https://fa.wikihussain.com/api.php?action=feedcontributions&feedformat=atom&user=Hanane.mehralizadeh 2026-05-13T18:53:57Z مشارکت‌های کاربر MediaWiki 1.39.1 https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%AD%DA%A9%DB%8C%D9%85%E2%80%8C_%D8%A8%D9%86%E2%80%8C_%D8%B7%D9%81%DB%8C%D9%84%E2%80%8C_%D8%B3%D9%86%D8%A8%D8%B3%DB%8C&diff=18570 2018-11-09T10:32:35Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''حکیم‌ بن‌ طفیل‌ سنبسی،''' از سران اشراف کوفه و از سپاهیان عمر بن‌ سعد در کربلا بود. ‌او علاوه بر اینکه در شهادت عباس (ع) دست داشت، عضو جوخه تیرباران امام هم بود و پس از شهادت امام حسین (ع) نیز بر بدن مطهر امام اسب تازاند. حکیم نیز از ابن‌ زیاد جایزه‌ ناچیزی‌ گرفت.&lt;ref&gt;- اللهوف فی قتلی الطفوف (مقتل الحسین)، ابن طاووس، علی بن موسی بن محمد، نجف: الحیدریه، 1385 قمری.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =حکیم‌ بن‌ طفیل‌ سنبسی<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =علاوه بر اینکه در شهادت عباس (ع) دست داشت، عضو جوخه تیرباران امام هم بود و پس از شهادت امام حسین (ع) نیز بر بدن مطهر امام اسب تازاند<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==نقش در واقعه کربلا==<br /> بنا به نقل تاریخ، عباس‌ بن‌ علی‌ بن‌ ابی‌ طالب (ع)، پس از شهادت همه اصحاب و خاندان و زمانی که تشنگی‌ به‌ حرم‌ فشار ‌آورد، با اذن‌ امام به‌ جانب‌ فرات‌ رهسپار شد و خود را به‌ آنجا‌ رساند.&lt;ref&gt;- ارشاد فی معرفه حجج‌الله علی‌العباد، شیخ مفید، محمدبن محمدبن نعمان، بیروت: 1414 قمری.، ج2، ص260.&lt;/ref&gt; مشک‌ را پر از آب‌ کرد و در بازگشت‌ به‌ خیمه‌ها با سپاه‌ دشمن‌ که‌ فرات‌ را در محاصره‌ داشتند، درگیر شد و در حمله‌ای‌ دست ‌راست‌ و سپس‌ دست‌ چپش‌ قطع‌ شد و با ضربه‌ای‌ که‌ بر فرقش‌ وارد شد، از اسب‌ به زمین افتاد و پس‌ از جراحت‌های‌ بسیار و ضعف‌ عجیبی‌ که‌ بر او عارض‌ شده‌ بود، به‌ دست‌ زید بن‌ رقّاد جنبی‌ و حکیم‌ بن‌ طفیل ‌سنبسی‌ به شهادت‌ رسید.&lt;ref&gt;- الطبقات الکبری، ابن سعد کاتب واقدی، محمد، چاپ احسان عباس، بیروت: دار صادر، 1405 قمری.، ج5، ص475؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج5، ص468؛ مقاتل الطالبیین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.، ص90؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص92.&lt;/ref&gt;<br /> حکیم‌ بن‌ طفیل ‌پس از شهادت عباس (ع)، جامه و سلاح او را ربود.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، ج3، ص407، ج6، ص408؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج6،ص63؛ مقاتل الطالبیین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.، ص90؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص243؛العبر و دیوان المبتدأ و الخبر (تاریخ ابن خلدون)، این خلدون، عبدالرحمن بن محمد، ترجمه عبدالمحمد آیتی، تهران: مؤسسه مطالعات فرهنگی و تحقیقات فرهنگی، 1363 شمسی.، ج3، ص34.&lt;/ref&gt;<br /> او عضو جوخه تیرباران امام‌ حسین (ع) نیز بود. در روز عاشورا تیری به سوی امام‌ حسین (ع) پرتاب کرد.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، ج3، ص407، ج6، ص408؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج6، ص63؛ مقاتل الطالبیین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.، ص90؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص243؛العبر و دیوان المبتدأ و الخبر (تاریخ ابن خلدون)، این خلدون، عبدالرحمن بن محمد، ترجمه عبدالمحمد آیتی، تهران: مؤسسه مطالعات فرهنگی و تحقیقات فرهنگی، 1363 شمسی.، ج3، ص34.&lt;/ref&gt; <br /> ==مرگ==<br /> حکیم‌ بن‌ طفیل سرانجام به دستور مختار به سزای اعمال جنایتکارانه‌اش رسید و به سختی کشته شد.<br /> بنا به نقل طبری، مختار ابن‌ کامل را با افرادی به سوی خانه حکیم‌ بن‌ طفیل فرستاد تا او را دستگیر کنند. ابن‌ کامل به او دست یافت و در اختیار افرادش قرار داد تا او را مجازات کنند. آنان از او پرسیدند چرا به امام‌ حسین (ع) تیر پرتاب کردی؟ گفت من تیر پرتاب کردم اما به جامه امام برخورد کرد و بدنش آسیب ندید. افراد ابن‌ کامل او را در کنار دیواری قرار دادند و تیرباران کردند تا مُرد&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج6، ص63؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص243.&lt;/ref&gt; و به روایتی دیگر همراه گروهی که بر بدن امام اسب تارانده بودند، به پشت خواباندند و با میخ‌های آهنین دست و پایشان را به زمین کوبیدند و با اسب‌هایی با نعل آهنین بر بدن‌های پلید آنان تاختند و آنقدر ادامه دادند تا به هلاکت رسیدند. سپس جسدهای آنان را سوزاندند.&lt;ref&gt;-اللهوف فی قتلی الطفوف (مقتل الحسین)، ابن طاووس، علی بن موسی بن محمد، نجف: الحیدریه، 1385 قمری.، ص54. &lt;/ref&gt;<br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 263-264.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: کسانی که بر پیکر امام اسب تاراندند]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%AD%DA%A9%DB%8C%D9%85%E2%80%8C_%D8%A8%D9%86%E2%80%8C_%D8%B7%D9%81%DB%8C%D9%84%E2%80%8C_%D8%B3%D9%86%D8%A8%D8%B3%DB%8C&diff=18569 2018-11-09T10:31:40Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''حکیم‌ بن‌ طفیل‌ سنبسی،''' از سران اشراف کوفه و از سپاهیان عمر بن‌ سعد در کربلا بود. ‌او علاوه بر اینکه در شهادت عباس (ع) دست داشت، عضو جوخه تیرباران امام هم بود و پس از شهادت امام حسین (ع) نیز بر بدن مطهر امام اسب تازاند. حکیم نیز از ابن‌ زیاد جایزه‌ ناچیزی‌ گرفت.&lt;ref&gt;- اللهوف.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =حکیم‌ بن‌ طفیل‌ سنبسی<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =علاوه بر اینکه در شهادت عباس (ع) دست داشت، عضو جوخه تیرباران امام هم بود و پس از شهادت امام حسین (ع) نیز بر بدن مطهر امام اسب تازاند<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==نقش در واقعه کربلا==<br /> بنا به نقل تاریخ، عباس‌ بن‌ علی‌ بن‌ ابی‌ طالب (ع)، پس از شهادت همه اصحاب و خاندان و زمانی که تشنگی‌ به‌ حرم‌ فشار ‌آورد، با اذن‌ امام به‌ جانب‌ فرات‌ رهسپار شد و خود را به‌ آنجا‌ رساند.&lt;ref&gt;- ارشاد فی معرفه حجج‌الله علی‌العباد، شیخ مفید، محمدبن محمدبن نعمان، بیروت: 1414 قمری.، ج2، ص260.&lt;/ref&gt; مشک‌ را پر از آب‌ کرد و در بازگشت‌ به‌ خیمه‌ها با سپاه‌ دشمن‌ که‌ فرات‌ را در محاصره‌ داشتند، درگیر شد و در حمله‌ای‌ دست ‌راست‌ و سپس‌ دست‌ چپش‌ قطع‌ شد و با ضربه‌ای‌ که‌ بر فرقش‌ وارد شد، از اسب‌ به زمین افتاد و پس‌ از جراحت‌های‌ بسیار و ضعف‌ عجیبی‌ که‌ بر او عارض‌ شده‌ بود، به‌ دست‌ زید بن‌ رقّاد جنبی‌ و حکیم‌ بن‌ طفیل ‌سنبسی‌ به شهادت‌ رسید.&lt;ref&gt;- الطبقات الکبری، ابن سعد کاتب واقدی، محمد، چاپ احسان عباس، بیروت: دار صادر، 1405 قمری.، ج5، ص475؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج5، ص468؛ مقاتل الطالبیین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.، ص90؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص92.&lt;/ref&gt;<br /> حکیم‌ بن‌ طفیل ‌پس از شهادت عباس (ع)، جامه و سلاح او را ربود.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، ج3، ص407، ج6، ص408؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج6،ص63؛ مقاتل الطالبیین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.، ص90؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص243؛العبر و دیوان المبتدأ و الخبر (تاریخ ابن خلدون)، این خلدون، عبدالرحمن بن محمد، ترجمه عبدالمحمد آیتی، تهران: مؤسسه مطالعات فرهنگی و تحقیقات فرهنگی، 1363 شمسی.، ج3، ص34.&lt;/ref&gt;<br /> او عضو جوخه تیرباران امام‌ حسین (ع) نیز بود. در روز عاشورا تیری به سوی امام‌ حسین (ع) پرتاب کرد.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، ج3، ص407، ج6، ص408؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج6، ص63؛ مقاتل الطالبیین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.، ص90؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص243؛العبر و دیوان المبتدأ و الخبر (تاریخ ابن خلدون)، این خلدون، عبدالرحمن بن محمد، ترجمه عبدالمحمد آیتی، تهران: مؤسسه مطالعات فرهنگی و تحقیقات فرهنگی، 1363 شمسی.، ج3، ص34.&lt;/ref&gt; <br /> ==مرگ==<br /> حکیم‌ بن‌ طفیل سرانجام به دستور مختار به سزای اعمال جنایتکارانه‌اش رسید و به سختی کشته شد.<br /> بنا به نقل طبری، مختار ابن‌ کامل را با افرادی به سوی خانه حکیم‌ بن‌ طفیل فرستاد تا او را دستگیر کنند. ابن‌ کامل به او دست یافت و در اختیار افرادش قرار داد تا او را مجازات کنند. آنان از او پرسیدند چرا به امام‌ حسین (ع) تیر پرتاب کردی؟ گفت من تیر پرتاب کردم اما به جامه امام برخورد کرد و بدنش آسیب ندید. افراد ابن‌ کامل او را در کنار دیواری قرار دادند و تیرباران کردند تا مُرد&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج6، ص63؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص243.&lt;/ref&gt; و به روایتی دیگر همراه گروهی که بر بدن امام اسب تارانده بودند، به پشت خواباندند و با میخ‌های آهنین دست و پایشان را به زمین کوبیدند و با اسب‌هایی با نعل آهنین بر بدن‌های پلید آنان تاختند و آنقدر ادامه دادند تا به هلاکت رسیدند. سپس جسدهای آنان را سوزاندند.&lt;ref&gt;-اللهوف فی قتلی الطفوف (مقتل الحسین)، ابن طاووس، علی بن موسی بن محمد، نجف: الحیدریه، 1385 قمری.، ص54. &lt;/ref&gt;<br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 263-264.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: کسانی که بر پیکر امام اسب تاراندند]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%AD%DA%A9%DB%8C%D9%85%E2%80%8C_%D8%A8%D9%86%E2%80%8C_%D8%B7%D9%81%DB%8C%D9%84%E2%80%8C_%D8%B3%D9%86%D8%A8%D8%B3%DB%8C&diff=18568 2018-11-09T10:30:50Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''حکیم‌ بن‌ طفیل‌ سنبسی،''' از سران اشراف کوفه و از سپاهیان عمر بن‌ سعد در کربلا بود. ‌او علاوه بر اینکه در شهادت عباس (ع) دست داشت، عضو جوخه تیرباران امام هم بود و پس از شهادت امام حسین (ع) نیز بر بدن مطهر امام اسب تازاند. حکیم نیز از ابن‌ زیاد جایزه‌ ناچیزی‌ گرفت.&lt;ref&gt;- همانجا.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =حکیم‌ بن‌ طفیل‌ سنبسی<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =علاوه بر اینکه در شهادت عباس (ع) دست داشت، عضو جوخه تیرباران امام هم بود و پس از شهادت امام حسین (ع) نیز بر بدن مطهر امام اسب تازاند<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==نقش در واقعه کربلا==<br /> بنا به نقل تاریخ، عباس‌ بن‌ علی‌ بن‌ ابی‌ طالب (ع)، پس از شهادت همه اصحاب و خاندان و زمانی که تشنگی‌ به‌ حرم‌ فشار ‌آورد، با اذن‌ امام به‌ جانب‌ فرات‌ رهسپار شد و خود را به‌ آنجا‌ رساند.&lt;ref&gt;- ارشاد فی معرفه حجج‌الله علی‌العباد، شیخ مفید، محمدبن محمدبن نعمان، بیروت: 1414 قمری.، ج2، ص260.&lt;/ref&gt; مشک‌ را پر از آب‌ کرد و در بازگشت‌ به‌ خیمه‌ها با سپاه‌ دشمن‌ که‌ فرات‌ را در محاصره‌ داشتند، درگیر شد و در حمله‌ای‌ دست ‌راست‌ و سپس‌ دست‌ چپش‌ قطع‌ شد و با ضربه‌ای‌ که‌ بر فرقش‌ وارد شد، از اسب‌ به زمین افتاد و پس‌ از جراحت‌های‌ بسیار و ضعف‌ عجیبی‌ که‌ بر او عارض‌ شده‌ بود، به‌ دست‌ زید بن‌ رقّاد جنبی‌ و حکیم‌ بن‌ طفیل ‌سنبسی‌ به شهادت‌ رسید.&lt;ref&gt;- الطبقات الکبری، ابن سعد کاتب واقدی، محمد، چاپ احسان عباس، بیروت: دار صادر، 1405 قمری.، ج5، ص475؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج5، ص468؛ مقاتل الطالبیین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.، ص90؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص92.&lt;/ref&gt;<br /> حکیم‌ بن‌ طفیل ‌پس از شهادت عباس (ع)، جامه و سلاح او را ربود.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، ج3، ص407، ج6، ص408؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج6،ص63؛ مقاتل الطالبیین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.، ص90؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص243؛العبر و دیوان المبتدأ و الخبر (تاریخ ابن خلدون)، این خلدون، عبدالرحمن بن محمد، ترجمه عبدالمحمد آیتی، تهران: مؤسسه مطالعات فرهنگی و تحقیقات فرهنگی، 1363 شمسی.، ج3، ص34.&lt;/ref&gt;<br /> او عضو جوخه تیرباران امام‌ حسین (ع) نیز بود. در روز عاشورا تیری به سوی امام‌ حسین (ع) پرتاب کرد.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، ج3، ص407، ج6، ص408؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج6، ص63؛ مقاتل الطالبیین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.، ص90؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص243؛العبر و دیوان المبتدأ و الخبر (تاریخ ابن خلدون)، این خلدون، عبدالرحمن بن محمد، ترجمه عبدالمحمد آیتی، تهران: مؤسسه مطالعات فرهنگی و تحقیقات فرهنگی، 1363 شمسی.، ج3، ص34.&lt;/ref&gt; <br /> ==مرگ==<br /> حکیم‌ بن‌ طفیل سرانجام به دستور مختار به سزای اعمال جنایتکارانه‌اش رسید و به سختی کشته شد.<br /> بنا به نقل طبری، مختار ابن‌ کامل را با افرادی به سوی خانه حکیم‌ بن‌ طفیل فرستاد تا او را دستگیر کنند. ابن‌ کامل به او دست یافت و در اختیار افرادش قرار داد تا او را مجازات کنند. آنان از او پرسیدند چرا به امام‌ حسین (ع) تیر پرتاب کردی؟ گفت من تیر پرتاب کردم اما به جامه امام برخورد کرد و بدنش آسیب ندید. افراد ابن‌ کامل او را در کنار دیواری قرار دادند و تیرباران کردند تا مُرد&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج6، ص63؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص243.&lt;/ref&gt; و به روایتی دیگر همراه گروهی که بر بدن امام اسب تارانده بودند، به پشت خواباندند و با میخ‌های آهنین دست و پایشان را به زمین کوبیدند و با اسب‌هایی با نعل آهنین بر بدن‌های پلید آنان تاختند و آنقدر ادامه دادند تا به هلاکت رسیدند. سپس جسدهای آنان را سوزاندند.&lt;ref&gt;-اللهوف فی قتلی الطفوف (مقتل الحسین)، ابن طاووس، علی بن موسی بن محمد، نجف: الحیدریه، 1385 قمری.، ص54. &lt;/ref&gt;<br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 263-264.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: کسانی که بر پیکر امام اسب تاراندند]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%AD%DA%A9%DB%8C%D9%85%E2%80%8C_%D8%A8%D9%86%E2%80%8C_%D8%B7%D9%81%DB%8C%D9%84%E2%80%8C_%D8%B3%D9%86%D8%A8%D8%B3%DB%8C&diff=18567 2018-11-09T09:27:52Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''حکیم‌ بن‌ طفیل‌ سنبسی،''' از سران اشراف کوفه و از سپاهیان عمر بن‌ سعد در کربلا بود. ‌او علاوه بر اینکه در شهادت عباس (ع) دست داشت، عضو جوخه تیرباران امام هم بود و پس از شهادت امام حسین (ع) نیز بر بدن مطهر امام اسب تازاند. حکیم نیز از ابن‌ زیاد جایزه‌ ناچیزی‌ گرفت.&lt;ref&gt;- اللهوف،ص54.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =حکیم‌ بن‌ طفیل‌ سنبسی<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =علاوه بر اینکه در شهادت عباس (ع) دست داشت، عضو جوخه تیرباران امام هم بود و پس از شهادت امام حسین (ع) نیز بر بدن مطهر امام اسب تازاند<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==نقش در واقعه کربلا==<br /> بنا به نقل تاریخ، عباس‌ بن‌ علی‌ بن‌ ابی‌ طالب (ع)، پس از شهادت همه اصحاب و خاندان و زمانی که تشنگی‌ به‌ حرم‌ فشار ‌آورد، با اذن‌ امام به‌ جانب‌ فرات‌ رهسپار شد و خود را به‌ آنجا‌ رساند.&lt;ref&gt;- ارشاد، ج2، ص260.&lt;/ref&gt; مشک‌ را پر از آب‌ کرد و در بازگشت‌ به‌ خیمه‌ها با سپاه‌ دشمن‌ که‌ فرات‌ را در محاصره‌ داشتند، درگیر شد و در حمله‌ای‌ دست ‌راست‌ و سپس‌ دست‌ چپش‌ قطع‌ شد و با ضربه‌ای‌ که‌ بر فرقش‌ وارد شد، از اسب‌ به زمین افتاد و پس‌ از جراحت‌های‌ بسیار و ضعف‌ عجیبی‌ که‌ بر او عارض‌ شده‌ بود، به‌ دست‌ زید بن‌ رقّاد جنبی‌ و حکیم‌ بن‌ طفیل ‌سنبسی‌ به شهادت‌ رسید.&lt;ref&gt;- الطبقات الکبری، ج5، ص475؛ تاریخ طبری، ج5، ص468؛ مقاتل الطالبیین، ص90؛ الکامل فی التاریخ، ج4، ص92.&lt;/ref&gt;<br /> حکیم‌ بن‌ طفیل ‌پس از شهادت عباس (ع)، جامه و سلاح او را ربود.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، ج3، ص407، ج6، ص408؛ تاریخ طبری، ج6،ص63؛ مقاتل الطالبیین، ص90؛ الکامل فی التاریخ، ج4، ص243؛ تاریخ ابن‌خلدون، ج3، ص34.&lt;/ref&gt;<br /> او عضو جوخه تیرباران امام‌ حسین (ع) نیز بود. در روز عاشورا تیری به سوی امام‌ حسین (ع) پرتاب کرد.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، ج3، ص407، ج6، ص408؛ تاریخ طبری، ج6، ص63؛ مقاتل الطالبیین، ص90؛ الکامل فی التاریخ، ج4، ص243؛ تاریخ ابن‌خلدون، ج3، ص34.&lt;/ref&gt; <br /> ==مرگ==<br /> حکیم‌ بن‌ طفیل سرانجام به دستور مختار به سزای اعمال جنایتکارانه‌اش رسید و به سختی کشته شد.<br /> بنا به نقل طبری، مختار ابن‌ کامل را با افرادی به سوی خانه حکیم‌ بن‌ طفیل فرستاد تا او را دستگیر کنند. ابن‌ کامل به او دست یافت و در اختیار افرادش قرار داد تا او را مجازات کنند. آنان از او پرسیدند چرا به امام‌ حسین (ع) تیر پرتاب کردی؟ گفت من تیر پرتاب کردم اما به جامه امام برخورد کرد و بدنش آسیب ندید. افراد ابن‌ کامل او را در کنار دیواری قرار دادند و تیرباران کردند تا مُرد&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، ج6، ص63؛ الکامل فی التاریخ، ج4، ص243.&lt;/ref&gt; و به روایتی دیگر همراه گروهی که بر بدن امام اسب تارانده بودند، به پشت خواباندند و با میخ‌های آهنین دست و پایشان را به زمین کوبیدند و با اسب‌هایی با نعل آهنین بر بدن‌های پلید آنان تاختند و آنقدر ادامه دادند تا به هلاکت رسیدند. سپس جسدهای آنان را سوزاندند.&lt;ref&gt;- اللهوف، ص54. &lt;/ref&gt;<br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 263-264.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: کسانی که بر پیکر امام اسب تاراندند]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D9%85%D8%B1%D9%87_%D8%A8%D9%86%E2%80%8C_%D9%85%D9%86%D9%82%D8%B0_%D8%A8%D9%86_%D9%86%D8%B9%D9%85%D8%A7%D9%86_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%DB%8C&diff=18367 2018-10-28T19:17:50Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''مُرّة‌ بن‌ مُنقِذ بن نُعمان عَبْدی،''' یکی از سربازان و نیروهای تحت امر عمر بن سعد بود که در کربلا حضور داشت. او از قبیله بنی‌ عبدالقیس &lt;ref&gt;-انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج3، ص405؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص243؛ الاعلام، زرکلی، خیرالدین، بیروت: 1986 میلادی.، ج4، ص277. &lt;/ref&gt; و از جنایتکاران حادثه کربلا است.<br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =مُرّة‌ بن‌ مُنقِذ بن نُعمان عَبْدی<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =عبدالقیس<br /> | خویشاوندان سرشناس =منقذ بن نعمان<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =شهادت علی اکبر (ع)<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =در جنگ جمل مدتی پرچم قبیله عبدالقیس را در دست داشت<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==نقش در واقعه کربلا==<br /> مُرّة‌ بن‌ مُنقِذ، قاتل علی‌ بن حسین‌ بن علی‌ بن ابی ‏طالب علیهم‌السلام ملقب به علی‌اکبر است.&lt;ref&gt;- وقعة الطف، ابومخنف لوط بن یحیی، چاپ محمد هادی یوسفی غروی.، ص243؛ الطبقات الکبری، ابن سعد کاتب واقدی، محمد، چاپ احسان عباس، بیروت: دار صادر، 1405 قمری.، ج5، ص471؛ الاخبار الطوال ، دینوری، ابوحنیفه احمدبن ‌داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: 1960 میلادی.، ص256؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص446؛ اللهوف فی قتلی الطفوف (مقتل الحسین)، ابن طاووس، علی بن موسی بن محمد، نجف: الحیدریه، 1385 قمری.، ص47؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص92؛ مقتل الحسین خوارزمی، خوارزمی، حسین، به کوشش الشیخ محمد السماوی، نجف: مطبعه الزهراء، 1367 قمری.، ج2، ص31؛ مناقب آل ابی طالب، ابن شهر آشوب مازندارنی، ابوجعفر رشیدالدین محمد بن علی، قم: انتشارات علامه.، ج4، ص34.&lt;/ref&gt; هنگامی‌که علی‌اکبر پی‌درپی‌ بر دشمن‌ حمله‌ ‌برد، گروهی‌ بر او حمله‌ کردند و از هر سو ضربات‌ شمشیر بر علی‌اکبر فرود آمد. او نیز به‌ جنگ‌ پرداخت‌ و زد‌ و خورد سخت‌ و خونینی‌ انجام‌ داد. تشنگی‌ مفرط‌، او را آزار می‌داد. یک‌ بار نزد پدر برگشت‌ و گفت‌: ”یا اَبَة الْعَطَش‌ُ قَدْ قَتَلَنی‌ وَ ثِقْل‌ُ الْحَدیدِ فَذاَجْهَوَنی‌ فَهَل‌ْ اِلی شَرْبَة‌ٍ مِن‌َ الْماء سَبیل‌ٌ؟“&lt;ref&gt;- الفتوح، ابن اعثم کوفی، احمد، حیدر آباد دکن: 1395 قمری/ 1975 میلادی.، ج5، ص114.&lt;/ref&gt; پدر جان‌! تشنگی‌ مرا کشت‌ و سنگینی‌ سلاح‌ توانم‌ را برد. آیا می‌توان‌ آبی‌ به‌دست‌ آورد؟ امام فرمود: فرزندم‌! زمانی‌ کوتاه‌ نیز بجنگ. چه‌ زود است‌ که‌ جدّ خود محمد (ص) را دیدار کنی‌ تا با قدحی‌ لبریز از نوشیدنی‌ که‌ پس‌ از آن‌ هرگز تشنگی‌ نیابی‌، تو را سیراب‌ کند. <br /> ===نقش در به شهادت رساندن علی‌اکبر===<br /> علی‌اکبر به‌ سوی‌ میدان‌ برگشت.‌ حمله‌ بسیار شدیدی‌ را آغاز نمود و پس ‌از به‌ خاک‌ افکندن‌ چند تن، غافلگیرانه‌ هدف‌ نیزه‌ مُرّة‌ بن‌ مُنقِذبن نُعمان عَبْدی قرار گرفت‌ و به‌ زمین‌ افتاد&lt;ref&gt;- الطبقات الکبری، ابن سعد کاتب واقدی، محمد، چاپ احسان عباس، بیروت: دار صادر، 1405 قمری.، ج5، ص102؛ الاخبار الطوال ، دینوری، ابوحنیفه احمدبن ‌داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: 1960 میلادی.، ص256.&lt;/ref&gt; <br /> بنا به نقل طبری چون علی‌اکبر رجز می‌خواند، مُرّه گفت: بزرگ‌ترین گناهان عرب به گردن من باشد اگر بر من بگذرد و چنین کند و پدرش را عزادار نکنم. گوید بار دیگر علی‌اکبر بیامد و با شمشیر به سپاه کوفه حمله برد. مُرّه بر او گذشت و ضربتی بر او زد که بیفتاد&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص188.&lt;/ref&gt; و فریاد زد: پدر جان‌! بر تو باد سلام‌، اینک‌ این‌ جدّم‌ رسول‌ خداست‌ که‌ به‌ تو سلام‌ می‌رساند و می‌فرماید: زود به ‌سوی‌ ما بشتاب‌. سپس‌ آهی‌ کشید و جان‌ داد. دشمن‌ اطراف‌ او را محاصره‌ کرده‌ و با شمشیرهای‌ خود بر پیکر‌ او ضربه‌ وارد می‌کردند. قساوت و بی‌رحمی دشمن نسبت به او چنان است که پس از افتادن از اسب، بدنش را قطعه قطعه کردند.&lt;ref&gt;- ر.ک : وقعة الطف، ابومخنف لوط بن یحیی، چاپ محمد هادی یوسفی غروی.، ص243؛ الطبقات الکبری، ابن سعد کاتب واقدی، محمد، چاپ احسان عباس، بیروت: دار صادر، 1405 قمری.، ج5، ص476؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص446؛ اللهوف فی قتلی الطفوف (مقتل الحسین)، ابن طاووس، علی بن موسی بن محمد، نجف: الحیدریه، 1385 قمری.، ص47؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص92؛ مقتل الحسین خوارزمی، خوارزمی، حسین، به کوشش الشیخ محمد السماوی، نجف: مطبعه الزهراء، 1367 قمری.، ج2، ص31؛ مناقب آل ابی طالب، ابن شهر آشوب مازندارنی، ابوجعفر رشیدالدین محمد بن علی، قم: انتشارات علامه.، ج4، ص34.&lt;/ref&gt;<br /> ==دعای امام حسین (ع)==<br /> امام حسین (ع) بر بالین‌ کشته‌ فرزندش‌ نشست‌ و صورت‌ بر صورت‌ او نهاد و در حالی‌ که‌ می‌گریست، فرمود: : ”قَتَلَ اللهُ قَوماً قَتَلُوکَ یا بُنَی ما اَجرَ أهُم عَلَی الرَّحمنِ وَ عَلَی اِنتِهاکِ حُرمَةِ الرَّسُولِ عَلَی‌الدُّنْیا بَعْدَک‌َ الْعَفا“&lt;ref&gt;- الاخبار الطوال ، دینوری، ابوحنیفه احمدبن ‌داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: 1960 میلادی.، ص256؛ ارشاد فی معرفة حجج‌الله علی‌العباد، شیخ مفید، محمدبن محمدبن نعمان، بیروت: 1414 قمری.، ج2، ص239؛ مقاتل الطالبیین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.، ص115؛ المنتظم فی تاریخ الامم و الملوک، ابن جوزی، عبد الرحمان، چاپ محمد عبد القادر عطا و مصطفی عبد القادر عطا، بیروت: 1412 قمری/ 1992 میلادی.، ج5، ص345.&lt;/ref&gt; فرزندم‌! خدا بکشد قومی‌ که‌ تو را کشتند. اینان‌ چه‌ بسیار بر خدا و هتک‌ حریم‌ رسول‌ خدا گستاخ‌ گشته‌اند، پس‌ از تو، خاک‌ بر سر دنیا.<br /> سپس گفت: خدایا! برکات‌ زمین‌ را از اینان‌ باز دار و ایشان‌ را سخت‌ پراکنده‌ ساز و به‌ راههای‌گوناگون‌ بیفکن‌ و والیان‌ را هرگز از آنان‌ راضی‌ مدار. آنان‌ ما را خواندند تا یاری‌مان‌ کنند. چون‌ پاسخ‌ دادیم‌ ستم‌کردند و ما را کشتند. امام‌ او را به‌ سینه‌ چسباند تا جان‌ داد.<br /> ==در زمان قیام مختار ثقفی==<br /> پس از شهادت امام حسین (ع)، مُرّه در کوفه زندگی می‌کرد. در زمان قیام مختار ثقفی و انتقام از قاتلان شهدای کربلا، مختار، عبدالله‌ بن کامل را با گروهی مأمور دستگیری مُرّة‌ بن‌ مُنقِذ کرد. <br /> ابن‌ کامل خانه او را محاصره کرد. مرّه نیزه‌اش را برداشت و روی اسبش پرید و در حال فرار قصد شکستن محاصره را داشت. او نیزه‌ای به عبدالله شبامی زد و او را مجروح کرد. ابن‌ کامل او را تعقیب کرد و یک دستش هنگام دستگیری به شدت مجروح شد، اما توانست فرار کند و خود را به بصره رساند و به مصعب‌ بن زبیر پیوست.&lt;ref&gt;-انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج6، ص409؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج6، 64.&lt;/ref&gt; <br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 231-233.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: قاتلان اصحاب و خاندان]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%B1%D8%AC%D8%A7%D8%A1_%D8%A8%D9%86%E2%80%8C_%D9%85%D9%86%D9%82%D8%B0_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%DB%8C%E2%80%8C&diff=18366 2018-10-28T13:59:28Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''رجاء بن‌ منقذ عبدی،''' یکی از سربازان و نیروهای تحت امر عمر بن سعد بود که در کربلا حضور داشت. <br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =رجاء بن‌ منقذ عبدی<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =عضو جوخه تیرباران امام، جزء ده تنی بود که داوطلبانه بر بدن‌ پر از جراحت‌ امام حسین (ع) به‌طوری‌ اسب‌ تاختند که ‌استخوان‌های‌ سینه‌ مبارکش‌ را در هم‌ شکستند<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==نقش در واقعه کربلا==<br /> چند تن عضو جوخه تیرباران امام بودند یکی از آنان رجاء بن‌ منقذ عبدی بود.<br /> او جزء ده تنی بود که داوطلبانه بر بدن‌ پر از جراحت‌ امام حسین (ع) به‌طوری‌ اسب‌ تاختند که ‌استخوان‌های‌ سینه‌ مبارکش‌ را در هم‌ شکستند. <br /> رجاء بن‌ منقذ عبدی با نه تن دیگر در دارالاماره روبه‌روی عبیدالله‌ بن‌ زیاد ایستاد و از ابن‌ زیاد جایزه‌ ناچیزی‌ گرفت.&lt;ref&gt;-اللهوف فی قتلی الطفوف (مقتل الحسین)، ابن طاووس، علی بن موسی بن محمد، نجف: الحیدریه، 1385 قمری، ص121،112؛ بحار الانوار الجامعه لدرر الائمه الاطهار (ع)، علامه مجلسی، ملامحمد باقر، تهران: مکتبه الاسلامیه، 1362 شمسی.، ج45، ص374،60.&lt;/ref&gt;<br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 264.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: کسانی که بر پیکر امام اسب تاراندند]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%B3%D8%A7%D9%84%D9%85_%D8%A8%D9%86%E2%80%8C_%D8%AE%D8%AB%DB%8C%D9%85%D9%87%E2%80%8C_%D8%AC%D8%B9%D9%81%DB%8C%E2%80%8C&diff=18363 2018-10-28T13:56:29Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>سالم‌بن‌ خثیمه‌ جُعفی، یکی از سربازان و نیروهای تحت امر عمربن سعد بود که در کربلا حضور داشت. او از جنایتکاران حادثه کربلا است.<br /> <br /> <br /> سالم‌بن‌ خثیمه‌ جزء ده تنی بود که داوطلبانه بر بدن‌ پر از جراحت‌ امام حسین(ع) به‌ طوری‌ اسب‌ تاختند که ‌استخوان‌های‌ سینه‌ مبارکش‌ را در هم‌ شکستند. <br /> <br /> <br /> سالم با نه تن دیگر در دارالاماره روبه‌روی عبیدالله‌بن‌ زیاد ایستاد و از ابن‌زیاد جایزه‌ ناچیزی‌ گرفت.&lt;ref&gt;-اللهوف فی قتلی الطفوف (مقتل الحسین)، ابن طاووس، علی بن موسی بن محمد، نجف: الحیدریه، 1385 قمری.،ص112،121.بحار الانوار الجامعه لدرر الائمه الاطهار (ع)، علامه مجلسی، ملامحمد باقر، تهران: مکتبه الاسلامیه، 1362 شمسی.،ج45،ص60، 374.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> ==منبع==<br /> <br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 264-265.<br /> <br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: کسانی که بر پیکر امام اسب تاراندند]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%B3%D8%A7%D9%84%D9%85_%D8%A8%D9%86%E2%80%8C_%D8%AE%D8%AB%DB%8C%D9%85%D9%87%E2%80%8C_%D8%AC%D8%B9%D9%81%DB%8C%E2%80%8C&diff=18362 2018-10-28T13:53:34Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>سالم‌بن‌ خثیمه‌ جُعفی، یکی از سربازان و نیروهای تحت امر عمربن سعد بود که در کربلا حضور داشت. او از جنایتکاران حادثه کربلا است.<br /> <br /> <br /> سالم‌بن‌ خثیمه‌ جزء ده تنی بود که داوطلبانه بر بدن‌ پر از جراحت‌ امام حسین(ع) به‌ طوری‌ اسب‌ تاختند که ‌استخوان‌های‌ سینه‌ مبارکش‌ را در هم‌ شکستند. <br /> <br /> <br /> سالم با نه تن دیگر در دارالاماره روبه‌روی عبیدالله‌بن‌ زیاد ایستاد و از ابن‌زیاد جایزه‌ ناچیزی‌ گرفت.&lt;ref&gt;- اللهوف،ص112،121.بحار الانوار،ج45،ص60، 374.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> ==منبع==<br /> <br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 264-265.<br /> <br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: کسانی که بر پیکر امام اسب تاراندند]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D8%A8%D9%86_%D8%B5%D9%84%D8%AE%D8%AA&diff=18361 2018-10-28T13:44:23Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''عبدالله پسر صلخت اثری،''' از سربازان تحت امر عمربن سعد بود که در روز عاشورا و پس از شهادت شهیدان کربلا، بر تن ایشان اسب دوانده و آنان را با عمود آهنین کوفته و بدن‌هایشان را پاره پاره کرده بود.<br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =عبدالله پسر صلخت اثری<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =از سربازان تحت امر عمربن سعد بود که در روز عاشورا و پس از شهادت شهیدان کربلا، بر تن ایشان اسب دوانده و آنان را با عمود آهنین کوفته و بدن‌هایشان را پاره پاره کرده بود<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==مرگ==<br /> به دستور مختار دستگیر شد و در ملأعام گردن او را زدند و به آتش سوزاندند.&lt;ref&gt;-تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج6، ص58؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص240؛ تاریخ قم، قمی، حسن‌بن محمد، ترجمه حسن‌بن علی قمی، تهران: انتشارات توس، 1361 شمسی.، ص288؛ قس انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج6، ص409 آنان پسران وهب همدانی بودند.&lt;/ref&gt;<br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 265.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: کسانی که بر پیکر امام اسب تاراندند]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%E2%80%8C%E2%80%8C%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D8%A8%D9%86_%D9%88%D9%87%D8%A8_%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C&diff=18360 2018-10-28T13:41:11Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''عبدالله‌ بن وهب،''' یکی از سربازان تحت امر عمر بن سعد بود که در کربلا حضور داشت. او از جنایتکاران حادثه کربلا است. در روز عاشورا و پس از شهادت شهیدان کربلا بر تن ایشان اسب دوانده و آنان را با عمود آهنین کوفته و بدن‌هایشان را پاره پاره کرده بودند.<br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =عبدالله‌ بن وهب<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =در روز عاشورا و پس از شهادت شهیدان کربلا بر تن ایشان اسب دوانده و آنان را با عمود آهنین کوفته و بدن‌هایشان را پاره پاره کرده بود<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==مرگ==<br /> به دستور مختار دستگیر شدند و در ملأعام گردن آنان را زدند و به آتش سوزاندند.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج6، ص409؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج6، ص58؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص240؛ تاریخ قم، قمی، حسن‌بن محمد، ترجمه حسن‌بن علی قمی، تهران: انتشارات توس، 1361 شمسی. ص288.&lt;/ref&gt;<br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 265.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: کسانی که بر پیکر امام اسب تاراندند]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%B9%D9%85%D8%B1%D9%88_%D8%A8%D9%86%E2%80%8C_%D8%B5%D8%A8%DB%8C%D8%AD%E2%80%8C_%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%88%DB%8C%E2%80%8C&diff=18359 2018-10-28T13:38:15Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''عمرو بن‌ صُبَیح‌ صیداوی‌،''' از جنایتکاران حادثه کربلا و یکی از سربازان عمر بن سعد بود که در کربلا حضور فعال داشت. او از سرسپردگان عبیدالله‌ بن‌ زیاد بود و علاوه بر اینکه قاتل عبدالله ‏بن‌ عقیل، موسی‏ بن عقیل‏ و عبدالله ‏بن مسلم ‏بن عقیل بود، پس از شهادت امام حسین (ع)، از جمله ده نفری بود که‌ داوطلب‌ شد تا بر بدن مطهر امام حسین (ع) اسب بتاراند. او در دارالاماره روبه‌روی عبیدالله‌ بن‌ زیاد ایستاد و از ابن‌ زیاد جایزه‌ ناچیزی‌ گرفت.&lt;ref&gt;- اللهوف فی قتلی الطفوف (مقتل الحسین)، ابن طاووس، علی بن موسی بن محمد، نجف: الحیدریه، 1385 قمری.، ص54.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =عمرو بن‌ صُبَیح‌ صیداوی‌<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =علاوه بر اینکه قاتل عبدالله ‏بن‌ عقیل، موسی‏ بن عقیل‏ و عبدالله ‏بن مسلم ‏بن عقیل بود، پس از شهادت امام حسین (ع)، از جمله ده نفری بود که‌ داوطلب‌ شد تا بر بدن مطهر امام حسین (ع) اسب بتاراند<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==نقش در واقعه کربلا==<br /> بنا به نقل ابو مخنف، طبری و شیخ مفید، عبدالله ‏بن مسلم دلاورانه جنگید و سه حمله به صفوف دشمن داشت. سرانجام عمرو بن‌ صُبَیح‌ صیداوی‌، تیری‌ به‌ طرف‌ او افکند و عبدالله دستش‌ را سپر پیشانی خود قرار داد.‌ دست‌ و پیشانی‌اش‌ به‌هم‌ دوخته‌ شد، چنان‌ که‌ نتوانست‌ حرکت‌ دهد و با تیر دوم او، عبدالله به شهادت رسید.&lt;ref&gt;- ر.ک : وقعة الطف، ابومخنف لوط بن یحیی، چاپ محمد هادی یوسفی غروی.، ص247؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص447؛ ارشاد فی معرفة حجج‌الله علی‌العباد، شیخ مفید، محمدبن محمدبن نعمان، بیروت: 1414 قمری.، ج2، ص111. قس الاخبار الطوال ، دینوری، ابوحنیفه احمدبن ‌داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: 1960 میلادی.، ص257؛ مقاتل الطالبیین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.، ص98؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص93،74؛ تاریخ بلعمی، تکمله و ترجمه تاریخ طبرری، بلعمی، ابوعلی محمدبن محمد، تهران: انتشارات اداره کل نگارش وزارت فرهنگ، 1341 شمسی.، ج2، ص709.&lt;/ref&gt; اما بنا به نقل بلاذری پس از اینکه عمرو بن‌ صبیح‌ صیداوی اولین تیر را زد‌، مردم به‌طور گروهی و یا شخص زید بن رقّاد او را به شهادت رساند و گفته شده شخص‌ دیگری‌ نیزه‌ای‌ بر قلب‌ او وارد آورد و آن‌ بزرگوار به‌ شهادت‌ رسید.&lt;ref&gt;- ر.ک : انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج3، ص406.&lt;/ref&gt; با توجه به روایات فوق الذکر، در منابع از چند نفر به صورت انفرادی (عمرو بن‌ صُبَیح‌ صیداوی‌، عامر بن صعصعه، اسید بن مالک و زید بن رقّاد) و نیز از لشکر کوفه به‌طور دسته‌جمعی به عنوان قاتل عبدالله ‏بن مسلم یاد شده است. لیکن بیشتر آنان عمرو بن‌ صُبَیح‌ صیداوی‌ را قاتل دانسته‌اند.&lt;ref&gt;- ر.ک : کتاب نسب قریش، مصعب بن عبدالله زبیری، چاپ لوی پروونسال، قاهره، 1953 میلادی.، ص45؛ تاریخ خلیفة بن خیاط ، خلیفة‌بن خیاط، ابن‌عمر، بیروت: دارالکتب العلمیه، 1415 قمری.، ص145؛ المعارف، ابن قتبیه، عبدالله، به کوشش ثروت عکاشه، قاهره: 1960 میلادی.، ص204؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص468؛ مقاتل الطالبیین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.، ص92؛ رجال طوسی، شیخ طوسی، ابوجعفر محمدبن حسن، به کوشش محمد صادق آل بحرالعلوم، نجف: 1381 قمری، ص80؛ شرح الاخبار فی فضلئل الائمه الاطهار (ع)، قاضی نعمان نعیمی مغربی، نعمان‌بن محمد، تحقیق سید محمدرضا حسینی جلالی، قم: مؤسسه نشر اسلامی، 1409 قمری.، ص195؛ لباب الانساب و الالقاب و الاعقاب، بیهقی، ابوالحسن علی بن زید (ابن فندق)، به تصحیح سید مهدی رجایی اصفهانی، قم: کتابخانه آیت الله مرعشی، 1410 قمری.، ج1، ص339.&lt;/ref&gt;<br /> در تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی. و زیارت ناحیه مقدسه نام قاتل عبدالله ‏بن‌ عقیل، پسر عموی امام حسین (ع) نیز عمرو بن صبیح صیداوی ذکر شده است.&lt;ref&gt;- الطبقات الکبری، ابن سعد کاتب واقدی، محمد، چاپ احسان عباس، بیروت: دار صادر، 1405 قمری.، ج5، ص477؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص469؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص92.&lt;/ref&gt;<br /> همچنین موسی‏ بن عقیل‏ بن ابی‌ طالب (ع) نیز پس از نبردی شرافت‌مندانه و کشتن تنی چند، با نیزه عمرو بن صبیح صیداوی که از کمین‌گاه به او حمله کرده بود، به شهادت رسید.&lt;ref&gt;- رک : ناسخ التواریخ (دوره امام سجاد (ع))، سپهر، لسان الملک میرزا محمد تقی، تهران: کتابفروشی اسلامیه، 1398 قمری.، ج2، ص319؛ ذخیرة الدارین، حائری شیرازی، سید عبدالحمید، نجف: مطبعه المر تضویه، 1345 قمری.، ص162-164؛ وسیله الدارین فی انصار الحسین، موسوی زنجانی، بیروت: مؤسسه اعلمی، 1402 قمری.، ص233؛ عشرة کامله، ص431. &lt;/ref&gt;<br /> ابو عمرو زاهد او را ‌زنازاده‌ می‌داند.&lt;ref&gt;- اللهوف فی قتلی الطفوف (مقتل الحسین)، ابن طاووس، علی بن موسی بن محمد، نجف: الحیدریه، 1385 قمری.، ص54. &lt;/ref&gt; <br /> ==مرگ==<br /> عمرو بن صبیح سرانجام به دستور مختار به سزای اعمال جنایتکارانه‌اش رسید و به سختی کشته شد. بنا به نقل طبری، عمرو بن صبیح گوید: من بعضی از خاندان امام را با نیزه زدم و زخمی کردم اما هیچکس را نکشتم. <br /> شب هنگام یاران مختار سوی او آمدند و او را دستگیر کردند و پیش مختار بردند. مختار به او گفت: تو گفتی که آل‌ رسول را با نیزه زدی، پس با ضربات نیزه او را آنقدر بزنید تا کشته شود.<br /> و به روایتی دیگر همراه گروهی که بر بدن امام اسب تاراندند، با اسب‌هایی با نعل آهنین که بر بدن او تاختند، به هلاکت رسید. سپس جسدش را سوزاندند.&lt;ref&gt;- اللهوف فی قتلی الطفوف (مقتل الحسین)، ابن طاووس، علی بن موسی بن محمد، نجف: الحیدریه، 1385 قمری.، ص121،112؛ بحار الانوار الجامعه لدرر الائمه الاطهار (ع)، علامه مجلسی، ملامحمد باقر، تهران: مکتبه الاسلامیه، 1362 شمسی.، ج45، ص374،60.&lt;/ref&gt;<br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 266-267.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: کسانی که بر پیکر امام اسب تاراندند]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%B9%D9%85%D8%B1%D9%88_%D8%A8%D9%86%E2%80%8C_%D8%B5%D8%A8%DB%8C%D8%AD%E2%80%8C_%D8%B5%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%88%DB%8C%E2%80%8C&diff=18358 2018-10-28T13:36:53Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''عمرو بن‌ صُبَیح‌ صیداوی‌،''' از جنایتکاران حادثه کربلا و یکی از سربازان عمر بن سعد بود که در کربلا حضور فعال داشت. او از سرسپردگان عبیدالله‌ بن‌ زیاد بود و علاوه بر اینکه قاتل عبدالله ‏بن‌ عقیل، موسی‏ بن عقیل‏ و عبدالله ‏بن مسلم ‏بن عقیل بود، پس از شهادت امام حسین (ع)، از جمله ده نفری بود که‌ داوطلب‌ شد تا بر بدن مطهر امام حسین (ع) اسب بتاراند. او در دارالاماره روبه‌روی عبیدالله‌ بن‌ زیاد ایستاد و از ابن‌ زیاد جایزه‌ ناچیزی‌ گرفت.&lt;ref&gt;- اللهوف فی قتلی الطفوف (مقتل الحسین)، ابن طاووس، علی بن موسی بن محمد، نجف: الحیدریه، 1385 قمری.، ص54.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =عمرو بن‌ صُبَیح‌ صیداوی‌<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =علاوه بر اینکه قاتل عبدالله ‏بن‌ عقیل، موسی‏ بن عقیل‏ و عبدالله ‏بن مسلم ‏بن عقیل بود، پس از شهادت امام حسین (ع)، از جمله ده نفری بود که‌ داوطلب‌ شد تا بر بدن مطهر امام حسین (ع) اسب بتاراند<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==نقش در واقعه کربلا==<br /> بنا به نقل ابو مخنف، طبری و شیخ مفید، عبدالله ‏بن مسلم دلاورانه جنگید و سه حمله به صفوف دشمن داشت. سرانجام عمرو بن‌ صُبَیح‌ صیداوی‌، تیری‌ به‌ طرف‌ او افکند و عبدالله دستش‌ را سپر پیشانی خود قرار داد.‌ دست‌ و پیشانی‌اش‌ به‌هم‌ دوخته‌ شد، چنان‌ که‌ نتوانست‌ حرکت‌ دهد و با تیر دوم او، عبدالله به شهادت رسید.&lt;ref&gt;- ر.ک : وقعة الطف، ابومخنف لوط بن یحیی، چاپ محمد هادی یوسفی غروی.، ص247؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص447؛ ارشاد فی معرفة حجج‌الله علی‌العباد، شیخ مفید، محمدبن محمدبن نعمان، بیروت: 1414 قمری.، ج2، ص111. قس الاخبار الطوال ، دینوری، ابوحنیفه احمدبن ‌داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: 1960 میلادی.، ص257؛ مقاتل الطالبیین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.، ص98؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص93،74؛ تاریخ بلعمی، تکمله و ترجمه تاریخ طبرری، بلعمی، ابوعلی محمدبن محمد، تهران: انتشارات اداره کل نگارش وزارت فرهنگ، 1341 شمسی.، ج2، ص709.&lt;/ref&gt; اما بنا به نقل بلاذری پس از اینکه عمرو بن‌ صبیح‌ صیداوی اولین تیر را زد‌، مردم به‌طور گروهی و یا شخص زید بن رقّاد او را به شهادت رساند و گفته شده شخص‌ دیگری‌ نیزه‌ای‌ بر قلب‌ او وارد آورد و آن‌ بزرگوار به‌ شهادت‌ رسید.&lt;ref&gt;- ر.ک : انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج3، ص406.&lt;/ref&gt; با توجه به روایات فوق الذکر، در منابع از چند نفر به صورت انفرادی (عمرو بن‌ صُبَیح‌ صیداوی‌، عامر بن صعصعه، اسید بن مالک و زید بن رقّاد) و نیز از لشکر کوفه به‌طور دسته‌جمعی به عنوان قاتل عبدالله ‏بن مسلم یاد شده است. لیکن بیشتر آنان عمرو بن‌ صُبَیح‌ صیداوی‌ را قاتل دانسته‌اند.&lt;ref&gt;- ر.ک : کتاب نسب قریش، مصعب بن عبدالله زبیری، چاپ لوی پروونسال، قاهره، 1953 میلادی.، ص45؛ تاریخ خلیفة بن خیاط ، خلیفة‌بن خیاط، ابن‌عمر، بیروت: دارالکتب العلمیه، 1415 قمری.، ص145؛ المعارف، ابن قتبیه، عبدالله، به کوشش ثروت عکاشه، قاهره: 1960 میلادی.، ص204؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص468؛ مقاتل الطالبیین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.، ص92؛ رجال طوسی، شیخ طوسی، ابوجعفر محمدبن حسن، به کوشش محمد صادق آل بحرالعلوم، نجف: 1381 قمری، ص80؛ شرح الاخبار فی فضلئل الائمه الاطهار (ع)، قاضی نعمان نعیمی مغربی، نعمان‌بن محمد، تحقیق سید محمدرضا حسینی جلالی، قم: مؤسسه نشر اسلامی، 1409 قمری.، ص195؛ لباب الانساب و الالقاب و الاعقاب، بیهقی، ابوالحسن علی بن زید (ابن فندق)، به تصحیح سید مهدی رجایی اصفهانی، قم: کتابخانه آیت الله مرعشی، 1410 قمری.، ج1، ص339.&lt;/ref&gt;<br /> در تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی. و زیارت ناحیه مقدسه نام قاتل عبدالله ‏بن‌ عقیل، پسر عموی امام حسین (ع) نیز عمرو بن صبیح صیداوی ذکر شده است.&lt;ref&gt;- الطبقات الکبری، ابن سعد کاتب واقدی، محمد، چاپ احسان عباس، بیروت: دار صادر، 1405 قمری.، ج5، ص477؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص469؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص92.&lt;/ref&gt;<br /> همچنین موسی‏ بن عقیل‏ بن ابی‌ طالب (ع) نیز پس از نبردی شرافت‌مندانه و کشتن تنی چند، با نیزه عمرو بن صبیح صیداوی که از کمین‌گاه به او حمله کرده بود، به شهادت رسید.&lt;ref&gt;- رک : ناسخ التواریخ (دوره امام سجاد (ع))، سپهر، لسان الملک میرزا محمد تقی، تهران: کتابفروشی اسلامیه، 1398 قمری.، ج2، ص319؛ ذخیرة الدارین، حائری شیرازی، سید عبدالحمید، نجف: مطبعه المر تضویه، 1345 قمری.، ص162-164؛ وسیله الدارین فی انصار الحسین، موسوی زنجانی، بیروت: مؤسسه اعلمی، 1402 قمری.، ص233؛ عشرة کامله، ص431. &lt;/ref&gt;<br /> ابو عمرو زاهد او را ‌زنازاده‌ می‌داند.&lt;ref&gt;- اللهوف فی قتلی الطفوف (مقتل الحسین)، ابن طاووس، علی بن موسی بن محمد، نجف: الحیدریه، 1385 قمری.، ص54. &lt;/ref&gt; <br /> ==مرگ==<br /> عمرو بن صبیح سرانجام به دستور مختار به سزای اعمال جنایتکارانه‌اش رسید و به سختی کشته شد. بنا به نقل طبری، عمرو بن صبیح گوید: من بعضی از خاندان امام را با نیزه زدم و زخمی کردم اما هیچکس را نکشتم. <br /> شب هنگام یاران مختار سوی او آمدند و او را دستگیر کردند و پیش مختار بردند. مختار به او گفت: تو گفتی که آل‌ رسول را با نیزه زدی، پس با ضربات نیزه او را آنقدر بزنید تا کشته شود.<br /> و به روایتی دیگر همراه گروهی که بر بدن امام اسب تاراندند، با اسب‌هایی با نعل آهنین که بر بدن او تاختند، به هلاکت رسید. سپس جسدش را سوزاندند.&lt;ref&gt;- اللهوف فی قتلی الطفوف (مقتل الحسین)، ابن طاووس، علی بن موسی بن محمد، نجف: الحیدریه، 1385 قمری.، ص121،112؛ بحار الانوار، ج45، ص374،60.&lt;/ref&gt;<br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 266-267.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: کسانی که بر پیکر امام اسب تاراندند]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D9%88%D8%A7%D8%AD%D8%B8%E2%80%8C_%D8%A8%D9%86%E2%80%8C_%D9%86%D8%A7%D8%B9%D9%85&diff=18356 2018-10-28T13:11:33Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''واحظ‌ بن‌ ناعم،''' یکی از نیروهای تحت امر عمر بن سعد بود که در کربلا حضور داشت. <br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =واحظ‌ بن‌ ناعم<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =پس از شهادت امام حسین (ع)، او از جمله ده نفری بود که‌ داوطلب‌ شد تا بر بدن مطهر امام حسین (ع) اسب بتاراند<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==نقش در واقعه کربلا==<br /> چند تن عضو جوخه تیرباران امام بودند که یکی از آنان واحظ‌ بن‌ ناعم بود. او از جنایتکاران حادثه کربلا است. پس از شهادت امام حسین (ع)، او از جمله ده نفری بود که‌ داوطلب‌ شد تا بر بدن مطهر امام حسین (ع) اسب بتاراند. او در دارالاماره برای گرفتن جایزه روبه‌روی عبیدالله‌ بن‌ زیاد ایستاد و از او جایزه‌ ناچیزی‌ گرفت.&lt;ref&gt;- اللهوف فی قتلی الطفوف (مقتل الحسین)، ابن طاووس، علی بن موسی بن محمد، نجف: الحیدریه، 1385 قمری.،بحار الانوار الجامعه لدرر الائمه الاطهار (ع)، علامه مجلسی، ملامحمد باقر، تهران: مکتبه الاسلامیه، 1362 شمسی..&lt;/ref&gt;<br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 267.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: کسانی که بر پیکر امام اسب تاراندند]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D9%88%D8%A7%D8%AD%D8%B8%E2%80%8C_%D8%A8%D9%86%E2%80%8C_%D9%86%D8%A7%D8%B9%D9%85&diff=18355 2018-10-28T13:08:36Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''واحظ‌ بن‌ ناعم،''' یکی از نیروهای تحت امر عمر بن سعد بود که در کربلا حضور داشت. <br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =واحظ‌ بن‌ ناعم<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =پس از شهادت امام حسین (ع)، او از جمله ده نفری بود که‌ داوطلب‌ شد تا بر بدن مطهر امام حسین (ع) اسب بتاراند<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==نقش در واقعه کربلا==<br /> چند تن عضو جوخه تیرباران امام بودند که یکی از آنان واحظ‌ بن‌ ناعم بود. او از جنایتکاران حادثه کربلا است. پس از شهادت امام حسین (ع)، او از جمله ده نفری بود که‌ داوطلب‌ شد تا بر بدن مطهر امام حسین (ع) اسب بتاراند. او در دارالاماره برای گرفتن جایزه روبه‌روی عبیدالله‌ بن‌ زیاد ایستاد و از او جایزه‌ ناچیزی‌ گرفت.&lt;ref&gt;- اللهوف،بحارالانوار.&lt;/ref&gt;<br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 267.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: کسانی که بر پیکر امام اسب تاراندند]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C_%E2%80%8C%D8%A8%D9%86%E2%80%8C_%D8%AB%D8%A8%DB%8C%D8%AA_%E2%80%8C%D8%AD%D8%B6%D8%B1%D9%85%DB%8C&diff=18354 2018-10-28T13:04:49Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''هانی‌ بن‌ ثبیت ‌حضرمی،''' یکی از سربازان و نیروهای تحت امر عمر بن سعد بود که در کربلا حضور داشت. او از جنایتکاران حادثه کربلا است. او علاوه بر اینکه قاتل دو برادر عباس‌ بن علی (ع)، عبدالله و جعفر و همچنین قاتل عبدالله‌ بن عمیر کلبی و محمد بن‌ ابی‌ سعید نواده‌ عقیل‌ بن ابی ‏طالب (ع) بود، جزء ده تنی بود که داوطلبانه بر بدن‌ پر از جراحت‌ امام حسین (ع) به‌ طوری‌ اسب‌ تاختند که ‌استخوان‌های‌ سینه‌ مبارکش‌ را در هم‌ شکستند. <br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =هانی‌ بن‌ ثبیت ‌حضرمی<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =او علاوه بر اینکه قاتل دو برادر عباس‌ بن علی (ع)، عبدالله و جعفر و همچنین قاتل عبدالله‌ بن عمیر کلبی و محمد بن‌ ابی‌ سعید نواده‌ عقیل‌ بن ابی ‏طالب (ع) بود، جزء ده تنی بود که داوطلبانه بر بدن‌ پر از جراحت‌ امام حسین (ع) به‌ طوری‌ اسب‌ تاختند که ‌استخوان‌های‌ سینه‌ مبارکش‌ را در هم‌ شکستند<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==نقش در واقعه کربلا==<br /> عبدالله‌ بن‌ عُمَیر کلبی‌ پس از کشتن یسار غلام‌ زیاد بن عبید و سالم‌ غلام‌ عبیدالله‌ بن زیاد به خیمه برگشت و پس از سخنانی با همسرش بار دیگر به‌ میدان‌ شتافت‌ و کارزاری‌ سخت‌ نمود و پس‌ از به‌ هلاکت ‌نمودن‌ چند نفر در اثر حمله‌ گروهی‌ از سپاه‌ پسر سعد بر خاک‌ افتاد و شهید شد. قاتل‌ او هانی‌ بن‌ ثبیت‌ حضرمی و بکیر بن حی تمیمی ‌بود.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج3، ص194؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص436؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص68-69؛ نهایة الارب فی فنون الادب، نویری، شهاب الدین احمد، ترجمه دکتر محمود مهدوی دامغانی، تهران: انتشارات امیر کبیر، 1365 شمسی.، ج7، ص187؛ تنقیح المقال فی احوال الرجال، مامقانی، شیخ عبدالله، نجف: المطبعة الحیریه، 1352 قمری. ، ج2، ص201؛ بحار الانوار الجامعه لدرر الائمه الاطهار (ع)، علامه مجلسی، ملامحمد باقر، تهران: مکتبه الاسلامیه، 1362 شمسی.، ج44، ص320، ج45، ص17؛ انصار الحسین (ع)، محمدمهدی شمس‌الدین، ترجمه سیدناصر هاشم‌زاده، تهران: شرکت چاپ و نشر بین‌الملل، 1387 شمسی. (ع)، محمدمهدی شمس‌الدین، ترجمه سیدناصر هاشم‌زاده، تهران: شرکت چاپ و نشر بین‌الملل، 1387 شمسی.، ص84.&lt;/ref&gt;<br /> عباس‌ بن علی (ع) که مادرش فاطمه (ام‌ّالبنین) دختر حزام‌ بن خالد از قبیله بنی‌کلاب بود، به‌ برادرانش‌ گفت‌: ”اینک‌ وارد کارزار شوید و مخلصانه‌ در راه‌ یاری‌ دین‌ خدا با دشمنان‌ او نبرد کنید.“ <br /> برادران‌ یکی‌ بعد از دیگری‌ به‌ میدان‌ رفتند. ابتدا عبدالله به میدان شتافت و در حالی‌که رجز می‌خواند، می‌جنگید. او پس از‌ نبردی‌ سخت و از پای درآوردن تنی چند‌ بالاخره‌ با هانی‌ بن‌ ثبیت حضرمی‌ به‌ مبارزه‌ پرداخت‌ و با دو ضربت‌ که‌ در میانشان‌ رد و بدل‌ شد، به‌ دست‌ هانی‌ به ‌شهادت‌ رسید. هانی‌ سر او را از تن‌ جدا نمود. برخی نوشته‌اند با نیزه خولی‌ بن یزید اصبحی و به دست مردی از بنی‌ تمیم و پس از زخم‌های فراوان به شهادت رسید.&lt;ref&gt;- ر.ک : الطبقات الکبری، ابن سعد کاتب واقدی، محمد، چاپ احسان عباس، بیروت: دار صادر، 1405 قمری.، ج5، ص475؛ الاخبار الطوال ، دینوری، ابوحنیفه احمدبن ‌داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: 1960 میلادی.، ص257؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص449؛ مروج الذهب و معادن الجوهر، مسعودی، علی بن الحسین، چاپ باربیه دومنار و پاوه دوکورتی، پاریس: 1861-1877 میلادی.، ج3، ص63؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص76؛ مقتل الحسین خوارزمی، خوارزمی، حسین، به کوشش الشیخ محمد السماوی، نجف: مطبعه الزهراء، 1367 قمری.، ج2، ص28؛ انصار الحسین (ع)، محمدمهدی شمس‌الدین، ترجمه سیدناصر هاشم‌زاده، تهران: شرکت چاپ و نشر بین‌الملل، 1387 شمسی.، ص145-146.&lt;/ref&gt; <br /> پس از او جعفر، به میدان شتافت و در حالی که رجز می‌خواند، ‌جنگید. او نیز پس از نبردی سخت، با تیر خولی‌ بن یزید اصبحی که به پیشانی یا چشمش اصابت کرد، از پا درآمد و هانی‌ بن ثُبَیت حضرمی سر او را نیز از تن جدا کرد.&lt;ref&gt;- ر.ک : الطبقات الکبری، ابن سعد کاتب واقدی، محمد، چاپ احسان عباس، بیروت: دار صادر، 1405 قمری.، ج5، ص475؛ الاخبار الطوال ، دینوری، ابوحنیفه احمدبن ‌داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: 1960 میلادی.، ص257؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص449؛ ارشاد، ج2، ص113؛ فهرست کتب الشیعه و اصولهم و اسماء المصنفین و اصحاب الاصول (الفهرست)، طوسی، ابو جعفر محمدبن حسن، چاپ عبدالعزیز طباطبایی، قم: 1420 قمری.، ص72؛ مروج الذهب و معادن الجوهر، مسعودی، علی بن الحسین، چاپ باربیه دومنار و پاوه دوکورتی، پاریس: 1861-1877 میلادی.، ج3، ص63؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص76؛ مقتل الحسین خوارزمی، خوارزمی، حسین، به کوشش الشیخ محمد السماوی، نجف: مطبعه الزهراء، 1367 قمری.، ج2، ص28؛ اعیان الشیعه، امین، سیدمحسن، چاپ حسن امین، بیروت: 1403 قمری.، ج4، ص129؛ تنقیح المقال فی احوال الرجال، مامقانی، شیخ عبدالله، نجف: المطبعة الحیریه، 1352 قمری. ، ج1، ص219؛ نقد الرجال، حسینی تفرشی، میر مصطفی بن حسین، تهران: 1318 شمسی.، ص71؛ اقبال اقبال بالاعمال الحسنه فیما یعمل مرة فی السنه، سیدبن طاووس، علی بن موسی، تحقیق جواد قیومی اصفهانی، قم: مکتبه الاعلام السلامی، 1414 قمری.، ج3، ص78؛ انصار الحسین (ع)، محمدمهدی شمس‌الدین، ترجمه سیدناصر هاشم‌زاده، تهران: شرکت چاپ و نشر بین‌الملل، 1387 شمسی. (ع)، محمدمهدی شمس‌الدین، ترجمه سیدناصر هاشم‌زاده، تهران: شرکت چاپ و نشر بین‌الملل، 1387 شمسی.، ص146؛ منتهی الآمال، قمی، شیخ عباس، تهران: انتشارات فراروی، 1381 شمسی.، ج1، ص382؛ انصار الحسین (ع)، محمدمهدی شمس‌الدین، ترجمه سیدناصر هاشم‌زاده، تهران: شرکت چاپ و نشر بین‌الملل، 1387 شمسی.، ص145-146.&lt;/ref&gt; <br /> در زیارت ناحیه مقدسه نام قاتل دو برادر، هانی‌ بن ثبیت حضرمی ذکر شده و بر او لعنت فرستاده شده است.<br /> نحوه شهادت محمد بن‌ ابی‌ سعید نیز بنا به نقل منابع چنین آمده است: امام‌ چون‌ شیر می‌غرید و ناجوانمردان‌ سپاه‌ اموی‌ را به‌ خاک‌ هلاکت‌ می‌افکند. در این‌ هنگام‌ از سراپرده ‌امام‌، کودکی‌ بیرون‌ آمد که‌ دو گوشواره‌ در گوش‌ داشت‌ و از وحشت‌ و حیرت‌ به‌ جانب‌ چپ‌ و راست‌ می‌نگریست‌ و گوشواره‌هایش‌ می‌لرزید. هانی‌ بن‌ ثبیت حضرمی بر او حمله‌ برد و او را شهید کرد.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص469؛ مقاتل الطالبیین، ص92؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص76؛ البدایه و النهایه، ابن‌کثیر دمشقی، عمادالدین اسماعیل‌بن عمر، قاهره: 1932 میلادی. ، ج8، ص186؛&lt;/ref&gt;<br /> بنا به نقل دیگر لقیط‌ بن‌ ایاس‌ جهنی‌ به‌وسیله‌ تیری‌ که‌ به‌ جانبش‌ پرتاب‌ کرد، او را مجروح و هانی‌ بن‌ ثبیت حضرمی با شمشیر او را شهید کرد.&lt;ref&gt;- برای تفصیل بیشتر ر.ک : تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص469؛ مقاتل الطالبیین، ص92؛ رجال طوسی، ص80؛ 151؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص76؛ البدایه و النهایه، ابن‌کثیر دمشقی، عمادالدین اسماعیل‌بن عمر، قاهره: 1932 میلادی. ، ج8، ص186؛ 2. ابصار العین فی انصار الحسین (ع)، محمدمهدی شمس‌الدین، ترجمه سیدناصر هاشم‌زاده، تهران: شرکت چاپ و نشر بین‌الملل، 1387 شمسی.، سماوی، محمدبن ‌طاهر، تحقیق محمدجعفر طبسی، مرکز الدراسات الاسلامیه لحرس التوره.، ص91؛ اعیان الشیعه، امین، سیدمحسن، چاپ حسن امین، بیروت: 1403 قمری.، ج3، ص293؛ وسیله الدارین فی انصار الحسین (ع)، محمدمهدی شمس‌الدین، ترجمه سیدناصر هاشم‌زاده، تهران: شرکت چاپ و نشر بین‌الملل، 1387 شمسی.، موسوی زنجانی، بیروت: مؤسسه اعلمی، 1402 قمری.، ص232؛ تنقیح المقال فی احوال الرجال، مامقانی، شیخ عبدالله، نجف: المطبعة الحیریه، 1352 قمری. ، ج2، ص60؛ انصار الحسین (ع)، محمدمهدی شمس‌الدین، ترجمه سیدناصر هاشم‌زاده، تهران: شرکت چاپ و نشر بین‌الملل، 1387 شمسی.، ص 151&lt;/ref&gt;<br /> بنا به نقلی او قاتل عبدالله‌ بن حسن (ع) هم بوده است.&lt;ref&gt;- الطبقات الکبری، ابن سعد کاتب واقدی، محمد، چاپ احسان عباس، بیروت: دار صادر، 1405 قمری.، ج5، ص476؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص468؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص92.&lt;/ref&gt;<br /> ==پس از شهادت امام حسین (ع) ==<br /> پس از شهادت امام حسین (ع) در کوفه می‌زیست. بنا به نقل ابو هذیل سکونی در روزگار خالد بن عبدالله او که پیری فرتوت بود و در انجمن حضرمیان نشسته بود، می‌گفت: من از جمله کسانی بودم که در موقع کشته شدن امام حسین‌ (ع) حضور داشتم و جزء گروه ده نفره اسب سوارانی بودم که بر پیکر او اسب تاراندم.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص449؛ البدایه و النهایه، ابن‌کثیر دمشقی، عمادالدین اسماعیل‌بن عمر، قاهره: 1932 میلادی. ، ج8، ص186.&lt;/ref&gt; <br /> اگر چنین چیزی صحت داشته باشد پس او به دست مختار کشته نشده است، در حالی‌که مختار هر ده تن را به مجازات رساند.<br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 267-269.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: کسانی که بر پیکر امام اسب تاراندند]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C_%E2%80%8C%D8%A8%D9%86%E2%80%8C_%D8%AB%D8%A8%DB%8C%D8%AA_%E2%80%8C%D8%AD%D8%B6%D8%B1%D9%85%DB%8C&diff=18353 2018-10-28T13:02:46Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''هانی‌ بن‌ ثبیت ‌حضرمی،''' یکی از سربازان و نیروهای تحت امر عمر بن سعد بود که در کربلا حضور داشت. او از جنایتکاران حادثه کربلا است. او علاوه بر اینکه قاتل دو برادر عباس‌ بن علی (ع)، عبدالله و جعفر و همچنین قاتل عبدالله‌ بن عمیر کلبی و محمد بن‌ ابی‌ سعید نواده‌ عقیل‌ بن ابی ‏طالب (ع) بود، جزء ده تنی بود که داوطلبانه بر بدن‌ پر از جراحت‌ امام حسین (ع) به‌ طوری‌ اسب‌ تاختند که ‌استخوان‌های‌ سینه‌ مبارکش‌ را در هم‌ شکستند. <br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =هانی‌ بن‌ ثبیت ‌حضرمی<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =او علاوه بر اینکه قاتل دو برادر عباس‌ بن علی (ع)، عبدالله و جعفر و همچنین قاتل عبدالله‌ بن عمیر کلبی و محمد بن‌ ابی‌ سعید نواده‌ عقیل‌ بن ابی ‏طالب (ع) بود، جزء ده تنی بود که داوطلبانه بر بدن‌ پر از جراحت‌ امام حسین (ع) به‌ طوری‌ اسب‌ تاختند که ‌استخوان‌های‌ سینه‌ مبارکش‌ را در هم‌ شکستند<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==نقش در واقعه کربلا==<br /> عبدالله‌ بن‌ عُمَیر کلبی‌ پس از کشتن یسار غلام‌ زیاد بن عبید و سالم‌ غلام‌ عبیدالله‌ بن زیاد به خیمه برگشت و پس از سخنانی با همسرش بار دیگر به‌ میدان‌ شتافت‌ و کارزاری‌ سخت‌ نمود و پس‌ از به‌ هلاکت ‌نمودن‌ چند نفر در اثر حمله‌ گروهی‌ از سپاه‌ پسر سعد بر خاک‌ افتاد و شهید شد. قاتل‌ او هانی‌ بن‌ ثبیت‌ حضرمی و بکیر بن حی تمیمی ‌بود.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج3، ص194؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص436؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص68-69؛ نهایة الارب فی فنون الادب، نویری، شهاب الدین احمد، ترجمه دکتر محمود مهدوی دامغانی، تهران: انتشارات امیر کبیر، 1365 شمسی.، ج7، ص187؛ تنقیح المقال فی احوال الرجال، مامقانی، شیخ عبدالله، نجف: المطبعة الحیریه، 1352 قمری. ، ج2، ص201؛ بحار الانوار الجامعه لدرر الائمه الاطهار (ع)، علامه مجلسی، ملامحمد باقر، تهران: مکتبه الاسلامیه، 1362 شمسی.، ج44، ص320، ج45، ص17؛ انصار الحسین (ع)، محمدمهدی شمس‌الدین، ترجمه سیدناصر هاشم‌زاده، تهران: شرکت چاپ و نشر بین‌الملل، 1387 شمسی.، ص84.&lt;/ref&gt;<br /> عباس‌ بن علی (ع) که مادرش فاطمه (ام‌ّالبنین) دختر حزام‌ بن خالد از قبیله بنی‌کلاب بود، به‌ برادرانش‌ گفت‌: ”اینک‌ وارد کارزار شوید و مخلصانه‌ در راه‌ یاری‌ دین‌ خدا با دشمنان‌ او نبرد کنید.“ <br /> برادران‌ یکی‌ بعد از دیگری‌ به‌ میدان‌ رفتند. ابتدا عبدالله به میدان شتافت و در حالی‌که رجز می‌خواند، می‌جنگید. او پس از‌ نبردی‌ سخت و از پای درآوردن تنی چند‌ بالاخره‌ با هانی‌ بن‌ ثبیت حضرمی‌ به‌ مبارزه‌ پرداخت‌ و با دو ضربت‌ که‌ در میانشان‌ رد و بدل‌ شد، به‌ دست‌ هانی‌ به ‌شهادت‌ رسید. هانی‌ سر او را از تن‌ جدا نمود. برخی نوشته‌اند با نیزه خولی‌ بن یزید اصبحی و به دست مردی از بنی‌ تمیم و پس از زخم‌های فراوان به شهادت رسید.&lt;ref&gt;- ر.ک : الطبقات الکبری، ابن سعد کاتب واقدی، محمد، چاپ احسان عباس، بیروت: دار صادر، 1405 قمری.، ج5، ص475؛ الاخبار الطوال ، دینوری، ابوحنیفه احمدبن ‌داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: 1960 میلادی.، ص257؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص449؛ مروج الذهب و معادن الجوهر، مسعودی، علی بن الحسین، چاپ باربیه دومنار و پاوه دوکورتی، پاریس: 1861-1877 میلادی.، ج3، ص63؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص76؛ مقتل الحسین خوارزمی، خوارزمی، حسین، به کوشش الشیخ محمد السماوی، نجف: مطبعه الزهراء، 1367 قمری.، ج2، ص28؛ انصار الحسین، ص145-146.&lt;/ref&gt; <br /> پس از او جعفر، به میدان شتافت و در حالی که رجز می‌خواند، ‌جنگید. او نیز پس از نبردی سخت، با تیر خولی‌ بن یزید اصبحی که به پیشانی یا چشمش اصابت کرد، از پا درآمد و هانی‌ بن ثُبَیت حضرمی سر او را نیز از تن جدا کرد.&lt;ref&gt;- ر.ک : الطبقات الکبری، ابن سعد کاتب واقدی، محمد، چاپ احسان عباس، بیروت: دار صادر، 1405 قمری.، ج5، ص475؛ الاخبار الطوال ، دینوری، ابوحنیفه احمدبن ‌داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: 1960 میلادی.، ص257؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص449؛ ارشاد، ج2، ص113؛ فهرست کتب الشیعه و اصولهم و اسماء المصنفین و اصحاب الاصول (الفهرست)، طوسی، ابو جعفر محمدبن حسن، چاپ عبدالعزیز طباطبایی، قم: 1420 قمری.، ص72؛ مروج الذهب و معادن الجوهر، مسعودی، علی بن الحسین، چاپ باربیه دومنار و پاوه دوکورتی، پاریس: 1861-1877 میلادی.، ج3، ص63؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص76؛ مقتل الحسین خوارزمی، خوارزمی، حسین، به کوشش الشیخ محمد السماوی، نجف: مطبعه الزهراء، 1367 قمری.، ج2، ص28؛ اعیان الشیعه، امین، سیدمحسن، چاپ حسن امین، بیروت: 1403 قمری.، ج4، ص129؛ تنقیح المقال فی احوال الرجال، مامقانی، شیخ عبدالله، نجف: المطبعة الحیریه، 1352 قمری. ، ج1، ص219؛ نقد الرجال، حسینی تفرشی، میر مصطفی بن حسین، تهران: 1318 شمسی.، ص71؛ اقبال اقبال بالاعمال الحسنه فیما یعمل مرة فی السنه، سیدبن طاووس، علی بن موسی، تحقیق جواد قیومی اصفهانی، قم: مکتبه الاعلام السلامی، 1414 قمری.، ج3، ص78؛ انصار الحسین (ع)، محمدمهدی شمس‌الدین، ترجمه سیدناصر هاشم‌زاده، تهران: شرکت چاپ و نشر بین‌الملل، 1387 شمسی.، ص146؛ منتهی الآمال، قمی، شیخ عباس، تهران: انتشارات فراروی، 1381 شمسی.، ج1، ص382؛ انصار الحسین، ص145-146.&lt;/ref&gt; <br /> در زیارت ناحیه مقدسه نام قاتل دو برادر، هانی‌ بن ثبیت حضرمی ذکر شده و بر او لعنت فرستاده شده است.<br /> نحوه شهادت محمد بن‌ ابی‌ سعید نیز بنا به نقل منابع چنین آمده است: امام‌ چون‌ شیر می‌غرید و ناجوانمردان‌ سپاه‌ اموی‌ را به‌ خاک‌ هلاکت‌ می‌افکند. در این‌ هنگام‌ از سراپرده ‌امام‌، کودکی‌ بیرون‌ آمد که‌ دو گوشواره‌ در گوش‌ داشت‌ و از وحشت‌ و حیرت‌ به‌ جانب‌ چپ‌ و راست‌ می‌نگریست‌ و گوشواره‌هایش‌ می‌لرزید. هانی‌ بن‌ ثبیت حضرمی بر او حمله‌ برد و او را شهید کرد.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص469؛ مقاتل الطالبیین، ص92؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص76؛ البدایه و النهایه، ابن‌کثیر دمشقی، عمادالدین اسماعیل‌بن عمر، قاهره: 1932 میلادی. ، ج8، ص186؛&lt;/ref&gt;<br /> بنا به نقل دیگر لقیط‌ بن‌ ایاس‌ جهنی‌ به‌وسیله‌ تیری‌ که‌ به‌ جانبش‌ پرتاب‌ کرد، او را مجروح و هانی‌ بن‌ ثبیت حضرمی با شمشیر او را شهید کرد.&lt;ref&gt;- برای تفصیل بیشتر ر.ک : تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص469؛ مقاتل الطالبیین، ص92؛ رجال طوسی، ص80؛ 151؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص76؛ البدایه و النهایه، ابن‌کثیر دمشقی، عمادالدین اسماعیل‌بن عمر، قاهره: 1932 میلادی. ، ج8، ص186؛ 2. ابصار العین فی انصار الحسین، سماوی، محمدبن ‌طاهر، تحقیق محمدجعفر طبسی، مرکز الدراسات الاسلامیه لحرس التوره.، ص91؛ اعیان الشیعه، امین، سیدمحسن، چاپ حسن امین، بیروت: 1403 قمری.، ج3، ص293؛ وسیله الدارین فی انصار الحسین، موسوی زنجانی، بیروت: مؤسسه اعلمی، 1402 قمری.، ص232؛ تنقیح المقال فی احوال الرجال، مامقانی، شیخ عبدالله، نجف: المطبعة الحیریه، 1352 قمری. ، ج2، ص60؛ انصار الحسین، ص 151&lt;/ref&gt;<br /> بنا به نقلی او قاتل عبدالله‌ بن حسن (ع) هم بوده است.&lt;ref&gt;- الطبقات الکبری، ابن سعد کاتب واقدی، محمد، چاپ احسان عباس، بیروت: دار صادر، 1405 قمری.، ج5، ص476؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص468؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص92.&lt;/ref&gt;<br /> ==پس از شهادت امام حسین (ع) ==<br /> پس از شهادت امام حسین (ع) در کوفه می‌زیست. بنا به نقل ابو هذیل سکونی در روزگار خالد بن عبدالله او که پیری فرتوت بود و در انجمن حضرمیان نشسته بود، می‌گفت: من از جمله کسانی بودم که در موقع کشته شدن امام حسین‌ (ع) حضور داشتم و جزء گروه ده نفره اسب سوارانی بودم که بر پیکر او اسب تاراندم.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص449؛ البدایه و النهایه، ابن‌کثیر دمشقی، عمادالدین اسماعیل‌بن عمر، قاهره: 1932 میلادی. ، ج8، ص186.&lt;/ref&gt; <br /> اگر چنین چیزی صحت داشته باشد پس او به دست مختار کشته نشده است، در حالی‌که مختار هر ده تن را به مجازات رساند.<br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 267-269.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: کسانی که بر پیکر امام اسب تاراندند]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%B2%D8%B1%D8%B9%D9%87_%D8%A8%D9%86_%D8%B4%D8%B1%DB%8C%DA%A9_%D8%AA%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C&diff=17953 2018-10-11T17:09:46Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''زُرعَة بن شَریک،''' یکی از سربازان و نیروهای تحت امر عمر بن سعد بود که در کربلا حضور داشت. <br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =زُرعَة بن شَریک<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =از سربازان و نیروهای تحت امر عمر بن سعد در کربلا<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> ==نقش در واقعه کربلا==<br /> او از جنایتکاران حادثه کربلا است. زرعه با فریاد شمر که آنان را به کشتن امام حسین (ع)‌ تحریض می‌کرد، شمشیری بر امام فرود آورد. آن حضرت دست خود را سپر قرار داد و شمشیر بر دست چپ امام فرود آمد و آن را قطع کرد.&lt;ref&gt;-الطبقات الکبری، ابن سعد کاتب واقدی، محمد، چاپ احسان عباس، بیروت: دار صادر، 1405 قمری.، ج5، ص473؛ انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج3، ص409؛ الاخبار الطوال ، دینوری، ابوحنیفه احمدبن ‌داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: 1960 میلادی.، ص258؛ ارشاد فی معرفة حجج‌الله علی‌العباد، شیخ مفید، محمدبن محمدبن نعمان، بیروت: 1414 قمری.، ج2، ص466؛ الفتوح، ابن اعثم کوفی، احمد، حیدر آباد دکن: 1395 قمری/ 1975 میلادی.، ج5، ص117-118؛ مقاتل الطالبیین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.، ص118؛ بحار الانوار الجامعه لدرر الائمه الاطهار (ع)، علامه مجلسی، ملامحمد باقر، تهران: مکتبه الاسلامیه، 1362 شمسی.، ج45،ص53. قس مروج الذهب و معادن الجوهر، مسعودی، علی بن الحسین، چاپ باربیه دومنار و پاوه دوکورتی، پاریس: 1861-1877 میلادی.، ج3، ص62 ضربه بر دست راست امام وارد شد. تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص453 ضربه بر کف دست امام وارد شد.&lt;/ref&gt;<br /> ==مرگ==<br /> اما امام حسین (ع) چنان شمشیری بر او زد که او را بر خاک افکند.&lt;ref&gt;-الطبقات الکبری، ابن سعد کاتب واقدی، محمد، چاپ احسان عباس، بیروت: دار صادر، 1405 قمری.، ج5، ص473.&lt;/ref&gt; <br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 241-242.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: قاتلین امام]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%AD%DA%A9%DB%8C%D9%85%E2%80%8C_%D8%A8%D9%86%E2%80%8C_%D8%B7%D9%81%DB%8C%D9%84_%E2%80%8C%D8%B3%D9%86%D8%A8%D8%B3%DB%8C%E2%80%8C&diff=17947 2018-10-10T20:03:55Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''حکیم‌ بن‌ طفیل ‌سنبسی‌،''' یکی از نیروهای تحت امر عمر بن سعد بود. <br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =حکیم‌ بن‌ طفیل ‌سنبسی‌<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته = عضو جوخه تیرباران امام‌ حسین (ع)<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==نقش در واقعه کربلا==<br /> او عضو جوخه تیرباران امام‌ حسین (ع) بود و در روز عاشورا تیری به سوی امام‌ حسین (ع) پرتاب کرد.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج3، ص407، ج6، ص408؛تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج6، ص63؛ مقاتل الطالبیین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی. اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی. ص90؛الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص243؛ العبر و دیوان المبتدأ و الخبر (تاریخ ابن خلدون)، این خلدون، عبدالرحمن بن محمد، ترجمه عبدالمحمد آیتی، تهران: مؤسسه مطالعات فرهنگی و تحقیقات فرهنگی، 1363 شمسی.، ج3، ص34.&lt;/ref&gt; <br /> ==مرگ==<br /> افراد ابن‌ کامل او را در کنار دیواری قرار دادند و تیرباران کردند تا مُرد&lt;ref&gt;-تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج6، ص63؛الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص243.&lt;/ref&gt; <br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 241.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: قاتلین امام]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%A7%D8%A8%D9%88_%D8%A7%D9%84%D8%AC%D9%86%D9%88%D8%A8_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D8%B1%D8%AD%D9%85%D9%86%E2%80%8C_%D8%A8%D9%86_%D8%B2%DB%8C%D8%A7%D8%AF_%D8%AC%D8%B9%D9%81%DB%8C&diff=17946 2018-10-10T19:58:01Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''ابو الجنوب عبدالرحمن‌ بن زیاد بن زهیر جعفی،''' یکی از سربازان عمر بن سعد بود که در کربلا حضور داشت. او از جنایتکاران حادثه کربلا است که در عصر عاشورا در حمله دسته جمعی به امام حسین (ع) شرکت داشت.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج3، ص407-408؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص450؛ ارشاد فی معرفة حجج‌الله علی‌العباد، شیخ مفید، محمدبن محمدبن نعمان، بیروت: 1414 قمری.، ج2، ص466؛ الفتوح، ابن اعثم کوفی، احمد، حیدر آباد دکن: 1395 قمری/ 1975 میلادی.، ج5، ص117-118؛ مقاتل الطالبیین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.، ص118؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص77؛ بحار الانوار الجامعه لدرر الائمه الاطهار (ع)، علامه مجلسی، ملامحمد باقر، تهران: مکتبه الاسلامیه، 1362 شمسی.، ج45،ص53.؛ البدایه و النهایه، ابن‌کثیر دمشقی، عمادالدین اسماعیل‌بن عمر، قاهره: 1932 میلادی. ، ج8، ص187.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =ابو الجنوب عبدالرحمن‌ بن زیاد بن زهیر جعفی<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =از سربازان عمر بن سعد در کربلا <br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==نقش در واقعه کربلا==<br /> ابو الجنوب، تیری به پیشانی امام زد و خون از آن جاری شد. امام تیر را درآورد و خون بر صورت و محاسنش جاری شد و فرمود: خدایا تو می‌بینی که من از دست این بندگان سرکش چه می‌کشم. بار الها شمارشان را اندک کن و ایشان را با درماندگی بمیران و بر روی زمین کسی از آنان مگذار و هرگز آنان را میامرز.&lt;ref&gt;- بحار الانوار الجامعه لدرر الائمه الاطهار (ع)، علامه مجلسی، ملامحمد باقر، تهران: مکتبه الاسلامیه، 1362 شمسی.، ج45،ص53.&lt;/ref&gt;<br /> سپس تیرها از هر طرف به سوی امام پرتاب شد.<br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 240-241.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: قاتلین امام]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%DB%8C%D8%B3%D8%A7%D8%B1_%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%E2%80%8C_%D8%B2%DB%8C%D8%A7%D8%AF_%D8%A8%D9%86_%D8%A7%D8%A8%DB%8C%E2%80%8C%D8%B3%D9%81%DB%8C%D8%A7%D9%86&diff=17945 2018-10-10T19:47:07Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>یسار غلام‌ زیاد بن عبید، یکی از سربازان عمر بن سعد بود که در کربلا حضور داشت. <br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =یسار غلام‌ زیاد بن عبید<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =از سربازان عمر بن سعد در کربلا <br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> ==نقش در واقعه کربلا==<br /> صبح عاشورا او از نخسین‌ کسانی‌ بود که‌ از سپاه‌ عمر بن‌ سعد به‌ میدان‌ آمدند و مبارز طلبیدند، یسار غلام‌ زیاد بن عبید و سالم‌ غلام‌ عبیدالله‌ بن زیاد بودند. هنگامی که یسار به میدان آمد و هماورد خواست، عبدالله‌ بن عُمَیر کلبی از سپاه‌ امام‌، پس‌ از اجازه‌ از امام‌ به‌ جنگ او آمد. یسار گفت: من تو را نمی‌شناسم، زهیر یا حبیب و یا بُرَیر که از زمامداران‌اند، به جنگ من آیند. اما امام به آنان اجازه نداد.&lt;ref&gt;- ارشاد فی معرفة حجج‌الله علی‌العباد، شیخ مفید، محمدبن محمدبن نعمان، بیروت: 1414 قمری.، ص454؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص65؛ نهایة الارب فی فنون الادب، نویری، شهاب الدین احمد، ترجمه دکتر محمود مهدوی دامغانی، تهران: انتشارات امیر کبیر، 1365 شمسی.، ج20، ص446.&lt;/ref&gt; <br /> ==مرگ==<br /> عبدالله بر یسار حمله‌ کرد و با ضربه‌ شمشیر او را از پای‌ درآورد. <br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 235.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: قاتلان اصحاب و خاندان]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D9%85%D9%87%D8%A7%D8%AC%D8%B1_%D8%A8%D9%86%E2%80%8C_%D8%A7%D9%88%D8%B3_%D8%AA%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C%E2%80%8C&diff=17944 2018-10-10T19:43:33Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''مهاجر بن‌ اوس تمیمی‌،''' یکی از سربازان عمر بن سعد بود که در کربلا حضور داشت. او در قتل زهیر بن قین شرکت داشت. <br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =مهاجر بن‌ اوس تمیمی‌<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =از قاتلین زهیر بن قین<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==نقش در واقعه کربلا==<br /> بنا به نقل مورخین، زهیر بن قین دلاورانه‌ جنگید و با شمشیر از امامش‌ دفاع‌ کرد. دو نفر از کوفیان‌ با نام‌های‌ کثیر بن‌ عبدالله شعبی‌ و مهاجر بن‌ اوس تمیمی‌ بر وی‌ حمله‌ کرده‌ و او را به‌ شهادت‌ رساندند.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج3، ص403؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص441؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص71؛ البدایه و النهایه، ابن‌کثیر دمشقی، عمادالدین اسماعیل‌بن عمر، قاهره: 1932 میلادی. ، ج8، ص184. &lt;/ref&gt; امام خود را به بالین‌ او رساند. او را دعا نمود و کشندگانش‌ را نفرین‌ کرد.&lt;ref&gt;- تسلیة المجالس و زینة المُجالس الموسوم بمقتل الحسین (ع)، موسوی حائری کرکی، محمدبن ابی‌طالب، تحقیق فارس حسون کریم، قم: مؤسسه المعارف الاسلامیه، 1418 قمری. ج2، ص295؛ بحار الانوار الجامعه لدرر الائمه الاطهار (ع)، علامه مجلسی، ملامحمد باقر، تهران: مکتبه الاسلامیه، 1362 شمسی.، ج45، ص25-26. &lt;/ref&gt; <br /> پس از بستن شریعه فرات به دستور عبیدالله‌ بن زیاد، مهاجر بن‌ اوس به رویارویی امام‌ حسین‌ (ع) آمد و گستاخانه گفت: ای حسین! آیا این آب را نمی‏بینی که همچون سینه مارها می‌درخشد؟ به خدا سوگند یک قطره از آن نخواهی چشید، تا بمیری. امام فرمود: امیدوارم خداوند مرا به آن درآورد و شما را از آن بازدارد.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج3، ص389. &lt;/ref&gt;<br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 234-235.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: قاتلان اصحاب و خاندان]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D9%85%D8%B3%D9%84%D9%85_%D8%B6%D8%A8%D8%A7%D8%A8%DB%8C&diff=17943 2018-10-10T19:39:22Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''مسلم ضبابی،''' یکی از نیروهای تحت امر عمر بن سعد بود که در کربلا حضور داشت. او و عبدالله بجلی با هم قاتل عمیر بن‌ عبدالله مَذحجی از اخیار و از اصحاب سلحشور و صالح و رزمنده امام حسین (ع) بودند.&lt;ref&gt;- مقتل الحسین خوارزمی، خوارزمی، حسین، به کوشش الشیخ محمد السماوی، نجف: مطبعه الزهراء، 1367 قمری.، ج2، ص14. &lt;/ref&gt;<br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =مسلم ضبابی<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته = از قاتلان عمیر بن‌ عبدالله مَذحجی از اخیار و از اصحاب سلحشور و صالح و رزمنده امام حسین (ع)<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 234.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: قاتلان اصحاب و خاندان]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D9%85%D8%B3%D9%84%D9%85%E2%80%8C_%D8%A8%D9%86_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D8%B6%D8%A8%D8%A7%D8%A8%DB%8C&diff=17942 2018-10-10T19:36:48Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''مسلم‌ بن عبدالله ضبابی،''' یکی از سربازان عمر بن سعد بود که در کربلا حضور داشت. بنا به نقل کتب تاریخ و مقتل، او جزء قاتلان مسلم‌ بن عوسجه بود که به همراه عبدالرحمن‌ بن ابی‌ خشکاره بجلی و عبدالله ضبابی و بنا به قولی عمرو بن‌ حجاج زبیدی در قتل مسلم شرکت کرد.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج6، ص400؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص436؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص68. &lt;/ref&gt; شبث بن ربعی او و دیگر افراد سپاه کوفه را به دلیل شادی و شعف پس از کشتن مسلم‌ بن عوسجه سرزنش کرد.&lt;ref&gt;- الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص36. &lt;/ref&gt;<br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =مسلم‌ بن عبدالله ضبابی<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =از قاتلان مسلم‌ بن عوسجه<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==نقش در واقعه کربلا==<br /> نام او به عنوان یکی از قاتلان مسلم‌ بن عوسجه در زیارت ناحیه مقدسه آمده و مورد لعنت قرار گرفته است.<br /> ==پس از واقعه کربلا==<br /> پس از واقعه کربلا و تا قیام مختار ثقفی در کوفه می‌زیست. <br /> ===قیام مختار ثقفی===<br /> در زمان حکومت زبیریان بر کوفه، به آنان پیوست و در نبردی که بین نیروهای ابن‌ مطیع عامل عبدالله‌ بن زبیر در کوفه و نیروهای مختار صورت گرفت او در کنار نیروهای ابن‌ مطیع جنگید.<br /> پس از شکست زبیریان، وی جزو اشرافی بود که به مختار پیوست. سپس در شورش بر علیه سپاه مختار شرکت کرد. مختار وی و دیگر امرای اموی را در جنگ جَبّانة السَبیع شکست داد.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج6، ص58-59؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج6، ص29،18. &lt;/ref&gt; پس از آن به همراه چند تن از قاتلین کربلا از کوفه گریخت. <br /> مختار جمعی را به همراه غلام خود زِربی در پی آنان فرستاد. چون نزدیک شدند، شمر با حیله‌ای زربی را کشت. مسلم‌ بن عبدالله به همراه شمر و چند تن دیگر فرار کردند. &lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج6، ص65؛ الاخبار الطوال ، دینوری، ابوحنیفه احمدبن ‌داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: 1960 میلادی.، ص301-302؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج6، ص52.&lt;/ref&gt; <br /> ==مرگ==<br /> یاران مختار به آنان رسیدند و شمر را کشتند و مسلم‌ بن عبدالله را هم دستگیر کردند. آنگاه به دستور مختار او را تیرباران نمودند. <br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 233-234.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: قاتلان اصحاب و خاندان]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D9%85%D8%B3%D8%B9%D9%88%D8%AF_%D8%A8%D9%86_%D8%AE%D8%A7%D9%84%D8%AF&diff=17941 2018-10-10T19:33:22Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''مسعود بن خالد،''' یکی از سربازان عمر بن سعد بود که در کربلا حضور داشت. بنا به نقل شیخ طوسی، ابوبکر فرزند امام علی (ع) توسط مسعود بن خالد از بنی‌‏دارم کشته شد.&lt;ref&gt;- الطبقات الکبری، ابن سعد کاتب واقدی، محمد، چاپ احسان عباس، بیروت: دار صادر، 1405 قمری.، ج5، ص476؛ رجال طوسی، شیخ طوسی، ابوجعفر محمدبن حسن، به کوشش محمد صادق آل بحرالعلوم، نجف: 1381 قمری.، ص106؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص92.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =مسعود بن خالد<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته = قاتل ابوبکر فرزند امام علی (ع)<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==نقش در واقعه کربلا==<br /> زمانی که تشنگی به امام فشار آورد به سوی شط فرات حرکت کرد، مردی‌ از بنی‌دارم&lt;ref&gt;- احتمال دارد مسعود دارمیه باشد.&lt;/ref&gt; لشکر را مخاطب‌ ساخته‌ و گفت‌: وای‌ بر شما! میان‌ حسین‌ و آب‌ فرات‌ حائل‌ شوید و نگذارید به‌ آب‌ دسترسی‌ پیدا کند. امام‌ رو به‌ آسمان‌ کرد و گفت‌: پروردگارا! او را تشنه‌ بدار. وی‌ امام‌ را هدف‌ تیر قرار داد و تیر‌ به‌ دهان‌ امام‌ اصابت‌ کرد. امام‌ حسین‌ (ع) تیر را بیرون‌ کشید و دستش‌ را زیر‌ زخم‌ گرفت‌، چون‌ از خون‌ پر شد، آن‌ را به‌ طرف‌ آسمان‌ پاشید و گفت: پروردگارا! از کار ناپسندی‌ که‌ با فرزند دختر پیامبرت‌ انجام‌ می‌دهند، به‌ درگاه‌ تو می‌نالم‌. خدایا شمارشان‌ را کم‌ کن‌ و به‌ پراکندگی‌ جا‌نشان‌ را بگیر. <br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 233.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: قاتلان اصحاب و خاندان]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%B2%D8%A8%DB%8C%D8%B1_%D8%A8%D9%86_%D8%A7%D8%B1%D9%88%D8%AC_%D8%AA%D9%85%DB%8C%D9%85%DB%8C&diff=17940 2018-10-10T19:14:59Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''زبیر بن اَروَج (اروح) تمیمی،''' از هواداران و عمّال عبیدالله‌ بن زیاد بود. <br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =زبیر بن اَروَج (اروح) تمیمی<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =سرهای مسلم‌ بن عقیل و هانی‌ بن عروه را به نزد‌ یزید برد<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==حامل سرهای شهدا==<br /> او به همراه هانی‌ بن ابی‌ حیه همدانی سفیر عبیدالله‌ بن زیاد به سوی دمشق بودند تا سرهای مسلم‌ بن عقیل و هانی‌ بن عروه را به نزد‌ یزید ببرند و گزارش‌ کار را ‌ارائه‌ نمایند.&lt;ref&gt;- ر.ک : انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج2، ص339،341-342؛الاخبار الطوال ، دینوری، ابوحنیفه احمدبن ‌داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: 1960 میلادی.، ص240-241؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص376،380.&lt;/ref&gt; <br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 271.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: حاملین سرهای شهدا]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C%E2%80%8C_%D8%A8%D9%86_%D8%A7%D8%A8%DB%8C%E2%80%8C_%D8%AD%DB%8C%D9%87_%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C&diff=17939 2018-10-10T19:11:32Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''هانی‌ بن ابی‌ حیه همدانی،''' از هواداران و عمّال عبیدالله‌ بن زیاد بود. او به همراه زبیر بن اَروَج (اروح) تمیمی، سفیر عبیدالله‌ بن زیاد به سوی دمشق بودند تا سرهای مسلم‌ بن عقیل و هانی‌ بن عروه را به نزد‌ یزید ببرند و گزارش‌ کار را ‌ارائه‌ نمایند.&lt;ref&gt;- ر.ک : انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج2، ص339،341-342؛ انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردو6. الاخبار الطوال، دینوری، ابوحنیفه احمدبن ‌داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: 1960 میلادی.س العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ص240-241؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص376،380.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =هانی‌ بن ابی‌ حیه همدانی<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته = حامل سرهای مسلم‌ بن عقیل و هانی‌ بن عروه به نزد‌ یزید<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> ==در زمان مختار ثقفی==<br /> یک بار دیگر از هانی‌ بن ابی‌ حیه نام برده می‌شود و آن زمانی است که مختار ثقفی در آستانه حرکت به سوی کوفه از او که به قصد انجام عمره مفرده به مکه آمده بود، می‌شنود که سلیمان‌ بن صرد عازم نبرد با شامیان است.&lt;ref&gt;- الفتوح، ابن اعثم کوفی، احمد، حیدر آباد دکن: 1395 قمری/ 1975 میلادی.، ج6، ص54.&lt;/ref&gt; این امر در تسریع بازگشت مختار به کوفه نقش داشته است.<br /> ==فرستادن سر مقدس امام حسین (ع)==<br /> سر مقدس امام حسین (ع): به دستور عمر بن‌ سعد، سر امام را از بدن جدا کردند. عمر بن سعد همان عصر عاشورا سر مقدس‌ امام را توسط خولی‌ بن یزید اصبحی و حُمَید بن مسلم ازدی برای عبیدالله‌ بن زیاد به کوفه فرستاد.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج2، ص503؛ انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردو6. الاخبار الطوال، دینوری، ابوحنیفه احمدبن ‌داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: 1960 میلادی.س العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ص259؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص445. قس طبرانی در المعجم الکبیر، طبرانی، ابوالقاسم حمدی عبدالمجید السلفی، قاهره: دار احیاء التراث العربی، 1983 میلادی.، ج3، ص117، تنها خولی را نام برده است.&lt;/ref&gt; <br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 272.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: حاملین سرهای شهدا]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%AD%D9%85%DB%8C%D8%AF_%D8%A8%D9%86_%D9%85%D8%B3%D9%84%D9%85_%D8%A7%D8%B2%D8%AF%DB%8C&diff=17938 2018-10-10T19:03:08Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''حُمَید بن مسلم ازدی،''' یکی از گزارشگران واقعه کربلا و از سربازان و نیروهای تحت امر عمر بن سعد بود. از او اخباری درباره وقایع عاشورا و پس از آن گزارش شده است. اکثر این اخبار را ابو مخنف لوط‌ بن یحیی از طریق سلیمان‌ بن ابی‌ راشد و صعقب‌ بن زهیر از حُمَید بن مسلم در کتاب خود آورده است. <br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =حُمَید بن مسلم ازدی<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =از گزارشگران واقعه کربلا، از سربازان و نیروهای تحت امر عمر بن سعد<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> ==گزارش‌ها و اخبار واقعه کربلا==<br /> از حمید بن مسلم ازدی اخباری درباره وقایع عاشورا و پس از آن گزارش شده است. اکثر این اخبار را ابو مخنف لوط‌ بن یحیی از طریق سلیمان‌ بن ابی‌ راشد و صعقب‌ بن زهیر از حُمَید بن مسلم در کتاب خود آورده است. این اخبار عبارتند از: <br /> رسیدن نامه عبیدالله‌ بن زیاد به عمر بن سعد در روز هفتم محرم برای بستن شریعه فرات تا از دسترسی امام به آب و شریعه فرات جلوگیری شود.&lt;ref&gt;- ر.ک : انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج2، ص481؛ الاخبار الطوال، دینوری، ابوحنیفه احمدبن ‌داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: 1960 میلادی.، ص255؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص412، 414-415؛ الفتوح، ابن اعثم کوفی، احمد، حیدر آباد دکن: 1395 قمری/ 1975 میلادی.، ج5، ص91-92؛ ارشاد فی معرفة حجج‌الله علی‌العباد، شیخ مفید، محمدبن محمدبن نعمان، بیروت: 1414 قمری.، ج2، ص86-87؛ مقاتل الطالبیین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.، ص113-114. &lt;/ref&gt;<br /> رفتن سردار سپاه امام حسین (ع)، عباس‌ بن علی (ع) و نافع‌ بن هلال با گروهی برای تهیه آب.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج2، ص481؛ الاخبار الطوال، دینوری، ابوحنیفه احمدبن ‌داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: 1960 میلادی.، ص255، تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص412؛ مقاتل الطالبیین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.، ص117.&lt;/ref&gt; <br /> آمدن شمر بن‌ ذی‌ الجوشن در عصر روز نهم محرم به کربلا با چهار هزار سپاهی و نامه تهدیدآمیزی از سوی عبیدالله برای عمر بن‌ سعد تا امام حسین (ع) را به پذیرش فرمان او وادار کند.&lt;ref&gt;- ر.ک : تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص414-416؛ الفتوح، ابن اعثم کوفی، احمد، حیدر آباد دکن: 1395 قمری/ 1975 میلادی.، ج5، ص89. &lt;/ref&gt;<br /> آغاز جنگ در روز دهم محرم سال 61 هجری با پرتاب نخستین تیر از طرف عمر بن سعد به سوی امام و سپاهش؛ و بدین‌سان ابن‌ سعد آغازکننده جنگ بود.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج2، ص492-494؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص429،437؛ الفتوح، ابن اعثم کوفی، احمد، حیدر آباد دکن: 1395 قمری/ 1975 میلادی.، ج5، ص100-101؛ ارشاد فی معرفة حجج‌الله علی‌العباد، شیخ مفید، محمدبن محمدبن نعمان، بیروت: 1414 قمری.، ج2، ص95-96. &lt;/ref&gt; با پرتاب‌ این‌ تیر جنگ‌ رسماً شروع‌ شد.<br /> گزارش نماز ظهر عاشورا.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج3، ص195؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص441؛ ارشاد فی معرفة حجج‌الله علی‌العباد، شیخ مفید، محمدبن محمدبن نعمان، بیروت: 1414 قمری.، ج2، ص454؛ بحار الانوار الجامعه لدرر الائمه الاطهار (ع)، علامه مجلسی، ملامحمد باقر، تهران: مکتبه الاسلامیه، 1362 شمسی.، ج45، ص21. &lt;/ref&gt;<br /> گزارش شهادت حبیب‌ بن مظاهر.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص440؛ ینابیع الموده لذوی القربی، قندوزی حنفی، سلیمان بن شیخ ابراهیم، بیروت: موسسه الاعلمی للمطبوعات.، ج3، ص71.&lt;/ref&gt;<br /> درباره چگونگی به میدان رفتن، شمایل زیبا و وضع ظاهری قاسم و جریان شهادت این نوجوان به طور مفصل مطالبی بیان کرده است. همچنین آمدن امام حسین (ع) بر بالین‌ قاسم‌ که از درد، پاشنه‌ پا بر زمین‌ می‌ساید و آخرین‌ لحظات‌ عمر خود را می‌گذراند.&lt;ref&gt;- ر.ک : وقعة الطف، ابومخنف لوط بن یحیی، چاپ محمد هادی یوسفی غروی.، ص243-244؛ انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج2، ص498؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص447؛ ارشاد فی معرفة حجج‌الله علی‌العباد، شیخ مفید، محمدبن محمدبن نعمان، بیروت: 1414 قمری.، ج2، ص239؛ شرح الاخبار فی فضلئل الائمه الاطهار (ع)، قاضی نعمان نعیمی مغربی، نعمان‌بن محمد، تحقیق سید محمدرضا حسینی جلالی، قم: مؤسسه نشر اسلامی، 1409 قمری.، ص179-180؛ مقاتل الطالبیین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.، ص85- 87؛ تجارب الامم و تعاقب الهمم، مسکویه الرازی، ابوعلی، چاپ ابوالقاسم امامی، تهران: دارسروش للطباعة و النشر، 1366 شمسی.، ج2، ص77.&lt;/ref&gt;<br /> سخنان امام در کنار پیکر به خون خفته علی‌اکبر (ع) و آمدن حضرت زینب (س) به میدان کربلا. بنا به نقل حُمَید بن مسلم: زنی‌ را دیدم‌ که‌ از خیمه‌ بیرون‌ آمد و در حالی‌ که‌ می‌دوید، با صدای‌ اندوهناکی ‌می‌گفت‌: پسر برادرم‌! عزیزم‌! تا بر کشته‌ برادرزاده‌اش‌ رسید و خود را بر روی‌ بدن‌ پاره‌پاره‌ علی‌اکبر افکند. امام حسین (ع)‌، دست‌ خواهرش‌ زینب‌ (س) را گرفت‌ و او را به‌ خیمه‌ بازگرداند و به‌ عده‌ای‌ از جوانان بنی‌هاشم فرمود‌: بروید و برادرتان‌ را به‌ خیمه‌ شهدا بیاورید.&lt;ref&gt;- وقعة الطف، ابومخنف لوط بن یحیی، چاپ محمد هادی یوسفی غروی.، ص243؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص446؛ الطبقات الکبری، ج5، ص102؛ الاخبار الطوال، دینوری، ابوحنیفه احمدبن ‌داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: 1960 میلادی.، ص256؛ کتاب نسب قریش، مصعب بن عبدالله زبیری، چاپ لوی پروونسال، قاهره، 1953 میلادی.، ص57؛ الفتوح، ابن اعثم کوفی، احمد، حیدر آباد دکن: 1395 قمری/ 1975 میلادی.، ج5، ص114-115؛ شرح الاخبار فی فضلئل الائمه الاطهار (ع)، قاضی نعمان نعیمی مغربی، نعمان‌بن محمد، تحقیق سید محمدرضا حسینی جلالی، قم: مؤسسه نشر اسلامی، 1409 قمری.، ج3، ص152-153؛ مقاتل الطالبیین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.، ص115-116؛ ارشاد فی معرفة حجج‌الله علی‌العباد، شیخ مفید، محمدبن محمدبن نعمان، بیروت: 1414 قمری.، ج2، ص239.&lt;/ref&gt;<br /> گزارش شهادت عون و محمد فرزندان عبدالله‌ بن جعفر طیار.&lt;ref&gt;- ر.ک : مقاتل الطالبیین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.، ص95-96.&lt;/ref&gt;<br /> گزارش شهادت عبدالله‌ بن مسلم‌ بن عقیل.&lt;ref&gt;- مقاتل الطالبیین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.، ص98.&lt;/ref&gt;<br /> گزارش شهادت محمد بن ابی‌ سعید نواده عقیل‌ بن ابی طالب (ع).&lt;ref&gt;- مقاتل الطالبیین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی..&lt;/ref&gt; <br /> چگونگی آمدن امام‌ حسین‌ (ع) به میدان و ظاهر آن حضرت: امام جبه خزی بر تن داشت و دستاری بر سر و با وسمه خضاب کرده بود.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص452.&lt;/ref&gt; <br /> سخنان امام حسین (ع)‌ به شمر هنگام یورش به خیمه‌ها.&lt;ref&gt;- الطبقات الکبری، ج5، ص101؛ انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج2، ص499؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص450؛ البدایه و النهایه، ابن‌کثیر دمشقی، عمادالدین اسماعیل‌بن عمر، قاهره: 1932 میلادی. ، ج8، ص187؛ مقاتل الطالبیین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.، ص118. &lt;/ref&gt;<br /> گزارش عصر عاشورا هنگامی که شمر به خیمه امام‌ حسین‌ (ع) رسید و قصد آتش زدن خیمه و کشتن زنان و کودکان را داشت که حتی دوستش شبث‌ بن ربعی مانع او شد و به او گفت: ترساننده زنان شده‌ای؟&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص438؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص69. &lt;/ref&gt; حُمَید بن مسلم نیز گوید به شمر گفتم امیر بدون این‌کارها نیز از شما راضی است. چرا زن‌ها و بچه‌ها را می‌ترسانی؟&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص438؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص69؛ البدایه و النهایه، ابن‌کثیر دمشقی، عمادالدین اسماعیل‌بن عمر، قاهره: 1932 میلادی. ، ج8، ص183.&lt;/ref&gt;<br /> گزارش آمدن حضرت زینب (س) به میدان پس از آنکه امام‌ از اسب‌ به‌ زیر افتاد، و سخنان آن بانو خطاب‌ به‌ پسر سعد.&lt;ref&gt;- ر.ک : انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج2، ص500؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص452؛ ارشاد فی معرفة حجج‌الله علی‌العباد، شیخ مفید، محمدبن محمدبن نعمان، بیروت: 1414 قمری.، ج2، ص467؛ الفتوح، ابن اعثم کوفی، احمد، حیدر آباد دکن: 1395 قمری/ 1975 میلادی.، ج5، ص117-118؛ مقاتل الطالبیین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.، ص118؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص78؛ البدایه و النهایه، ابن‌کثیر دمشقی، عمادالدین اسماعیل‌بن عمر، قاهره: 1932 میلادی. ، ج8، ص187.&lt;/ref&gt; <br /> چگونگی شهادت عبدالله‌ بن حسن (ع) در قتلگاه و در آغوش امام.&lt;ref&gt;- ر.ک : مقاتل الطالبیین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.، ص116.&lt;/ref&gt;<br /> وضعیت امام حسین (ع)‌ پس از شهادت همه یاران و خاندان تا لحظه شهادت امام. او می‌گوید: به‌ خدا قسم‌ هرگز ندیده‌ بودم‌ کسی‌ را که‌ سپاه‌ دشمن‌ او را احاطه‌ کرده‌ باشند و فرزندان ‌و اهل‌ بیت‌ و اصحاب‌ او کشته‌ شده‌ باشند، با این‌ حال‌، قوی‌تر، نیرومندتر و پا برجاتر از امام حسین (ع) بوده‌ باشد. همین‌ که‌ لشکر بر او حمله‌ می‌کرد، شمشیر می‌کشید و بر آنان‌ حمله‌ می‌کرد و آنان مانند روباه‌هایی‌ که‌ شیرِ شرزه‌ در میان‌شان‌ افتاده‌ باشد از چپ‌ و راست‌ متفرق‌ می‌شدند. آن حضرت‌، حمله‌ می‌کرد و آنان ‌چون‌ ملخ‌هایی‌ که‌ پراکنده‌ می‌شوند، از مقابل‌ وی‌ فرار می‌کردند.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص442؛ ارشاد فی معرفة حجج‌الله علی‌العباد، شیخ مفید، محمدبن محمدبن نعمان، بیروت: 1414 قمری.، ج2، ص466؛ اللهوف فی قتلی الطفوف (مقتل الحسین)، ابن طاووس، علی بن موسی بن محمد، نجف: الحیدریه، 1385 قمری.، ص51؛ نهایة الارب فی فنون الادب، نویری، شهاب الدین احمد، ترجمه دکتر محمود مهدوی دامغانی، تهران: انتشارات امیر کبیر، 1365 شمسی.، ج7، ص194.&lt;/ref&gt;<br /> حُمَید بن مسلم آخرین‌ سخنان امام‌ حسین‌ (ع) را خطاب‌ به‌ سپاه‌ اموی‌ را ضبط کرده است: آیا بر کشتن‌ من‌ جمع‌ شده‌اید؟ به‌ خدا سوگند، پس‌ از من‌ هیچ‌ بنده‌ای‌ را از بندگان‌ خدا به‌ قتل‌ نمی‌رسانید که‌ بیش‌ از کشتن‌ من‌، خداوند را به‌ خشم‌ آورد. خداوند در برابر این‌ خواری‌ شما، مرا گرامی‌ می‌دارد و انتقام‌ مرا خواهد گرفت‌. به‌ خدا اگر مرا بکشید، به‌ جان‌ یکدیگر می‌افتید و خون‌ هم‌ را می‌ریزید. خداوند عذابتان‌ را به‌ خودتان‌ باز گردانده‌ و خونتان‌ را خواهد ریخت‌ و سپس‌ بدین‌ امر راضی‌ نخواهد شد تا عذاب‌ دردناک‌ قیامت‌ را بر شما دو چندان‌ سازد.&lt;ref&gt;- البدایه و النهایه، ابن‌کثیر دمشقی، عمادالدین اسماعیل‌بن عمر، قاهره: 1932 میلادی. ، ج8، ص188.&lt;/ref&gt;<br /> و خطاب به خداوند: ”پروردگارا! باران آسمان و برکات زمین را از ایشان بازدار. خداوندا! هرگاه‌ در اراده‌ حتمی‌ات‌ گذشته‌ که‌ کوفیان‌ را تا مدت‌ معینی‌ از دنیا برخوردار سازی‌، آنان‌ را به‌ فرقه‌های‌ مختلف‌ و دسته‌جات‌ متعدد قرار بده‌ و هیچ‌گاه‌ والیان‌ را از آنان‌ خرسند مساز، زیرا اینان‌ ما را دعوت‌ کردند تا یاری‌ کنند و بر خلاف‌ انتظار با ما دشمنی‌ کردند و ما را کشتند“.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص451؛ ارشاد فی معرفة حجج‌الله علی‌العباد، شیخ مفید، محمدبن محمدبن نعمان، بیروت: 1414 قمری.، ج2، ص250.&lt;/ref&gt;<br /> گزارش عصر عاشورا و حمله به خیام و غارت وسایل خاندان رسالت، حُمَید بن مُسلم که از شاهدان رویدادهای کربلا است، چنین می‌گوید: ”در غارت خیمه‌ها می‌دیدم زنان و دختران امام حسین (ع) در ندادن روپوش‌های خود سخت پافشاری می‌کردند و نمی‌گذاشتند لشکر به سادگی چادر و معجرشان را از سرشان برباید. لیکن ناتوانی و داغداری و اسیری بالاخره آنان را مغلوب دست ستم می‌کرد و چادر و معجرشان به غارت می‌رفت.“ &lt;ref&gt;- ارشاد فی معرفة حجج‌الله علی‌العباد، شیخ مفید، محمدبن محمدبن نعمان، بیروت: 1414 قمری.، ج2، ص468.&lt;/ref&gt;<br /> اختلاف نظر سپاه اموی پس از شهادت امام حسین (ع) درباره سرنوشت امام سجاد (ع) که او را به شها‌دت برسانند یا به اسارت ببرند؟ حُمَید بن مسلم گوید: چپاول و غارت و آتش زدن خیمه‌ها ادامه داشت. لشکریان به سر وقت علی‌ بن الحسین (ع) رفتند. شمر خواست وی را بکشد. به او گفتم سبحان الله! شما کودکان را هم می‌کشید؟ در این هنگام عمر بن سعد رسید و گفت کسی به چادر زنان نرود و به این کودک بیمار هم آسیب نرساند.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص453،367؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص79.&lt;/ref&gt; حمید بن مسلم گوید: علی بن الحسین (ع) به من گفت: خیر ببینی. به خدا سوگند که خدا با گفته تو شرّی را از سر من باز کرد.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص367.&lt;/ref&gt;<br /> گزارش تاختن اسب بر پیکر مقدس امام حسین (ع).&lt;ref&gt;- ارشاد فی معرفة حجج‌الله علی‌العباد، شیخ مفید، محمدبن محمدبن نعمان، بیروت: 1414 قمری.، ج2، ص470.&lt;/ref&gt;<br /> خبر دستگیری و رهایی عقبة بن سمعان؛ حُمَید بن مسلم گوید: عُقبة‌ بن‌ سَمعان‌، غلام‌ رباب‌ دختر امرؤالقیس‌ کلبی‌، همسر امام‌ حسین‌ (ع) بود. عقبه‌ در جنگ‌ زخم‌ برداشت‌ و به‌ اسارت‌ نیروهای‌ دشمن‌ درآمد و عمر بن‌ سعد چون‌ دانست‌ که‌ برده ‌است،‌ او را آزاد کرد.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج3، ص410؛ ارشاد فی معرفة حجج‌الله علی‌العباد، شیخ مفید، محمدبن محمدبن نعمان، بیروت: 1414 قمری.، ج2، ص454.&lt;/ref&gt; <br /> بنا به نقل شیخ مفید، حُمَید بن مسلم در روز عاشورا و پس از شهادت امام حسین (ع) با شمر بر سر آتش زدن خیمه‌ها‌ مجادله داشت.<br /> سر مقدس‌ امام حسین (ع)‌ را در همان عصر عاشورا به دستور عمر بن سعد و به همراهی خولی‌ بن یزید برای عبیدالله‌ بن زیاد به کوفه برد.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج2، ص503؛ الاخبار الطوال، دینوری، ابوحنیفه احمدبن ‌داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: 1960 میلادی.، ص259؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص445؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص80.&lt;/ref&gt; <br /> گزارش رفتن خولی به نزد خانواده عمر بن سعد به دستور وی تا خبر سلامتی و بازگشت او را بدهد.<br /> گزارش آمدن عمر بن سعد به کوفه و سخنانش که: هیچ‌کس بدتر از من‌ به‌ خانه خویش برنگشته است، زیرا از امیری فاجر و ظالم اطاعت‌ کرده‌ و عدالت‌ را پایمال و قرابت‌ را قطع‌ نموده و مرتکب گناه بزرگی شدم.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج2، ص507؛ الاخبار الطوال، دینوری، ابوحنیفه احمدبن ‌داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: 1960 میلادی.، ص260.&lt;/ref&gt;<br /> گزارش مجلس عبیدالله‌ بن زیاد و چوب زدن بر لب و دندان امام حسین (ع)‌ و اعتراض شجاعانه زید بن ‌ارقم. بنا به نقل حمید بن مسلم در قصر عبیدالله‌ بن‌ زیاد بارعام‌ داده‌ بودند تا همه‌ در این‌ جشن‌ و پیروزی‌ شرکت‌ کنند. عبیدالله‌ بن‌ زیاد در حالی‌ که چوبدستی‌ در دست‌ داشت‌ و سر امام حسین (ع) در پیش‌ رویش‌ بود، با چوبدستی‌ به‌ آن لب‌ها و دندان‌ها می‌زد.&lt;ref&gt;- ترجمة الامام الحسین (ع) من تاریخ دمشق، ابن‌‌عساکر، ابوالقاسم علی‌بن حسن، تحقیق علامه شیخ محمدباقر محمودی، بیروت: مؤسسه المحمودی، 1398 قمری.، ص79.&lt;/ref&gt; او با اهانت به امام حسین (ع) می‌خواست پیروزی‌ خود را نشان‌ دهد. اما زید بن ارقم ماهیت رسوای او را نشان داد و صحنه را عوض‌ کرد. زید گفت: این‌ چوب‌ را از روی‌ آن‌ لب‌ها بردار! به‌ خدا سوگند من خودم‌ دیده‌ام‌ که‌ لب‌های پیامبر (ص) بر این لب‌ها بود و آن‌ را می‌بوسید. آنگاه زید از مجلس عبیدالله‌ بن‌ زیاد بیرون آمد و فریاد می‌زد: ای‌ مردم‌! پس از این‌ شما بردگانید. پسر فاطمه (س) را کشتید و پسر مرجانه را امارت‌ دادید که‌ نیکانتان را بکشد. هرکس‌ به‌ ذلت و زبونی‌ و خواری‌ تن‌ در دهد، از رحمت خداوند به‌ دور است.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج3، ص412؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص457؛ ارشاد فی معرفة حجج‌الله علی‌العباد، شیخ مفید، محمدبن محمدبن نعمان، بیروت: 1414 قمری.، ج2، ص472؛ ترجمة الامام الحسین(ع)، ص79؛ البدایه و النهایه، ابن‌کثیر دمشقی، عمادالدین اسماعیل‌بن عمر، قاهره: 1932 میلادی. ، ج8، ص190.&lt;/ref&gt;<br /> ورود پر ابهت حضرت زینب (س) به مجلس عبیدالله‌ بن زیاد، سخنان مستبدانه حاکم اموی و پاسخ شایسته و شجاعانه زینب (س) و امام سجاد علیهماالسلام و شکست و واماندگی عبیدالله‌ بن زیاد.&lt;ref&gt;- وقعة الطف، ابومخنف لوط بن یحیی، چاپ محمد هادی یوسفی غروی.، ص262؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص457؛ الفتوح، ابن اعثم کوفی، احمد، حیدر آباد دکن: 1395 قمری/ 1975 میلادی.، ج5، ص122-123؛ ارشاد فی معرفة حجج‌الله علی‌العباد، شیخ مفید، محمدبن محمدبن نعمان، بیروت: 1414 قمری.، ج2، ص473.&lt;/ref&gt;<br /> تلاش عبیدالله‌ بن زیاد برای به شهادت رساندن امام سجاد (ع) و ایستادگی و دفاع قهرمانانه زینب (س) از جان گرامی آن حضرت.&lt;ref&gt;- ر.ک : انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج3، ص413؛ الطبقات الکبری، ج5، ص163؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص457-458؛ اللهوف فی قتلی الطفوف (مقتل الحسین)، ابن طاووس، علی بن موسی بن محمد، نجف: الحیدریه، 1385 قمری.، ص193؛ مقتل الحسین خوارزمی، ج2، ص42-43؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص81-82؛ تجارب الامم و تعاقب الهمم، مسکویه الرازی، ابوعلی، چاپ ابوالقاسم امامی، تهران: دارسروش للطباعة و النشر، 1366 شمسی.، ج2، ص81؛ نهایة الارب فی فنون الادب، نویری، شهاب الدین احمد، ترجمه دکتر محمود مهدوی دامغانی، تهران: انتشارات امیر کبیر، 1365 شمسی.، ج7، ص201.&lt;/ref&gt;<br /> گزارش مسجد کوفه و خطبه دروغ و بی‌اساس عبیدالله‌ بن زیاد و پاسخ شجاعانه عبدالله‌ بن عفیف ازدی به او و شهادتش به جرم حقگویی و حقجویی و افشای ماهیت پلید حکومت اموی.&lt;ref&gt;- ر.ک : انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج3، ص413-414 ؛تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص458-459؛ اللهوف فی قتلی الطفوف (مقتل الحسین)، ابن طاووس، علی بن موسی بن محمد، نجف: الحیدریه، 1385 قمری.، ص195؛ ارشاد فی معرفة حجج‌الله علی‌العباد، شیخ مفید، محمدبن محمدبن نعمان، بیروت: 1414 قمری.، ج2، ص244؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص83؛ تنقیح المقال فی احوال الرجال، مامقانی، شیخ عبدالله، نجف: المطبعة الحیریه، 1352 قمری. ، ج2، ص223؛ نهایة الارب فی فنون الادب، نویری، شهاب الدین احمد، ترجمه دکتر محمود مهدوی دامغانی، تهران: انتشارات امیر کبیر، 1365 شمسی.، ج20، ص466-467؛ البدایه و النهایه، ابن‌کثیر دمشقی، عمادالدین اسماعیل‌بن عمر، قاهره: 1932 میلادی. ، ج8، ص191؛ مقتل الحسین خوارزمی، ج2، ص53؛ بحارالانوار، ج45، ص119-120؛ مقتل الحسین مقرم، السید عبد الرزاق، بیروت: دارالکتاب اسلامی، 1979 میلادی.، ص327؛ قاموس الرجال، طوسی التستری (شوشتری)، محمد تقی، تهران: مرکز نشر کتاب، 1379 قمری.، ج6، ص85.&lt;/ref&gt;<br /> پس از مرگ یزید و تسلط زبیریان بر کوفه، شاهد تلاش اشراف کوفه از قبیل عمر بن سعد، یزید بن حارث‌ بن رُوَیم و شبث‌ بن ربعی در تشویق عبدالله‌ بن یزید خطمی انصاری حاکم زبیری کوفه، در دستگیری مختار ثقفی و زندانی شدن او بود.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص580؛ الفتوح، ابن اعثم کوفی، احمد، حیدر آباد دکن: 1395 قمری/ 1975 میلادی.، ج3، ص241. &lt;/ref&gt; <br /> حُمَید بن مسلم گوید: چندین بار در زندان به ملاقات مختار رفتم. هر بار که او را می‌دیدم چنین می‌گفت: سوگند به پروردگار دریاها و آفریدگار نخلستان‌ها و درختان و صحراهای خشک‌زار، به خالق فرشتگان درست‌کردار و برگزیدگان نیکوکار که همه مردمِ ستمکار را با نیزه لرزان و تیغِ برّان، به کمک یارانم که نه بی‌نیزه‌اند و نه بی‌سلاح و بی‌کاره، می‌کشم و هر زورگویی را در هر لانه‌ای برافراشته و هر بستری گسترده از فرزندان قاسطین و بقایای مارقین خواهم کشت و چون ستون دین را برپا داشتم و شکاف بین مسلمانان را ببستم و سینه دردمند مؤمنان را خنک کردم و انتقام فرزندان پیامبران را گرفتم، زوال دنیا را به چیزی نشمرم و از مرگ وقتی به سراغم بیاید، باک ندارم، چرا که بازگشت به روز جزاست.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص581.&lt;/ref&gt;<br /> حُمَیدبن مسلم همچنین شاهد همه حوادث اطراف قیام توابین به رهبری سلیمان‌بن صرد خزاعی بود و در جنگ عین‌الورده در کنار مسیب‌بن نجبه بود و تمامی حوادث مربوط به قیام و شکست نهضت را بیان کرد.&lt;ref&gt;- ر.ک : تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی. ص597-602.&lt;/ref&gt;<br /> در جریان قیام مختار ثقفی چون او از دوستان ابراهیم‌ بن مالک اشتر بود، از همه حوادث پیرامون قیام و چگونگی پیروزی آن گزارش تهیه کرده بود و حتی از شب اول قیام و چگونگی کشته شدن ایاس‌ بن مضارب، رئیس پلیس ابن‌ مطیع به دستور ابراهیم‌ بن مالک اشتر را خبر داد.&lt;ref&gt;- ر.ک : تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج6، ص18-19.&lt;/ref&gt; <br /> ==در جریان قیام مختار==<br /> او در جریان قیام مختار نیز شاهد دستگیری قاتلان شهدای کربلا بود. برای مثال گوید: مختار، سائب‌ بن مالک اشعری را با گروهی مسلح به سراغ ما فرستاد. من در خارج کوفه به قبیله عبدالقیس پناه بردم. عبدالله و عبدالرحمن ‌فرزندان صلخت ازدی و عبدالله‌ بن وهب از طایفه همدان که در روز عاشورا و پس از شهادت شهیدان کربلا بر تن ایشان اسب دوانده و آنان را با عمود آهنین کوفته و بدن‌هایشان را پاره پاره کرده بودند، نیز به دنبال من آمدند و در قبیله پنهان شدند اما نیروهای سائب آنان را دستگیر کردند من از فرصت استفاده کردم و موفق شدم فرار کنم و برای نجات خود از چنگ سپاهیان مختار شعری سرودم: دیدی که چگونه از آن وحشت نجات یافتم در حالی که من خود امیدی به نجات نداشتم.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج3، ص409؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج6، ص58. &lt;/ref&gt;<br /> حُمَید بن مسلم، پس از آن متواری شد. مختار خانه او را ویران نمود و اموال او را مصادره کرد.&lt;ref&gt;- بحار الانوار الجامعه لدرر الائمه الاطهار (ع)، علامه مجلسی، ملامحمد باقر، تهران: مکتبه الاسلامیه، 1362 شمسی.، ج45، ص377. &lt;/ref&gt; <br /> از پایان زندگی حُمَید بن مسلم اطلاعی در دست نیست. <br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 272-279.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: حاملین سرهای شهدا]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%AD%D9%85%DB%8C%D8%AF_%D8%A8%D9%86_%D9%85%D8%B3%D9%84%D9%85_%D8%A7%D8%B2%D8%AF%DB%8C&diff=17937 2018-10-10T18:47:46Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''حُمَید بن مسلم ازدی،''' یکی از گزارشگران واقعه کربلا و از سربازان و نیروهای تحت امر عمر بن سعد بود. از او اخباری درباره وقایع عاشورا و پس از آن گزارش شده است. اکثر این اخبار را ابو مخنف لوط‌ بن یحیی از طریق سلیمان‌ بن ابی‌ راشد و صعقب‌ بن زهیر از حُمَید بن مسلم در کتاب خود آورده است. <br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =حُمَید بن مسلم ازدی<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =از گزارشگران واقعه کربلا، از سربازان و نیروهای تحت امر عمر بن سعد<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> ==گزارش‌ها و اخبار واقعه کربلا==<br /> از حمید بن مسلم ازدی اخباری درباره وقایع عاشورا و پس از آن گزارش شده است. اکثر این اخبار را ابو مخنف لوط‌ بن یحیی از طریق سلیمان‌ بن ابی‌ راشد و صعقب‌ بن زهیر از حُمَید بن مسلم در کتاب خود آورده است. این اخبار عبارتند از: <br /> رسیدن نامه عبیدالله‌ بن زیاد به عمر بن سعد در روز هفتم محرم برای بستن شریعه فرات تا از دسترسی امام به آب و شریعه فرات جلوگیری شود.&lt;ref&gt;- ر.ک : انساب الاشراف، ج2، ص481؛ الاخبار الطوال، ص255؛ تاریخ طبری، ج5، ص412، 414-415؛ الفتوح، ج5، ص91-92؛ ارشاد، ج2، ص86-87؛ مقاتل الطالبیین، ص113-114. &lt;/ref&gt;<br /> رفتن سردار سپاه امام حسین (ع)، عباس‌ بن علی (ع) و نافع‌ بن هلال با گروهی برای تهیه آب.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، ج2، ص481؛ الاخبار الطوال، ص255، تاریخ طبری، ج5، ص412؛ مقاتل الطالبیین، ص117.&lt;/ref&gt; <br /> آمدن شمر بن‌ ذی‌ الجوشن در عصر روز نهم محرم به کربلا با چهار هزار سپاهی و نامه تهدیدآمیزی از سوی عبیدالله برای عمر بن‌ سعد تا امام حسین (ع) را به پذیرش فرمان او وادار کند.&lt;ref&gt;- ر.ک : تاریخ طبری، ج5، ص414-416؛ الفتوح، ج5، ص89. &lt;/ref&gt;<br /> آغاز جنگ در روز دهم محرم سال 61 هجری با پرتاب نخستین تیر از طرف عمر بن سعد به سوی امام و سپاهش؛ و بدین‌سان ابن‌ سعد آغازکننده جنگ بود.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، ج2، ص492-494؛ تاریخ طبری، ج5، ص429،437؛ الفتوح، ج5، ص100-101؛ ارشاد، ج2، ص95-96. &lt;/ref&gt; با پرتاب‌ این‌ تیر جنگ‌ رسماً شروع‌ شد.<br /> گزارش نماز ظهر عاشورا.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، ج3، ص195؛ تاریخ طبری، ج5، ص441؛ ارشاد، ج2، ص454؛ بحار الانوار، ج45، ص21. &lt;/ref&gt;<br /> گزارش شهادت حبیب‌ بن مظاهر.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، ج5، ص440؛ ینابیع المودة، ج3، ص71.&lt;/ref&gt;<br /> درباره چگونگی به میدان رفتن، شمایل زیبا و وضع ظاهری قاسم و جریان شهادت این نوجوان به طور مفصل مطالبی بیان کرده است. همچنین آمدن امام حسین (ع) بر بالین‌ قاسم‌ که از درد، پاشنه‌ پا بر زمین‌ می‌ساید و آخرین‌ لحظات‌ عمر خود را می‌گذراند.&lt;ref&gt;- ر.ک : وقعة الطف، ص243-244؛ انساب الاشراف، ج2، ص498؛ تاریخ طبری، ج5، ص447؛ ارشاد، ج2، ص239؛ شرح الاخبار، ص179-180؛ مقاتل الطالبیین، ص85- 87؛ تجارب الامم، ج2، ص77.&lt;/ref&gt;<br /> سخنان امام در کنار پیکر به خون خفته علی‌اکبر (ع) و آمدن حضرت زینب (س) به میدان کربلا. بنا به نقل حُمَید بن مسلم: زنی‌ را دیدم‌ که‌ از خیمه‌ بیرون‌ آمد و در حالی‌ که‌ می‌دوید، با صدای‌ اندوهناکی ‌می‌گفت‌: پسر برادرم‌! عزیزم‌! تا بر کشته‌ برادرزاده‌اش‌ رسید و خود را بر روی‌ بدن‌ پاره‌پاره‌ علی‌اکبر افکند. امام حسین (ع)‌، دست‌ خواهرش‌ زینب‌ (س) را گرفت‌ و او را به‌ خیمه‌ بازگرداند و به‌ عده‌ای‌ از جوانان بنی‌هاشم فرمود‌: بروید و برادرتان‌ را به‌ خیمه‌ شهدا بیاورید.&lt;ref&gt;- وقعة الطف، ص243؛ تاریخ طبری، ج5، ص446؛ الطبقات الکبری، ج5، ص102؛ الاخبار الطوال، ص256؛ کتاب نسب قریش، ص57؛ الفتوح، ج5، ص114-115؛ شرح الاخبار، ج3، ص152-153؛ مقاتل الطالبیین، ص115-116؛ ارشاد، ج2، ص239.&lt;/ref&gt;<br /> گزارش شهادت عون و محمد فرزندان عبدالله‌ بن جعفر طیار.&lt;ref&gt;- ر.ک : مقاتل الطالبیین، ص95-96.&lt;/ref&gt;<br /> گزارش شهادت عبدالله‌ بن مسلم‌ بن عقیل.&lt;ref&gt;- مقاتل الطالبیین، ص98.&lt;/ref&gt;<br /> گزارش شهادت محمد بن ابی‌ سعید نواده عقیل‌ بن ابی طالب (ع).&lt;ref&gt;- مقاتل الطالبیین.&lt;/ref&gt; <br /> چگونگی آمدن امام‌ حسین‌ (ع) به میدان و ظاهر آن حضرت: امام جبه خزی بر تن داشت و دستاری بر سر و با وسمه خضاب کرده بود.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، ج5، ص452.&lt;/ref&gt; <br /> سخنان امام حسین (ع)‌ به شمر هنگام یورش به خیمه‌ها.&lt;ref&gt;- الطبقات الکبری، ج5، ص101؛ انساب الاشراف، ج2، ص499؛ تاریخ طبری، ج5، ص450؛ البدایه و النهایه، ج8، ص187؛ مقاتل الطالبیین، ص118. &lt;/ref&gt;<br /> گزارش عصر عاشورا هنگامی که شمر به خیمه امام‌ حسین‌ (ع) رسید و قصد آتش زدن خیمه و کشتن زنان و کودکان را داشت که حتی دوستش شبث‌ بن ربعی مانع او شد و به او گفت: ترساننده زنان شده‌ای؟&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، ج5، ص438؛ الکامل فی التاریخ، ج4، ص69. &lt;/ref&gt; حُمَید بن مسلم نیز گوید به شمر گفتم امیر بدون این‌کارها نیز از شما راضی است. چرا زن‌ها و بچه‌ها را می‌ترسانی؟&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، ج5، ص438؛ الکامل فی التاریخ، ج4، ص69؛ البدایه و النهایه، ج8، ص183.&lt;/ref&gt;<br /> گزارش آمدن حضرت زینب (س) به میدان پس از آنکه امام‌ از اسب‌ به‌ زیر افتاد، و سخنان آن بانو خطاب‌ به‌ پسر سعد.&lt;ref&gt;- ر.ک : انساب الاشراف، ج2، ص500؛ تاریخ طبری، ج5، ص452؛ ارشاد، ج2، ص467؛ الفتوح، ج5، ص117-118؛ مقاتل الطالبیین، ص118؛ الکامل فی التاریخ، ج4، ص78؛ البدایه و النهایه، ج8، ص187.&lt;/ref&gt; <br /> چگونگی شهادت عبدالله‌ بن حسن (ع) در قتلگاه و در آغوش امام.&lt;ref&gt;- ر.ک : مقاتل الطالبیین، ص116.&lt;/ref&gt;<br /> وضعیت امام حسین (ع)‌ پس از شهادت همه یاران و خاندان تا لحظه شهادت امام. او می‌گوید: به‌ خدا قسم‌ هرگز ندیده‌ بودم‌ کسی‌ را که‌ سپاه‌ دشمن‌ او را احاطه‌ کرده‌ باشند و فرزندان ‌و اهل‌ بیت‌ و اصحاب‌ او کشته‌ شده‌ باشند، با این‌ حال‌، قوی‌تر، نیرومندتر و پا برجاتر از امام حسین (ع) بوده‌ باشد. همین‌ که‌ لشکر بر او حمله‌ می‌کرد، شمشیر می‌کشید و بر آنان‌ حمله‌ می‌کرد و آنان مانند روباه‌هایی‌ که‌ شیرِ شرزه‌ در میان‌شان‌ افتاده‌ باشد از چپ‌ و راست‌ متفرق‌ می‌شدند. آن حضرت‌، حمله‌ می‌کرد و آنان ‌چون‌ ملخ‌هایی‌ که‌ پراکنده‌ می‌شوند، از مقابل‌ وی‌ فرار می‌کردند.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، ج5، ص442؛ ارشاد، ج2، ص466؛ اللهوف، ص51؛ نهایة الارب، ج7، ص194.&lt;/ref&gt;<br /> حُمَید بن مسلم آخرین‌ سخنان امام‌ حسین‌ (ع) را خطاب‌ به‌ سپاه‌ اموی‌ را ضبط کرده است: آیا بر کشتن‌ من‌ جمع‌ شده‌اید؟ به‌ خدا سوگند، پس‌ از من‌ هیچ‌ بنده‌ای‌ را از بندگان‌ خدا به‌ قتل‌ نمی‌رسانید که‌ بیش‌ از کشتن‌ من‌، خداوند را به‌ خشم‌ آورد. خداوند در برابر این‌ خواری‌ شما، مرا گرامی‌ می‌دارد و انتقام‌ مرا خواهد گرفت‌. به‌ خدا اگر مرا بکشید، به‌ جان‌ یکدیگر می‌افتید و خون‌ هم‌ را می‌ریزید. خداوند عذابتان‌ را به‌ خودتان‌ باز گردانده‌ و خونتان‌ را خواهد ریخت‌ و سپس‌ بدین‌ امر راضی‌ نخواهد شد تا عذاب‌ دردناک‌ قیامت‌ را بر شما دو چندان‌ سازد.&lt;ref&gt;- البدایه و النهایه، ج8، ص188.&lt;/ref&gt;<br /> و خطاب به خداوند: ”پروردگارا! باران آسمان و برکات زمین را از ایشان بازدار. خداوندا! هرگاه‌ در اراده‌ حتمی‌ات‌ گذشته‌ که‌ کوفیان‌ را تا مدت‌ معینی‌ از دنیا برخوردار سازی‌، آنان‌ را به‌ فرقه‌های‌ مختلف‌ و دسته‌جات‌ متعدد قرار بده‌ و هیچ‌گاه‌ والیان‌ را از آنان‌ خرسند مساز، زیرا اینان‌ ما را دعوت‌ کردند تا یاری‌ کنند و بر خلاف‌ انتظار با ما دشمنی‌ کردند و ما را کشتند“.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، ج5، ص451؛ ارشاد، ج2، ص250.&lt;/ref&gt;<br /> گزارش عصر عاشورا و حمله به خیام و غارت وسایل خاندان رسالت، حُمَید بن مُسلم که از شاهدان رویدادهای کربلا است، چنین می‌گوید: ”در غارت خیمه‌ها می‌دیدم زنان و دختران امام حسین (ع) در ندادن روپوش‌های خود سخت پافشاری می‌کردند و نمی‌گذاشتند لشکر به سادگی چادر و معجرشان را از سرشان برباید. لیکن ناتوانی و داغداری و اسیری بالاخره آنان را مغلوب دست ستم می‌کرد و چادر و معجرشان به غارت می‌رفت.“ &lt;ref&gt;- ارشاد، ج2، ص468.&lt;/ref&gt;<br /> اختلاف نظر سپاه اموی پس از شهادت امام حسین (ع) درباره سرنوشت امام سجاد (ع) که او را به شها‌دت برسانند یا به اسارت ببرند؟ حُمَید بن مسلم گوید: چپاول و غارت و آتش زدن خیمه‌ها ادامه داشت. لشکریان به سر وقت علی‌ بن الحسین (ع) رفتند. شمر خواست وی را بکشد. به او گفتم سبحان الله! شما کودکان را هم می‌کشید؟ در این هنگام عمر بن سعد رسید و گفت کسی به چادر زنان نرود و به این کودک بیمار هم آسیب نرساند.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، ج5، ص453،367؛ الکامل فی التاریخ، ج4، ص79.&lt;/ref&gt; حمید بن مسلم گوید: علی بن الحسین (ع) به من گفت: خیر ببینی. به خدا سوگند که خدا با گفته تو شرّی را از سر من باز کرد.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، ج5، ص367.&lt;/ref&gt;<br /> گزارش تاختن اسب بر پیکر مقدس امام حسین (ع).&lt;ref&gt;- ارشاد، ج2، ص470.&lt;/ref&gt;<br /> خبر دستگیری و رهایی عقبة بن سمعان؛ حُمَید بن مسلم گوید: عُقبة‌ بن‌ سَمعان‌، غلام‌ رباب‌ دختر امرؤالقیس‌ کلبی‌، همسر امام‌ حسین‌ (ع) بود. عقبه‌ در جنگ‌ زخم‌ برداشت‌ و به‌ اسارت‌ نیروهای‌ دشمن‌ درآمد و عمر بن‌ سعد چون‌ دانست‌ که‌ برده ‌است،‌ او را آزاد کرد.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، ج3، ص410؛ ارشاد، ج2، ص454.&lt;/ref&gt; <br /> بنا به نقل شیخ مفید، حُمَید بن مسلم در روز عاشورا و پس از شهادت امام حسین (ع) با شمر بر سر آتش زدن خیمه‌ها‌ مجادله داشت.<br /> سر مقدس‌ امام حسین (ع)‌ را در همان عصر عاشورا به دستور عمر بن سعد و به همراهی خولی‌ بن یزید برای عبیدالله‌ بن زیاد به کوفه برد.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، ج2، ص503؛ الاخبار الطوال، ص259؛ تاریخ طبری، ج5، ص445؛ الکامل فی التاریخ، ج4، ص80.&lt;/ref&gt; <br /> گزارش رفتن خولی به نزد خانواده عمر بن سعد به دستور وی تا خبر سلامتی و بازگشت او را بدهد.<br /> گزارش آمدن عمر بن سعد به کوفه و سخنانش که: هیچ‌کس بدتر از من‌ به‌ خانه خویش برنگشته است، زیرا از امیری فاجر و ظالم اطاعت‌ کرده‌ و عدالت‌ را پایمال و قرابت‌ را قطع‌ نموده و مرتکب گناه بزرگی شدم.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، ج2، ص507؛ الاخبار الطوال، ص260.&lt;/ref&gt;<br /> گزارش مجلس عبیدالله‌ بن زیاد و چوب زدن بر لب و دندان امام حسین (ع)‌ و اعتراض شجاعانه زید بن ‌ارقم. بنا به نقل حمید بن مسلم در قصر عبیدالله‌ بن‌ زیاد بارعام‌ داده‌ بودند تا همه‌ در این‌ جشن‌ و پیروزی‌ شرکت‌ کنند. عبیدالله‌ بن‌ زیاد در حالی‌ که چوبدستی‌ در دست‌ داشت‌ و سر امام حسین (ع) در پیش‌ رویش‌ بود، با چوبدستی‌ به‌ آن لب‌ها و دندان‌ها می‌زد.&lt;ref&gt;- ترجمة الامام الحسین (ع)، ص79.&lt;/ref&gt; او با اهانت به امام حسین (ع) می‌خواست پیروزی‌ خود را نشان‌ دهد. اما زید بن ارقم ماهیت رسوای او را نشان داد و صحنه را عوض‌ کرد. زید گفت: این‌ چوب‌ را از روی‌ آن‌ لب‌ها بردار! به‌ خدا سوگند من خودم‌ دیده‌ام‌ که‌ لب‌های پیامبر (ص) بر این لب‌ها بود و آن‌ را می‌بوسید. آنگاه زید از مجلس عبیدالله‌ بن‌ زیاد بیرون آمد و فریاد می‌زد: ای‌ مردم‌! پس از این‌ شما بردگانید. پسر فاطمه (س) را کشتید و پسر مرجانه را امارت‌ دادید که‌ نیکانتان را بکشد. هرکس‌ به‌ ذلت و زبونی‌ و خواری‌ تن‌ در دهد، از رحمت خداوند به‌ دور است.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، ج3، ص412؛ تاریخ طبری، ج5، ص457؛ ارشاد، ج2، ص472؛ ترجمة الامام الحسین(ع)، ص79؛ البدایه و النهایه، ج8، ص190.&lt;/ref&gt;<br /> ورود پر ابهت حضرت زینب (س) به مجلس عبیدالله‌ بن زیاد، سخنان مستبدانه حاکم اموی و پاسخ شایسته و شجاعانه زینب (س) و امام سجاد علیهماالسلام و شکست و واماندگی عبیدالله‌ بن زیاد.&lt;ref&gt;- وقعة الطف، ص262؛ تاریخ طبری، ج5، ص457؛ الفتوح، ج5، ص122-123؛ ارشاد، ج2، ص473.&lt;/ref&gt;<br /> تلاش عبیدالله‌ بن زیاد برای به شهادت رساندن امام سجاد (ع) و ایستادگی و دفاع قهرمانانه زینب (س) از جان گرامی آن حضرت.&lt;ref&gt;- ر.ک : انساب الاشراف، ج3، ص413؛ الطبقات الکبری، ج5، ص163؛ تاریخ طبری، ج5، ص457-458؛ اللهوف، ص193؛ مقتل الحسین خوارزمی، ج2، ص42-43؛ الکامل فی التاریخ، ج4، ص81-82؛ تجارب الامم، ج2، ص81؛ نهایة الارب، ج7، ص201.&lt;/ref&gt;<br /> گزارش مسجد کوفه و خطبه دروغ و بی‌اساس عبیدالله‌ بن زیاد و پاسخ شجاعانه عبدالله‌ بن عفیف ازدی به او و شهادتش به جرم حقگویی و حقجویی و افشای ماهیت پلید حکومت اموی.&lt;ref&gt;- ر.ک : انساب الاشراف، ج3، ص413-414 ؛تاریخ طبری، ج5، ص458-459؛ اللهوف، ص195؛ ارشاد، ج2، ص244؛ الکامل فی التاریخ، ج4، ص83؛ تنقیح المقال، ج2، ص223؛ نهایة الارب، ج20، ص466-467؛ البدایه و النهایه، ج8، ص191؛ مقتل الحسین خوارزمی، ج2، ص53؛ بحارالانوار، ج45، ص119-120؛ مقتل الحسین مقرم، ص327؛ قاموس الرجال، ج6، ص85.&lt;/ref&gt;<br /> پس از مرگ یزید و تسلط زبیریان بر کوفه، شاهد تلاش اشراف کوفه از قبیل عمر بن سعد، یزید بن حارث‌ بن رُوَیم و شبث‌ بن ربعی در تشویق عبدالله‌ بن یزید خطمی انصاری حاکم زبیری کوفه، در دستگیری مختار ثقفی و زندانی شدن او بود.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، ج5، ص580؛ الفتوح، ج3، ص241. &lt;/ref&gt; <br /> حُمَید بن مسلم گوید: چندین بار در زندان به ملاقات مختار رفتم. هر بار که او را می‌دیدم چنین می‌گفت: سوگند به پروردگار دریاها و آفریدگار نخلستان‌ها و درختان و صحراهای خشک‌زار، به خالق فرشتگان درست‌کردار و برگزیدگان نیکوکار که همه مردمِ ستمکار را با نیزه لرزان و تیغِ برّان، به کمک یارانم که نه بی‌نیزه‌اند و نه بی‌سلاح و بی‌کاره، می‌کشم و هر زورگویی را در هر لانه‌ای برافراشته و هر بستری گسترده از فرزندان قاسطین و بقایای مارقین خواهم کشت و چون ستون دین را برپا داشتم و شکاف بین مسلمانان را ببستم و سینه دردمند مؤمنان را خنک کردم و انتقام فرزندان پیامبران را گرفتم، زوال دنیا را به چیزی نشمرم و از مرگ وقتی به سراغم بیاید، باک ندارم، چرا که بازگشت به روز جزاست.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، ج5، ص581.&lt;/ref&gt;<br /> حُمَیدبن مسلم همچنین شاهد همه حوادث اطراف قیام توابین به رهبری سلیمان‌بن صرد خزاعی بود و در جنگ عین‌الورده در کنار مسیب‌بن نجبه بود و تمامی حوادث مربوط به قیام و شکست نهضت را بیان کرد.&lt;ref&gt;- ر.ک : تاریخ طبری ص597-602.&lt;/ref&gt;<br /> در جریان قیام مختار ثقفی چون او از دوستان ابراهیم‌ بن مالک اشتر بود، از همه حوادث پیرامون قیام و چگونگی پیروزی آن گزارش تهیه کرده بود و حتی از شب اول قیام و چگونگی کشته شدن ایاس‌ بن مضارب، رئیس پلیس ابن‌ مطیع به دستور ابراهیم‌ بن مالک اشتر را خبر داد.&lt;ref&gt;- ر.ک : تاریخ طبری، ج6، ص18-19.&lt;/ref&gt; <br /> ==در جریان قیام مختار==<br /> او در جریان قیام مختار نیز شاهد دستگیری قاتلان شهدای کربلا بود. برای مثال گوید: مختار، سائب‌ بن مالک اشعری را با گروهی مسلح به سراغ ما فرستاد. من در خارج کوفه به قبیله عبدالقیس پناه بردم. عبدالله و عبدالرحمن ‌فرزندان صلخت ازدی و عبدالله‌ بن وهب از طایفه همدان که در روز عاشورا و پس از شهادت شهیدان کربلا بر تن ایشان اسب دوانده و آنان را با عمود آهنین کوفته و بدن‌هایشان را پاره پاره کرده بودند، نیز به دنبال من آمدند و در قبیله پنهان شدند اما نیروهای سائب آنان را دستگیر کردند من از فرصت استفاده کردم و موفق شدم فرار کنم و برای نجات خود از چنگ سپاهیان مختار شعری سرودم: دیدی که چگونه از آن وحشت نجات یافتم در حالی که من خود امیدی به نجات نداشتم.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، ج3، ص409؛ تاریخ طبری، ج6، ص58. &lt;/ref&gt;<br /> حُمَید بن مسلم، پس از آن متواری شد. مختار خانه او را ویران نمود و اموال او را مصادره کرد.&lt;ref&gt;- بحار الانوار، ج45، ص377. &lt;/ref&gt; <br /> از پایان زندگی حُمَید بن مسلم اطلاعی در دست نیست. <br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 272-279.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: حاملین سرهای شهدا]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D9%87%D9%84%D8%A7%D9%84%E2%80%8C_%D8%A8%D9%86_%D8%A7%D8%B9%D9%88%D8%B1&diff=17936 2018-10-10T18:42:45Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''هلال‌ بن اعور،''' یکی از سربازان و نیروهای تحت امر عمر بن سعد بود که در کربلا حضور داشت. <br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =هلال‌ بن اعور<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته = او روز یازدهم محرم، رهبری قبیله بنی‌ اسد را بر عهده داشت و آنان شش سر را از کربلا تا کوفه حمل کردند<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==حامل سرهای شهدا==<br /> او روز یازدهم محرم، رهبری قبیله بنی‌ اسد را بر عهده داشت و آنان شش سر را از کربلا تا کوفه حمل کردند و وارد دارالاماره شدند.&lt;ref&gt;- الاخبار الطوال، دینوری، ابوحنیفه احمدبن ‌داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: 1960 میلادی. &lt;/ref&gt; <br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 284.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: حاملین سرهای شهدا]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D9%87%D9%84%D8%A7%D9%84%E2%80%8C_%D8%A8%D9%86_%D8%A7%D8%B9%D9%88%D8%B1&diff=17935 2018-10-10T18:41:45Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''هلال‌ بن اعور،''' یکی از سربازان و نیروهای تحت امر عمر بن سعد بود که در کربلا حضور داشت. <br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =هلال‌ بن اعور<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته = او روز یازدهم محرم، رهبری قبیله بنی‌ اسد را بر عهده داشت و آنان شش سر را از کربلا تا کوفه حمل کردند<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==حامل سرهای شهدا==<br /> او روز یازدهم محرم، رهبری قبیله بنی‌ اسد را بر عهده داشت و آنان شش سر را از کربلا تا کوفه حمل کردند و وارد دارالاماره شدند.&lt;ref&gt;- الاخبار الطوال &lt;/ref&gt; <br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 284.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: حاملین سرهای شهدا]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D9%84%D9%82%DB%8C%D8%B7%E2%80%8C_%D8%A8%D9%86_%D9%86%D8%A7%D8%B4%D8%B1_%D8%AC%D9%87%D9%86%DB%8C&diff=17934 2018-10-10T18:39:01Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''لقیط‌ بن ناشر جهنی،''' از سپاهیان عمر بن‌ سعد در کربلا بود که در روز عاشورا در قتل چند تن از خاندان امام حسین (ع) دست داشت. <br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =لقیط‌ بن ناشر جهنی<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =قاتل محمد بن عقیل‌ بن ابی‌طالب (ع) و محمد بن‌ ابی‌ سعید نواده‌ عقیل‌ بن ابی‏‌طالب (ع)<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> نام پدر لقیط به اختلاف ناشر،&lt;ref&gt;- الاخبار الطوال، دینوری، ابوحنیفه احمدبن ‌داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: 1960 میلادی.، ص257؛ مقتل الحسین خوارزمی، ج2، ص48. &lt;/ref&gt; یاسر&lt;ref&gt;- الطبقات الکبری، ابن سعد کاتب واقدی، محمد، چاپ احسان عباس، بیروت: دار صادر، 1405 قمری، ج5، ص518؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص431-432؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص66-67.&lt;/ref&gt; و ایاس&lt;ref&gt;- مقاتل الطالبیین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.، ص97.&lt;/ref&gt; ذکر شده است.<br /> ==نقش در واقعه کربلا==<br /> دینوری و خوارزمی، نام قاتل محمد بن عقیل‌ بن ابی‌طالب (ع) را که در شمار شهدای کربلا ذکر کرده‌اند، لقیط‌ بن ناشر جهنی می‌دانند و می‌نویسند که محمد با تیر لقیط‌ بن ناشر جهنی به شهادت رسید.&lt;ref&gt;- الاخبار الطوال، دینوری، ابوحنیفه احمدبن ‌داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: 1960 میلادی.، ص257؛ مقتل الحسین خوارزمی، خوارزمی، حسین، به کوشش الشیخ محمد السماوی، نجف: مطبعه الزهراء، 1367 قمری.، ج2، ص48. &lt;/ref&gt;<br /> ابوالفرج اصفهانی به نقل از امام محمد باقر (ع)، قاتل محمد بن‌ مسلم‌ بن عقیل را ابو مرهم ازدی و لقیط‌ بن ایاس جهنی ذکر کرده است.&lt;ref&gt;- مقاتل الطالبیین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.، ص97؛ انصار الحسین (ع)، محمدمهدی شمس‌الدین، ترجمه سیدناصر هاشم‌زاده، تهران: شرکت چاپ و نشر بین‌الملل، 1387 شمسی. (ع)، محمدمهدی شمس‌الدین، ترجمه سیدناصر هاشم‌زاده، تهران: شرکت چاپ و نشر بین‌الملل، 1387 شمسی.، ص153.&lt;/ref&gt;<br /> همچنین او قاتل محمد بن‌ ابی‌ سعید نواده‌ عقیل‌ بن ابی‏‌طالب نیز بوده است. گفته شده که لقیط‌ بن‌ ایاس‌ جهنی‌ به‌وسیله‌ تیری‌ که‌ به‌ جانبش‌ پرتاب‌ کرد، او را مجروح و هانی‌ بن‌ ثبیت حضرمی با شمشیر او را شهید کرد.&lt;ref&gt;- برای تفصیل بیشتر ر.ک : الطبقات الکبری، ابن سعد کاتب واقدی، محمد، چاپ احسان عباس، بیروت: دار صادر، 1405 قمری، ج5، ص477؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص469؛ مقاتل الطالبیین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.، ص92؛ رجال طوسی، شیخ طوسی، ابوجعفر محمدبن حسن، به کوشش محمد صادق آل بحرالعلوم، نجف: 1381 قمری. ص80؛ 2. ابصار العین فی انصار الحسین (ع)، محمدمهدی شمس‌الدین، ترجمه سیدناصر هاشم‌زاده، تهران: شرکت چاپ و نشر بین‌الملل، 1387 شمسی.، سماوی، محمدبن ‌طاهر، تحقیق محمدجعفر طبسی، مرکز الدراسات الاسلامیه لحرس التوره.، ص91؛ اعیان الشیعه، امین، سیدمحسن، چاپ حسن امین، بیروت: 1403 قمری.، ج3، ص293؛ وسیله الدارین فی انصار الحسین (ع)، محمدمهدی شمس‌الدین، ترجمه سیدناصر هاشم‌زاده، تهران: شرکت چاپ و نشر بین‌الملل، 1387 شمسی.، موسوی زنجانی، بیروت: مؤسسه اعلمی، 1402 قمری.، ص232؛ تنقیح المقال فی احوال الرجال، مامقانی، شیخ عبدالله، نجف: المطبعة الحیریه، 1352 قمری. ، ج2، ص60؛ انصار الحسین (ع)، محمدمهدی شمس‌الدین، ترجمه سیدناصر هاشم‌زاده، تهران: شرکت چاپ و نشر بین‌الملل، 1387 شمسی.، ص151.&lt;/ref&gt; <br /> در زیارت ناحیه مقدسه نیز نام قاتل محمد بن‌ ابی‌ سعید، لَقیط بن ناشر جُهَنی ذکر شده است. <br /> عبیدالله‌ بن حُرّ جعفی در اشعاری او و دیگر قاتلان کربلا را نکوهش کرده است.&lt;ref&gt;- الطبقات الکبری، ابن سعد کاتب واقدی، محمد، چاپ احسان عباس، بیروت: دار صادر، 1405 قمری، ج5، ص518.&lt;/ref&gt;<br /> ==مرگ==<br /> سرانجام در زمان قیام مختار سرش را از تن جدا کردند.<br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 220-221.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: قاتلان اصحاب و خاندان]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%DA%A9%D8%B9%D8%A8%E2%80%8C_%D8%A8%D9%86_%D8%AC%D8%A7%D8%A8%D8%B1_%D8%A8%D9%86_%D8%B9%D9%85%D8%B1%D9%88_%D8%A7%D8%B2%D8%AF%DB%8C&diff=17933 2018-10-10T18:26:58Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''کَعب بن جَابِر بن عمرو ازدی،''' از سپاهیان عمر بن‌ سعد در کربلا بود که بُرَیربن خُضَیر را به قتل رساند. <br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =کَعب بن جَابِر بن عمرو ازدی<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =قبیله ازد<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت= حدود 66 ق<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =از سپاهیان عمر بن‌ سعد در کربلا، کشتن بریر بن خضیر<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> ==نقش در واقعه کربلا==<br /> پس از آنکه یزید بن‌ معقل‌ از سپاه‌ عمر بن‌ سعد به دست بُرَیر بن خُضَیر کشته شد، رضی‌ بن‌ منقذ عبدی‌ به‌ نبرد او آمد. بُرَیر او را بر زمین‌ زد و بر سینه‌اش‌ نشست‌. رضی از دوستانش‌ یاری‌ خواست‌. <br /> از هر سو با نیزه‌ و شمشیر بر بُرَیر حمله‌ کردند. از پشت‌ نیزه‌ای‌ را به‌ میان‌ شانه‌اش‌ کوبیدند و از روبه‌رو چند نفر با شمشیر بر او هجوم ‌آوردند. قاتل بُرَیر، کعب‌ بن جابر بن عمرو ازدی است که از پشت، نیزه را بر بُرَیر فرود آورد.‌ وی بر اثر نیزه به کناری افتاد و کعب با شمشیر او را به شهادت رساند.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص431-432؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص66-67.&lt;/ref&gt; <br /> ==پس از واقعه کربلا==<br /> پس از بازگشت به کوفه، همسرش به او گفت: دشمنان پسر فاطمه (س) را یاری دادی و سرور قاریان را کشتی و کاری بسیار زشت انجام دادی. به خدا سوگند که دیگر یک کلمه هم با تو سخن نخواهم گفت.&lt;ref&gt;- الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص67؛ قاموس الرجال، طوسی التستری (شوشتری)، محمد تقی، تهران: مرکز نشر کتاب، 1379 قمری.، ج2، ص177.&lt;/ref&gt; <br /> عبیدالله‌بن حُرّ جعفی در اشعاری او و دیگر قاتلان کربلا را نکوهش کرده است.&lt;ref&gt;- الطبقات الکبری، ابن سعد کاتب واقدی، محمد، چاپ احسان عباس، بیروت: دار صادر، 1405 قمری.، ج5، ص518.&lt;/ref&gt;<br /> از سرگذشت او بعد از واقعه کربلا اطلاعی در دست نیست.<br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 219-220.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: قاتلان اصحاب و خاندان]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%DA%A9%D8%AB%DB%8C%D8%B1_%D8%A8%D9%86_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D8%B4%D8%B9%D8%A8%DB%8C&diff=17932 2018-10-10T18:23:56Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''کثیر بن‌ عبدالله شعبی‌،''' یکی از سربازان و نیروهای تحت امر عمر بن سعد بود که در کربلا حضور داشت. او در قتل زهیر بن قین شرکت داشت. <br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =کثیر بن‌ عبدالله شعبی‌<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته = شرکت در قتل زهیر بن قین<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> ==فرستاده عمر بن سعد==<br /> طبری از هشام‌ بن عوانه آورده است: هنگامی که عمر بن سعد از سران سپاه خواست تا نزد امام حسین (ع) بروند و از ‌او بپرسند که برای چه هدفی به عراق آمده است، همه آنان از رویارویی با آن حضرت امتناع‌ کردند، اما کثیر بن‌ عبدالله گفت‌: من‌ می‌روم‌ و اگر بخواهی‌، حسین‌ را ترور می‌کنم‌. عمر بن‌ سعد گفت‌: فعلاً به‌ ترور نیاز نیست. از او بپرس‌ برای‌ چه‌ آمده‌ است‌. کثیر که‌ بی‌پروا و بی‌باک ‌بود، به‌ سوی‌ خیمه‌ امام‌ حرکت‌ کرد. ابو ثمامه‌‌ صیداوی ‌صحابی امام حسین (ع)، چون‌ او را دید، به‌ امام‌ عرض‌ کرد: این‌ مرد که‌ به‌سوی شما می‌آید، شرورترین، بدترین‌، خون‌ریزترین‌ و بی‌پرواترین ‌فرد روی‌ زمین‌ است‌. وقتی‌ کثیر به‌ نزدیکی‌ خیمه‌ امام‌ رسید، ابو ثمامه مانع شد تا کثیر بن عبدالله قاصد عمر بن سعد، مسلحانه به حضور امام حسین (ع) برسد. به‌ او گفت‌: شمشیرت‌ را تحویل‌ بده‌. گفت‌: نه‌! من‌ فرستاده‌ای‌ هستم‌، پیامم‌ را می‌رسانم‌. ابو ثمامه‌ گفت‌: بسیار خوب‌، پس‌ من‌ قبضه‌ شمشیر تو را نگه‌ می‌دارم‌ تا آنکه‌ پیام‌ خودت‌ را برسانی‌ و باز گردی‌. کثیر گفت‌: هیچ‌گاه‌ به‌ آن‌ دست‌ پیدا نخواهی‌ کرد. ابو ثمامه‌ گفت‌: پس‌ پیامت‌ را به‌ من‌ برسان‌. تو انسان‌ تبه‌کاری‌ هستی‌. اجازه‌ نمی‌دهم‌ به‌ امام‌ نزدیک‌ شوی‌. این‌ دو مدتی‌ با هم‌ مشاجره‌ لفظی‌ کردند، سرانجام‌ کثیر به‌ جانب‌ عمر بن‌ سعد برگشت‌ و ماجرا را گزارش‌ داد.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص410. &lt;/ref&gt;<br /> ==نقش در روز عاشورا==<br /> کثیر بن عبدالله گوید: صبح عاشورا ما قصد حمله به امام حسین‌ (ع) را داشتیم که زهیر بن قین‌ در حالی‌ که سوار بر اسبش بود شروع به سخن کرد و گفت‌: ای‌ مردم‌ کوفه‌، از عذاب‌ خدا حذر کنید! خدا ما و شما را به‌ باقی‌ماندگان‌ پیامبر خویش‌ امتحان‌ می‌کند تا ببیند ما و شما چگونه‌ عمل‌ می‌کنیم‌. ما شما را دعوت‌ می‌کنیم‌ که‌ آنان را یاری‌ کنید و از پشتیبانی‌ عبیدالله‌ بن‌ زیاد طغیان‌گر باز مانید که‌ در ایام‌ سلطه‌ آنان جز بد، نخواهید دید. ای‌ بندگان‌ خدا! فرزندان‌ فاطمه‌ (س) از پسر سمیه‌ بیشتر شایسته‌ دوستی‌ و یاری‌اند. اگر یاری‌شان‌ نمی‌کنید، خدا را به‌ یاد آورید و آنان را مکشید. این‌ مرد را با یزید بن‌ معاویه‌ واگذارید که‌ به‌ دینم‌ سوگند یزید بی‌ کشتن ‌حسین‌ نیز از اطاعت‌ شما خشنود می‌شود. ای‌ مردم‌، امروز بر روی‌ زمین‌ پسر دختر پیامبری‌ جزء حسین‌ نمانده‌ و هیچ‌کس‌ بر کشتن‌ او گر چه‌ به‌ یک‌ کلمه‌ باشد، یاری‌ ندهد مگر آنکه‌ خداوند دنیا را بر او تلخ‌ سازد و به‌ دشوارترین‌ شکنجه‌های‌ آخرت‌ عذابش‌ کند.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج3، ص188-189؛ تاریخ یعقوبی، احمدبن اسحاق (ابن‌واضح)، بیروت: دارصادر، 1379 قمری / 1960 میلادی.، ج2، ص244-245؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص426 &lt;/ref&gt;<br /> کثیربن عبدالله این سخنان را شنید و نقل کرد اما در قلب مُهر خورده او هیچ اثری بر جای نگذاشت. <br /> زهیر بن قین دلاورانه‌ جنگید و با شمشیر از امامش‌ دفاع‌ کرد. دو نفر از کوفیان‌ با نام‌های‌ کثیر بن‌ عبدالله شعبی‌ و مهاجر بن‌ اوس تمیمی‌ بر وی‌ حمله‌ کرده‌ و او را به‌ شهادت‌ رساندند.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج3، ص403؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص441؛ البدایه و النهایه، ابن‌کثیر دمشقی، عمادالدین اسماعیل‌بن عمر، قاهره: 1932 میلادی. ، ج8، 184قس الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص71 کثیربن عبیدالله شعبی. &lt;/ref&gt; امام خود را به بالین‌ او رساند. او را دعا نمود و کشندگانش‌ را نفرین‌ کرد: ”خداوند تو را از رحمت خود دور نگرداند و قاتلانت را لعنت کند، همان‌گونه که نسل‌های ستمگر پیشین را لعنت کرد، همان نسل‌هایی که در هیئت میمون و خوک درآمدند“.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج3، ص403؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص441؛ تسلیة المجالس و زینة المُجالس الموسوم بمقتل الحسین (ع)، موسوی حائری کرکی، محمدبن ابی‌طالب، تحقیق فارس حسون کریم، قم: مؤسسه المعارف الاسلامیه، 1418 قمری. ، ج2، ص295؛ بحار الانوار الجامعه لدرر الائمه الاطهار (ع)، علامه مجلسی، ملامحمد باقر، تهران: مکتبه الاسلامیه، 1362 شمسی.، ج45، ص25-26. &lt;/ref&gt; <br /> از سرگذشت کثیر بعد از واقعه کربلا اطلاعی در دست نیست.<br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 217-219.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: قاتلان اصحاب و خاندان]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%DA%A9%D8%AB%DB%8C%D8%B1_%D8%A8%D9%86%E2%80%8C_%D8%B4%D9%87%D8%A7%D8%A8%E2%80%8C_%D8%A8%D9%86_%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D9%86_%D9%85%D8%B0%D8%AD%D8%AC%DB%8C%E2%80%8C&diff=17931 2018-10-10T18:18:39Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>کثیر بن‌ شهاب، از عمّال و سرسپردگان معاویه، یزید، زیاد بن ابیه و عبیدالله‌ بن زیاد بود. او همراه نیروهای عبیدالله‌ بن زیاد به رهبری عمر بن سعد به کربلا آمد و در جنگ با امام حسین (ع) شرکت کرد.<br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =کثیر بن‌ شهاب‌ بن حصین‌ بن ذی‌ الغصّة<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته = شرکت در جنگ با امام حسین (ع) <br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> کثیر بن‌ شهاب‌ بن حصین‌ بن ذی‌ الغصّة&lt;ref&gt;- به این علت جدش را ذی الغصّه می‌نامیدند که در گلویش غده و گرفتگی داشت. ر.ک : الطبقات الکبری، ابن سعد کاتب واقدی، محمد، چاپ احسان عباس، بیروت: دار صادر، 1405 قمری.، ج6، ص196. &lt;/ref&gt; بن یزید بن شداد حارثی مذحجی، بزرگ و سالار قبیله مذحج در کوفه بود.&lt;ref&gt;- الطبقات الکبری، ابن سعد کاتب واقدی، محمد، چاپ احسان عباس، بیروت: دار صادر، 1405 قمری.، ج6، ص196. &lt;/ref&gt;<br /> کثیر از دوپا زمینگیر بود و به بیماری قعاد دچار شده بود.&lt;ref&gt;- فتوح البلدان، بلاذری، احمد بن یحیی، به کوشش دخویه، لیدن: 1866 میلادی.، ص310.&lt;/ref&gt; <br /> کثیر بن‌ شهاب بسیار بخیل بود. هنگام خوردن، کاسه‌ای بزرگ را در برابر خود می‌نهاد و چون کسی بر وی وارد می‌شد، می‌گفت هان ای فلان مگر جاسوس بر ما گمارده بودی که هنگام طعام رسیدی؟&lt;ref&gt;- الطبقات الکبری، ابن سعد کاتب واقدی، محمد، چاپ احسان عباس، بیروت: دار صادر، 1405 قمری.، ج6، ص196؛ فتوح البلدان، بلاذری، احمد بن یحیی، به کوشش دخویه، لیدن: 1866 میلادی.، ص300،255.&lt;/ref&gt; <br /> ==در زمان خلافت عمر بن خطاب==<br /> در زمان خلافت عمر بن خطاب در نبرد قادسیه شرکت داشت و گفته شده با نیزه‌ای جالینوس را کشت، اما ابن ‌کلبی معتقد است که زُهرة بن حُوَیه سعدی او را بکشت. بلاذری نیز این سخن را به صواب نزدیک‌تر می‌داند.&lt;ref&gt;- فتوح البلدان، بلاذری، احمد بن یحیی، به کوشش دخویه، لیدن: 1866 میلادی.، ص255؛ اسد الغابه فی معرفة‌الصحابه، ابن‌اثیر، عزّالدین علی‌بن احمدبن ابی‌الکرم، چاپ عادل احمد رفاهی، بیروت: 1417 قمری / 1966 میلادی.، ج4، ص159.&lt;/ref&gt; <br /> چون عمر بن خطاب، مغیرة بن شعبه را امارت کوفه داد، به جهت اینکه ری و بسیاری از ایران تابع امارت کوفه بود، او کثیر بن‌ شهاب را والی ری و دستبی کرد.&lt;ref&gt;- الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج3، ص484&lt;/ref&gt; کثیر بن‌ شهاب چون به ری رسید و مشاهده کرد اهل آنجا نقض فرمانبرداری کرده‌اند، با آنان جنگید تا اطاعت کردند و خراج و جزیه دادند.&lt;ref&gt;- فتوح البلدان، بلاذری، احمد بن یحیی، به کوشش دخویه، لیدن: 1866 میلادی.، ص310.&lt;/ref&gt; سپس قزوین را فتح کرد و از طرف عمر والی آنجا شد.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج5، ص166؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج5، ص375،269؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج3، ص484؛ البدایه و النهایه، ابن‌کثیر دمشقی، عمادالدین اسماعیل‌بن عمر، قاهره: 1932 میلادی. ، ج8، ص51؛ تاریخ ابن خلدون، ج3، ص6.&lt;/ref&gt; از آن به بعد، ولایت ری، دستبی و قزوین را داشت.&lt;ref&gt;- فتوح البلدان، بلاذری، احمد بن یحیی، به کوشش دخویه، لیدن: 1866 میلادی.، ص301.&lt;/ref&gt; چون معاویه به حکومت رسید، او نیز حکومت ری و دستبی را به کثیر داد.&lt;ref&gt;- الطبقات الکبری، ابن سعد کاتب واقدی، محمد، چاپ احسان عباس، بیروت: دار صادر، 1405 قمری.، ج6، ص196. &lt;/ref&gt; زمانی‌که زیاد بن ابیه بعد از مغیرة بن شعبه به امارت کوفه رسید، کثیر را در مقام خود باقی نهاد.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج5، ص166؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج5، ص269؛ تاریخ گزیده، ص788.&lt;/ref&gt; <br /> کثیر بن‌ شهاب از پیروان عثمان بود و نسبت به امام علی (ع) کینه شدیدی داشت و سخنان ناسزا در حق آن حضرت می‌گفت و او را بر منبر بسیار لعن می‌کرد.&lt;ref&gt;- فتوح البلدان، بلاذری، احمد بن یحیی، به کوشش دخویه، لیدن: 1866 میلادی.، ص301؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج3، ص413-414.&lt;/ref&gt; <br /> ==در زمان ولایت زیاد بن ابیه==<br /> کثیر در زمان ولایت زیاد بن ابیه در کوفه، در خدمت او بود. زمانی که زیاد بر ضد حُجر بن عَدی از سران قریش شهادت گرفت، کثیر بن‌ شهاب نیز در زمره شهادت‌دهندگان بود.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج5، ص166؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج5، ص375،269؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج3، ص484؛ البدایه و النهایه، ابن‌کثیر دمشقی، عمادالدین اسماعیل‌بن عمر، قاهره: 1932 میلادی. ، ج8، ص51؛ تاریخ ابن خلدون، ج3، ص6.&lt;/ref&gt; زیاد بن ابیه، شهادت شاهدان را در صفحه‌ای نوشت و آن را به وائل‌ بن حجر حضرمی و کثیر بن‌ شهاب داد و آنان را همراه زندانیان به شام نزد معاویه فرستاد.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج5، ص166؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج5، ص270.&lt;/ref&gt; معاویه با شهادت آنان، دستور قتل حجر و یارانش را صادر کرد.<br /> ==در زمان حکومت یزید==<br /> گویند زمانی معاویه بر وی غضب کرد و بر او تازیانه نواخت و مدتی او را در دمشق زندانی کرد تا اینکه به وساطت و شفاعت شریح‌ بن هانی مرادی از زندان رهایی یافت. در زمان حکومت یزید، به علت هواداری‌ و پیروی از خواسته یزید و دشمنی با خاندان علی (ع) مورد تأیید یزید قرار گرفت و مرید و همنشین او گردید. یزید سفارش او را به عبیدالله‌ بن زیاد کرد و نوشت تا او را بر ماسبذان، مهرجانقذف، حلوان و ماهان (سرزمین‌های اشغالی ایران توسط اعراب) ولایت دهد و املاکی را در جبل، قطاع وی قرار دهد و او قصری را در نواحی کوهستانی دینور به نام قصر کثیر ساخت. فرزندان او بعدها همچنان در ماسبذان زمین در اختیار داشتند.&lt;ref&gt;- فتوح البلدان، بلاذری، احمد بن یحیی، به کوشش دخویه، لیدن: 1866 میلادی.، ص301-302.&lt;/ref&gt;<br /> ==نقش در قیام مسلم‌ بن عقیل==<br /> در هنگام قیام مسلم‌ بن عقیل، کثیر بن‌ شهاب و دیگر سران که همه خیرخواه عبیدالله‌ بن زیاد بودند، پیش وی فراهم آمدند، کثیر بدو گفت: خدا امیر را قرین صلاح بدارد، در قصر گروهی بسیار از سران مردم و نگهبانان و خاندان و غلامانت هستند، ما را به مقابله مخالفان ببر.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج5، ص370.&lt;/ref&gt;<br /> پسر زیاد نیز چون‌ خود را گرفتار دید، از بیست‌ تن‌ بزرگان‌ کوفه‌ که‌ گرد او را گرفته‌ بودند، تنی‌ چند را میان‌ مردم‌ فرستاد تا به ‌وسیله‌ زر و زور و تزویر جمعیت‌ را پراکنده‌ سازند. آنان‌ که‌ مردانی‌ کار آزموده‌ بودند، می‌دانستند مردم‌ بی‌تدبیر و آشوب‌گر را چگونه‌ می‌توان‌ از هیجان‌ باز داشت‌. یکی از آن افراد کثیر بن‌ شهاب بود که‌ از قصر خارج‌ شد.&lt;ref&gt;- الاخبار الطوال، دینوری، ابوحنیفه احمدبن ‌داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: 1960 میلادی.، ص238-239؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج5، ص348-350؛ مروج الذهب و معادن الجوهر، مسعودی، علی بن الحسین، چاپ باربیه دومنار و پاوه دوکورتی، پاریس: 1861-1877 میلادی.، ج2، ص252.&lt;/ref&gt;<br /> کثیر که‌ از سران‌ قبیله مذحج بود، به‌ داخل‌ شهر کوفه‌ رفت‌ و از طایفه‌ مذحج عده‌ای‌ را که‌ مطیع‌ او بودند، گرد آورد و در پناه‌ نیروی‌ جمعیت‌ خویش‌ در کوچه‌ها و خیابان‌های‌ کوفه‌ گردش‌ کرد و با سخنرانی‌ و تبلیغات‌ زبانی‌ مردم‌ را از کمک‌ کردن‌ به‌ مسلم‌ بن‌ عقیل‌ بر حذر داشت‌ و از مخالفت‌ با حکومت‌ و جنگ‌ با نیروهای‌ دولتی‌ ترساند.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج5، ص369،348؛ ارشاد فی معرفة حجج‌الله علی‌العباد، شیخ مفید، محمدبن محمدبن نعمان، بیروت: 1414 قمری.، ج2، ص52-55.&lt;/ref&gt; او پیش از همه آغاز سخن کرد و تا نزدیک غروب آفتاب سخن گفت. او گفت: ای مردم پیش کسان خود روید و به کار شرّ شتاب میارید و خویشتن را به خطر کشته شدن می‌اندازید، سپاهیان شام می‌رسند. امیر قرار نهاده که اگر امشب به جنگ وی مُصِر بمانید و شبانگاه نروید، باقیماندگان شما را از عطا محروم دارد و جنگاورانتان را بی‌مقرری در نبردگاه‌های شام پراکنده کند. سالم را به جای بیمار بگیرد و حاضر را به جای غایب، تا هیچ‌کس از اهل عصیان نماند که وبال کار خویش را ندیده باشد.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج5، ص370-371.&lt;/ref&gt; <br /> به این ترتیب در طی یک روز هجده‌ هزار نفر مردمی‌ که‌ بر سر جان‌ خود با مسلم‌ پیمان‌ بسته‌ بودند، از گرد او پراکنده شدند.&lt;ref&gt;- ر.ک : انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج2، ص336-338؛ الاخبار الطوال، دینوری، ابوحنیفه احمدبن ‌داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: 1960 میلادی.، ص238-239؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج5، ص348-350؛ الفتوح، ابن اعثم کوفی، احمد، حیدر آباد دکن: 1395 قمری/ 1975 میلادی.، ج5، ص49-50.&lt;/ref&gt;<br /> ==پس از شکست قیام مسلم‌ بن‌ عقیل‌==<br /> کثیر بن‌ شهاب پس از شکست قیام مسلم‌ بن‌ عقیل‌، در قتل چند تن از همراهان مسلم‌‌ نیز دست داشت:<br /> عبدالاعلی‌ بن یزید کلبی عُلَیمی کوفی در هنگامی که مسلم قیام خود را اعلام کرد، لباس رزم پوشید و سلاح خود را حمل نمود و از خانه بیرون آمد تا در محله بنی‌فتیان به مسلم بپیوندد. کثیر بن شهاب که از قبیله مذحج بود، او را دستگیر کرد و نزد عبیدالله‌ بن زیاد آورد. عبیدالله او را به زندان افکند و پس از شهادت مسلم و هانی دستور داد تا او را به ”جبانة السبیع“&lt;ref&gt;- نام یک بلندی در حومه شهر کوفه.&lt;/ref&gt; برده و گردنش را بزنند.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج5، ص370.&lt;/ref&gt; <br /> پس از شکست نهضت مسلم، عبیدالله‌ بن زیاد فرمان دستگیری عبدالله‌ بن حارث‌ بن نوفل نواده عبدالمطلب، را صادر کرد و برای دستگیری او جایزه هم در نظر گرفت. پس از دستگیری او را به زندان انداختند. عبیدالله سپس به کثیر بن شهاب دستور داد تا او را از زندان به دارالاماره بیاورند، آنگاه از او پرسید که آیا تو صاحب پرچم سرخ نیستی و تو نبودی که برای مسلم بیعت می‌گرفتی؟ او پاسخ نداد. عبیدالله دستور داد او را به میان قبیله‌اش ببرند و گردنش را بزنند.&lt;ref&gt;- برای تفصیل بیشتر ر.ک : تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج5، ص232،172؛ الاصابه فی تمییز الصحابه، ابن‌حجر عسقلانی، شهاب‌الدین احمدبن علی، به کوشش علی‌محمد بجاوی، بیروت: مؤسسه التاریخ العربی، 1328 قمری.، ج5، ص8-9؛ تهذیب التهذیب، ابن‌حجر عسقلانی، شهاب‌الدین احمدبن علی، نجف: دارالکتب الاسلامیة، 1377 قمری.، ج5، ص180-181؛ معجم رجال الحدیث و تفصیل طبقات الرواه، خویی، سید ابوالقاسم، نشر توحید، 1413 قمری.، ج10، ص154؛ وسیله الدارین فی انصار الحسین، موسوی زنجانی، بیروت: مؤسسه اعلمی، 1402 قمری.، ص167؛ نقد الرجال، حسینی تفرشی، میر مصطفی بن حسین، تهران: 1318 شمسی.، ج3، ص96؛ قاموس الرجال، طوسی التستری (شوشتری)، محمد تقی، تهران: مرکز نشر کتاب، 1379 قمری.، ج6، ص305؛ فرسان الهیجاء محلاتی، ذبیح الله، مرکز نشر کتاب، 1390 قمری.، ج1، ص237؛ ذخیرة الدارین، حائری شیرازی، سید عبدالحمید، نجف: مطبعه المر تضویه، 1345 قمری.، ص285.&lt;/ref&gt;<br /> ==نقش در واقعه کربلا==<br /> پس از شهادت مسلم و چند تن از یارانش، او همراه نیروهای عبیدالله‌ بن زیاد به رهبری عمر بن سعد به کربلا آمد و در جنگ با امام حسین (ع) شرکت کرد.<br /> ==مرگ==<br /> کثیر اندکی پیش از خروج مختار ثقفی و یا در آغاز امرِ وی مُرد. مختار در سخنان سجع‌آمیز خود، از او به عنوان مظهر کفر و نفاق یاد کرد و گفت: به آن پدیدآورنده ابرها و به آن خدایی که عقوبتش سخت است و حساب سریع دارد و کتاب از آسمان آرد، سوگند که قبر کثیر بن‌ شهاب آن حرامی نابکار و دروغگوی فریبکار را خواهم شکافت و او را از گور درآرم.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج6، ص403؛ فتوح البلدان، بلاذری، احمد بن یحیی، به کوشش دخویه، لیدن: 1866 میلادی.، ص301.&lt;/ref&gt; <br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 213-217.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: قاتلان اصحاب و خاندان]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%DA%A9%D8%AB%DB%8C%D8%B1_%D8%A8%D9%86%E2%80%8C_%D8%B4%D9%87%D8%A7%D8%A8%E2%80%8C_%D8%A8%D9%86_%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D9%86_%D9%85%D8%B0%D8%AD%D8%AC%DB%8C%E2%80%8C&diff=17930 2018-10-10T18:17:14Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>کثیر بن‌ شهاب، از عمّال و سرسپردگان معاویه، یزید، زیاد بن ابیه و عبیدالله‌ بن زیاد بود. او همراه نیروهای عبیدالله‌ بن زیاد به رهبری عمر بن سعد به کربلا آمد و در جنگ با امام حسین (ع) شرکت کرد.<br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =کثیر بن‌ شهاب‌ بن حصین‌ بن ذی‌ الغصّة<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته = شرکت در جنگ با امام حسین (ع) <br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> کثیر بن‌ شهاب‌ بن حصین‌ بن ذی‌ الغصّة&lt;ref&gt;- به این علت جدش را ذی الغصّه می‌نامیدند که در گلویش غده و گرفتگی داشت. ر.ک : الطبقات الکبری، ابن سعد کاتب واقدی، محمد، چاپ احسان عباس، بیروت: دار صادر، 1405 قمری.، ج6، ص196. &lt;/ref&gt; بن یزید بن شداد حارثی مذحجی، بزرگ و سالار قبیله مذحج در کوفه بود.&lt;ref&gt;- الطبقات الکبری، ابن سعد کاتب واقدی، محمد، چاپ احسان عباس، بیروت: دار صادر، 1405 قمری.، ج6، ص196. &lt;/ref&gt;<br /> کثیر از دوپا زمینگیر بود و به بیماری قعاد دچار شده بود.&lt;ref&gt;- فتوح البلدان، بلاذری، احمد بن یحیی، به کوشش دخویه، لیدن: 1866 میلادی.، ص310.&lt;/ref&gt; <br /> کثیر بن‌ شهاب بسیار بخیل بود. هنگام خوردن، کاسه‌ای بزرگ را در برابر خود می‌نهاد و چون کسی بر وی وارد می‌شد، می‌گفت هان ای فلان مگر جاسوس بر ما گمارده بودی که هنگام طعام رسیدی؟&lt;ref&gt;- الطبقات الکبری، ابن سعد کاتب واقدی، محمد، چاپ احسان عباس، بیروت: دار صادر، 1405 قمری.، ج6، ص196؛ فتوح البلدان، بلاذری، احمد بن یحیی، به کوشش دخویه، لیدن: 1866 میلادی.، ص300،255.&lt;/ref&gt; <br /> ==در زمان خلافت عمر بن خطاب==<br /> در زمان خلافت عمر بن خطاب در نبرد قادسیه شرکت داشت و گفته شده با نیزه‌ای جالینوس را کشت، اما ابن ‌کلبی معتقد است که زُهرة بن حُوَیه سعدی او را بکشت. بلاذری نیز این سخن را به صواب نزدیک‌تر می‌داند.&lt;ref&gt;- فتوح البلدان، بلاذری، احمد بن یحیی، به کوشش دخویه، لیدن: 1866 میلادی.، ص255؛ اسد الغابه فی معرفة‌الصحابه، ابن‌اثیر، عزّالدین علی‌بن احمدبن ابی‌الکرم، چاپ عادل احمد رفاهی، بیروت: 1417 قمری / 1966 میلادی.، ج4، ص159.&lt;/ref&gt; <br /> چون عمر بن خطاب، مغیرة بن شعبه را امارت کوفه داد، به جهت اینکه ری و بسیاری از ایران تابع امارت کوفه بود، او کثیر بن‌ شهاب را والی ری و دستبی کرد.&lt;ref&gt;- الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج3، ص484&lt;/ref&gt; کثیر بن‌ شهاب چون به ری رسید و مشاهده کرد اهل آنجا نقض فرمانبرداری کرده‌اند، با آنان جنگید تا اطاعت کردند و خراج و جزیه دادند.&lt;ref&gt;- فتوح البلدان، بلاذری، احمد بن یحیی، به کوشش دخویه، لیدن: 1866 میلادی.، ص310.&lt;/ref&gt; سپس قزوین را فتح کرد و از طرف عمر والی آنجا شد.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج5، ص166؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج5، ص375،269؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج3، ص484؛ البدایه و النهایه، ابن‌کثیر دمشقی، عمادالدین اسماعیل‌بن عمر، قاهره: 1932 میلادی. ، ج8، ص51؛ تاریخ ابن خلدون، ج3، ص6.&lt;/ref&gt; از آن به بعد، ولایت ری، دستبی و قزوین را داشت.&lt;ref&gt;- فتوح البلدان، بلاذری، احمد بن یحیی، به کوشش دخویه، لیدن: 1866 میلادی.، ص301.&lt;/ref&gt; چون معاویه به حکومت رسید، او نیز حکومت ری و دستبی را به کثیر داد.&lt;ref&gt;- الطبقات الکبری، ابن سعد کاتب واقدی، محمد، چاپ احسان عباس، بیروت: دار صادر، 1405 قمری.، ج6، ص196. &lt;/ref&gt; زمانی‌که زیاد بن ابیه بعد از مغیرة بن شعبه به امارت کوفه رسید، کثیر را در مقام خود باقی نهاد.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج5، ص166؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج5، ص269؛ تاریخ گزیده، ص788.&lt;/ref&gt; <br /> کثیر بن‌ شهاب از پیروان عثمان بود و نسبت به امام علی (ع) کینه شدیدی داشت و سخنان ناسزا در حق آن حضرت می‌گفت و او را بر منبر بسیار لعن می‌کرد.&lt;ref&gt;- فتوح البلدان، بلاذری، احمد بن یحیی، به کوشش دخویه، لیدن: 1866 میلادی.، ص301؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج3، ص413-414.&lt;/ref&gt; <br /> ==در زمان ولایت زیاد بن ابیه==<br /> کثیر در زمان ولایت زیاد بن ابیه در کوفه، در خدمت او بود. زمانی که زیاد بر ضد حُجر بن عَدی از سران قریش شهادت گرفت، کثیر بن‌ شهاب نیز در زمره شهادت‌دهندگان بود.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج5، ص166؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج5، ص375،269؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج3، ص484؛ البدایه و النهایه، ابن‌کثیر دمشقی، عمادالدین اسماعیل‌بن عمر، قاهره: 1932 میلادی. ، ج8، ص51؛ تاریخ ابن خلدون، ج3، ص6.&lt;/ref&gt; زیاد بن ابیه، شهادت شاهدان را در صفحه‌ای نوشت و آن را به وائل‌ بن حجر حضرمی و کثیر بن‌ شهاب داد و آنان را همراه زندانیان به شام نزد معاویه فرستاد.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج5، ص166؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج5، ص270.&lt;/ref&gt; معاویه با شهادت آنان، دستور قتل حجر و یارانش را صادر کرد.<br /> ==در زمان حکومت یزید==<br /> گویند زمانی معاویه بر وی غضب کرد و بر او تازیانه نواخت و مدتی او را در دمشق زندانی کرد تا اینکه به وساطت و شفاعت شریح‌ بن هانی مرادی از زندان رهایی یافت. در زمان حکومت یزید، به علت هواداری‌ و پیروی از خواسته یزید و دشمنی با خاندان علی (ع) مورد تأیید یزید قرار گرفت و مرید و همنشین او گردید. یزید سفارش او را به عبیدالله‌ بن زیاد کرد و نوشت تا او را بر ماسبذان، مهرجانقذف، حلوان و ماهان (سرزمین‌های اشغالی ایران توسط اعراب) ولایت دهد و املاکی را در جبل، قطاع وی قرار دهد و او قصری را در نواحی کوهستانی دینور به نام قصر کثیر ساخت. فرزندان او بعدها همچنان در ماسبذان زمین در اختیار داشتند.&lt;ref&gt;- فتوح البلدان، بلاذری، احمد بن یحیی، به کوشش دخویه، لیدن: 1866 میلادی.، ص301-302.&lt;/ref&gt;<br /> ==نقش در قیام مسلم‌ بن عقیل==<br /> در هنگام قیام مسلم‌ بن عقیل، کثیر بن‌ شهاب و دیگر سران که همه خیرخواه عبیدالله‌ بن زیاد بودند، پیش وی فراهم آمدند، کثیر بدو گفت: خدا امیر را قرین صلاح بدارد، در قصر گروهی بسیار از سران مردم و نگهبانان و خاندان و غلامانت هستند، ما را به مقابله مخالفان ببر.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج5، ص370.&lt;/ref&gt;<br /> پسر زیاد نیز چون‌ خود را گرفتار دید، از بیست‌ تن‌ بزرگان‌ کوفه‌ که‌ گرد او را گرفته‌ بودند، تنی‌ چند را میان‌ مردم‌ فرستاد تا به ‌وسیله‌ زر و زور و تزویر جمعیت‌ را پراکنده‌ سازند. آنان‌ که‌ مردانی‌ کار آزموده‌ بودند، می‌دانستند مردم‌ بی‌تدبیر و آشوب‌گر را چگونه‌ می‌توان‌ از هیجان‌ باز داشت‌. یکی از آن افراد کثیر بن‌ شهاب بود که‌ از قصر خارج‌ شد.&lt;ref&gt;- الاخبار الطوال، دینوری، ابوحنیفه احمدبن ‌داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: 1960 میلادی.، ص238-239؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج5، ص348-350؛ مروج الذهب و معادن الجوهر، مسعودی، علی بن الحسین، چاپ باربیه دومنار و پاوه دوکورتی، پاریس: 1861-1877 میلادی.، ج2، ص252.&lt;/ref&gt;<br /> کثیر که‌ از سران‌ قبیله مذحج بود، به‌ داخل‌ شهر کوفه‌ رفت‌ و از طایفه‌ مذحج عده‌ای‌ را که‌ مطیع‌ او بودند، گرد آورد و در پناه‌ نیروی‌ جمعیت‌ خویش‌ در کوچه‌ها و خیابان‌های‌ کوفه‌ گردش‌ کرد و با سخنرانی‌ و تبلیغات‌ زبانی‌ مردم‌ را از کمک‌ کردن‌ به‌ مسلم‌ بن‌ عقیل‌ بر حذر داشت‌ و از مخالفت‌ با حکومت‌ و جنگ‌ با نیروهای‌ دولتی‌ ترساند.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج5، ص369،348؛ ارشاد فی معرفة حجج‌الله علی‌العباد، شیخ مفید، محمدبن محمدبن نعمان، بیروت: 1414 قمری.، ج2، ص52-55.&lt;/ref&gt; او پیش از همه آغاز سخن کرد و تا نزدیک غروب آفتاب سخن گفت. او گفت: ای مردم پیش کسان خود روید و به کار شرّ شتاب میارید و خویشتن را به خطر کشته شدن می‌اندازید، سپاهیان شام می‌رسند. امیر قرار نهاده که اگر امشب به جنگ وی مُصِر بمانید و شبانگاه نروید، باقیماندگان شما را از عطا محروم دارد و جنگاورانتان را بی‌مقرری در نبردگاه‌های شام پراکنده کند. سالم را به جای بیمار بگیرد و حاضر را به جای غایب، تا هیچ‌کس از اهل عصیان نماند که وبال کار خویش را ندیده باشد.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج5، ص370-371.&lt;/ref&gt; <br /> به این ترتیب در طی یک روز هجده‌ هزار نفر مردمی‌ که‌ بر سر جان‌ خود با مسلم‌ پیمان‌ بسته‌ بودند، از گرد او پراکنده شدند.&lt;ref&gt;- ر.ک : انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج2، ص336-338؛ الاخبار الطوال، دینوری، ابوحنیفه احمدبن ‌داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: 1960 میلادی.، ص238-239؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج5، ص348-350؛ الفتوح، ابن اعثم کوفی، احمد، حیدر آباد دکن: 1395 قمری/ 1975 میلادی.، ج5، ص49-50.&lt;/ref&gt;<br /> ==پس از شکست قیام مسلم‌ بن‌ عقیل‌==<br /> کثیر بن‌ شهاب پس از شکست قیام مسلم‌ بن‌ عقیل‌، در قتل چند تن از همراهان مسلم‌‌ نیز دست داشت:<br /> عبدالاعلی‌ بن یزید کلبی عُلَیمی کوفی در هنگامی که مسلم قیام خود را اعلام کرد، لباس رزم پوشید و سلاح خود را حمل نمود و از خانه بیرون آمد تا در محله بنی‌فتیان به مسلم بپیوندد. کثیر بن شهاب که از قبیله مذحج بود، او را دستگیر کرد و نزد عبیدالله‌ بن زیاد آورد. عبیدالله او را به زندان افکند و پس از شهادت مسلم و هانی دستور داد تا او را به ”جبانة السبیع“&lt;ref&gt;- نام یک بلندی در حومه شهر کوفه.&lt;/ref&gt; برده و گردنش را بزنند.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج5، ص370.&lt;/ref&gt; <br /> پس از شکست نهضت مسلم، عبیدالله‌ بن زیاد فرمان دستگیری عبدالله‌ بن حارث‌ بن نوفل نواده عبدالمطلب، را صادر کرد و برای دستگیری او جایزه هم در نظر گرفت. پس از دستگیری او را به زندان انداختند. عبیدالله سپس به کثیر بن شهاب دستور داد تا او را از زندان به دارالاماره بیاورند، آنگاه از او پرسید که آیا تو صاحب پرچم سرخ نیستی و تو نبودی که برای مسلم بیعت می‌گرفتی؟ او پاسخ نداد. عبیدالله دستور داد او را به میان قبیله‌اش ببرند و گردنش را بزنند.&lt;ref&gt;- برای تفصیل بیشتر ر.ک : تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی، ج5، ص232،172؛ الاصابه فی تمییز الصحابه، ابن‌حجر عسقلانی، شهاب‌الدین احمدبن علی، به کوشش علی‌محمد بجاوی، بیروت: مؤسسه التاریخ العربی، 1328 قمری.، ج5، ص8-9؛ تهذیب التهذیب، ابن‌حجر عسقلانی، شهاب‌الدین احمدبن علی، نجف: دارالکتب الاسلامیة، 1377 قمری.، ج5، ص180-181؛ معجم رجال الحدیث و تفصیل طبقات الرواه، خویی، سید ابوالقاسم، نشر توحید، 1413 قمری.، ج10، ص154؛ وسیله الدارین فی انصار الحسین، موسوی زنجانی، بیروت: مؤسسه اعلمی، 1402 قمری.، ص167؛ نقد الرجال، حسینی تفرشی، میر مصطفی بن حسین، تهران: 1318 شمسی.، ج3، ص96؛ قاموس الرجال، طوسی التستری (شوشتری)، محمد تقی، تهران: مرکز نشر کتاب، 1379 قمری.، ج6، ص305؛ فرسان الهیجاء محلاتی، ذبیح الله، مرکز نشر کتاب، 1390 قمری.، ج1، ص237؛ ذخیرة الدارین، حائری شیرازی، سید عبدالحمید، نجف: مطبعه المر تضویه، 1345 قمری.، ص285.&lt;/ref&gt;<br /> ==نقش در واقعه کربلا==<br /> پس از شهادت مسلم و چند تن از یارانش، او همراه نیروهای عبیدالله‌ بن زیاد به رهبری عمر بن سعد به کربلا آمد و در جنگ با امام حسین (ع) شرکت کرد.<br /> ==مرگ==<br /> کثیر اندکی پیش از خروج مختار ثقفی و یا در آغاز امرِ وی مُرد. مختار در سخنان سجع‌آمیز خود، از او به عنوان مظهر کفر و نفاق یاد کرد و گفت: به آن پدیدآورنده ابرها و به آن خدایی که عقوبتش سخت است و حساب سریع دارد و کتاب از آسمان آرد، سوگند که قبر کثیر بن‌ شهاب آن حرامی نابکار و دروغگوی فریبکار را خواهم شکافت و او را از گور درآرم.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج6، ص403؛ فتوح البلدان، بلاذری، احمد بن یحیی، به کوشش دخویه، لیدن: 1866 میلادی.، ص301.&lt;/ref&gt; <br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 213-217.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: قاتلان اصحاب و خاندان]]<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> کثیر بن‌ شهاب‌ بن حصین‌ بن ذی‌ الغصّة&lt;ref&gt;- به این علت جدش را ذی الغصّه می‌نامیدند که در گلویش غده و گرفتگی داشت. ر.ک : الطبقات الکبری، ج6، ص196. &lt;/ref&gt; بن یزید بن شداد حارثی مذحجی، بزرگ و سالار قبیله مذحج در کوفه بود.&lt;ref&gt;- الطبقات الکبری، ج6، ص196. &lt;/ref&gt;<br /> کثیر از دوپا زمینگیر بود و به بیماری قعاد دچار شده بود.&lt;ref&gt;- فتوح البلدان، ص310.&lt;/ref&gt; <br /> کثیر بن‌ شهاب بسیار بخیل بود. هنگام خوردن، کاسه‌ای بزرگ را در برابر خود می‌نهاد و چون کسی بر وی وارد می‌شد، می‌گفت هان ای فلان مگر جاسوس بر ما گمارده بودی که هنگام طعام رسیدی؟&lt;ref&gt;- الطبقات الکبری، ج6، ص196؛ فتوح البلدان، ص300،255.&lt;/ref&gt; <br /> ==در زمان خلافت عمر بن خطاب==<br /> در زمان خلافت عمر بن خطاب در نبرد قادسیه شرکت داشت و گفته شده با نیزه‌ای جالینوس را کشت، اما ابن ‌کلبی معتقد است که زُهرة بن حُوَیه سعدی او را بکشت. بلاذری نیز این سخن را به صواب نزدیک‌تر می‌داند.&lt;ref&gt;- فتوح البلدان، ص255؛ اسدالغابه، ج4، ص159.&lt;/ref&gt; <br /> چون عمر بن خطاب، مغیرة بن شعبه را امارت کوفه داد، به جهت اینکه ری و بسیاری از ایران تابع امارت کوفه بود، او کثیر بن‌ شهاب را والی ری و دستبی کرد.&lt;ref&gt;- الکامل فی التاریخ، ج3، ص484&lt;/ref&gt; کثیر بن‌ شهاب چون به ری رسید و مشاهده کرد اهل آنجا نقض فرمانبرداری کرده‌اند، با آنان جنگید تا اطاعت کردند و خراج و جزیه دادند.&lt;ref&gt;- فتوح البلدان، ص310.&lt;/ref&gt; سپس قزوین را فتح کرد و از طرف عمر والی آنجا شد.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، ج5، ص166؛ تاریخ طبری، ج5، ص375،269؛ الکامل فی التاریخ، ج3، ص484؛ البدایه و النهایه، ج8، ص51؛ تاریخ ابن خلدون، ج3، ص6.&lt;/ref&gt; از آن به بعد، ولایت ری، دستبی و قزوین را داشت.&lt;ref&gt;- فتوح البلدان، ص301.&lt;/ref&gt; چون معاویه به حکومت رسید، او نیز حکومت ری و دستبی را به کثیر داد.&lt;ref&gt;- الطبقات الکبری، ج6، ص196. &lt;/ref&gt; زمانی‌که زیاد بن ابیه بعد از مغیرة بن شعبه به امارت کوفه رسید، کثیر را در مقام خود باقی نهاد.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، ج5، ص166؛ تاریخ طبری، ج5، ص269؛ تاریخ گزیده، ص788.&lt;/ref&gt; <br /> کثیر بن‌ شهاب از پیروان عثمان بود و نسبت به امام علی (ع) کینه شدیدی داشت و سخنان ناسزا در حق آن حضرت می‌گفت و او را بر منبر بسیار لعن می‌کرد.&lt;ref&gt;- فتوح البلدان، ص301؛ الکامل فی التاریخ، ج3، ص413-414.&lt;/ref&gt; <br /> ==در زمان ولایت زیاد بن ابیه==<br /> کثیر در زمان ولایت زیاد بن ابیه در کوفه، در خدمت او بود. زمانی که زیاد بر ضد حُجر بن عَدی از سران قریش شهادت گرفت، کثیر بن‌ شهاب نیز در زمره شهادت‌دهندگان بود.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، ج5، ص166؛ تاریخ طبری، ج5، ص375،269؛ الکامل فی التاریخ، ج3، ص484؛ البدایه و النهایه، ج8، ص51؛ تاریخ ابن خلدون، ج3، ص6.&lt;/ref&gt; زیاد بن ابیه، شهادت شاهدان را در صفحه‌ای نوشت و آن را به وائل‌ بن حجر حضرمی و کثیر بن‌ شهاب داد و آنان را همراه زندانیان به شام نزد معاویه فرستاد.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، ج5، ص166؛ تاریخ طبری، ج5، ص270.&lt;/ref&gt; معاویه با شهادت آنان، دستور قتل حجر و یارانش را صادر کرد.<br /> ==در زمان حکومت یزید==<br /> گویند زمانی معاویه بر وی غضب کرد و بر او تازیانه نواخت و مدتی او را در دمشق زندانی کرد تا اینکه به وساطت و شفاعت شریح‌ بن هانی مرادی از زندان رهایی یافت. در زمان حکومت یزید، به علت هواداری‌ و پیروی از خواسته یزید و دشمنی با خاندان علی (ع) مورد تأیید یزید قرار گرفت و مرید و همنشین او گردید. یزید سفارش او را به عبیدالله‌ بن زیاد کرد و نوشت تا او را بر ماسبذان، مهرجانقذف، حلوان و ماهان (سرزمین‌های اشغالی ایران توسط اعراب) ولایت دهد و املاکی را در جبل، قطاع وی قرار دهد و او قصری را در نواحی کوهستانی دینور به نام قصر کثیر ساخت. فرزندان او بعدها همچنان در ماسبذان زمین در اختیار داشتند.&lt;ref&gt;- فتوح البلدان، ص301-302.&lt;/ref&gt;<br /> ==نقش در قیام مسلم‌ بن عقیل==<br /> در هنگام قیام مسلم‌ بن عقیل، کثیر بن‌ شهاب و دیگر سران که همه خیرخواه عبیدالله‌ بن زیاد بودند، پیش وی فراهم آمدند، کثیر بدو گفت: خدا امیر را قرین صلاح بدارد، در قصر گروهی بسیار از سران مردم و نگهبانان و خاندان و غلامانت هستند، ما را به مقابله مخالفان ببر.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، ج5، ص370.&lt;/ref&gt;<br /> پسر زیاد نیز چون‌ خود را گرفتار دید، از بیست‌ تن‌ بزرگان‌ کوفه‌ که‌ گرد او را گرفته‌ بودند، تنی‌ چند را میان‌ مردم‌ فرستاد تا به ‌وسیله‌ زر و زور و تزویر جمعیت‌ را پراکنده‌ سازند. آنان‌ که‌ مردانی‌ کار آزموده‌ بودند، می‌دانستند مردم‌ بی‌تدبیر و آشوب‌گر را چگونه‌ می‌توان‌ از هیجان‌ باز داشت‌. یکی از آن افراد کثیر بن‌ شهاب بود که‌ از قصر خارج‌ شد.&lt;ref&gt;- الاخبار الطوال، ص238-239؛ تاریخ طبری، ج5، ص348-350؛ مروج الذهب، ج2، ص252.&lt;/ref&gt;<br /> کثیر که‌ از سران‌ قبیله مذحج بود، به‌ داخل‌ شهر کوفه‌ رفت‌ و از طایفه‌ مذحج عده‌ای‌ را که‌ مطیع‌ او بودند، گرد آورد و در پناه‌ نیروی‌ جمعیت‌ خویش‌ در کوچه‌ها و خیابان‌های‌ کوفه‌ گردش‌ کرد و با سخنرانی‌ و تبلیغات‌ زبانی‌ مردم‌ را از کمک‌ کردن‌ به‌ مسلم‌ بن‌ عقیل‌ بر حذر داشت‌ و از مخالفت‌ با حکومت‌ و جنگ‌ با نیروهای‌ دولتی‌ ترساند.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، ج5، ص369،348؛ ارشاد، ج2، ص52-55.&lt;/ref&gt; او پیش از همه آغاز سخن کرد و تا نزدیک غروب آفتاب سخن گفت. او گفت: ای مردم پیش کسان خود روید و به کار شرّ شتاب میارید و خویشتن را به خطر کشته شدن می‌اندازید، سپاهیان شام می‌رسند. امیر قرار نهاده که اگر امشب به جنگ وی مُصِر بمانید و شبانگاه نروید، باقیماندگان شما را از عطا محروم دارد و جنگاورانتان را بی‌مقرری در نبردگاه‌های شام پراکنده کند. سالم را به جای بیمار بگیرد و حاضر را به جای غایب، تا هیچ‌کس از اهل عصیان نماند که وبال کار خویش را ندیده باشد.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، ج5، ص370-371.&lt;/ref&gt; <br /> به این ترتیب در طی یک روز هجده‌ هزار نفر مردمی‌ که‌ بر سر جان‌ خود با مسلم‌ پیمان‌ بسته‌ بودند، از گرد او پراکنده شدند.&lt;ref&gt;- ر.ک : انساب الاشراف، ج2، ص336-338؛ الاخبار الطوال، ص238-239؛ تاریخ طبری، ج5، ص348-350؛ الفتوح، ج5، ص49-50.&lt;/ref&gt;<br /> ==پس از شکست قیام مسلم‌ بن‌ عقیل‌==<br /> کثیر بن‌ شهاب پس از شکست قیام مسلم‌ بن‌ عقیل‌، در قتل چند تن از همراهان مسلم‌‌ نیز دست داشت:<br /> عبدالاعلی‌ بن یزید کلبی عُلَیمی کوفی در هنگامی که مسلم قیام خود را اعلام کرد، لباس رزم پوشید و سلاح خود را حمل نمود و از خانه بیرون آمد تا در محله بنی‌فتیان به مسلم بپیوندد. کثیر بن شهاب که از قبیله مذحج بود، او را دستگیر کرد و نزد عبیدالله‌ بن زیاد آورد. عبیدالله او را به زندان افکند و پس از شهادت مسلم و هانی دستور داد تا او را به ”جبانة السبیع“&lt;ref&gt;- نام یک بلندی در حومه شهر کوفه.&lt;/ref&gt; برده و گردنش را بزنند.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، ج5، ص370.&lt;/ref&gt; <br /> پس از شکست نهضت مسلم، عبیدالله‌ بن زیاد فرمان دستگیری عبدالله‌ بن حارث‌ بن نوفل نواده عبدالمطلب، را صادر کرد و برای دستگیری او جایزه هم در نظر گرفت. پس از دستگیری او را به زندان انداختند. عبیدالله سپس به کثیر بن شهاب دستور داد تا او را از زندان به دارالاماره بیاورند، آنگاه از او پرسید که آیا تو صاحب پرچم سرخ نیستی و تو نبودی که برای مسلم بیعت می‌گرفتی؟ او پاسخ نداد. عبیدالله دستور داد او را به میان قبیله‌اش ببرند و گردنش را بزنند.&lt;ref&gt;- برای تفصیل بیشتر ر.ک : تاریخ طبری، ج5، ص232،172؛ الاصابه فی تمییز الصحابه، ج5، ص8-9؛ تهذیب التهذیب، ج5، ص180-181؛ معجم رجال الحدیث، ج10، ص154؛ وسیله الدارین، ص167؛ نقد الرجال، ج3، ص96؛ قاموس الرجال، ج6، ص305؛ فرسان الهیجاء، ج1، ص237؛ ذخیرة الدارین، ص285.&lt;/ref&gt;<br /> ==نقش در واقعه کربلا==<br /> پس از شهادت مسلم و چند تن از یارانش، او همراه نیروهای عبیدالله‌ بن زیاد به رهبری عمر بن سعد به کربلا آمد و در جنگ با امام حسین (ع) شرکت کرد.<br /> ==مرگ==<br /> کثیر اندکی پیش از خروج مختار ثقفی و یا در آغاز امرِ وی مُرد. مختار در سخنان سجع‌آمیز خود، از او به عنوان مظهر کفر و نفاق یاد کرد و گفت: به آن پدیدآورنده ابرها و به آن خدایی که عقوبتش سخت است و حساب سریع دارد و کتاب از آسمان آرد، سوگند که قبر کثیر بن‌ شهاب آن حرامی نابکار و دروغگوی فریبکار را خواهم شکافت و او را از گور درآرم.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، ج6، ص403؛ فتوح البلدان، ص301.&lt;/ref&gt; <br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 213-217.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: قاتلان اصحاب و خاندان]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D9%88%D9%84%DB%8C%D8%AF_%D8%A8%D9%86_%D8%B9%D9%85%D8%B1%D9%88&diff=17860 2018-10-07T07:06:54Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''ولید بن عمرو،''' یکی از سربازان و نیروهای تحت امر عمر بن سعد بود که در کربلا حضور داشت. <br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =ولید بن عمرو<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =او روز یازدهم محرم، جزء افرادی بود که رهبری قبیله ثقیف را بر عهده داشت و آنان 12 سر را از کربلا تا کوفه حمل کردند<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==حامل سرهای شهدا==<br /> او روز یازدهم محرم، جزء افرادی بود که رهبری قبیله ثقیف را بر عهده داشت و آنان 12 سر را از کربلا تا کوفه حمل کردند و وارد دارالاماره شدند.&lt;ref&gt;- الاخبار الطوال، دینوری، ابوحنیفه احمدبن ‌داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: 1960 میلادی. &lt;/ref&gt; <br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 283.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: حاملین سرهای شهدا]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D9%88%D9%84%DB%8C%D8%AF_%D8%A8%D9%86_%D8%B9%D9%85%D8%B1%D9%88&diff=17859 2018-10-07T07:06:21Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''ولید بن عمرو،''' یکی از سربازان و نیروهای تحت امر عمر بن سعد بود که در کربلا حضور داشت. <br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =ولید بن عمرو<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =او روز یازدهم محرم، جزء افرادی بود که رهبری قبیله ثقیف را بر عهده داشت و آنان 12 سر را از کربلا تا کوفه حمل کردند<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==حامل سرهای شهدا==<br /> او روز یازدهم محرم، جزء افرادی بود که رهبری قبیله ثقیف را بر عهده داشت و آنان 12 سر را از کربلا تا کوفه حمل کردند و وارد دارالاماره شدند.&lt;ref&gt;- الاخبارالطوال &lt;/ref&gt; <br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 283.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]'''ولید بن عمرو،''' یکی از سربازان و نیروهای تحت امر عمر بن سعد بود که در کربلا حضور داشت. <br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =ولید بن عمرو<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =او روز یازدهم محرم، جزء افرادی بود که رهبری قبیله ثقیف را بر عهده داشت و آنان 12 سر را از کربلا تا کوفه حمل کردند<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==حامل سرهای شهدا==<br /> او روز یازدهم محرم، جزء افرادی بود که رهبری قبیله ثقیف را بر عهده داشت و آنان 12 سر را از کربلا تا کوفه حمل کردند و وارد دارالاماره شدند.&lt;ref&gt;- الاخبار الطوال، دینوری، ابوحنیفه احمدبن ‌داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: 1960 میلادی. &lt;/ref&gt; <br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 283.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: حاملین سرهای شهدا]]<br /> <br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: حاملین سرهای شهدا]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D9%82%DB%8C%D8%B3_%D8%A8%D9%86_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D8%B5%D8%A7%D8%A6%D8%AF%DB%8C&diff=17858 2018-10-05T20:04:44Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''قیس‌ بن عبدالله صائدی،''' یکی از سربازان و نیروهای تحت امر عمر بن سعد بود که در کربلا حضور داشت. او قاتل عمرو بن عبدالله‌ بن کعب، معروف به ابو ثمامه صیداوی است.<br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =قیس بن عبدالله صائدی<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =قاتل عمرو بن عبدالله‌ بن کعب، معروف به ابو ثمامه صیداوی<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==نقش در واقعه کربلا==<br /> بنا به نقل سماوی، ابو ثمامه بعد از نماز به امام حسین (ع) عرض کرد: یا ابا عبدالله! قصد کرده‌ام که به دوستان شهیدم ملحق شوم ولی فکر تنهایی شما و خانواده‌ات مرا رنج می‌دهد. امام فرمود: <br /> قدم در راه شهادت بگذار، من هم بعد از ساعتی به تو ملحق خواهم شد. سپس با اذن امام به میدان شتافت و در حالی‌که رجز می‌خواند، می‌جنگید. او تا آخرین نفس شمشیر زد و سرانجام به دست پسر عمویش قیس‌ بن عبدالله صائدی به شهادت رسید.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص441؛ مقتل الحسین خوارزمی، خوارزمی، حسین، به کوشش الشیخ محمد السماوی، نجف: مطبعه الزهراء، 1367 قمری.، ج2، ص17؛ مناقب آل ابی طالب، ابن شهر آشوب مازندارنی، ابوجعفر رشیدالدین محمد بن علی، قم: انتشارات علامه.، ج4، ص113؛ 2. ابصارالعین فی ‌انصارالحسین، سماوی، محمدبن ‌طاهر، تحقیق محمدجعفر طبسی، مرکز الدراسات الاسلامیه لحرس التوره.، ص69. &lt;/ref&gt;<br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 213.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: قاتلان اصحاب و خاندان]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%AE%D9%88%D9%84%DB%8C%E2%80%8C_%D8%A8%D9%86_%DB%8C%D8%B2%DB%8C%D8%AF_%D8%A7%D8%B5%D8%A8%D8%AD%DB%8C&diff=17857 2018-10-05T19:59:33Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''خَولی‌ بن یزید اصبحی،‌''' از عمال و سرسپردگان حکومت بنی‌ امیه و از دژخیمان و اشقیای سپاه کوفه و از دشمنان سرسخت اهل‌بیت (ع) بود. او سر مطهر امام حسین (ع) را بر نیزه زد و به نزد عبیدالله‌ بن زیاد برد.<br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =خَولی‌ بن یزید اصبحی<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =سر مطهر امام حسین (ع) را بر نیزه زد و به نزد عبیدالله‌ بن زیاد برد<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> ==نقش در واقعه کربلا==<br /> هنگامی‌که عبیدالله‌ بن زیاد، سپاه کوفه را جهت جنگ با امام حسین (ع) به کربلا گسیل داشت، او نیز با سپاه کوفه وارد کربلا گردید. نقش او در کربلا بسیار فجیع بود و در روز عاشورا شقاوت‌هایی از خود نشان داد:<br /> خولی، در عصر عاشورا عثمان فرزند ‌امام علی (ع) و فاطمه (ام‌ّالبنین) دختر حزام‌ بن خالد را هدف‌ تیر قرار داد. تیر به پهلویش اصابت کرد و از اسب‌ به‌ زمین افتاد. مردی‌ از قبیله بنی‌ ابان‌ بن‌ دارِم‌ به‌ طرف‌ عثمان‌ که‌ مجروح‌ شده‌ بود آمد و سر از بدن‌ او جدا کرد.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص469؛ الفتوح، ابن اعثم کوفی، احمد، حیدر آباد دکن: 1395 قمری/ 1975 میلادی.، ج5، ص206؛ارشاد فی معرفة حجج‌الله علی‌العباد، شیخ مفید، محمدبن محمدبن نعمان، بیروت: 1414 قمری.، ج2، ص248،239؛ مقاتل الطالبیین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.، ص83؛ مقتل الحسین خوارزمی، خوارزمی، حسین، به کوشش الشیخ محمد السماوی، نجف: مطبعه الزهراء، 1367 قمری.، ج2، ص29؛ انصار الحسین، محمدمهدی شمس‌الدین، ترجمه سیدناصر هاشم‌زاده، تهران: شرکت چاپ و نشر بین-الملل، 1387 شمسی.، ص146؛ ابصارالعین فی ‌انصارالحسین، سماوی، محمدبن ‌طاهر، تحقیق محمدجعفر طبسی، مرکز الدراسات الاسلامیه لحرس التوره.، محمدمهدی شمس‌الدین، ترجمه سیدناصر هاشم‌زاده، تهران: شرکت چاپ و نشر بین-الملل، 1387 شمسی.، ص68؛ عمده الطالب فی انساب آل ابی طالب، ابن عنبه، احمد، چاپ مهدی رجایی، قم: 1383 شمسی.، ص357.&lt;/ref&gt;<br /> در زیارت ناحیه مقدسه قاتلان عثمان نفرین شده‌اند: خداوند قاتلان عثمان‌ بن امیرالمؤمنین علی(ع)، خولی‌ بن یزید اصبحی ایادی که به او تیراندازی کرد و ابانی دارمی را لعنت کند.<br /> او همچنین در قتل جعفر فرزند ‌امام علی (ع) و فاطمه (ام‌ّالبنین) نیز دست داشت. <br /> جعفر در روز عاشورا و پس از نماز ظهر و شهادت همه اصحاب و پس از شهادت برادرش عبدالله، او نیز با اذن امام به میدان شتافت و در حالی که رجز می‌خواند، ‌جنگید. سپس پس از نبردی سخت، تیر خولی‌ بن یزید اصبحی به پیشانی یا چشم او اصابت کرد و او را از پا درآورد و هانی‌ بن ثُبَیت حضرمی سر او را از تن جدا کرد.&lt;ref&gt;- ر.ک : الاخبار الطوال، دینوری، ابوحنیفه احمدبن ‌داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: 1960 میلادی.، 257؛ جمهرة انساب العرب، ابن‌حزم اندلسی، علی‌بن احمد، قاهره: دار المعارف، ابن قتبیه، عبدالله، به کوشش ثروت عکاشه، قاهره: 1960 میلادی.، 1382 قمری. ص31؛ارشاد فی معرفة حجج‌الله علی‌العباد، شیخ مفید، محمدبن محمدبن نعمان، بیروت: 1414 قمری.، ج2، ص113؛ الفهرست کتب الشیعه و اصولهم و اسماء المصنفین و اصحاب الاصول (الفهرست)، طوسی، ابو جعفر محمدبن حسن، چاپ عبدالعزیز طباطبایی، قم: 1420 قمری.، ص72؛ اعیان الشیعه، ج4، ص129؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص468،449؛ مروج الذهب و معادن الجوهر، مسعودی، علی بن الحسین، چاپ باربیه دومنار و پاوه دوکورتی، پاریس: 1861-1877 میلادی.، ج3، ص62؛ اعلام الوری باعلام الهدی، طبرسی، ابوعلی فضل‌بن حسن، تحقیق سیدمحمد مهدی و سیدحسن خرسان، تهران: انتشارات علمیه اسلامیه، 1338 قمری. ج2، ص243؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص92،76،56؛ مقتل الحسین خوارزمی، خوارزمی، حسین، به کوشش الشیخ محمد السماوی، نجف: مطبعه الزهراء، 1367 قمری.، ج2، ص33؛ العقد الفرید، ابن عبدربه، احمد بن محمد، چاپ علی شیری، بیرون: داراحیاء التراث العربی، 1409 قمری.، ج4، ص360. &lt;/ref&gt;<br /> عصر عاشورا و پس از شهادت همه اصحاب و خاندان، شمر بن ذی‌ الجوشن، افرادی که امام را احاطه کرده بودند، صدا زد و آنان را به قتل امام تحریض کرد و همگی در قتل امام مشارکت کردند. یکی از آن افراد خَولی‌ بن یزید بود.&lt;ref&gt;- الطبقات الکبری، ج6، ص499؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص450؛ مقاتل الطالبیین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.، ص118.&lt;/ref&gt; <br /> زمانی که امام بر خاک افتاد، سنان‌ بن انس به خولی‌ بن‌ یزید گفت: زود باش سرش را از تن جدا کن! خولی پیش‌ آمد تا سر امام‌ را از بدن‌ مبارکش‌ جدا سازد، لیکن با دیدن صلابت امام،‌ لرزه‌ بر اندامش ‌افتاد و نتوانست‌ به‌ این‌ کار خطیر اقدام‌ نماید. سنان‌‌ خود پیش‌ آمد و با عصبانیت به خولی روی کرد و فریاد زد: خداوند بازویت را بشکند، چرا می‌ترسی؟ آنگاه خود سر مقدس ‌امام‌ را از تن‌ جدا کرد و سر بریده‌ را به‌ خولی‌ داد و گفت‌: آن‌ را به‌ امیر عمر بن‌ سعد تسلیم‌ کن‌.&lt;ref&gt;-انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج3، ص417،408؛ المعارف، ابن قتبیه، عبدالله، به کوشش ثروت عکاشه، قاهره: 1960 میلادی.، ص213؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص453؛ مقاتل الطالبیین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.، ص118؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص92؛ تاریخ قم، ص195؛ المنتظم فی تاریخ الامم و الملوک، ابن جوزی، عبد الرحمان، چاپ محمد عبد القادر عطا و مصطفی عبد القادر عطا، بیروت: 1412 قمری/ 1992 میلادی.، ج5، ص341. &lt;/ref&gt;<br /> ==بردن سر مطهر امام حسین (ع) به خانه==<br /> پس از شهادت امام حسین (ع)، به دستور عمر بن‌ سعد، همان شب سر امام حسین (ع) توسط خولی‌ بن یزید و حُمَید بن مسلم برای عبیدالله به کوفه فرستاده شد،&lt;ref&gt;- ر.ک : کتاب نسب قریش، ص40؛انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج2، ص503؛ الاخبار الطوال، دینوری، ابوحنیفه احمدبن ‌داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: 1960 میلادی.، ص259؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص456؛ارشاد فی معرفة حجج‌الله علی‌العباد، شیخ مفید، محمدبن محمدبن نعمان، بیروت: 1414 قمری.، ج2، ص112؛ مقاتل الطالبیین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.، ص113-114.&lt;/ref&gt; اما چون دیر شده و در دارالاماره بسته شده بود، خولی سر را به منزل برد و در تنور خانه پنهان کرد. <br /> آن شب او شادی‌کنان‌ و شتابان‌ به‌ خانه خود رفت. همسرش نوار دختر مالک‌ از او ‌پرسید: چه‌ شده‌ که این‌ اندازه خوشحال‌ به‌ نظر می‌آیی‌؟ گفت‌: من‌ ثروت‌ دنیا را برای تو آوردم. چیزی که‌ همراه من است سر امام حسین‌ (ع) است. همسرش فریاد زد: وای‌ بر تو! مردم زر و سیم‌ با خود می‌آورند و تو سر پسر دختر پیامبر (ص) را به‌ خانه‌ آورده‌ای؟ به‌ خدا سوگند دیگر هرگز در کنار تو نخواهم بود.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص348؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص80-81؛ نهایه الارب فی فنون الادب، نویری، شهاب الدین احمد، ترجمه دکتر محمود مهدوی دامغانی، تهران: انتشارات امیر کبیر، 1365 شمسی.، ج7، ص199؛ لواعج الاشجان، امین، سید محسن، ترجمه ناصر پاکپرور، تهران: واحد تحقیقات اسلامی بنیاد بعثت، 1366 شمسی.، ص380.&lt;/ref&gt;<br /> ==مرگ==<br /> خولی‌ بن یزید که سر امام را بر نیزه به نزد عبیدالله‌ بن زیاد برد، یکی از کسانی بود که مختار به جستجوی او برخاست و عبدالله‌ بن کامل را به دنبال او فرستاد. خولی چنان در کوفه منفور شده بود که حتی همسرش از او نفرت داشت. چون ابو عمره به خانه خولی رفت، او را نیافت، از زنش پرسید که خولی کجاست؟ زن به زبان گفت نمی‌دانم اما با دست اشارت کرد و جای او را نشان داد. عبدالله‌ بن کامل او را از نهان‌گاه در آورد و نزد مختار برد و به دستور پسر خولی، با شمشیر به قتل رسید و جسدش به آتش کشیده شد.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج6، ص59 ؛ الفتوح، ابن اعثم کوفی، احمد، حیدر آباد دکن: 1395 قمری/ 1975 میلادی.،؛ البدایه و النهایه، ج8، ص272.&lt;/ref&gt; <br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 279-281.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: حاملین سرهای شهدا]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%B9%DB%8C%D9%87%D9%85%D9%87_%D8%A8%D9%86_%D8%B2%D9%87%DB%8C%D8%B1&diff=17856 2018-10-05T19:25:36Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''عَیهَمَة بن زهیر،''' یکی از سربازان و نیروهای تحت امر عمر بن سعد بود که در کربلا حضور داشت. <br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =عَیهَمَة بن زهیر<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =روز یازدهم محرم رهبری قبیله ازدیان را بر عهده داشت و آنان 5 سر را از کربلا تا کوفه حمل کردند<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==حامل سرهای شهدا==<br /> او روز یازدهم محرم رهبری قبیله ازدیان را بر عهده داشت و آنان 5 سر را از کربلا تا کوفه حمل کردند و وارد دارالاماره شدند.&lt;ref&gt;- الاخبار الطوال، دینوری، ابوحنیفه احمدبن ‌داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: 1960 میلادی.، ص259. &lt;/ref&gt; <br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 283.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: حاملین سرهای شهدا]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%B2%D8%AD%D8%B1_%D8%A8%D9%86%E2%80%8C_%D9%82%DB%8C%D8%B3_%D8%AC%D8%B9%D9%81%DB%8C&diff=17855 2018-10-05T19:21:15Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''زَحْر بن‌ قَیس جُعفی،''' از سرداران عبیدالله‌ بن‌ زیاد و از مردان متلون روزگار بود. عبیدالله‌ بن زیاد پس از شکست نهضت مسلم‌ بن عقیل،‌ زَحر بن‌ قَیس جُعفی را مأمور حفاظت از کوچه‌های‌ شهر قرار داد.&lt;ref&gt;- همان، ص387.&lt;/ref&gt; او حامل سر امام‌ حسین (ع) و سایر شهیدان‌ به دمشق بود.<br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =زَحْر بن‌ قَیس جُعفی<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =حامل سر امام‌ حسین (ع) و سایر شهیدان‌ به دمشق<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> ==حامل سرهای شهدا==<br /> پس از شهادت امام حسین (ع)، بنا به نقلی عبیدالله‌ بن‌ زیاد، سر امام‌ حسین (ع) و سایر شهیدان‌ را در اختیار زَحر بن‌ قَیس جُعفی قرار داد تا به‌ دمشق برساند. زنان و کودکان‌ را هم‌ همراهشان‌ روانه‌ ساخت‌. ابو بردة بن عوف و طارق‌ بن ابی‌ ضبیان از قبیله ازد را نیز همراه آنان روانه ساخت.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج3، ص415؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص390؛ الارشاد فی معرفة حجج‌الله علی‌العباد، شیخ مفید، محمدبن محمدبن نعمان، بیروت: 1414 قمری.، ج2، ص475.&lt;/ref&gt;<br /> ==دربار یزید==<br /> بنا به نقل طبری چون وارد دربار یزید شد، گفت: برای تو مژده ظفر و یاری آورده‌ام. همانا امام حسین‌ (ع) با هجده کس از خاندان و شصت کس از شیعیانش سوی ما آمد که به مقابله آنان رفتیم و خواستیم که تسلیم شوند و به حکم امیر عبیدالله‌ بن‌ زیاد گردن نهند یا برای جنگ آماده باشند. جنگ را بر تسلیم برگزیدند. با طلوع آفتاب بر آنان تاختیم و از همه سوی در میانشان گرفتیم و چون شمشیرهایمان آنان را فرو گرفت به این سو و آن سو گریختند و پناهگاهی نیافتند. گویی کبوترانی بودند که از شاهین بگریزند و به اندازه کشتن یک پرواری یا خواب نیم‌روزی وقت گرفت که همه را از پای درآوریم. هم اکنون بدن‌های ایشان برهنه و جامه‌هاشان خونین و چهره‌هاشان خاک‌آلوده است که خورشید بر آنان می‌تابد و باد بر آن‌ها می‌وزد. کرکس‌ها و پرندگان لاشخور به دیدارشان می‌آیند.&lt;ref&gt;- ر.ک : الطبقات الکبری، ابن سعد کاتب واقدی، محمد، چاپ احسان عباس، بیروت: دار صادر، 1405 قمری.، ج5، ص485؛ انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج3، ص415؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص459؛ الارشاد فی معرفة حجج‌الله علی‌العباد، شیخ مفید، محمدبن محمدبن نعمان، بیروت: 1414 قمری.، ج2، ص475؛ الفتوح، ابن اعثم کوفی، احمد، حیدر آباد دکن: 1395 قمری/ 1975 میلادی، ج5، ص127؛الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص83. البدایه و النهایه، ابن‌کثیر دمشقی، عمادالدین اسماعیل‌بن عمر، قاهره: 1932 میلادی. ، ج8، ص191؛ قس دینوری، الاخبار الطوال، دینوری، ابوحنیفه احمدبن ‌داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: 1960 میلادی.، ص261 این سخنان را به شمر نسبت داده است.&lt;/ref&gt; <br /> یزید در ظاهر گفت بدون قتل حسین نیز از شما راضی بودم. خداوند ابن‌ مرجانه را لعنت کند. یزید حتی به زحر جایزه‌ای نداد.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، الاخبار الطوال، دینوری، ابوحنیفه احمدبن ‌داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: 1960 میلادی.، همانجا.&lt;/ref&gt;<br /> ==قیام مختار==<br /> بنا به نقل دینوری در هنگام قیام مختار به او پیوست و مختار او را بر جوخی گماشت،&lt;ref&gt;- الاخبار الطوال، دینوری، ابوحنیفه احمدبن ‌داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: 1960 میلادی.، ص2 جوخی نام رودخانه و منطقه آبادی در ناحیه شرقی بغداد است. ر.ک : معجم البلدان، یاقوت حموی، شهاب الدین ابی عبدالله، بیروت: دار احیاء التراث العربی، 1399 قمری.، ذیل واژه.&lt;/ref&gt; اما آنچه مسلم است او بر علیه مختار بود و در جنگ با ابراهیم‌ بن مالک اشتر شکست سختی خورد و سپاهیانش منهزم شدند.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج6، ص21.&lt;/ref&gt;<br /> در هنگام قیام مصعب‌ بن زبیر علیه مختار ثقفی، او از هواداران و فرماندهان تحت امر مصعب بود و در آخرین نبردِ مصعب علیه مختار، مأموریت یافت که عناصر مخالف مختار را در شهر کوفه شناسایی و آنان را به لشکر مصعب ملحق نماید.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج3، ص387.&lt;/ref&gt; مصعب او را با هزار سپاهی به کمک ابن‌ معمر فرستاد تا بتوانند مختار را شکست دهند. در این جنگ او بر جبانة کنده رهبری داشت.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج6، ص389؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج6، ص153؛ الفتوح، ابن اعثم کوفی، احمد، حیدر آباد دکن: 1395 قمری/ 1975 میلادی، ج6، ص327؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص307&lt;/ref&gt;<br /> پس از قتل مختار، او جزو فرماندهان مصعب بود و او را بر علیه عبدالملک یاری می‌داد.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج6، ص106؛ المنتظم فی تاریخ الامم و الملوک، ابن جوزی، عبد الرحمان، چاپ محمد عبد القادر عطا و مصطفی عبد القادر عطا، بیروت: 1412 قمری/ 1992 میلادی.، ج6، ص110.&lt;/ref&gt; همچنین در زمان مصعب او سالار قبایل مذحج و اسد بود که با خوارج جنگید. &lt;ref&gt;- تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج6، ص197.&lt;/ref&gt;<br /> ==پس از قتل مصعب==<br /> پس از قتل مصعب به عبدالملک پیوست و در شمار یاران حجاج‌ بن یوسف ثقفی قرار گرفت.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج6، ص85؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج6، ص243&lt;/ref&gt; حجاج سپاه برگزیده خود را که هجده هزار نفر بودند، به فرماندهی زحر برای مقابله با شبیب روانه کرد. در ”سیلحین“ جنگ درگرفت و زحر به خاک افتاد و سپاهش شکست خورد. اما توانست از میان کشتگان برخیزد و خود را به کوفه نزد حجاج برساند. حجاج او را مردی بهشتی می‌دانست.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج6، ص30؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج6، ص243؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج6، ص183.&lt;/ref&gt; <br /> درباره زمان مرگ او اطلاع درستی در دست نیست. <br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 284-286.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: حاملین سرهای شهدا]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D9%85%D8%AD%D9%81%D8%B1_%D8%A8%D9%86_%D8%AB%D8%B9%D9%84%D8%A8%D9%87_%D8%B9%D8%A7%D8%A6%D8%B0%DB%8C%E2%80%8C&diff=17854 2018-10-05T19:09:14Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''مُحَفِّر بن ثَعلبه عائذی،''' از رجال بنی امیه و از سرداران عبیدالله‌ بن‌ زیاد بود.<br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =مُحَفِّر بن ثَعلبه عائذی<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =حامل سرهای شهدا<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==حامل سرهای شهدا==<br /> مُحَفِّر بن ثَعلبة بن مرة بن خالد از بنی ‏عائذه از خزیمة بن لؤی است.&lt;ref&gt;- اعلام الوری باعلام الهدی، طبرسی، ابوعلی فضل‌بن حسن، تحقیق سیدمحمد مهدی و سیدحسن خرسان، تهران: انتشارات علمیه اسلامیه، 1338 قمری.، ج5، ص281.&lt;/ref&gt;<br /> عبیدالله به‌ یزید نامه‌ای‌ نوشت‌ و او را از شهادت‌ امام‌ حسین (ع) با خبر ساخت‌. یزید در جواب آن‌ نامه به عبیدالله دستور داد که‌ سر امام حسین (ع) و سرهای‌ سایر شهدا را به‌ همراه اسیران به‌ شام‌ گسیل‌ دارد. عبیدالله‌، مُحَفِّر و شمر بن ذی‌ الجوشن را خواست و سر مقدس امام‌ حسین (ع) و سرهای دیگر شهدای کربلا و اسیران را تحویل آنان داد. مُحَفِّر بن ثَعلبه خاندان رسالت را همچون اسیران کفار که مردم شهر و دیار آنان را می‌دیدند، در کمال سختی به شام برد.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج3، ص214؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص84.&lt;/ref&gt; <br /> چون به درب خانه یزید رسید، گستاخانه سخنانی توهین‌‏آمیز نسبت به امام به زبان آورد. یزید گفت: مادر مُحَفِّر، احمق و پست زاییده است.&lt;ref&gt;- الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص84.&lt;/ref&gt;<br /> درباره زمان مرگ او اطلاعی در دست نیست.<br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 286.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: حاملین سرهای شهدا]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D9%82%D8%B9%D9%82%D8%A7%D8%B9%E2%80%8C_%D8%A8%D9%86%E2%80%8C_%D8%B4%D9%88%D8%B1_%D8%B0%D9%87%D9%84%DB%8C&diff=17853 2018-10-05T19:04:07Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''قَعقاع‌ بن‌ شور،''' از عمال و طرفداران عبیدالله‌ بن زیاد بود.<br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =قَعقاع‌ بن‌ شور بن عمرو بن شیبان‌ بن ذهل‌ بن ثعلبه<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> قَعقاع‌ بن‌ شور بن عمرو بن شیبان‌ بن ذهل‌ بن ثعلبه، از قبیله بکر بن وائل است.&lt;ref&gt;- الکامل مبرد، محمد، به کوشش محمد ابوالفضل ابراهیم، قاهره: 1376شمسی/ 1956 میلادی.، ج1، ص120؛ الغارات، ثقفی، ابراهیم بن محمد، چاپ جلال‌الدین محدث ارموی، تهران: 1355 شمسی.، ج2، ص899.&lt;/ref&gt;<br /> اولین بار که از قَعقاع‌ بن‌ شور سخن به میان می‌آید، در زمان امام علی (ع) است. بنا به روایتی از ابوذر غفاری از قول پیامبر (ص): هر کس مرا ترک کند، خداوند را ترک گفته و هر کس علی (ع) را ترک گوید، مرا ترک گفته است. مرحوم ثقفی در ادامه می‌نویسد: یکی از کسانی که امام علی (ع) را ترک گفت و به معاویه پیوست و هم‌نشین او شد، قَعقاع‌ بن‌ شور بود.&lt;ref&gt;- الغارات، ثقفی، ابراهیم بن محمد، چاپ جلال‌الدین محدث ارموی، تهران: 1355 شمسی.، ج2، ص521.&lt;/ref&gt;<br /> ==در زمان امام علی (ع)==<br /> یاران امام علی (ع)، هنگام گرفتاری و یا تمایل به مال و منال دنیا با او مکر می‌کردند و مرتکب خیانت می‌شدند. یکی از آنان قَعقاع‌ بن‌ شور بود. امام علی (ع) در مورد او می‌فرماید: من قَعقاع‌ بن‌ شور را والی کسکر کردم. او در آنجا زنی اختیار کرد و صد هزار درهم مهریه به او داد. اگر آن زن کفو او بود که این مقدار مهریه برای او معین نمی‌کرد؛ او نیز فرار کرد و به معاویه پیوست.&lt;ref&gt;- همان، ص532.&lt;/ref&gt;<br /> ==در زمان زیاد بن ابیه==<br /> در زمان ولایت زیاد بن ابیه بر کوفه، در خدمت او بود. زمانی که زیاد بر ضد حُجر بن عَدی (مقتول 51) از سران قریش شهادت گرفت، قَعقاع‌ بن‌ شور نیز در زمره شهادت‌دهندگان بود.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج5، ص263؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص269.&lt;/ref&gt;<br /> ==نقش در هنگام قیام مسلم بن عقیل==<br /> در هنگام قیام مسلم‌ بن عقیل، او نقش تعیین‌کننده در پراکنده کردن مردم از اطراف مسلم داشت: <br /> هنگام قیام، مسلم‌ بن عقیل، عبدالرحمن‌ بن شریح شبامی را به مقابله با محمد بن اشعث فرستاد. ابن‌ اشعث چون کثرت آن جماعت را که به سویش می‌آمدند، دید، از جنگ کناره گرفت و عقب نشست. قَعقاع‌ بن‌ شور کسی را نزد محمد بن اشعث فرستاد که من از جانب عرا بر ابن‌ عقیل حمله برده‌ام، به من بپیوند، اما با حمله‌ای او نیز عقب نشست و به دارالاماره پناه برد.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص370.&lt;/ref&gt; <br /> مسلم‌ بن عقیل دارالاماره را محاصره کرد. عبیدالله‌ بن زیاد چون‌ خود را گرفتار دید، از راه مکر و حیله وارد شد، او از بیست‌ تن‌ بزرگان‌ کوفه‌ که‌ گرد او را گرفته‌ بودند، تنی‌ چند را میان‌ مردم‌ فرستاد تا به ‌وسیله‌ زر و زور و تزویر جمعیت‌ را پراکنده‌ سازند. آنان‌ می‌دانستند مردم‌ بی‌تدبیر و آشوب‌گر را چگونه‌ می‌توان‌ از هیجان‌ باز داشت‌. یکی از این افراد سرشناس‌ قعقاع‌ بن‌ شور بود. او به میان مردم رفت و آنان را از حمله سپاهیان شام به کوفه ترساند.&lt;ref&gt;- ر.ک : الاخبار الطوال، دینوری، ابوحنیفه احمدبن ‌داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: 1960 میلادی.، ص238-239؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص348-350؛ مروج الذهب و معادن الجوهر، مسعودی، علی بن الحسین، چاپ باربیه دومنار و پاوه دوکورتی، پاریس: 1861-1877 میلادی.، ج2، ص252.&lt;/ref&gt; به این ترتیب در طی یک روز هجده‌ هزار نفر مردمی‌ که‌ بر سر جان‌ خود با مسلم‌ پیمان‌ بسته‌ بودند، از گرد او پراکنده شدند‌.&lt;ref&gt;- ر.ک : انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج2، ص336-338؛ الاخبار الطوال، دینوری، ابوحنیفه احمدبن ‌داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: 1960 میلادی.، ص238-239؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص348-350؛ الفتوح، ابن اعثم کوفی، احمد، حیدر آباد دکن: 1395 قمری/ 1975 میلادی.، ج5، ص49-50.&lt;/ref&gt;<br /> پس از تلاش فراوان برای پیروزی عبیدالله‌ بن زیاد در کوفه، دیگر نامی از او برده نمی‌شود. ذهبی در میزان الاعتدال او را فردی ضعیف در حدیث می‌داند.&lt;ref&gt;- الغارات، ثقفی، ابراهیم بن محمد، چاپ جلال‌الدین محدث ارموی، تهران: 1355 شمسی.(تعلیقات)، ج2، ص900.&lt;/ref&gt;<br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 211-213.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: سپاه عبیدالله‌ بن زیاد]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%B9%D9%85%D8%B1%D9%88_%D8%A8%D9%86_%D8%B3%D8%B9%D8%AF_%D8%A8%D9%86_%D9%86%D9%81%DB%8C%D9%84_%D8%A7%D8%B2%D8%AF%DB%8C&diff=17852 2018-10-05T13:52:46Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''عمرو بن سعد بن نفیل ازدی،''' یکی از سربازان و نیروهای تحت امر عمر بن سعد بود که در کربلا حضور داشت. او قاتل قاسم،‏ فرزند امام حسن (ع) بود.<br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =عمرو بن سعد بن نفیل ازدی<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =قاتل قاسم،‏ فرزند امام حسن (ع)<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==نقش در واقعه کربلا==<br /> حُمَید بن مسلم وقایع‌‏نگار کوفه در مورد چگونگی به میدان رفتن، شمایل زیبا و وضع ظاهری قاسم ‏بن حسن‏ (ع)، به طور مفصل مطالبی بیان کرده است. او می‌‏گوید: عمرو بن سعد ازدی به من گفت: به خدا سوگند بر او می‌‏تازم و او را به قتل می‏‌رسانم. گفتم: سبحان‌‏الله! این چه کاری است که می‌‏خواهی بکنی؟ این گروهی که دور او را گرفته‌‏اند، برای او کافی است. گفت: به خدا سوگند بر او حمله می‌‏کنم. پس بر او تاخت و رو برنگردانید تا شمشیر بر فرق آن نوجوان فرود آورد. قاسم به صورت بر زمین افتاد و فریاد زد: ای عمو به فریادم برس! در این هنگام امام که‌ در کنار خیمه‌ ایستاده‌ و عنان اسبش‌ را به‌ دست‌ گرفته‌ و منتظر بود، با سرعت‌ سوار بر اسب‌ شد و مانند عقابی‌ که‌ از بلندای‌ آسمان‌ به‌ زیر آید و از پی شکار رود، خود را به میدان رساند. صف‌ها را شکافت‌ و مانند شیر ژیان‌ حمله‌ کرد تا به‌ ابن‌نفیل‌ -قاتل‌ قاسم- رسید. ششمیری حواله عمرو نمود. عمرو دست خود را سپر کرد و دستش از مرفق (بازو) جدا گردید. فریادی کشید و گریخت.‌ تنی چند از سواران کوفه آمدند تا او را از دست امام نجات دهند، ولی عمرو زیر پای اسبان کشته شد و دستش‌ جدا گشت. چون‌ غبار معرکه‌ فرو نشست،‌ دیدند که‌ امام‌ بر بالین‌ قاسم‌ نشسته‌ و او از درد، پاشنه‌ پا بر زمین‌ می‌ساید و آخرین‌ لحظات‌ عمر خود را می‌گذراند.&lt;ref&gt;- ر.ک : وقعه الطف، ابومخنف لوط بن یحیی، چاپ محمد هادی یوسفی غروی.، ص243-244؛ انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج2، ص498؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص477؛ ، ج2، ص239؛ شرح الاخبار فی فضلئل الائمه الاطهار (ع)، قاضی نعمان نعیمی مغربی، نعمان‌بن محمد، تحقیق سید محمدرضا حسینی جلالی، قم: مؤسسه نشر اسلامی، 1409 قمری.، ص179-180؛ مقاتل الطالبین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.ص85- 87؛ 68. تجارب الامم و تعاقب الهمم، مسکویه الرازی، ابوعلی، چاپ ابوالقاسم امامی، تهران: دارسروش للطباعة و النشر، 1366 شمسی.، ج2، ص77. قس الاخبار الطوال، دینوری، ابوحنیفه احمدبن ‌داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: 1960 میلادی.، ص257 عمروبن سعد بن مقبل ازدی؛ و درالکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص75؛ البدایه و النهایه، ابن‌کثیر دمشقی، عمادالدین اسماعیل‌بن عمر، قاهره: 1932 میلادی. ، ج، ؛ عمربن نفیل ازدی. &lt;/ref&gt;<br /> ==دعای امام حسین (ع)==<br /> در همین‌ حال‌ امام‌ فرمود: ”بُعداً لِقَومٍ قَتَلوکَ وَ مَن خَصمُهُم یومَ القِیامَةِ جَدُّکَ وَ اَبوکَ ثُمَّ قالَ: عَزَّ وَ اللهِ عَلَی عّمِّکَ أن تَدعوهُ فَلا یجیبُکَ اَو یجیبِکَ وَ اَنتَ قَتیلٌ جَدیلٌ فَلا ینفَعُکَ هذا وَ اللهِ یومٌ کَثُرَ واتِرُهُ وَ قَلَّ ناصِرُهُ جَعَلَنِی اللهُ مَعَکُما یومَ جَمعِکُما وَ بَوَّاَنِی“ دور باشند از رحمت خدا آنان که تو را کشتند. در روز قیامت جدّ تو پیامبر (ص) و پدرت خصم آنان خواهند بود. سپس فرمود: به خدا سوگند بر عمویت سخت و ناگوار است که تو او را بخوانی، اما جوابت را ندهد یا اجابتت کند در حالی‏که کشته شده‏‌ای و این اجابت هیچ سودی به تو نرساند. به خدا سوگند امروز روزی‌ است‌ که‌ مصائب‌ عمویت‌ پی‌درپی‌، دشمنش بسیار و یاورش‌ اندک است‌.&lt;ref&gt;- ر.ک : وقعه الطف، ابومخنف لوط بن یحیی، چاپ محمد هادی یوسفی غروی.، ص243-244؛ انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج2، ص498؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص477؛ الارشاد فی معرفة حجج‌الله علی‌العباد، شیخ مفید، محمدبن محمدبن نعمان، بیروت: 1414 قمری.، ج2، ص239؛الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص75؛ شرح الاخبار فی فضلئل الائمه الاطهار (ع)، قاضی نعمان نعیمی مغربی، نعمان‌بن محمد، تحقیق سید محمدرضا حسینی جلالی، قم: مؤسسه نشر اسلامی، 1409 قمری.، ص179-180؛ مقاتل الطالبین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.ص85- 87؛ 68. تجارب الامم و تعاقب الهمم، مسکویه الرازی، ابوعلی، چاپ ابوالقاسم امامی، تهران: دارسروش للطباعة و النشر، 1366 شمسی.، ج2، ص77.&lt;/ref&gt;<br /> ==لعن شدن در زیارت ناحیه مقدسه==<br /> در زیارت ناحیه مقدسه قاتل او لعنت شده است: ”وَ لَعَنَ اللهُ قاتِلَکَ عَمروِ بنَ سَعدِ بنِ نُفَیلٍ الاَزدِی وَأصلاهُ جَحیماً وَ أعَدَّ لَهُ عَذاباً ألیماً“ خداوند قاتل تو عمرو بن سعد بن نفیل ازدی را لعنت کند و به دوزخ دراندازد و عذاب دردناکی را برایش مهیا کند.<br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 210-211.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: قاتلان اصحاب و خاندان]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%B9%D8%AB%D9%85%D8%A7%D9%86_%D8%A8%D9%86%E2%80%8C_%D8%AE%D8%A7%D9%84%D8%AF_%D8%AC%D9%87%D9%86%DB%8C%E2%80%8C&diff=17829 2018-10-01T19:52:15Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''عُثْمان بن خالد بن اُسَیْر دُهْمانی جُهَنی،''' از قبیله جُهَینه، یکی از سربازان عمربن سعد بود که در کربلا حضور داشت. <br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =عُثْمان بن خالد بن اُسَیْر دُهْمانی جُهَنی<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =از قاتلان عبدالرحمن‌ بن عقیل و عبدالله‏ بن‌ عقیل، پسر عموهای امام حسین (ع)<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> ==نقش در واقعه کربلا==<br /> عثمان‌ بن ‌خالد از قاتلان عبدالرحمن‌ بن عقیل و عبدالله‏ بن‌ عقیل، پسر عموهای امام حسین (ع) بود.<br /> عبدالرحمن‏ بن‌ عقیل پس از کشتن و مجروح کردن تنی چند به محاصره سپاه کوفه در آمد و توسط‌ عثمان‏ بن‌ خالد جهنی و بشر بن حوط قابضی به‌ شهادت‌ رسید،&lt;ref&gt;- الطبقات الکبری، ابن سعد کاتب واقدی، محمد، چاپ احسان عباس، بیروت: دار صادر، 1405 قمری.، ج5، ص477؛ انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج3، ص406؛ مناقب آل ابی طالب، ابن شهر آشوب مازندارنی، ابوجعفر رشیدالدین محمد بن علی، قم: انتشارات علامه.، ج4، ص105؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص92؛ العبر و دیوان المبتدأ و الخبر (تاریخ ابن خلدون)، این خلدون، عبدالرحمن بن محمد، ترجمه عبدالمحمد آیتی، تهران: مؤسسه مطالعات فرهنگی و تحقیقات فرهنگی، 1363 شمسی.، ج3، ص34؛ انصار الحسین، محمدمهدی شمس‌الدین، ترجمه سیدناصر هاشم‌زاده، تهران: شرکت چاپ و نشر بین-الملل، 1387 شمسی.، ص150. &lt;/ref&gt; اگر چه در زیارت ناحیه مقدسه نام قاتل او عمر بن خالد بن اسد جُهَنی ذکر شده است.<br /> عبدالله ‏بن‌ عقیل نیز بعد از نبردی دلاورانه، توسط‌ عثمان‏ بن‌ خالد و مردی‌ از قبیله‌ همدان‌ کشته شد.&lt;ref&gt;-مقاتل الطالبین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.، ص61.&lt;/ref&gt; عثمان‏ بن خالد پس از کشتن آن ‏دو سلاح و لباس عبدالرحمن‌ بن عقیل را هم غارت کرد.&lt;ref&gt;- الطبقات الکبری، ابن سعد کاتب واقدی، محمد، چاپ احسان عباس، بیروت: دار صادر، 1405 قمری.، ج5، ص477؛ انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج3، ص406؛ مناقب آل ابی طالب، ابن شهر آشوب مازندارنی، ابوجعفر رشیدالدین محمد بن علی، قم: انتشارات علامه.، ج4، ص105؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص92؛ العبر و دیوان المبتدأ و الخبر (تاریخ ابن خلدون)، این خلدون، عبدالرحمن بن محمد، ترجمه عبدالمحمد آیتی، تهران: مؤسسه مطالعات فرهنگی و تحقیقات فرهنگی، 1363 شمسی.، ج3، ص34؛ انصار الحسین، محمدمهدی شمس‌الدین، ترجمه سیدناصر هاشم‌زاده، تهران: شرکت چاپ و نشر بین-الملل، 1387 شمسی.، ص150. &lt;/ref&gt;<br /> ==مرگ==<br /> به دستور مختار عثمان‌ بن ‌خالد را گرفته، گردن زدند و سپس در آتش سوزاندند.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص447، ج6، ص59؛مقاتل الطالبین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.، ص96؛ الکامل فی التاریخ، ابن اثیر، عزّالدین علی‌ بن احمد بن ابی الکرم، تحقیق مکتبه التراث، بیروت: 1385-1386 قمری.، ج4، ص92،74 . &lt;/ref&gt;<br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 207-208.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: قاتلان اصحاب و خاندان]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1%D9%87_%D8%A8%D9%86_%D8%B9%D9%82%D8%A8%D9%87&diff=17828 2018-10-01T19:43:43Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''عمارة بن عقبه (عتبه)،''' از دشمنان سرسخت مختار ثقفی بود.&lt;ref&gt;- الاخبار الطوال، دینوری، ابوحنیفه احمدبن ‌داود، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره: 1960 میلادی.، ص231.&lt;/ref&gt; بنا به نقل ابن‏ا عثم پیشینه این دشمنی به سال‌های اقامت خانواده مختار در مدینه می‌رسد. این دشمنی ریشه‌های کهن قومی-قبیله‌ای داشت و می‌گوید همو بود که در نزد عبیدالله‌ بن زیاد از مختار بد می‌گفت و مختار را متهم کرده بود که قبلاً طرفدار عثمان بوده و اکنون طرفدار علی (ع) است. <br /> <br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =عمارة بن عقبه (عتبه)<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =از دشمنان سرسخت مختار ثقفی<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==نقش در ابتدای نهضت امام حسین (ع)==<br /> در ابتدای نهضت امام حسین (ع) عماره از امضاءکنندگان دعوت‌نامه به امام بود، اما پس از شهادت مسلم، از جاسوسان و ندیمان عبیدالله‌ بن زیاد و دشمنان سرسخت مختار گردید.<br /> ==در زمان مختار ==<br /> بعدها تمایلات عثمانی-اموی عماره کینه کهن قومی-قبیله‌ای را با خود همراه ساخت و در سعایت از مختار نزد عبیدالله‌ بن زیاد و پخش شایعه علیه وی در کوفه مؤثر بود و همو بود که در آغاز مختار را نزد شیعه کوفه متهم به طرفداری از عثمان کرد تا از اعتبار او بکاهد.&lt;ref&gt;- الفتوح، ابن اعثم کوفی، احمد، حیدر آباد دکن: 1395 قمری/ 1975 میلادی.، ج5، ص266-267.&lt;/ref&gt; او از کسانی بود که در پخش شایعات و ساخت روایات علیه مختار نقش فعالی داشت. <br /> به دستور مختار صورتی از اسامی قاتلان شهدای کربلا و یا کسانی که در نبرد کربلا هرکدام به‌گونه‌ای به پسر پیامبر (ص) و یارانش ستم کرده بودند، حاضر نمودند. ایشان چهار هزار نفر بودند. این افراد یا به‌طور مستقیم در قتل شهدای کربلا شرکت داشتند، یا تیری انداخته، یا شمشیری کشیده و یا نیزه‌ای به‌کار برده بودند. جمعی از آنان نیز چون مختار و سرداران را در طلب خویش دیدند، هراسان و بیمناک بر جان خویش، به بصره گریختند و به سپاه مصعب‌ بن زبیر، دشمن و مدعی سرسخت مختار که از سوی برادرش عبدالله‌ بن زبیر به عراق آمده و بر بصره مسلط شده بود، پیوستند. با تمام این احوال، مختار توانست تعدادی از اینان را گرفتار کرده و به قتل رساند.<br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 209-210.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: قاتلان اصحاب و خاندان]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%B9%D8%B1%D9%88%D9%87_%D8%A8%D9%86_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D8%AE%D8%AB%D8%B9%D9%85%DB%8C&diff=17827 2018-10-01T19:36:55Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''عروة بن عبدالله خثعمی،''' یکی از سربازان عمر بن سعد بود که در کربلا حضور داشت. او قاتل جعفر بن عقیل، پسر عموی امام حسین (ع) است.<br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =عروة بن عبدالله خثعمی<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =قاتل جعفر بن عقیل، پسر عموی امام حسین (ع)<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==نقش در واقعه کربلا==<br /> جعفر بن عقیل، بعد از ظهر روز عاشورا پس از اذن امام به‌ میدان‌ شتافت‌ و در حالی‌ که‌ ‌رجز می‌خواند، به‌ نبرد پرداخت‌. او دلاورانه جنگید. تیر بشر بن خوط (سوط) همدانی بر گلوگاه او نشست و عروة بن عبدالله خثعمی او را به قتل رساند. اگر چه در زیارت ناحیه مقدسه نام قاتل او بشر بن خوط همدانی ذکر شده است، اما بنا به نقلی دیگر عروة بن عبدالله خثعمی قاتل جعفر بن عقیل بود.&lt;ref&gt;- ر.ک : الطبقات الکبری، ابن سعد کاتب واقدی، محمد، چاپ احسان عباس، بیروت: دار صادر، 1405 قمری.، ج5، ص105؛ تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص469؛ مقاتل الطالبین، اصفهانی، ابوالفرج علی بن حسین، چاپ احمد صفر، قاهره: 1368 قمری/ 1941 میلادی.، ص97.&lt;/ref&gt; <br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 208-209.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: قاتلان اصحاب و خاندان]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%B9%D8%B1%D9%88%D9%87_%D8%A8%D9%86_%D8%A8%DA%A9%D8%A7%D8%B1_%D8%AA%D8%BA%D9%84%D8%A8%DB%8C&diff=17826 2018-10-01T19:34:30Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''عروة بن بکار،''' یکی از سربازان و نیروهای تحت امر عمر بن سعد بود که در کربلا حضور داشت. <br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =عروة بن بکار<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =قاتل سُوَیدِ بن‌ عَمرو بن‌ اَبی‏ مَطاع انماری آخرین فرد از اصحاب امام حسین (ع)<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==نقش در واقعه کربلا==<br /> او قاتل سُوَیدِ بن‌ عَمرو بن‌ اَبی‏ مَطاع انماری آخرین فرد از اصحاب امام حسین (ع) است. سوید که تا آخرین لحظات روز عاشورا مجروح روی زمین افتاده بود، بعد از شهادت امام با نیرویی که در بدن داشت، دوباره جنگید و سپس توسط عروة بن بکار و زید بن رقّاد به شهادت رسید.&lt;ref&gt;- تاریخ طبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمدبن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 قمری / 1962 – 1967 میلادی.، ج5، ص453،444؛ اللهوف فی قتلی الطفوف (مقتل الحسین)، ابن طاووس، علی بن موسی بن محمد، نجف: الحیدریه، 1385 قمری.، ص137؛ انصار الحسین، محمدمهدی شمس‌الدین، ترجمه سیدناصر هاشم‌زاده، تهران: شرکت چاپ و نشر بین-الملل، 1387 شمسی.، ص 103. &lt;/ref&gt; <br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 208.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: قاتلان اصحاب و خاندان]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D8%A8%D9%86_%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D9%86_%D8%A7%D8%B2%D8%AF%DB%8C&diff=17825 2018-10-01T19:30:14Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''عبدالله‌ بن حصین ازدی،''' یکی از سربازان و نیروهای تحت امر عمر بن سعد بود که در کربلا حضور داشت.<br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =عبدالله‌ بن حصین ازدی<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =از سربازان و نیروهای تحت امر عمر بن سعد در کربلا<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> ==نقش در واقعه کربلا==<br /> پس از بستن شریعه فرات به دستور عبیدالله‌ بن زیاد، عبدالله‌ بن حصین به رویارویی امام‌ حسین‌ (ع) آمد و گستاخانه گفت: ای حسین! آیا این آب را نمی‌‏بینی که همچون دل آسمان می‌‏درخشد؟ به خدا سوگند یک قطره از آن نخواهی چشید، تا تشنه‌‏کام بمیری. <br /> امام فرمود: ”اَلّلهُمَّ اقتُلهُ عَطَشاً وَ لا تَغفِر لَهُ اَبَداً“ خدایا او را از تشنگی بمیران و او را هرگز نیامرز.&lt;ref&gt;- انساب الاشراف، بلاذری، احمدبن یحیی، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 میلادی.، ج3، ص389. &lt;/ref&gt;<br /> ==مرگ==<br /> حمید بن مسلم گوید: پس از آن او مریض شد و من به عیادتش رفتم. سوگند به خدا او را دیدم که پیوسته آب می‌‏خورد و سیراب نمی‌‏شد، سپس آن را پس می‌‏داد و دوباره می‏‌آشامید و سیراب نمی‏‌شد. بدین‌‏گونه بود، تا مُرد.&lt;ref&gt;- همانجا. &lt;/ref&gt;<br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 204-205.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: قاتلان اصحاب و خاندان]]</div>

Hanane.mehralizadeh https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%D8%A8%D8%AC%D9%84%DB%8C&diff=17824 2018-10-01T19:28:10Z

<p>Hanane.mehralizadeh: </p> <hr /> <div>'''عبدالله بجلی،''' قاتل عمیر بن‌ عبدالله مَذحجی از اخیار و اصحاب سلحشور، صالح و رزمنده امام حسین (ع) بود.&lt;ref&gt;- مقتل الحسین خوارزمی، خوارزمی، حسین، به کوشش الشیخ محمد السماوی، نجف: مطبعه الزهراء، 1367 قمری.، ج2، ص14. &lt;/ref&gt;<br /> <br /> {{جعبه اطلاعات قاتل شهدای کربلا<br /> |اطلاعات قاتل =<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام کامل =عبدالله بجلی<br /> | کنیه =<br /> | لقب =<br /> | زادروز/زادگاه =<br /> | محل زندگی =<br /> | نسب/قبیله =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | تاریخ و مکان درگذشت=<br /> | نحوه درگذشت=<br /> | مدفن =<br /> | اقدامات =<br /> | انگیزه =<br /> | نقش‌های برجسته =قاتل عمیر بن‌ عبدالله مَذحجی از اخیار و اصحاب سلحشور، صالح و رزمنده امام حسین (ع)<br /> | دیگر فعالیت‌ها =<br /> | منصب = <br /> }}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==منبع==<br /> مرضیه محمدزاده، دوزخیان جاوید، نشر بصیرت، ص 204.<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده: تاریخ]]<br /> [[رده: افراد]]<br /> [[رده: قاتلان کربلا]]<br /> [[رده: قاتلان اصحاب و خاندان]]</div>

Hanane.mehralizadeh