ام خلف: تفاوت بین نسخه‌ها

از ویکی حسین
پرش به: ناوبری، جستجو
جز
 
سطر ۱: سطر ۱:
همسر [[مسلم بن عوسجه]]، از زنان برجستۀ شیعه که در کربلا از یاران حضرت سید الشهدا (ع) بود. پس از شهادت مسلم بن عوسجه، پسرش [[خلف]] آمادۀ جنگ شد. امام حسین (ع) از او خواست که به سرپرستى مادرش بپردازد. ولى مادرش او را تشویق به جنگ کرد و گفت:
+
'''ام خلف''' همسر [[مسلم بن عوسجه]]، از زنان برجستۀ شیعه که در کربلا از یاران حضرت سید الشهدا (ع) بود. پس از شهادت مسلم بن عوسجه، پسرش خلف آمادۀ جنگ شد. [[امام حسین (ع)]] از او خواست که به سرپرستى مادرش بپردازد. ولى مادرش او را تشویق به جنگ کرد و گفت:
  
 
جز با یارى پسر پیغمبر، از تو راضى نخواهم شد.  
 
جز با یارى پسر پیغمبر، از تو راضى نخواهم شد.  
  
خلف پس از نبردى دلیرانه به شهادت رسید. پس از شهادتش، سر او را به طرف مادرش پرتاب کردند. او هم سر را برداشته، بوسید و گریست.<ref>''ر.ک:ریاحین الشریعه،ذبیح الله محلاّتى،ج 3،ص 305.''</ref> ماجرایى نظیر این، دربارۀ [[ام وهب]] و پسرش [[وهب بن عبد الله کلبى]] نقل شده است. از آنجا که در میان شهداى کربلا کسى به نام [[خلف بن مسلم]] نیست، احتمالا اشتباهى در نقل پیش آمده و امّ وهب و پسرش وهب صحیحتر باشد.
+
خلف پس از نبردى دلیرانه به شهادت رسید. پس از شهادتش، سر او را به طرف مادرش پرتاب کردند. او هم سر را برداشته، بوسید و گریست.<ref>''ر.ک:ریاحین الشریعه،ذبیح الله محلاّتى،ج 3،ص 305.''</ref> ماجرایى نظیر این، دربارۀ [[ام وهب]] و پسرش وهب بن عبد الله کلبى نقل شده است. از آنجا که در میان شهداى کربلا کسى به نام خلف بن مسلم نیست، احتمالا اشتباهى در نقل پیش آمده و امّ وهب و پسرش وهب صحیح‌تر باشد.
 
 
 
 
 
 
 
==منابع==
 
==منابع==
  
* ''جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، قم، معارف، ج1، ص 57.''
+
*''[[فرهنگ عاشورا|فرهنگ عاشورا، جواد محدثی، قم، معارف، ج1، ص 57.]]''
  
 
==پی نوشت==
 
==پی نوشت==
  
 
[[رده:همراهان قافله کربلا]]
 
[[رده:همراهان قافله کربلا]]
 +
<references />

نسخهٔ کنونی تا ‏۹ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۶:۳۴

ام خلف همسر مسلم بن عوسجه، از زنان برجستۀ شیعه که در کربلا از یاران حضرت سید الشهدا (ع) بود. پس از شهادت مسلم بن عوسجه، پسرش خلف آمادۀ جنگ شد. امام حسین (ع) از او خواست که به سرپرستى مادرش بپردازد. ولى مادرش او را تشویق به جنگ کرد و گفت:

جز با یارى پسر پیغمبر، از تو راضى نخواهم شد.

خلف پس از نبردى دلیرانه به شهادت رسید. پس از شهادتش، سر او را به طرف مادرش پرتاب کردند. او هم سر را برداشته، بوسید و گریست.[۱] ماجرایى نظیر این، دربارۀ ام وهب و پسرش وهب بن عبد الله کلبى نقل شده است. از آنجا که در میان شهداى کربلا کسى به نام خلف بن مسلم نیست، احتمالا اشتباهى در نقل پیش آمده و امّ وهب و پسرش وهب صحیح‌تر باشد.

منابع[ویرایش | ویرایش مبدأ]

پی نوشت[ویرایش | ویرایش مبدأ]

  1. ر.ک:ریاحین الشریعه،ذبیح الله محلاّتى،ج 3،ص 305.