سید علی ترک‌: تفاوت میان نسخه‌ها

(صفحه‌ای تازه حاوی «سیّد علی بن ابی القاسم بن فرج اللّه موسوی مشهور به ترک، در سال 1285 ه. ق. در نجف ا...» ایجاد کرد)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده
| نام                    = سید علی ترک‌
| تصویر                  =
| توضیح تصویر            =
| نام اصلی              =
| زمینه فعالیت          =
| ملیت                  =
| تاریخ تولد            = 1285 ه. ق.
| محل تولد                = نجف اشرف
| والدین                = 
| تاریخ مرگ              = 1324 ه. ق.
| محل مرگ                =
| علت مرگ                =
| محل زندگی              =
| مختصات محل زندگی        =
| مدفن                  =
|مذهب                  =
|در زمان حکومت          =
|اتفاقات مهم            =
| نام دیگر              =
|لقب                    = ترک
|بنیانگذار              =
| پیشه                  = شاعر
| سال‌های نویسندگی        =
|سبک نوشتاری            =
|کتاب‌ها                =
|مقاله‌ها                =
|نمایشنامه‌ها            =
|فیلم‌نامه‌ها              =
|دیوان اشعار            =
|تخلص                    =
|فیلم ساخته بر اساس اثر=
| همسر                    =
| شریک زندگی            =
| فرزندان                =
|تحصیلات                  =
|دانشگاه                =
|حوزه                  =
|شاگرد                  =
|استاد                  =
|علت شهرت              =
| تأثیرگذاشته بر        =
| تأثیرپذیرفته از        =
| وب‌گاه                  =
|گفتاورد                =
|امضا                  =
}}
'''سید علی ترک''' از شعرای عراقی است.
== زندگینامه ==
سیّد علی بن ابی القاسم بن فرج اللّه موسوی مشهور به ترک، در سال 1285 ه. ق. در نجف اشرف متولد شد. دروس مقدماتی را نزد پدرش خواند. در عهد مظفّر الدّین شاه قاجار به ایران سفر کرد و در سال 1324 ه. ق. در سفر حج وفات یافت. <ref> ادب الطف؛ ج 8، ص 190.</ref>
سیّد علی بن ابی القاسم بن فرج اللّه موسوی مشهور به ترک، در سال 1285 ه. ق. در نجف اشرف متولد شد. دروس مقدماتی را نزد پدرش خواند. در عهد مظفّر الدّین شاه قاجار به ایران سفر کرد و در سال 1324 ه. ق. در سفر حج وفات یافت. <ref> ادب الطف؛ ج 8، ص 190.</ref>


 
== نمونه اشعار ==
1- صامت بیوم الطف لکن صیّرت‌عصب الضلالة بالدما إفطارها
1- صامت بیوم الطف لکن صیّرت‌عصب الضلالة بالدما إفطارها


خط ۹: خط ۵۹:




1- (یاران امام حسین (ع)) در روز طف روزه گرفتند ولی گروه گمراه، روزه‌ی آنان را با خون گشودند.
1- (یاران [[امام حسین (ع)]]) در روز [[طف]] روزه گرفتند ولی گروه گمراه، روزه‌ی آنان را با خون گشودند.


2- مرگ با چهره‌ی گرفته به سوی آنان آمد ولی آنان با شادی از او استقبال کردند.
2- مرگ با چهره‌ی گرفته به سوی آنان آمد ولی آنان با شادی از او استقبال کردند.


3- آنان برای شمشیرهای خود به خواستاری نفوس دشمن رفتند که مهریه‌ی آن عمرها و نثار آن سرهایشان بود.
3- آنان برای شمشیرهای خود به خواستاری نفوس دشمن رفتند که مهریه‌ی آن عمرها و نثار آن سرهایشان بود.


==منابع==
==منابع==


دانشنامه‌ی شعر عاشورایی، محمدزاده، ج‌1، ص: 538.
* [http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&id=700738&pageStatus=1&sortKeyValue1=sortkey_title&sortKeyValue2=sortkey_author دانشنامه‌ی شعر عاشورایی، محمدزاده، ج‌1، ص: 538.]


==پی نوشت==
==پی نوشت==
خط ۲۸: خط ۷۴:
[[رده:شاعران]]
[[رده:شاعران]]
[[رده:شاعران عرب]]
[[رده:شاعران عرب]]
<references />{{شاعران}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۱ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۸

سید علی ترک از شعرای عراقی است.

سید علی ترک‌
زادروز 1285 ه. ق.
نجف اشرف
مرگ 1324 ه. ق.
لقب ترک
پیشه شاعر

زندگینامهویرایش

سیّد علی بن ابی القاسم بن فرج اللّه موسوی مشهور به ترک، در سال 1285 ه. ق. در نجف اشرف متولد شد. دروس مقدماتی را نزد پدرش خواند. در عهد مظفّر الدّین شاه قاجار به ایران سفر کرد و در سال 1324 ه. ق. در سفر حج وفات یافت. [۱]

نمونه اشعارویرایش

1- صامت بیوم الطف لکن صیّرت‌عصب الضلالة بالدما إفطارها

2- ما جاءها الموت الزؤام مقطباإلّا رئی بوجوهها استبشارها

3- خطبوا لبیضهم النفوس و صیّرواالاعمار مهرا و الرؤس نثارها [۲]


1- (یاران امام حسین (ع)) در روز طف روزه گرفتند ولی گروه گمراه، روزه‌ی آنان را با خون گشودند.

2- مرگ با چهره‌ی گرفته به سوی آنان آمد ولی آنان با شادی از او استقبال کردند.

3- آنان برای شمشیرهای خود به خواستاری نفوس دشمن رفتند که مهریه‌ی آن عمرها و نثار آن سرهایشان بود.

منابعویرایش

پی نوشتویرایش

  1. ادب الطف؛ ج 8، ص 190.
  2. همان؛ ص 187.