آتش زدن خیمه ها: تفاوت میان نسخه‌ها

۱۳ بایت اضافه‌شده ،  ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۰
فارسی نویسی اعداد
جزبدون خلاصۀ ویرایش
(فارسی نویسی اعداد)
خط ۱: خط ۱:
از جنایت‌هاى سپاه [[عمر سعد]]، '''آتش زدن خیمه‌ها'''ى [[حسین بن علی (ع)|امام حسین (ع)]] و اهل بیت او در روز [[عاشورا]] بود. پس از آنکه امام به [[شهادت]] رسید، [[کوفیان]] به غارت خیمه‌ها پرداختند، زن‌ها را از خیمه‌ها بیرون آوردند، سپس خیمه‌ها را به آتش کشیدند. اهل حرم، گریان و پا برهنه در دشت پراکنده شدند و به اسارت در آمدند.<ref>بحار الأنوار، ج 45، ص 58.</ref> [[امام سجاد (ع)]] در ترسیم آن صحنه فرموده است: به خدا قسم هرگاه به عمه‌ها و خواهرانم نگاه مى‌کنم، اشک در چشمانم مى‌دود و به یاد فرار آن‌ها در روز [[عاشورا]] از خیمه‌اى به خیمه دیگر و از پناهگاهى به پناهگاه دیگر مى‌افتم، که آن گروه فریاد مى‌زدند: خانۀ ظالمان را بسوزانید!<ref>حیاة الامام الحسین، ج ص 299.</ref> این آتش، امتداد همان آتش زدنى بود که پس از رحلت پیامبر، در خانۀ زهرا(س) با آن سوخت و آتش کینه‌هایى بود که از بنى هاشم و [[اهل بیت (ع)|اهل بیت]] در سینه‌ها داشتند. به یاد این حادثه، در مراسم [[عاشورا]] در برخى مناطق رسم است که خیمه‌هایى به نشان خیام اهل بیت برپا مى‌کنند، ظهر عاشورا به آتش مى‌کشند، تا احیاگر یاد آن ستمى باشد که روز عاشورا بر خاندان رسالت رفت.
از جنایت‌هاى سپاه [[عمر سعد]]، '''آتش زدن خیمه‌ها'''ى [[حسین بن علی (ع)|امام حسین (ع)]] و اهل بیت او در روز [[عاشورا]] بود. پس از آنکه امام به [[شهادت]] رسید، [[کوفیان]] به غارت خیمه‌ها پرداختند، زن‌ها را از خیمه‌ها بیرون آوردند، سپس خیمه‌ها را به آتش کشیدند. اهل حرم، گریان و پا برهنه در دشت پراکنده شدند و به اسارت در آمدند.<ref>بحار الأنوار، ج ۴۵، ص ۵۸.</ref> [[امام سجاد (ع)]] در ترسیم آن صحنه فرموده است: به خدا قسم هرگاه به عمه‌ها و خواهرانم نگاه مى‌کنم، اشک در چشمانم مى‌دود و به یاد فرار آن‌ها در روز [[عاشورا]] از خیمه‌اى به خیمه دیگر و از پناهگاهى به پناهگاه دیگر مى‌افتم، که آن گروه فریاد مى‌زدند: خانۀ ظالمان را بسوزانید!<ref>حیاة الامام الحسین، ج ۳، ص ۲۹۹.</ref> این آتش، امتداد همان آتش زدنى بود که پس از رحلت پیامبر، در خانه زهرا(س) با آن سوخت و آتش کینه‌هایى بود که از بنى هاشم و [[اهل بیت (ع)|اهل بیت]] در سینه‌ها داشتند. به یاد این حادثه، در مراسم [[عاشورا]] در برخى مناطق رسم است که خیمه‌هایى به نشان خیام اهل بیت برپا مى‌کنند، ظهر عاشورا به آتش مى‌کشند، تا احیاگر یاد آن ستمى باشد که روز عاشورا بر خاندان رسالت رفت.


{| style="margin: 0 auto; "
{| style="margin: 0 auto; "
خط ۱۰: خط ۱۰:
==منبع==
==منبع==


*''[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&id=559291&pageStatus=1&sortKeyValue1=sortkey_title&sortKeyValue2=sortkey_author جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، قم، معارف، ج1، ص20-21.]''
*''[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&id=559291&pageStatus=1&sortKeyValue1=sortkey_title&sortKeyValue2=sortkey_author جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، قم، معارف، ج۱، ص۲۰-۲۱.]''


==پی نوشت==
==پی نوشت==
checkuser
۳۱۵

ویرایش