سید حکیم بینش: تفاوت بین نسخه‌ها

از ویکی حسین
پرش به: ناوبری، جستجو
 
سطر ۱: سطر ۱:
 
{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده
 
{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده
 
| نام                    =سید حکیم بینش
 
| نام                    =سید حکیم بینش
| تصویر                  =
+
| تصویر                  =seyyed hakim binesh.jpg
 
 
 
| توضیح تصویر            =
 
| توضیح تصویر            =
 
| نام اصلی              =
 
| نام اصلی              =
| زمینه فعالیت          =
+
| زمینه فعالیت          =شعر
| ملیت                  =
+
| ملیت                  =افغان
| تاریخ تولد            =1355 ه.ش
+
| تاریخ تولد            =1355
 
| محل تولد                =افغانستان
 
| محل تولد                =افغانستان
 
| والد                =
 
| والد                =
سطر ۳۵: سطر ۳۴:
 
| فرزندان                =
 
| فرزندان                =
 
|تحصیلات                  =کارشناسی شیمى
 
|تحصیلات                  =کارشناسی شیمى
|دانشگاه                =
+
|دانشگاه                =دانشگاه اصفهان
 
|حوزه                  =
 
|حوزه                  =
 
|شاگرد                  =
 
|شاگرد                  =

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۴ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۱۵:۰۷

سید حکیم بینش
Seyyed hakim binesh.jpg
زمینهٔ کاری شعر
زادروز 1355
افغانستان
ملیت افغان
مدرک تحصیلی کارشناسی شیمى
دانشگاه دانشگاه اصفهان

سید حکیم بینش (زاده 1355 در بامیان- افغانستان) شاعر افغان است.

زندگینامه[ویرایش | ویرایش مبدأ]

وی دوران کودکى‌اش را در فضاى خون و دود و باروت پشت سر گذاشت و در سال 1364 با خانواده خود عازم ایران شد و در شهر مشهد اقامت کرد. او پس اخذ دیپلم در رشتۀ ریاضى و فیزیک از دبیرستان‌هاى مشهد، وارد دانشگاه شد و در سال 1380 در رشته شیمى از دانشگاه اصفهان فارغ‌التحصیل گردید. [۱]

شعر او سرشار از درون مایه‌هاى دینى و مکتبى است و بیشتر در قالب‌هاى آزاد طبع‌آزمایى مى‌کند.

آثار[ویرایش | ویرایش مبدأ]

اشعار[ویرایش | ویرایش مبدأ]

ماه که شهید شد(براى بانوى کربلا حضرت زینب(س))[ویرایش | ویرایش مبدأ]

رو در روى فاجعه آسمان سعۀ صدر تو بود

هاجرِ نگاهت تا فرات با شتاب مى‌دوید

و فرات سرابى بیش نبود

آن طرف‌تر از نخلستان فولادین

اسماعیلت را به کوه سپردى

از گلوگاهش زمزم سرخ جارى گشت

و کوه شرمنده‌ات بود

ماه که شهید شد درفش را بر پا نگاه داشتى

خیمه‌گاه بیستون مى‌سوخت

از دلت چه کسى خبر داشت؟!

عاشورا با اسارتت تکثیر شد. [۲]

منابع[ویرایش | ویرایش مبدأ]

پی نوشت[ویرایش | ویرایش مبدأ]

  1. مشرق گل‌هاى فروزان.
  2. مجلّه شعر، شمارۀ 14، آبان 73، سال دوم، ویژه‌نامۀ شعر افغانستان؛ مشرق گل‌هاى فروزان، نشر ستاره.