صردر
ابو منصور علی بن حسن بن الفضل معروف به «صردر» به سال 565 (ه. ق) در راه خراسان وفات یافت. وی از شعرای قرن ششم هجری است.
| صردر علی بن حسین | |
|---|---|
| زادروز |
پیش از 1009م / 400ق ? |
| درگذشت |
1073م / 465ق در راه عراق به خراسان |
| محل زندگی | عراق |
| پیشه | شاعر |
| آثار | دیوان اشعار |
او دارای دیوان شعری است که در دار الکتب المصریه در قاهره به سال 1253 هجری به چاپ رسید. [۱]
1- و اسمعهم مواعظه فقالواسمعنا یا حسین و قد عصینا
2- فالفوا قوله حقا و صدقاو ألفی قولهم کذبا و مینا
3- و تسبی المحصنات الی یزیدکأن له علی المختار دینا [۲]
1- امام حسین (ع) پندهایش را به گوش آنان رسانید ولی آنان گفتند که سخنانت را شنیدیم اما عصیان میکنیم.
2- آنها فهمیدند که سخنان او حق و درست است و او هم میدانست که حرف آنان کذب و نادرست است.
3- زنان اهل بیت (ع) را اسیر کرده به سوی یزید بردند، گویی پیامبر (ص) به یزید بدهی و دینی دارد.
منابع
دانشنامهی شعر عاشورایی، محمدزاده، ج1، ص:278.