هفهاف بن مهند راسبی: تفاوت میان نسخهها
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
T.ramezani (بحث | مشارکتها) جزبدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات اصحاب امام حسین (ع) | {{جعبه اطلاعات اصحاب امام حسین (ع) | ||
| عنوان = | | عنوان = | ||
| تصویر = | | تصویر =مزار یاران امام حسین(ع).jpg | ||
| اندازه تصویر = | | اندازه تصویر = | ||
|توضیح تصویر = | |توضیح تصویر = | ||
| خط ۲۴: | خط ۲۲: | ||
| آثار = | | آثار = | ||
| نقش های برجسته = مبارزه با سپاه ابن سعد پس از شهادت امام حسین (ع) | | نقش های برجسته = مبارزه با سپاه ابن سعد پس از شهادت امام حسین (ع) | ||
}} | }}'''هفهاف بن مُهند راسبی بصری،''' بعد از شهادت [[حسین|امام حسین(ع)]] به [[کربلا]] رسید و بعد از نبردی سخت با سپاه [[عمر سعد]] به [[شهادت]] رسید. | ||
== تبارشناسی == | |||
هفهاف از تیره راسب، از قبیله ازد و از اهالی بصره بود. تبارنامه راسب چنین است: «راسب بن جدعان بن مالک بن نصر بن ازد بن الغوث.» | |||
==نقش پس از شهادت امام حسین (ع)== | ==نقش پس از شهادت امام حسین (ع)== | ||
هفهاف از بصره خود را به کربلا رساند. اما زمانی رسید که امام حسین (ع) به شهادت رسیده بود. او شمشیر کشید و با سپاه ابن سعد جنگید تا به شهادت رسید. نوشتهاند امام سجاد (ع) شاهد جهادش بوده و او را ستوده است. رجزی نیز به او نسبت دادهاند: | هفهاف از بصره خود را به [[کربلا]] رساند. اما زمانی رسید که [[حسین بن على (ع)|امام حسین (ع)]] به [[شهادت]] رسیده بود. او شمشیر کشید و با سپاه [[عمر بن سعد|ابن سعد]] جنگید تا به شهادت رسید. نوشتهاند [[امام سجاد (ع)]] شاهد جهادش بوده و او را ستوده است. رجزی نیز به او نسبت دادهاند: | ||
{{شعر}} | {{شعر}} | ||
| خط ۵۰: | خط ۳۹: | ||
ای سپاهیان تنظیم یافته و مجهز! من هفهاف فرزند مهندم که از اهل بیت و عترت رسول الله (ص) حمایت میکنم. | ای سپاهیان تنظیم یافته و مجهز! من هفهاف فرزند مهندم که از اهل بیت و عترت رسول الله (ص) حمایت میکنم. | ||
در زیارت نامهها نام وی ذکر نشده است.<ref>- برای تفصیل بیشتر رک : تسمیه من قتل مع الحسین | در زیارت نامهها نام وی ذکر نشده است.<ref>- برای تفصیل بیشتر رک : تسمیه من قتل مع الحسین من اهل بیته و شیعته، اسدی کوفی، فضیل بن زبیر، به کوشش محمدرضا حسینی جلالی، مجله تراثنا، سال اول شمارة ۲، ۲۴، ۱۴۰۵ ﻫ ق. ش۱۰۷؛ ذخیرة الدارین، حائری شیرازی، سید عبدالحمید، نجف: مطبعه المرتضویه ، ۱۳۴۵ ﻫ ق.، ص۲۵۷؛ تنقیح المقال فی احوال الرجال، مامقانی، شیخ عبدالله، نجف: المطبعه الحیریه، ۱۳۵۲ ﻫ ق.، ج۳، ص۳۰۴؛ الحدائق الوردیه، محلی شهید، حمیدالدین احمد بن محمد علی، دمشق: دار اسامه.، ص۱۰۵؛ معانی السبطین، حائری مازندرانی، محمدمهدی، قم: الشریف الرضی، ۱۳۶۳ ﻫ ق. ، ج۱، ص۴۰۰.</ref> | ||
==منبع== | ==منبع== | ||
مرضیه محمدزاده، شهیدان جاوید، نشر بصیرت، ص | |||
*[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&id=2588126&pageStatus=1&sortKeyValue1=sortkey_title&sortKeyValue2=sortkey_author مرضیه محمدزاده، شهیدان جاوید، نشر بصیرت، ص ۴۷۵] | |||
==پی نوشت== | ==پی نوشت== | ||
[[رده: تاریخ]] | [[رده: تاریخ]] | ||
[[رده: افراد]] | [[رده: افراد]] | ||
[[رده: شهیدان کربلا]] | [[رده: شهیدان کربلا]] | ||
[[رده: | <references />{{یاران امام حسین علیه السلام}} | ||
[[رده:شهیدان عاشورا]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۲۴
خطای لوا: روند نتوانست ایجاد شود: proc_open(): Fork failed: Resource temporarily unavailableهفهاف بن مُهند راسبی بصری، بعد از شهادت امام حسین(ع) به کربلا رسید و بعد از نبردی سخت با سپاه عمر سعد به شهادت رسید.
تبارشناسی[ویرایش | ویرایش مبدأ]
هفهاف از تیره راسب، از قبیله ازد و از اهالی بصره بود. تبارنامه راسب چنین است: «راسب بن جدعان بن مالک بن نصر بن ازد بن الغوث.»
نقش پس از شهادت امام حسین (ع)[ویرایش | ویرایش مبدأ]
هفهاف از بصره خود را به کربلا رساند. اما زمانی رسید که امام حسین (ع) به شهادت رسیده بود. او شمشیر کشید و با سپاه ابن سعد جنگید تا به شهادت رسید. نوشتهاند امام سجاد (ع) شاهد جهادش بوده و او را ستوده است. رجزی نیز به او نسبت دادهاند:
یا اَیهَا الجُندُ المجنّد | ||
اَنَا الهفهاف بنُ المُهَنَّد | ||
فی جنَّة الفردوس یعلوُا صُعُدا |
ای سپاهیان تنظیم یافته و مجهز! من هفهاف فرزند مهندم که از اهل بیت و عترت رسول الله (ص) حمایت میکنم.
در زیارت نامهها نام وی ذکر نشده است.[۱]
منبع[ویرایش | ویرایش مبدأ]
پی نوشت[ویرایش | ویرایش مبدأ]
- ↑ - برای تفصیل بیشتر رک : تسمیه من قتل مع الحسین من اهل بیته و شیعته، اسدی کوفی، فضیل بن زبیر، به کوشش محمدرضا حسینی جلالی، مجله تراثنا، سال اول شمارة ۲، ۲۴، ۱۴۰۵ ﻫ ق. ش۱۰۷؛ ذخیرة الدارین، حائری شیرازی، سید عبدالحمید، نجف: مطبعه المرتضویه ، ۱۳۴۵ ﻫ ق.، ص۲۵۷؛ تنقیح المقال فی احوال الرجال، مامقانی، شیخ عبدالله، نجف: المطبعه الحیریه، ۱۳۵۲ ﻫ ق.، ج۳، ص۳۰۴؛ الحدائق الوردیه، محلی شهید، حمیدالدین احمد بن محمد علی، دمشق: دار اسامه.، ص۱۰۵؛ معانی السبطین، حائری مازندرانی، محمدمهدی، قم: الشریف الرضی، ۱۳۶۳ ﻫ ق. ، ج۱، ص۴۰۰.