قنبر على تابش: تفاوت بین نسخه‌ها

از ویکی حسین
پرش به: ناوبری، جستجو
(منابع)
(پی نوشت)
 
سطر ۱۰۳: سطر ۱۰۳:
 
==منابع==
 
==منابع==
  
* [[کاروان شعر عاشورا|محمد علی مجاهدی، ''کاروان شعر عاشورا''، زمزم هدایت، ج1، ص 559-560.]]
+
*[[کاروان شعر عاشورا|محمد علی مجاهدی، ''کاروان شعر عاشورا''، زمزم هدایت، ج1، ص 559-560.]]
  
 
==پی نوشت==
 
==پی نوشت==
[[رده:ادبیات]]
 
[[رده:افراد]]
 
 
[[رده:شاعران]]
 
[[رده:شاعران]]
 
<references />
 
<references />
 
[[رده:شاعران معاصر]]
 
[[رده:شاعران معاصر]]
 
[[رده:شاعران فارسی زبان]]
 
[[رده:شاعران فارسی زبان]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۴ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۱۴:۵۵

قنبر علی تابش
زادروز 10 قوس/ آذر 1349
ولسوالی جاغوری، ولایت غزنی، افغانستان
محل زندگی کابل
ملیت افغانستانی
تبار مردمان هزاره
تحصیلات کارشناسی ارشد علوم سیاسی
از دانشگاه دانشگاه باقرالعوم
پیشه شاعر - نویسنده - استاد دانشگاه
آثار دورتر از چشم اقیانوس
مشرق گل‌های فروزان
چشم انداز شعر امروز افغانستان
آدمی پرنده نیست
یک شعله نوبهاران
دل خونین انار
راه ابریشم آزادی
بحران سیاسی افغانستان در شعر معاصر دری
جایزه‌ها جوایز متعدد ادبی - کسب مدال عالی غازی میربچه خان 2014
وبگاه
صفحه فیس‌بوک رسمی


قنبر على تابش (زاده 1348 در جاغورىِ غزنه- افغانستان) شاعر آیینی و اجتماعی افغان است.

زندگینامه[ویرایش | ویرایش مبدأ]

تابش پس از پایان تحصیلات ابتدایى در زادگاهش، به سال 1365 به ایران مهاجرت کرد و در مدرسه علمیه ذوالفقار اصفهان به تحصیل علوم متعارف حوزوى پرداخت و در سال 1370 به قم رفت و ادامه تحصیلات خود را در حوزه علمیه قم پى‌گرفت. تابش از چهره‌هاى نام‌آشنا و مطرح شعر امروز افغانستان است و آثار او در زمینه‌هاى آیینى و اجتماعى مورد قبول اهل نظر قرار گرفته است.

آثار[ویرایش | ویرایش مبدأ]

اشعار[ویرایش | ویرایش مبدأ]

  • مجموعه شعر «دورتر از چشم اقیانوس» (نشر حوزۀ هنرى سازمان تبلیغات اسلامى)

خون خدا[ویرایش | ویرایش مبدأ]

خون خدا شتَک زده، جوشید از تنور خورشید سربریده، درخشید از تنور
خولى به پاى آینه افتاد، سنگ شد چون قد کشید قامت توحید از تنور
شب، گُر گرفت و بستر تاریک شمر سوخت چون زخم‌هاى سوخته شورید از تنور
هر زخم تازه‌اى که در آتش گرفت جان خونین‌تر از ستاره، تراوید از تنور
خورشید را میان طبق حبس کرده بود ناگاه، بال و پر زد و تابید از تنور

باران[ویرایش | ویرایش مبدأ]


تا در گلوى تشنۀ خنجر صدا جاریست خون گلویت کربلا در کربلا جاریست
یا چون نسیم صبحِ تابستان گندمْ‌زار نرم و ملایم، روستا در روستا جاریست
تا آسمان کوفه پابرجاست، مى‌دانم خون تو در این خاک چون آب‌ و هوا جاریست
تا قطرهْ آبى از فرات و دجله مى‌لغزد باران نبضت در گلوى ابرها جاریست
خون تو را در آسمان شعر پاشیدم نامت ازین پس تا فراسوى صدا جارى‌ست [۱]

منابع[ویرایش | ویرایش مبدأ]

پی نوشت[ویرایش | ویرایش مبدأ]

  1. دورتر از چشم اقیانوس، تهران، حوزۀ هنرى؛ مشرق گل‌هاى فروزان، قم، نشر ستاره، کتابخانه تخصصى ادبیات.