی‌ که‌ وقتی‌ آنان‌ را برای‌ رویارویی‌ با سختی‌ فرا خواندند و سواران‌ جنگی‌ در گیرودار انداختن‌ تیرها هستند.
آنان‌ بر زره‌های‌ خود، قلب‌هایشان‌ را پوشاندند و به‌ صحنه‌ نبرد آمدند و برای‌ جان‌ باختن‌، بر یکدیگر پیشی ‌می‌گرفتند.
==منبع==
مرضیه محمدزاده، شهیدان جاوید، نشر بصیرت، ص 379-380.
==پی نوشت==
==پی نوشت==
[[رده: تاریخ]]
[[رده: تاریخ]]