حسن اسدی: تفاوت بین نسخه‌ها

از ویکی حسین
پرش به: ناوبری، جستجو
جز
 
سطر ۱: سطر ۱:
'''حسن اسدی،''' متخلص به «شبدیز» در سال 1336 در شهرستان سراب آذربایجان‌شرقی پا به عرصه‌ زندگی نهاد. او از شاعران معاصر فارسی زبان است که در وصف امام حسین (ع)، اشعاری را سروده است.  
+
'''حسن اسدی''' (١٣٣٦ ه. ش) از شاعران معاصر ایرانی است.  
  
 
{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده
 
{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده
سطر ۷: سطر ۷:
 
| نام اصلی              =
 
| نام اصلی              =
 
| زمینه فعالیت          =
 
| زمینه فعالیت          =
| ملیت                  =ایرانی
+
| ملیت                  =
| تاریخ تولد            =  1336 ه.ش
+
| تاریخ تولد            =  ١٣٣٦ ه.ش
| محل تولد                = شهرستان سراب آذربایجان‌شرقی
+
| محل تولد                = شهرستان سراب، آذربایجان‌شرقی
 
| والدین                =   
 
| والدین                =   
 
| تاریخ مرگ              =
 
| تاریخ مرگ              =
سطر ۳۶: سطر ۳۶:
 
| شریک زندگی            =
 
| شریک زندگی            =
 
| فرزندان                =
 
| فرزندان                =
|تحصیلات                  =  لیسانس بیولوژی (زیست‌شناسی)،
+
|تحصیلات                  =   
 
|دانشگاه                =
 
|دانشگاه                =
 
|حوزه                  =
 
|حوزه                  =
سطر ۴۸: سطر ۴۸:
 
|امضا                  =
 
|امضا                  =
 
}}
 
}}
 +
==زندگینامه==
 +
حسین اسدی متخلص به «شبدیز» در سال ١٣٣٦ شمسی در شهرستان سراب آذربایجان‌شرقی پا به عرصه‌ زندگی نهاد.
  
 +
ایشان از کلاس چهارم ابتدایی سرودن شعر را آغاز کرد و با راهنمایی استادان دلسوز، مطالعه و ممارست را سرلوحه‌ هنر خود قرار داد و با دقایق و ظرایف شعرهای متقدمان آشنا شد. سپس به مطالعه‌ آثار معاصران روی آورد و از سال ١٣٥٣ که دانش‌آموزی بیش نبود، شعرهای خود را در اکثر نشریات کشور به چاپ رسانید و از همان دوره‌ نوجوانی به عنوان یکی از شاعران کم‌گوی و گزیده‌گوی توسط اکثر مجلات و روزنامه‌ها مطرح شد.
  
 +
بعد از اتمام تحصیلات مقدماتی از دانشگاه تبریز در رشته‌ بیولوژی (زیست‌شناسی) با مدرک لیسانس فارغ‌التحصیل شد. پس از سه سال تدریس در دبیرستان‏‌های سراب به تهران منتقل شد و همگام با تدریس در دبیرستان‏‌های تهران فعالیت مطبوعاتی خود را که از دوره‌ دبیرستان آغاز کرده ‌بود، وسعت بخشید و با اکثر مطبوعات و نشریات کشور همکاری داشت.
 +
==آثار ==
 +
حسن اسدی در سال ١٣٥٧ شمسی مجموعه‌ای از آثار خود را به نام «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&id=2044508&pageStatus=1&sortKeyValue1=sortkey_title&sortKeyValue2=sortkey_author شبتاب در یلدا]» که حاوی غزل، چهارپاره،‌ شعر نیمایی، رباعی‌ و دوبیتی‌ بود منتشر کرد. در سال ١٣٥٦ شمسی از تهران به شهر خودش بازگشت و به علت پاره‌ای از مشکلات گوشه‌ عزلت اختیار کرد و از مطبوعات برید اما در سال ١٣٧١ دومین مجموعه‌ شعر خود را تحت عنوان «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&id=571071&pageStatus=1&sortKeyValue1=sortkey_title&sortKeyValue2=sortkey_author تیشه عشق]» منتشر کرد.
  
 +
از دیگر آثار وی عبارتند از: «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&id=589316&pageStatus=1&sortKeyValue1=sortkey_title&sortKeyValue2=sortkey_author صدای شیون گلها]» حاوی غزلیات و چهارپاره‌ها، «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&id=633774&pageStatus=1&sortKeyValue1=sortkey_title&sortKeyValue2=sortkey_author درفش آتش]» شامل شعرهای نیمایی و طرح‌های کوتاه، «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&id=646284&pageStatus=1&sortKeyValue1=sortkey_title&sortKeyValue2=sortkey_author بابک گل]» حاوی طرح‌های کوتاه و شعرهای نیمایی، مجموعه شعری به زبان مادری (ترکی) با نام «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&id=635298&pageStatus=1&sortKeyValue1=sortkey_title&sortKeyValue2=sortkey_author گونش پیاله سی]» (پیاله خورشید) را می‌‏توان نام برد.
  
 +
در آستانه‌ عید نوروز ١٣٩٠ ه. ش گزیده‌ غزلیات ایشان با نام «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&id=2154250&pageStatus=1&sortKeyValue1=sortkey_title&sortKeyValue2=sortkey_author ریشه در عطش]» منتشر شد. این کتاب در دومین جشنواره‌ سراسری کتاب سال تبریز به عنوان کتاب منتخب سال در رشته شعر انتخاب گردید.
  
 +
زندگینامه و برخی از شعرهای ایشان در معتبرترین مجله‌ ادبی  ایتالیا «Punto di vista» شماره‌ ٤٤ آوریل ٢٠٠٥ میلادی چاپ شده است و قسمتی از ترجمه‌ها و شعرهای ترکی وی در جمهوری آذربایجان چاپ و منتشر شده است.
  
 +
ترجمه‌‏های حسن اسدی چنین هستند:
  
 +
«یاندیر مکتوبلاریمی» نامه‌‏هایم را بسوزان اثر نصرت کَسَمنلی (شاعر جمهوری آذربایجان)، «گتمک ایسته ییرسن؟» آهنگ رفتن داری؟ اثر نصرت کَسَمنلی، «بالتاسسی» صدای تبر اثر فیکرت قوجا (شاعر جمهوری آذربایجان). <ref>اخذ زندگینامه و اشعار شاعر از طریق پست الکترونیک.</ref>
 +
==اشعار==
  
 
+
=== '''رباعی''' ===
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
==زندگینامه==
 
بعد از اتمام تحصیلات دوره‌ ابتدایی و متوسطه وارد دانشگاه تبریز و در رشته‌ بیولوژی (زیست‌شناسی) با مدرک لیسانس فارغ‌التحصیل شد. پس از سه سال تدریس در دبیرستان‏‌های سراب به تهران منتقل شد و همگام با تدریس در دبیرستان‏‌های تهران فعالیت مطبوعاتی خود را که از دوره‌ دبیرستان آغاز کرده ‌بود، وسعت بخشید و با اکثر مطبوعات و نشریات کشور همکاری تنگاتنگی را ادامه داد.
 
ایشان از کلاس چهارم ابتدایی سرودن شعر را آغاز کرد و با راهنمایی استادان دلسوز، مطالعه و ممارست را سرلوحه‌ هنر خود قرار داد و با دقایق و ظرایف شعرهای متقدمان آشنا شد. سپس به مطالعه‌ آثار معاصران روی آورد و از سال 1353 که دانش‌آموزی بیش نبود، شعرهای خود را در اکثر نشریات کشور به چاپ رسانید و از همان دوره‌ نوجوانی به عنوان یکی از شاعران کم‌گوی و گزیده‌گوی توسط اکثر مجلات و روزنامه‌ها مطرح شد.
 
==آثار حسن اسدی==
 
حسن اسدی در سال 1357 مجموعه‌ای از آثار خود را به نام «شبتاب در یلدا» که حاوی غزل، چهارپاره،‌ شعر نیمایی، رباعی‌ و دوبیتی‌ بود منتشر کرد که یکی از مجموعه‌های موفق آن روزگار بود.
 
در سال 1365 از تهران به شهر خودش بازگشت و به علت پاره‌ای از مشکلات گوشه‌ عزلت اختیار کرد و از مطبوعات برید، اما در سال 1371 دومین مجموعه‌ شعر خود را تحت عنوان «تیشه عشق» به زیور طبع آراست که با استقبال بسیار گرم روبرو شد.
 
از دیگر آثار این شاعر توانا عبارتند از: «صدای شیون گلها» حاوی غزلیات و چهارپاره‌ها، «درفش آتش» شامل شعرهای نیمایی و طرح‌های کوتاه، «بابک گل» حاوی طرح‌های کوتاه و شعرهای نیمایی و مجموعه شعری به زبان مادری (ترکی) با نام «گونش پیاله سی» (پیاله خورشید) را می‌‏توان نام برد.
 
شبدیز هم اکنون سرگرم گردآوری وتنظیم شعرهای سه ساله‌ اخیرش است که در مجموعه‌ای به‏‌ نام «خنیاگر نسیم» چاپ و منتشر خواهد شد.
 
در آستانه‌ عید نوروز 1390 گزیده‌ غزلیات ایشان با نام «ریشه در عطش» منتشر شد. این کتاب در دومین جشنواره‌ سراسری کتاب سال تبریز به عنوان کتاب منتخب سال در رشته شعر انتخاب گردید.
 
زندگینامه و برخی از شعرهای ایشان در معتبرترین مجله‌ ادبی  ایتالیا ـ «Punto di vista» شماره‌ 44 آوریل 2005 چاپ شده است و قسمتی از ترجمه‌ها و شعرهای ترکی «شبدیز» در جمهوری آذربایجان چاپ و منتشر شده است.
 
ترجمه‌‏های حسن اسدی چنین هستند: «یاندیر مکتوبلاریمی» نامه‌‏هایم را بسوزان اثر نصرت کَسَمنلی (شاعر جمهوری آذربایجان)، «گتمک ایسته ییرسن؟» آهنگ رفتن داری؟ اثر نصرت کَسَمنلی، «بالتاسسی» صدای تبر اثر فیکرت قوجا (شاعر جمهوری آذربایجان). <ref>اخذ زندگینامه و اشعار شاعر از طریق پست الکترونیک.</ref>
 
==اشعار==
 
'''رباعی'''
 
 
{{شعر}}
 
{{شعر}}
 
{{ب| آن روز به طاق آسمان چاک افتاد      |                    هنگامه به خیمه‌گاه افلاک افتاد }}
 
{{ب| آن روز به طاق آسمان چاک افتاد      |                    هنگامه به خیمه‌گاه افلاک افتاد }}
  
 
{{ب| یک سنگ بر آیینه خورشید زدند        |                      هفتاد و دو قرص ماه بر خاک افتاد }}
 
{{ب| یک سنگ بر آیینه خورشید زدند        |                      هفتاد و دو قرص ماه بر خاک افتاد }}
{{پایان شعر}}
+
{{پایان شعر}}{{شعر}}
 
 
 
 
{{شعر}}
 
 
{{ب| آن روز که باد، آتش‌ْافشان می‌خواند    |                    در دشت بلا، نوای سوزان می‌خواند }}
 
{{ب| آن روز که باد، آتش‌ْافشان می‌خواند    |                    در دشت بلا، نوای سوزان می‌خواند }}
  
 
{{ب| دیدند فریب‌خوردگان هم دیدند          |                        بر نیزه، سرِ بریده قرآن می‌خواند }}
 
{{ب| دیدند فریب‌خوردگان هم دیدند          |                        بر نیزه، سرِ بریده قرآن می‌خواند }}
{{پایان شعر}}
+
{{پایان شعر}}{{شعر}}
 
 
 
 
{{شعر}}
 
 
{{ب| از زخم شکفته، پیرهن داشت حسین (ع) |            پیراهن خون‌فشان به تن داشت حسین (ع) }}  
 
{{ب| از زخم شکفته، پیرهن داشت حسین (ع) |            پیراهن خون‌فشان به تن داشت حسین (ع) }}  
  
 
{{ب| آن‌دم که به بارگاه جانان می‌رفت          |            از بال فرشتگان کفن داشت حسین (ع)  }}
 
{{ب| آن‌دم که به بارگاه جانان می‌رفت          |            از بال فرشتگان کفن داشت حسین (ع)  }}
{{پایان شعر}}
+
{{پایان شعر}}{{شعر}}
 
 
 
 
{{شعر}}
 
 
{{ب| آن روز که خون، پشت ستم را تا کرد      |                  یکرنگی عشق، حیله را رسوا کرد }}
 
{{ب| آن روز که خون، پشت ستم را تا کرد      |                  یکرنگی عشق، حیله را رسوا کرد }}
  
 
{{ب| هر گل که به پیشواز مرگ آمده بود          |            پرپر شد و عمر جاودان پیدا کرد }}
 
{{ب| هر گل که به پیشواز مرگ آمده بود          |            پرپر شد و عمر جاودان پیدا کرد }}
{{پایان شعر}}
+
{{پایان شعر}}{{شعر}}
 
 
 
 
{{شعر}}
 
 
{{ب| آن روز که وحشتِ نفسگیر شکست          |                با دست خدا هیبتِ زنجیر شکست }}
 
{{ب| آن روز که وحشتِ نفسگیر شکست          |                با دست خدا هیبتِ زنجیر شکست }}
  
 
{{ب| شالوده قصر بت‌پرستان لرزید                  |            از غیرت خون، قامتِ شمشیر شکست }}
 
{{ب| شالوده قصر بت‌پرستان لرزید                  |            از غیرت خون، قامتِ شمشیر شکست }}
{{پایان شعر}}
+
{{پایان شعر}}{{شعر}}
 
 
 
 
{{شعر}}
 
 
{{ب| از حنجره فلک، فغان می‌بارید                  |                  اشک از مژه فرشتگان می‌‏بارید }}
 
{{ب| از حنجره فلک، فغان می‌بارید                  |                  اشک از مژه فرشتگان می‌‏بارید }}
  
سطر ۱۲۴: سطر ۹۵:
 
{{پایان شعر}}
 
{{پایان شعر}}
 
==منابع==
 
==منابع==
طرحی نو در دانشنامه شعر عاشورایی، مرضیه محمدزاده، ج 2، ص: 611-613.
+
 
 +
* [http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&id=3623708&pageStatus=1&sortKeyValue1=sortkey_title&sortKeyValue2=sortkey_author طرحی نو در دانشنامه شعر عاشورایی، مرضیه محمدزاده، ج 2، ص: 611-613.]
 +
 
 
==پی نوشت==
 
==پی نوشت==
 
[[رده:ادبیات]]
 
[[رده:ادبیات]]
سطر ۱۳۰: سطر ۱۰۳:
 
[[رده:شاعران فارسی زبان]]
 
[[رده:شاعران فارسی زبان]]
 
[[رده:شاعران معاصر]]
 
[[رده:شاعران معاصر]]
 +
<references />

نسخهٔ کنونی تا ‏۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۴:۳۲

حسن اسدی (١٣٣٦ ه. ش) از شاعران معاصر ایرانی است.

حسن اسدی
حسن اسدی.jpg
زادروز ١٣٣٦ ه.ش
شهرستان سراب، آذربایجان‌شرقی
کتاب‌ها «شبتاب در یلدا»، «شبتاب در یلدا»، «صدای شیون گلها»، «درفش آتش»، «بابک گل»، «گونش پیاله سی»، «خنیاگر نسیم» و «ریشه در عطش»
تخلص شبدیز

زندگینامه[ویرایش | ویرایش مبدأ]

حسین اسدی متخلص به «شبدیز» در سال ١٣٣٦ شمسی در شهرستان سراب آذربایجان‌شرقی پا به عرصه‌ زندگی نهاد.

ایشان از کلاس چهارم ابتدایی سرودن شعر را آغاز کرد و با راهنمایی استادان دلسوز، مطالعه و ممارست را سرلوحه‌ هنر خود قرار داد و با دقایق و ظرایف شعرهای متقدمان آشنا شد. سپس به مطالعه‌ آثار معاصران روی آورد و از سال ١٣٥٣ که دانش‌آموزی بیش نبود، شعرهای خود را در اکثر نشریات کشور به چاپ رسانید و از همان دوره‌ نوجوانی به عنوان یکی از شاعران کم‌گوی و گزیده‌گوی توسط اکثر مجلات و روزنامه‌ها مطرح شد.

بعد از اتمام تحصیلات مقدماتی از دانشگاه تبریز در رشته‌ بیولوژی (زیست‌شناسی) با مدرک لیسانس فارغ‌التحصیل شد. پس از سه سال تدریس در دبیرستان‏‌های سراب به تهران منتقل شد و همگام با تدریس در دبیرستان‏‌های تهران فعالیت مطبوعاتی خود را که از دوره‌ دبیرستان آغاز کرده ‌بود، وسعت بخشید و با اکثر مطبوعات و نشریات کشور همکاری داشت.

آثار[ویرایش | ویرایش مبدأ]

حسن اسدی در سال ١٣٥٧ شمسی مجموعه‌ای از آثار خود را به نام «شبتاب در یلدا» که حاوی غزل، چهارپاره،‌ شعر نیمایی، رباعی‌ و دوبیتی‌ بود منتشر کرد. در سال ١٣٥٦ شمسی از تهران به شهر خودش بازگشت و به علت پاره‌ای از مشکلات گوشه‌ عزلت اختیار کرد و از مطبوعات برید اما در سال ١٣٧١ دومین مجموعه‌ شعر خود را تحت عنوان «تیشه عشق» منتشر کرد.

از دیگر آثار وی عبارتند از: «صدای شیون گلها» حاوی غزلیات و چهارپاره‌ها، «درفش آتش» شامل شعرهای نیمایی و طرح‌های کوتاه، «بابک گل» حاوی طرح‌های کوتاه و شعرهای نیمایی، مجموعه شعری به زبان مادری (ترکی) با نام «گونش پیاله سی» (پیاله خورشید) را می‌‏توان نام برد.

در آستانه‌ عید نوروز ١٣٩٠ ه. ش گزیده‌ غزلیات ایشان با نام «ریشه در عطش» منتشر شد. این کتاب در دومین جشنواره‌ سراسری کتاب سال تبریز به عنوان کتاب منتخب سال در رشته شعر انتخاب گردید.

زندگینامه و برخی از شعرهای ایشان در معتبرترین مجله‌ ادبی ایتالیا «Punto di vista» شماره‌ ٤٤ آوریل ٢٠٠٥ میلادی چاپ شده است و قسمتی از ترجمه‌ها و شعرهای ترکی وی در جمهوری آذربایجان چاپ و منتشر شده است.

ترجمه‌‏های حسن اسدی چنین هستند:

«یاندیر مکتوبلاریمی» نامه‌‏هایم را بسوزان اثر نصرت کَسَمنلی (شاعر جمهوری آذربایجان)، «گتمک ایسته ییرسن؟» آهنگ رفتن داری؟ اثر نصرت کَسَمنلی، «بالتاسسی» صدای تبر اثر فیکرت قوجا (شاعر جمهوری آذربایجان). [۱]

اشعار[ویرایش | ویرایش مبدأ]

رباعی[ویرایش | ویرایش مبدأ]

آن روز به طاق آسمان چاک افتاد هنگامه به خیمه‌گاه افلاک افتاد
یک سنگ بر آیینه خورشید زدند هفتاد و دو قرص ماه بر خاک افتاد
آن روز که باد، آتش‌ْافشان می‌خواند در دشت بلا، نوای سوزان می‌خواند
دیدند فریب‌خوردگان هم دیدند بر نیزه، سرِ بریده قرآن می‌خواند
از زخم شکفته، پیرهن داشت حسین (ع) پیراهن خون‌فشان به تن داشت حسین (ع)
آن‌دم که به بارگاه جانان می‌رفت از بال فرشتگان کفن داشت حسین (ع)
آن روز که خون، پشت ستم را تا کرد یکرنگی عشق، حیله را رسوا کرد
هر گل که به پیشواز مرگ آمده بود پرپر شد و عمر جاودان پیدا کرد
آن روز که وحشتِ نفسگیر شکست با دست خدا هیبتِ زنجیر شکست
شالوده قصر بت‌پرستان لرزید از غیرت خون، قامتِ شمشیر شکست
از حنجره فلک، فغان می‌بارید اشک از مژه فرشتگان می‌‏بارید
پرهای شکسته سبک‏‌پروازان آغشته به خون از آسمان می‌بارید

منابع[ویرایش | ویرایش مبدأ]

پی نوشت[ویرایش | ویرایش مبدأ]

  1. اخذ زندگینامه و اشعار شاعر از طریق پست الکترونیک.