غارت خیمه‌ها

نسخهٔ تاریخ ‏۳ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۲۱ توسط Esmaeili (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

پس از شهادت حسین بن على(ع)، سپاه عمر سعد به خیمه‌هاى اهل بیت حمله کردند و به غارت خمیه‌ها پرداختند.

شام غریبان کربلاویرایش

زنان و کودکان در صحرا پراکنده شدند؛ گریان و داغدار و صیحه زنان و استغاثه کنان. پس از آن خیمه‌ها را آتش زدند. مقنعه از سر زنان کشیدند، انگشتر از انگشتها بیرون آوردند و گوشواره از گوشها و خلخال از پاها. [۱]

حتى فاطمه دختر امام حسین(ع) نقل کرده که به خیمۀ ما ریختند و من دخترى کوچک بودم، با گریه خلخال از پایم در مى‌آوردند. گفتم: «اى دشمن خدا چرا گریه مى‌کنى؟»

گفت: «براى اینکه دختر پیامبر را غارت مى‌کنم.»

گفتم:«غارت مکن.»

گفت:«مى‌ترسم دیگرى بیاید و اینها را در آورد!» [۲]

منبعویرایش

پی‌نوشتویرایش

  1. مقتل الحسین،مقرّم،ص ۳۸۵.
  2. عبرات المصطفین،ج ۲،ص ۱۳۹.