استرجاع: تفاوت بین نسخه‌ها

از ویکی حسین
پرش به: ناوبری، جستجو
جز
سطر ۱: سطر ۱:
در اصطلاح، این کلمه به گفتن «انا للّه و انّا الیه راجعون» گفته مى‌شود (ما براى خدا و از سوى اوییم و به سوى او بازمى‌گردیم) و کسى که با مصیبتى یا خبر مرگى مواجه شود، آن را بر زبان جارى مى‌کند و با حکایت از اینکه بازگشت همه به سوى خداست، بر داغ خویش یا دیگرى تسکینى مى‌دهد. دربارۀ استرجاع هنگام مصیبت، احادیثى است.
+
'''استرجاع''' در اصطلاح، به گفتن «انا للّه و انّا الیه راجعون» گفته مى‌شود (ما براى خدا و از سوى اوییم و به سوى او بازمى‌گردیم) و کسى که با مصیبتى یا خبر مرگى مواجه شود، آن را بر زبان جارى مى‌کند و با حکایت از اینکه بازگشت همه به سوى خداست، بر داغ خویش یا دیگرى تسکینى مى‌دهد. دربارۀ استرجاع هنگام مصیبت، احادیثى است.
  
 
{{جعبه نقل قول
 
{{جعبه نقل قول
سطر ۲۱: سطر ۲۱:
 
}}
 
}}
  
[[امام حسین (ع)]] بارها در طول راه [[کربلا]] و در خود کربلا و [[عاشورا]] این جمله را بر زبان راند. از جمله هنگام شنیدن خبر [[شهادت مسلم بن عقیل]] در [[منزلگاه زرود]]، و نیز شبى که در [[قصر بنى مقاتل]] منزل کرده بودند، [[على اکبر (ع)]] این جمله را مکرّر از پدر شنید. چون علّت آن را پرسید، [[سیّد الشهدا (ع)]] فرمود:
+
[[امام حسین (ع)]] بارها در طول راه [[کربلا]] و در خود کربلا و [[عاشورا]] این جمله را بر زبان راند. از جمله هنگام شنیدن خبر شهادت [[مسلم بن عقیل]] در [[زرود|منزلگاه زرود]]، و نیز شبى که در قصر بنى مقاتل منزل کرده بودند، [[علی اکبر (ع)|على اکبر (ع)]] این جمله را مکرّر از پدر شنید. چون علّت آن را پرسید، [[امام حسین|سیّد الشهدا (ع)]] فرمود:
  
در خواب دیدم که صدایى مى‌گوید:این قافله به سوى مرگ مى‌رود...<ref>''مقتل الحسین،مقرّم،ص 227،عوالم(امام حسین)،ص 230.''</ref>
+
در خواب دیدم که صدایى مى‌گوید: «این قافله به سوى مرگ مى‌رود...<ref>''مقتل الحسین،مقرّم،ص 227،عوالم(امام حسین)،ص 230.''</ref>
  
پیش از آن در مدینه نیز هنگام گفتگو با [[مروان حکم]]، امام حسین (ع) ضمن بیان فاجعه بار بودن خلافت یزید، «انّا لله و انّا الیه راجعون» گفت. <ref>''عوالم،ص 175.''</ref>
+
پیش از آن در مدینه نیز هنگام گفتگو با [[مروان بن حکم|مروان حکم]]، امام حسین (ع) ضمن بیان خلافت یزید، «انّا لله و انّا الیه راجعون» گفت. <ref>''عوالم،ص 175.''</ref>
  
این اعتقاد، یعنى «از اویى و به سوى اویى» هم زندگى را بر انسان آسان مى‌سازد و از بند تعلّقات مى‌رهاند، هم مرگ را هموار و پذیرفتنى مى‌کند و او را به منزلگاه ابدى مشتاق مى‌سازد و تنها نفس‌هاى مطمئنّه در برابر مصیبتها و داغ شهیدان، آرامش دارند مرگ را کوچیدن به خانۀ همیشگى و جوار خدا مى‌دانند.
+
این اعتقاد، یعنى «از اویى و به سوى اویى» هم زندگى را بر انسان آسان مى‌سازد و از بند تعلّقات مى‌رهاند، هم مرگ را هموار و پذیرفتنى مى‌کند.
  
  
سطر ۴۵: سطر ۴۵:
  
 
==منابع==
 
==منابع==
* ''جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، قم، معارف، ج1، ص 46-47.''
+
 
 +
*''[[فرهنگ عاشورا|فرهنگ عاشورا، جواد محدثی، قم، معارف، ج1، ص 46-47.]]''
  
 
==پی نوشت==
 
==پی نوشت==
 
[[رده:مفاهیم]]
 
[[رده:مفاهیم]]
 +
<references />

نسخهٔ ‏۸ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۷:۰۶

استرجاع در اصطلاح، به گفتن «انا للّه و انّا الیه راجعون» گفته مى‌شود (ما براى خدا و از سوى اوییم و به سوى او بازمى‌گردیم) و کسى که با مصیبتى یا خبر مرگى مواجه شود، آن را بر زبان جارى مى‌کند و با حکایت از اینکه بازگشت همه به سوى خداست، بر داغ خویش یا دیگرى تسکینى مى‌دهد. دربارۀ استرجاع هنگام مصیبت، احادیثى است.

امام باقر (ع)
ما من مؤمن یصاب بمصیبة فى الدّنیا فیسترجع عند مصیبته و یصبر حین تفجأه المصیبة الاّ غفر اللّه له ما مضى من ذنوبه الاّ الکبائر الّتى اوجب اللّه علیها النّار.
 (ترجمه: هیچ مؤمن مصیبت زده‌اى در دنیا نیست که هنگام مصیبت، «انا للّه و انا الیه راجعون» گوید و بر مصیبت ناگهانى شکیبا باشد، مگر آنکه خداوند گناهان گذشته‌اش را مى‌بخشاید، مگر گناهان کبیره که خداوند بر آنها وعدۀ دوزخ داده است.)
وسائل الشیعة،ج 2،ص 898.

امام حسین (ع) بارها در طول راه کربلا و در خود کربلا و عاشورا این جمله را بر زبان راند. از جمله هنگام شنیدن خبر شهادت مسلم بن عقیل در منزلگاه زرود، و نیز شبى که در قصر بنى مقاتل منزل کرده بودند، على اکبر (ع) این جمله را مکرّر از پدر شنید. چون علّت آن را پرسید، سیّد الشهدا (ع) فرمود:

در خواب دیدم که صدایى مى‌گوید: «این قافله به سوى مرگ مى‌رود...».[۱]

پیش از آن در مدینه نیز هنگام گفتگو با مروان حکم، امام حسین (ع) ضمن بیان خلافت یزید، «انّا لله و انّا الیه راجعون» گفت. [۲]

این اعتقاد، یعنى «از اویى و به سوى اویى» هم زندگى را بر انسان آسان مى‌سازد و از بند تعلّقات مى‌رهاند، هم مرگ را هموار و پذیرفتنى مى‌کند.









منابع

پی نوشت

  1. مقتل الحسین،مقرّم،ص 227،عوالم(امام حسین)،ص 230.
  2. عوالم،ص 175.