https://fa.wikihussain.com/api.php?action=feedcontributions&feedformat=atom&user=Esmaeili 2026-05-23T15:03:21Z مشارکت‌های کاربر MediaWiki 1.39.1 https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D9%82%DB%8C%D8%B5%D8%B1_%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86_%D9%BE%D9%88%D8%B1&diff=37212 2024-07-31T04:32:03Z

<p>Esmaeili: </p> <hr /> <div>'''قیصر امین پور''' (١٣٣٨ ه. ش- ١٣٨٦ ه. ش) از چهره‌هاى نامدار و ماندگار شعر فارسى بود.{{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> | نام = قیصر امین‌پور<br /> | تصویر =qaisar aminpour.jpg<br /> | توضیح تصویر = <br /> | نام اصلی =<br /> | زمینه فعالیت =شعر و ادبیات<br /> | ملیت = ایرانی<br /> | تاریخ تولد = ١٣٣٨ ه. ش<br /> | محل تولد = شهرستان شوشتر (روستای گتوند، شهرستان امروزی) <br /> | والدین =<br /> | تاریخ مرگ = ١٣٨٦ ه. ش <br /> | محل مرگ = تهران<br /> | علت مرگ =<br /> | محل زندگی =<br /> | مختصات محل زندگی =<br /> | مدفن =<br /> |در زمان حکومت =<br /> |اتفاقات مهم =<br /> | نام دیگر =<br /> |لقب =<br /> |بنیانگذار =<br /> | پیشه = شاعر، ترانه‌سرا<br /> | سال‌های نویسندگی =<br /> |سبک نوشتاری =<br /> |کتاب‌ها =«در کوچه آفتاب»، «تنفّس صبح»، «آینه‌های ناگهان»، «منظومه ظهر روز دهم»، «مثل چشمه، مثل رود» ، «به قول پرستو» ، «طوفان در پرانتز» و «بی‌بال پریدن».<br /> |مقاله‌ها =<br /> |نمایشنامه‌ها =<br /> |فیلم‌نامه‌ها =<br /> |دیوان اشعار =<br /> |تخلص =<br /> |فیلم (های) ساخته بر اساس اثر(ها)=<br /> | همسر =<br /> | شریک زندگی =<br /> | فرزندان =<br /> |تحصیلات =<br /> |دانشگاه =<br /> |حوزه =<br /> |شاگرد =<br /> |استاد =<br /> |علت شهرت =<br /> | تأثیرگذاشته بر =<br /> | تأثیرپذیرفته از =<br /> | وبگاه =<br /> | imdb_id =<br /> | جوایز =<br /> |گفتاورد =<br /> |امضا =<br /> }}<br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> قیصر امین پور در سال ١٣٣٨ ه. ش در گتوند، شوشتر به دنیا آمد. پس از طى تحصیلات دورۀ ابتدایى و متوسطه، در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران به ادامه تحصیل پرداخت و به اخذ درجۀ دکترى در رشته ادبیات فارسى نایل آمد. شعرهایش را برای اولین بار در سال ١٣٥٩ ه. ش از طریق حوزه‌ هنری اندیشه اسلامی منتشر ساخت و به تدریس در دانشگاه تهران مشغول شد. وى از جمله بنیانگذاران حوزه هنر و اندیشه اسلامى است.&lt;ref&gt;تذکره شعراى معاصر، دهۀ اوّل انقلاب اسلامى، مصطفى اولیائى، ص ۱۳۳.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> او سرانجام در ٧ آبان ١٣٨٦ به دیدار حق شتافت.[https://www.hamshahrionline.ir/news/35286/%D9%82%DB%8C%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%86-%D9%BE%D9%88%D8%B1-%D8%AF%D8%B1%DA%AF%D8%B0%D8%B4%D8%AA] <br /> <br /> ==آثار==<br /> وی در قالب غزل، اشعار زیبایی را با ترکیبات کم سابقه یا بی‌سابقه پدید آورده است. وی از شاعرانی است که در شعر نو از پیروان شیوه‌ نیماست. اشعار نو او که غالبا مضامین اجتماعی دارند از نگاهی تیزبین و ژرف و هنرمندانه حکایت می‌کنند. کشف‌های کلامی و ایجاد ترکیبات بدیع و نو از ویژگی‌های شاخص اشعار نو اوست. قیصر امین پور در زمینه رباعی نیز از نوآوران به شمار می‌آید؛ تا جایی که «رباعى متکامل» به نام قیصر و [[سید حسن حسینی|حسن حسینى]] ثبت خواهد شد. قیصر در زمینه شعر برای کودکان و نوجوانان نیز سروده‌هایی آفریده که برخی از آن‌ها نیز به کتاب‌های درسی راه یافته‌اند. در مجموع قیصر امین پور از معدود شاعرانی است که پس از انقلاب اسلامی ضمن گرایش به شعر کلاسیک در قالب غزل و رباعی همگام با حوادث انقلاب، ساخت نیمایی شعر را پی‌گرفته و اشعاری با درون مایه نو و زبانی ساده سروده است.<br /> <br /> ===مجموعه شعر===<br /> <br /> *«[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=565470&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author در کوچه آفتاب]»&lt;ref&gt;این مجموعه در سال ۱۳۶۳ منتظر شد و امین پور با این مجموعه توانایی خود را به نمایش گذاشت.&lt;/ref&gt;<br /> *«[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=522525&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author تنفّس صبح]»<br /> *«[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=681838&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author آینه‌های ناگهان]»<br /> *«[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=526321&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author منظومه ظهر روز دهم]»<br /> *«[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=527705&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author مثل چشمه، مثل رود]»<br /> *«[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=956482&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author به قول پرستو]»<br /> <br /> ===نثر ادبی===<br /> «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=512416&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author طوفان در پرانتز]»<br /> <br /> «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=495614&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author بی‌بال پریدن]». &lt;ref&gt;دریچه‌ای به دنیای شعر فارسی؛ ص ۶۶۱و ۶۶۲.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==اشعار==<br /> ====نی نامه====<br /> {{شعر}}<br /> <br /> <br /> {{ب| خوشا از دل نم اشکی فشاندن‌|به آبی آتش دل را نشاندن }}<br /> <br /> {{ب| خوشا زان عشقبازان یاد کردن‌|زبان را زخمه‌ی فریاد کردن }}<br /> <br /> {{ب| خوشا از نی، خوشا از سر سرودن‌|خوشا نی نامه‌ای دیگر سرودن }}<br /> <br /> {{ب| نوای نی، نوایی آتشین است‌|بگو از سر بگیرد، دلنشین است }}<br /> <br /> {{ب| نوای نی، نوای بی‌نوایی است‌|هوای ناله‌هایش، نینوایی است }}<br /> <br /> {{ب| نوای نی، دوای هر دل تنگ‌|شفای خواب گل، بیماری سنگ }}<br /> <br /> {{ب| قلم تصویر جانکاهی است از نی‌|علم، تمثیل کوتاهی است از نی }}<br /> <br /> {{ب| خدا چون دست بر لوح و قلم زد|سر او را به خط نی رقم زد }}<br /> <br /> {{ب| دل نی ناله‌ها دارد از آن روز|از آن روز است نی را ناله پرسوز }}<br /> <br /> {{ب| چه رفت آن روز در اندیشه‌ی نی‌|که اینسان شد پریشان بیشه‌ی نی؟ }} <br /> <br /> {{ب| سری سرمست شور و بی‌قراری‌|چون مجنون در هوای نی سواری }}<br /> <br /> {{ب| پر از عشق نیستان سینه‌ی او|غم غربت، غم دیرینه‌ی او }}<br /> <br /> {{ب| غم نی بندبند پیکر اوست‌|هوای آن نیستان در سر اوست }}<br /> <br /> {{ب| دلش را با غریبی، آشنایی است‌|به هم اعضای او وصل از جدایی است }}<br /> <br /> {{ب| سرش بر نی، تنش در قعر گودال‌|ادب را گه الف گردید، گه دال }}<br /> <br /> {{ب| ره نی پیچ و خم بسیار دارد|نوایش زیر و بم بسیار دارد }}<br /> <br /> {{ب| سری بر نیزه‌ای منزل به منزل‌|به همراهش هزاران کاروان دل }}<br /> <br /> {{ب| چگونه پا ز گل بردارد اشتر|که با خود باری از سر دارد اشتر؟ }}<br /> <br /> {{ب| گران باری به محمل بود بر نی‌|نه از سر، باری از دل بود بر نی }}<br /> <br /> {{ب| چو از جان پیش پای عشق سر داد|سرش بر نی، نوای عشق سر داد }}<br /> <br /> {{ب| به روی نیزه و شیرین زبانی‌|عجب نبود ز نی شکر فشانی }}<br /> <br /> {{ب| اگر نی پرده‌ای دیگر بخواند|نیستان را به آتش می‌کشاند }}<br /> <br /> {{ب| سزد گر چشم‌ها در خون نشینند|چو دریا را به روی نیزه بینند }}<br /> <br /> {{ب| شگفتا بی‌سر و سامانی عشق!|به روی نیزه سرگردانی عشق! }}<br /> <br /> {{ب| ز دست عشق در عالم هیاهوست‌|تمام فتنه‌ها زیر سر اوست &lt;ref&gt; آینه‌هاى ناگهان، قیصر امین‌پور، تهران، چاپ اول، سال ۱۳۷۲، ص ۱۶۲ تا ۱۶۵.<br /> &lt;/ref&gt; }}<br /> {{پایان شعر}}<br /> <br /> ====نامی برای تو...====<br /> {{شعر}}<br /> <br /> <br /> {{ب| صدایی به رنگ صدای تو نیست‌|به جز عشق، نامی برای تو نیست }}<br /> <br /> {{ب| شب و روز تصویر موعود من‌|در آئینه جز چشم‌های تو نیست }}<br /> <br /> {{ب| تن جاده از رفتنت جان گرفت‌|رگ راه، جز ردّپای تو نیست }}<br /> <br /> {{ب| مزار تو، بی‌مرز و بی‌انتهاست‌|تو پاکیّ و این خاک، جز جای تو نیست }}<br /> <br /> {{ب| به تشییع زخم تو آمد بهار|که جز سبز، رخت عزای تو نیست }}<br /> <br /> {{ب| کسی کز پی اهل مرهم رود|دگر شیعه‌ی زخم‌های تو نیست }}<br /> <br /> {{ب| به آن زخم‌های مقدس قسم‌|که جز زخم، مرهم برای تو نیست }}<br /> {{پایان شعر}}<br /> <br /> ====لشکر عشق====<br /> {{شعر}}<br /> <br /> <br /> {{ب| چند وقت است دلم می‌گیرد|دلم از شوق حرم می‌گیرد }}<br /> <br /> {{ب| مثل یک قرن شب تاریک است‌|دو سه روزی که دلم می‌گیرد }}<br /> <br /> {{ب| مثل این است که دارد کم‌کم‌|هستی ام رنگ عدم می‌گیرد }}<br /> <br /> {{ب| دسته‌ی [[ سینه زنى]] در دل من‌|[[نوحه]] می‌خواند و دم می‌گیرد }} <br /> <br /> {{ب| گریه‌ام، یعنی باران بهار|هم نمی‌گیرد و هم می‌گیرد }}<br /> <br /> {{ب| بس که دلتنگی من بسیار است‌|دلم از وسعت کم می‌گیرد }}<br /> <br /> {{ب| لشکر عشق حرم را به خدا|به خود عشق قسم می‌گیرد }}<br /> {{پایان شعر}}<br /> ==منابع==<br /> <br /> *[[دانشنامه‌ شعر عاشورایی‌ انقلاب‌ حسینی‌ در شعر شاعران‌ عرب‌ و عجم‌|دانشنامه شعر عاشورایی، محمدزاده، ج‌ ۲، ص: ۱۵۳۲-۱۵۳۴.]]<br /> *[[کاروان شعر عاشورا|محمد علی مجاهدی، ''کاروان شعر عاشورا''، زمزم هدایت، ج ۱، ص ۵۴۸-۵۴۹.]]<br /> <br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده:ادبیات]]<br /> [[رده:شاعران]]<br /> [[رده:شاعران معاصر]]<br /> [[رده:شاعران فارسی زبان]]<br /> &lt;references /&gt;{{شاعران}}<br /> [[رده:شاعران ایرانی]]</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D9%87%D8%AC%D8%B1&diff=37205 2024-01-24T06:05:01Z

<p>Esmaeili: </p> <hr /> <div>'''عباسعلی هجر''' (1311 ه.ش) یکی از شاعران معاصر است.<br /> {{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> | نام =عباسعلی هجر<br /> | تصویر =<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام اصلی =<br /> | زمینه فعالیت =<br /> | ملیت =<br /> | تاریخ تولد =۱۳۱۸ ه. ش<br /> | محل تولد =شیراز<br /> | والدین =<br /> | تاریخ مرگ =<br /> | محل مرگ =<br /> | علت مرگ =<br /> | محل زندگی =<br /> | مختصات محل زندگی =<br /> | مدفن =<br /> |مذهب =<br /> |در زمان حکومت =<br /> |اتفاقات مهم =<br /> | نام دیگر =<br /> |لقب =<br /> |بنیانگذار =<br /> | پیشه =<br /> | سال‌های نویسندگی =<br /> |سبک نوشتاری =<br /> |کتاب‌ها =<br /> |مقاله‌ها =<br /> |نمایشنامه‌ها =<br /> |فیلم‌نامه‌ها =<br /> |دیوان اشعار =<br /> |تخلص =<br /> |فیلم ساخته بر اساس اثر=<br /> | همسر =<br /> | شریک زندگی =<br /> | فرزندان =<br /> |تحصیلات =<br /> |دانشگاه =<br /> |حوزه =<br /> |شاگرد =<br /> |استاد =<br /> |علت شهرت =<br /> | تأثیرگذاشته بر =<br /> | تأثیرپذیرفته از =<br /> | وب‌گاه =<br /> |گفتاورد =<br /> |امضا =<br /> }}<br /> ==زندگینامه==<br /> عباسعلی هجر به سال ۱۳۱۸ ه. ش در شیراز به دنیا آمد. وی از اعضای انجمن انقلاب اسلامی است و گاهی شعر می‌گوید. اشعارش اغلب مضامین مذهبی دارد. &lt;ref&gt;سیمای شاعران فارس در هزار سال؛ ج 2، ص 1077.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==اشعار==<br /> ===بهار گریستن===<br /> {{شعر}}<br /> <br /> <br /> {{ب| ماه [[محرم]] است و بهار گریستن‌|داریم هرچه اشک نثار گریستن }}<br /> <br /> {{ب| یا رب به یاد کیست که در کارگاه غم‌|عالم نشسته است به کار گریستن }}<br /> <br /> {{ب| بر [[گریه‌]]اند انجم از آوای ماتمی‌|گردون گرفته است مدار گریستن }}<br /> <br /> {{ب| سیل سرشک کیست که دریای خون رود|طوفان بغض کیست هوار گریستن }}<br /> <br /> {{ب| گلبانگ نینواست که پر شور می‌زند|تا زخم زخمه‌هاست به تار گریستن }}<br /> <br /> {{ب| طاقت به هیچ مایه عنانگیر گریه نیست‌|بیرون شد از شکیب مهار گریستن }}<br /> <br /> {{ب| ای ابر دل ببار کریمانه خون که ما|با اشک بسته‌ایم قرار گریستن }}<br /> <br /> {{ب| گوهر ز بحر عاطفه چون صید می‌کنی‌|گیری کناره‌گر ز کنار گریستن }}<br /> <br /> {{ب| بشکن به چشم حادثه مژگان خونفشان‌|تا گل کند به چهره وقار گریستن }}<br /> <br /> {{ب| سوزانده‌ایم ریشه‌ی بیداد کین و کفر|در آه شعله جوش شرار گریستن }}<br /> <br /> {{ب| ای چشم تا همیشه به خون خواهی حسین‌|سامان گریه باش و دیار گریستن }}<br /> <br /> {{ب| از یاد دهر تا نرود یاد کربلا|فریاد یاد باد شعار گریستن }}<br /> <br /> {{ب| داغ شکیب سوز دلم تازه شد که باز|ماه محرّم است و بهار گریستن &lt;ref&gt;شب شعر عاشورا؛ ص 153 و 154.&lt;/ref&gt; }}<br /> {{پایان شعر}}<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==منابع==<br /> <br /> *[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=700738&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author دانشنامه‌ی شعر عاشورایی، محمدزاده، ج‌ 2، ص: 1283.]<br /> <br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده:ادبیات]]<br /> [[رده:شاعران]]<br /> [[رده:شاعران فارسی زبان]]<br /> [[رده:شاعران معاصر]]<br /> &lt;references /&gt;{{شاعران}}</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%A8%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%85_%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C&diff=37197 2023-12-05T06:22:13Z

<p>Esmaeili: </p> <hr /> <div>'''بهرام سیاره''' (1323 ه. ش) یکی از شاعران معاصر است.<br /> {{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> | نام = بهرام سیاره<br /> | تصویر = بهرام سیاره.jpg<br /> | توضیح تصویر = <br /> | نام اصلی = <br /> | زمینه فعالیت =<br /> | ملیت =<br /> | تاریخ تولد = 1323 ه. ش <br /> | محل تولد = شهرضا <br /> | والدین = <br /> | تاریخ مرگ =<br /> | محل مرگ =<br /> | علت مرگ =<br /> | محل زندگی =<br /> | مختصات محل زندگی = <br /> | مدفن =<br /> |مذهب =<br /> |در زمان حکومت =<br /> |اتفاقات مهم =<br /> | نام دیگر =<br /> |لقب = <br /> |بنیانگذار =<br /> | پیشه =<br /> | سال‌های نویسندگی = <br /> |سبک نوشتاری =<br /> |کتاب‌ها = «دیوان پریش» و «پردیس پریش».<br /> |مقاله‌ها =<br /> |نمایشنامه‌ها =<br /> |فیلم‌نامه‌ها =<br /> |دیوان اشعار =<br /> |تخلص = «پریش» <br /> |فیلم ساخته بر اساس اثر=<br /> | همسر =<br /> | شریک زندگی =<br /> | فرزندان =<br /> |تحصیلات =<br /> |دانشگاه =<br /> |حوزه =<br /> |شاگرد =<br /> |استاد =<br /> |علت شهرت =<br /> | تأثیرگذاشته بر =<br /> | تأثیرپذیرفته از = <br /> | وب‌گاه = <br /> |گفتاورد =<br /> |امضا =<br /> }}<br /> ==زندگینامه==<br /> بهرام سیاره فرزند قاسم متخلص به «پریش» در سال 1323 ه. ش در شهرضا به دنیا آمد. تحصیلات خود را در زادگاهش سپری نمود.<br /> <br /> پریش خود در خانواده‌ای اهل فرهنگ و ادب نشو و نما یافت. از همان آغاز کودکی تحت تأثیر پدر شاعر خود، ذوق سرودن شعرش شکوفا گردید ولی سرودن شعر را به طور جدی از سال 1363 شمسی آغاز نمود. از بهرام سیاره تاکنون دو مجموعه شعر منتشر گردیده است: «دیوان پریش» و «پردیس پریش».<br /> <br /> پریش از میان قوالب شعر، دلبستگی و تمایلش به سرودن غزل است ولی مثنوی و دو بیتی پیوسته را نیز بخوبی می‌سراید.<br /> ==اشعار==<br /> <br /> {{شعر}}<br /> {{ب| چو عزم کوی تو و ان خاک مشکبو کردم‌|به یُمن اشک روان، روح را وضو کردم }}<br /> <br /> {{ب| حدیث عشق ترا ای عزیز، شاهد باش‌|به آه گفتم و با اشک روبرو کردم }}<br /> <br /> {{ب| به گرد قافله‌ات هم نمی‌رسید آتش‌|میان سوختگان هرچه جستجو کردم }}<br /> <br /> {{ب| نشانه‌ها ز دل داغدار زینب داشت‌|به داغ لاله اگر در بهار خو کردم }}<br /> <br /> {{ب| چه گفت خاک کند تیره آب و آئینه را|ز خاک کوی تو من کسب آبرو کردم }}<br /> <br /> {{ب| به پاس حرمت نامت رسید مطلب من‌|هر آنچه را ز خدای خود آرزو کردم }}<br /> <br /> {{ب| چه شامهای غریبی که در مصیبت تو|به شمع بزم غریبانه گفتگو کردم }}<br /> <br /> {{ب| به لاله‌ای که برآمد، به سنبلی که شکفت‌|شکایت از غم هجر تو مو به مو کردم }}<br /> <br /> {{ب| «پریش» راحت روحم [[حسین]] فاطمه بود|جوان شدم به خدا هرچه یاد او کردم }}<br /> {{پایان شعر}}<br /> <br /> <br /> '''کربلا، فریاد خون، فریاد اشک:'''<br /> {{شعر}}<br /> <br /> <br /> {{ب| باز یاران [[کربلا]]یی گشته‌ام‌|واژه‌ای پاکم، خدایی گشته‌ام }}<br /> <br /> {{ب| پای اشکم هر زمان وا می‌شود|لاله‌ی شعرم شکوفا می‌شود }}<br /> <br /> {{ب| بس که طبعم تشنه حال کربلاست‌|نیست دل در سینه‌ی من [[نینوا]]ست }}<br /> <br /> {{ب| کربلا یعنی به هر احوال عشق‌|کربلا یعنی هزاران سال عشق }}<br /> <br /> {{ب| هم صدا با های‌های بی‌کسی‌|کربلا یعنی دوای بی‌کسی }}<br /> <br /> {{ب| کعبه‌ی درماندگان، دلدادگان‌|قبله‌ی اهل زمین و آسمان }}<br /> <br /> {{ب| کربلا میقات «یا ربّ» های من‌|خانقاهی بر دل تنهای من }}<br /> <br /> {{ب| کربلا یعنی جهانی ماجرا|ابتدایی تا ابد بی‌انتها }}<br /> <br /> {{ب| کربلا یعنی ستیزِ با ستم‌|کربلا یعنی خروشِ دم‌به‌دم }}<br /> <br /> {{ب| کربلا یک میر و هفتاد و دو مرد|کربلا یعنی شرف یعنی نبرد }}<br /> <br /> {{ب| خون گرم آویزه شمشیر سرد|نعره و سُمّ ستور و خاک و گَرد }}<br /> <br /> {{ب| کربلا ترسیمی از نور و صَدا &lt;ref&gt; صَدا یعنی پژواک و انعکاس صدا.&lt;/ref&gt; |حالتی با چشم و با گوش آشنا }}<br /> <br /> {{ب| کربلا تکرار در تعداد اشک‌|کربلا فریاد خون، فریاد اشک }}<br /> <br /> {{ب| حرمت نامش به هر دردی دوا|تربتش چون «یا خدا» مشکل‌گشا }}<br /> <br /> {{ب| کربلا یعنی کرامت داشتن‌|رفتن و با خون خود گل کاشتن }}<br /> <br /> {{ب| کربلا یک دفتر و صد سرگذشت‌|لحظه‌ی از هرچه می‌باید گذشت }}<br /> <br /> {{ب| کربلا یعنی ز دل «یاهو» زدن‌|بر سر نعش جوان زانو زدن }}<br /> <br /> {{ب| کربلا یعنی بها پرداختن‌|گاه با پا، گاه با سر تاختن }}<br /> <br /> {{ب| کربلا آغاز راهی بس دراز|کربلا یعنی سلامِ یک نماز }}<br /> <br /> {{ب| کربلا یعنی خیام افروختن‌|آشیان از مرغ سقّا سوختن }}<br /> <br /> {{ب| کربلا یعنی نرفتن زیر بار|کربلا یعنی دویدن روی خار }}<br /> <br /> {{ب| کربلا هر دادخواهی را امید|کربلا نیروی زانوی شهید }}<br /> <br /> {{ب| کربلا پنهان درون آبها|کربلا شیرازه‌ی محرابها }}<br /> <br /> {{ب| کربلا در سینه الهامِ نَفَس‌|کربلا آوازِ بیرونِ قفس }}<br /> <br /> {{ب| کربلا یعنی گذشت از هرچه هست‌|آب را از خویش راندن با دو دست }}<br /> <br /> {{ب| کربلا یعنی خُمی لبریز می‌|گل شکفتن بر ستیغ چوبِ نی }}<br /> <br /> {{ب| معتکف در آشیان یادها|کربلا پیچیده در فریادها }}<br /> <br /> {{ب| کربلا قدر هزاران سال داغ‌|یک زیارتگاه و یک دنیا چراغ }}<br /> <br /> {{ب| کربلا هر واژه‌اش صد اعتبار|کربلا هر لحظه‌اش صد افتخار }}<br /> <br /> {{ب| کربلا دیباچه‌ی فرزانگی‌|یک زن و هفت آسمان مردانگی }}<br /> <br /> {{ب| یک زن و یک شورش و یک یا خدا|انفجاری پر تشعشع، پر صدا }}<br /> <br /> {{ب| کربلا میخانه‌ای با صد سبو|کربلا یعنی شرافت، آبرو }}<br /> <br /> {{ب| ضعف را با نام آل اللهیان‌|نیست نسبت ای خداوند بیان }}<br /> <br /> {{ب| ای که جز این صحنه‌سازی می‌کنی‌|با سخن طفلانه بازی می‌کنی }}<br /> <br /> {{ب| کربلا غمنامه‌ی افسوس ماست‌|کربلا عطر گلِ ناموس ماست }}<br /> <br /> {{ب| گرچه باید با غمش بگریستن‌|ای خوشا یکدم حسینی زیستن }}<br /> <br /> {{ب| آن که نسپاری به خاطر نام کس‌|بردباری کار عباس است و بس }}<br /> <br /> {{ب| گرچه استغنا کلامی کامل است‌|تشنه برگشتن ز دریا مشکل است }}<br /> <br /> {{ب| برتو زیبد ای شهید تشنه‌لب‌|خیر چشمی، معرفت‌مندی، ادب }}<br /> <br /> {{ب| پیش عزمت ای شهیر کاینات‌|لب به دندان می‌گزد آب فرات }}<br /> <br /> {{ب| در من و این اضطراب و واهمه‌|یک نظر کن ای حسینِ فاطمه }}<br /> <br /> {{ب| گرچه بسیارت به پنهان گفته‌ام‌|رحمتی آور که بس آشفته‌ام }}<br /> <br /> {{ب| قدر تکرار کلام یا خدا|آفرینت ای حسین مرتضی }}<br /> <br /> {{ب| من کیم؟ آنجا که در میلاد تو|عشق می‌گوید مبارک باد تو }}<br /> <br /> {{ب| گر نمک دارد عبارت‌های من‌|جان گرفت از تو حکایت‌های من }}<br /> <br /> {{ب| گیریش گر در پناه لطف خویش‌|می‌دهد آیینه از خاک «پریش» }}<br /> {{پایان شعر}}<br /> ==منابع==<br /> <br /> *[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=700738&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author دانشنامه‌ی شعر عاشورایی، محمدزاده، ج‌ 2، ص: 1396-1398.]<br /> <br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده:ادبیات]]<br /> [[رده:شاعران]]<br /> [[رده:شاعران فارسی زبان]]<br /> [[رده:شاعران معاصر]]<br /> &lt;references /&gt;{{شاعران}}</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%DA%AF%D9%88%D8%AF%D8%B1%D8%B2%DB%8C%E2%80%8C&diff=37191 2023-08-16T19:47:31Z

<p>Esmaeili: </p> <hr /> <div>'''یدالله گودرزی''' (١٣50 ه. ش) شاعر، پژوهشگر، مترجم و ترانه نویس ایرانی است. <br /> {{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> | نام = ید اللّه گودرزی<br /> | تصویر = یدالله گودرزی.jpg<br /> | توضیح تصویر = <br /> | نام اصلی = <br /> | زمینه فعالیت =<br /> | ملیت =<br /> | تاریخ تولد =١٣٤٩ه.ش<br /> | محل تولد =بروجرد<br /> | والدین = <br /> | تاریخ مرگ =<br /> | محل مرگ =<br /> | علت مرگ =<br /> | محل زندگی =<br /> | مختصات محل زندگی =<br /> | مدفن =<br /> |مذهب =<br /> |در زمان حکومت =<br /> |اتفاقات مهم =<br /> | نام دیگر =<br /> |لقب =<br /> |بنیانگذار =<br /> | پیشه =<br /> | سال‌های نویسندگی = <br /> |سبک نوشتاری =<br /> |کتاب‌ها =«ناگهان بهار»؛ «بگذار عاشقانه بگویم»، «آخرین قبیله شرقی»، «سیمای بروجرد»،«گزیده ادبیات معاصر، شماره ۱۳۹».<br /> |مقاله‌ها =<br /> |نمایشنامه‌ها =<br /> |فیلم‌نامه‌ها =<br /> |دیوان اشعار =<br /> |تخلص =<br /> |فیلم ساخته بر اساس اثر =<br /> | همسر =<br /> | شریک زندگی =<br /> | فرزندان =<br /> |تحصیلات =<br /> |دانشگاه =<br /> |حوزه =<br /> |شاگرد =<br /> |استاد =<br /> |علت شهرت =<br /> | تأثیرگذاشته بر =<br /> | تأثیرپذیرفته از = <br /> | وب‌گاه = <br /> | imdb_id = <br /> | soure_id =<br /> | جوایز اسکار =<br /> | جوایز آفی = <br /> | جایزه اریل = <br /> | جوایز بافتا = <br /> | جوایز سزار = <br /> | جوایز امی = <br /> | filmfareawards = <br /> | جوایز جمینای = <br /> | جوایز گوی طلایی =<br /> | جوایز تمشک طلایی =<br /> | جوایز گویا = <br /> | جوایز گرمی = <br /> | جوایز ایفتا = <br /> | جوایز لورنس الیور = <br /> | naacpimageawards = <br /> | جوایز فیلم ملی = <br /> | جوایز ساگه = <br /> | جوایز تونی =<br /> | جوایز سیمرغ بلورین =<br /> | جوایز جشن سینمای ایران =<br /> | جوایز حافظ = <br /> | جوایز = <br /> |گفتاورد =<br /> |امضا =<br /> }}<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> یدالله گودرزی معروف به «شهاب بروجردی»&lt;ref&gt;https://www.sooremehr.ir/fa/author/270&lt;/ref&gt; در سال ١٣٥٠ در بروجرد متولد شد. وی در دوره دبیرستان با انجمن های ادبی آشنا شد و در جلسات ادبی این شهر و قم وتهران حضور یافت. وی تحصیلات خود را در رشته های زبان و ادبیات فارسی و ادبیات عرب تا مرحله دکترا ادامه داد و از محضر استادانی چون شفیعی کدکنی ، [[قیصر امین پور]]، دکتر اصغر دادبه ، دکتر حمید رضا شایگانفر و دکتر پروین گنابادی بهره برد. او همچنین به فراگیری خوشنویسی تا مرحله ممتاز پرداخت.<br /> <br /> وی به غیر از سرودن شعر به نوشتن مقالات متعدد در موضوع نقد شعر پرداخته و هنر خوشنویسی را تا حد ممتاز گذرانده است.<br /> <br /> یدالله گودرزی کار سرودن را از سال ١٣٦٩ ه. ش به صورت جدی آغاز کرد و در سال ١٣٧٢ ه. ش در حوزه های پژوهش ادبی و فرهنگی نیز فعالیت کرد.<br /> <br /> گودرزی در حوزه ترانه نویسی هم فعال بوده و تاکنون بیش از یکصد ترانه از وی توسط خوانندگان اجرا شده است.او در دهه هفتاد وارد کار مطبوعاتی شد و مسئولیت ادبی برخی از مجلات را به عهده گرفت. وی مسئول صفحات شعر برخی روزنامه ها و مجله&quot;سروش&quot; بوده و سردبیری مجله «صدای ماندگار» را به مدت سه سال عهده داشته است.وی برای نامگذاری شعر کوتاه ، مقاله &quot;آنک&quot;&lt;ref&gt;http://www.jahanipress.ir/NSite/FullStory/News/?Serv=204&amp;SGr=313&amp;Id=168472&lt;/ref&gt; را پیشنهاد داد که در مجله «شعر» منتشر شده و اشعار و مطالب متعددی از نزار قبانی و غاده السمان و... ترجمه کرده است. پایان نامه کارشناسی ارشد وی درباره شبهاهتها و تفاوتهای نادر نادرپور با نزار قبانی ِ شاعر مشهور عرب است.<br /> <br /> گودرزی برنامه های متعدد ادبی و فرهنگی در رادیو و تلویزیون در دهه هفتاد و هشتاد ساخته است از جمله گفتگوی فرهنگی با اجرای [[سهیل محمودی‌|سهیل محمودی]] تا مهر حج سرخ در رسانه تلویزیون و برنامه های هزار پنجره ادبستان کافه رادیو اردیبهشت در رادیو. وی با هنرمندان زیادی همکاری کرده و مهران دوستی بیش از پانزده سال روزانه با وی همکاری داشته است.<br /> <br /> داوری در جشنواره های متعدد ادبی و هنری مانند جشنواره بین المللی رادیو، جشنواره تسنیم، جشنواره جوانه و جشنواره ایران من ، جشنواره شعر مقاومت و جشنواره کتابخانه های خانگی نیز از سوابق گودرزی است.<br /> <br /> ==آثار==<br /> گودرزی نخستین کتاب خود را با نام «بگذار عاشقانه بگویم» در سال ١٣٧٢ ه. ش منتشر کرد. کتاب «سیمای بروجرد زادگاه فرزانگان»، «فرهنگ در ادبیات» و «تحلیل آثار نزار قبانی» و مقالات و یادداشتهای متعدد ادبی از جمله تلاشهای اوست. عنوان «زادگاه فرزانگان» مقبول شهردار وقت بروجرد مهندس «دوایی فر» افتاد و وی دستور داد که بر تابلوهای شهری این عنوان نقش ببندد و شهر بروجرد با این لقب شناخته می شود. <br /> <br /> آثار یدالله گودرزی به شرح زیر است.<br /> * ترجمه آواز در دستگاهِ عشق از نزار قبانی، انتشارات گویا<br /> * ترجمه معبدی برای عاشقان جهان، انتشارات گویا<br /> ●جمهوری زنان ، برگردان اشعار نزار قبانی، مهر ۱۴۰۱ انتشارات گویا<br /> <br /> &lt;nowiki&gt;*&lt;/nowiki&gt;وطن من چمدان است. ترجمه اشعار محمود درویش 14010چاپ سوم<br /> <br /> *زنی در من قدم می زند. ترجمه اشعار نزارقبانی.(چاپ چهارم) انتشارات گویا 1400<br /> <br /> *فاتحه عاشقی، مجموعه شعر ، سوره مهر ۹۸<br /> <br /> *بگذار عاشقانه بگویم،مجموعه شعر(نشر آفرینه/۱۳۷۴)<br /> *آخرین قبیله شرقی،مجموعه شعر(نشر سوره۱۳۷۷)<br /> *گزیده ادبیات معاصر/۱۳۹،مجموعه شعر ۱۳۸۰ (نشر نیستان)<br /> *عاشقانه های شوکا،مجموعه شعر۱۳۸۷ (نشر نزدیک)<br /> *سیمای بروجرد(نشر همسایه)پژوهش<br /> *دوبیتی ها و رباعی ها.نشر تجلی مهر۱۳۹۰<br /> *فرصتی برای پرنده شدن، مجموعه نثر ادبی،نشر تکا<br /> *شب نمی گذارد که بخوابم(مجموعه آنک،شعرهای کوتاه) (سال ۹۵ و ۹۶) (چاپ دوم)<br /> *رادیو رسانه ی رویاپرداز، انتشارات سروش<br /> *فرهنگ در آیینه ی ادبیات فارسی ، مرکزپژوهشهای اسلامی<br /> *حماسه ی شط، مجموعه شعر، ویژه خرمشهر<br /> *منظومه ی نماز ،ویژه کنگره آواها و سرودهای قرآنی رادیو قرآن<br /> *تحقیق و تدوین کتاب پیرغلامان [[حسینی]]<br /> *انتشار آلبوم موسیقی « شوکا» با آهنگسازی داریوش تقی پور و بابک بیات و خوانندگی مهرداد شهسوار<br /> *سرودن بیش از یک صد ترانه و اجرای آن توسط خوانندگانی چون حجت اشرف زاده، میثم ابراهیمی، آوان بند، مازیار عصری، علی خدایی، محسن ابراهیم، مهرداد شهسوار، ابوالقاسم صادقیان ، رشیدی ، مجتبی مصری، شهاب اکبری و....<br /> <br /> ==افتخارات==<br /> یدالله گودرزی در جشنواره های مختلفی نیز برگزیده شده و از وی تقدیر به عمل آمده است از جمله مقام اول شعر دانشجویان کشور(۱۳۷۳) برگزیده شعر حج (۱۳۸۳) کسب رتبه بهترین نویسنده رادیو (۱۳۸۲) تقدیر در سی و سومین جشنواره بین المللی موسیقی فجر (۱۳۹۶) تقدیر فرهنگستان زبان و ادب فارسی به خاطر تلاش برای نگهبانی از زبان فارسی (۱۳۹۷)<br /> <br /> ==مسئولیتها و عنوانها==<br /> <br /> *مدیر گروه فرهنگ و اندیشه رادیوایران ازسال ۹۳ تاکنون<br /> *دبیر شورای نویسندگان رادیو<br /> *نماینده معاونت صدا در شورای زبان فارسی<br /> *مدیرگروه جوان وفرهنگ رادیوجوان ۸۶ تا۹۳<br /> *مدیر باشگاه رادیویی جوان ۱۳۸۵<br /> *مسئول تحریریه پخش رادیو<br /> *سردبیر نشریه صدای ماندگار، سه سال<br /> *مسئول صفحه ادبی مجله سروش<br /> *مسئول روابط عمومی جشنواره بین المللی رادیو، دوره دهم<br /> *مسئولیت در جشنواره های تسنیم،جوانه، طنز هجده کلمه ای و...<br /> *عضو شورای موسیقی شبکه سلامت ۱۳۸۹<br /> *عضو شورای شعر و موسیقی اداره کل نغمات آیینی ۱۳۹۱<br /> <br /> &lt;br /&gt;<br /> ==اشعار==<br /> ===در مصاف گلوی تو===<br /> {{شعر}}<br /> <br /> <br /> {{ب| خورشید سر برهنه برون آمد چون گوی آتشین و سراسر سوخت‌|آیینه‌های عرش ترک برداشت، قلب هزار پاره‌ی حیدر سوخت }}<br /> <br /> {{ب| از فتنه‌های فرقه‌ی نوبنیاد آتش به هرچه بود و نبود افتاد|تنها نه روح پاک شقایق مرد، تنها نه بال‌های کبوتر سوخت }}<br /> <br /> {{ب| حالت چگونه بود؟ نمی‌دانم. وقتی میان معرکه می‌دیدی‌|بر ساحل شریعه‌ی خون‌آلود آن سرو سربلند تناور سوخت }}<br /> <br /> {{ب| جنگاوری ز اهل حرم کم شد، از این فراق قامت تو خم شد|آری! میان آتش نامردان، فرزند نازنین برادر سوخت }}<br /> <br /> {{ب| هنگام ظهر کودک عطشان را بردی به دست خویش به قربانگاه‌|جبرئیل پاره کرد گریبان را وقتی که حلق نازک اصغر سوخت }}<br /> <br /> {{ب| در آن کویر تفته‌ی آتشناک آن قدر داغ و غرق عطش بودی‌|تا آن که در مصاف گلوی تو، حتّی گلوی تشنه‌ی خنجر سوخت }}<br /> <br /> {{ب| چشمان سرخ و ملتهبی آن روز چشم انتظار آمدنت بودند|امّا نیامدی و از این اندوه، آن چشم‌های منتظر آخر سوخت }}<br /> <br /> {{ب| می‌خواستم برای تو ای مولا، شعری به رنگ مرثیه بنویسم‌|امّا قلم در اول ره خشکید، اوراق ناگشوده‌ی دفتر سوخت }}<br /> {{پایان شعر}}<br /> ==منابع==<br /> <br /> *[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=700738&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author دانشنامه‌ی شعر عاشورایی، محمدزاده، ج‌ 2، ص: 1672.]<br /> *[https://www.noormags.ir/view/fa/creator/5460/%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%DA%AF%D9%88%D8%AF%D8%B1%D8%B2%DB%8C پایگاه مجلات تخصصی نور]<br /> [[رده:ادبیات]]<br /> [[رده:شاعران]]<br /> [[رده:شاعران فارسی زبان]]<br /> [[رده:شاعران معاصر]]<br /> {{شاعران}}<br /> &lt;references /&gt;</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%A8%D9%86_%D8%AD%D8%B1&diff=37186 2023-07-23T20:32:33Z

<p>Esmaeili: تغییرمسیر به علی بن حر بن یزید ریاحی</p> <hr /> <div>#تغییر_مسیر [[علی بن حر بن یزید ریاحی]]</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%A7%D8%A8%D9%86_%D8%AD%D8%B1&diff=37185 2023-07-23T20:29:50Z

<p>Esmaeili: تغییرمسیر به علی بن حر بن یزید ریاحی</p> <hr /> <div>#تغییر_مسیر [[علی بن حر بن یزید ریاحی]]</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%B6%DB%8C%D8%A7%D8%A1%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86_%D8%B4%D9%81%DB%8C%D8%B9%DB%8C%E2%80%8C&diff=37184 2023-07-23T12:51:26Z

<p>Esmaeili: </p> <hr /> <div>'''سید ضیاء الدین شفیعی''' (١٣٤٤ ه. ش) شاعر معاصر ایرانی است.<br /> {{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> | نام = سید ضیاءالدین شفیعی‌<br /> | تصویر = سید ضیا شفیعی.jpg<br /> | توضیح تصویر = <br /> | نام اصلی = <br /> | زمینه فعالیت =<br /> | ملیت =<br /> | تاریخ تولد =١٣٤٤ ه.ش<br /> | محل تولد =مشهد<br /> | والدین = <br /> | تاریخ مرگ =<br /> | محل مرگ =<br /> | علت مرگ =<br /> | محل زندگی =<br /> | مختصات محل زندگی =<br /> | مدفن =<br /> |مذهب =<br /> |در زمان حکومت =<br /> |اتفاقات مهم =<br /> | نام دیگر =<br /> |لقب =<br /> |بنیانگذار =<br /> | پیشه =<br /> | سال‌های نویسندگی = <br /> |سبک نوشتاری =<br /> |کتاب‌ها =«سرود مرد غریب»، «انار»، «پشت به سایه‌ها و صداها»، «بر گونه‌های ماه»، «افکار و اندیشه‌های سید جمال‌الدین اسد آبادی»، «گزیده ادبیات معاصر شماره ٧٩ نظم»، «گزیده ادبیات معاصر شماره ٣ نثر»، «سمت صمیمانه‌ی حیات» و «امام خمینی، پدر انقلاب اسلامی»، «سلمان و سرانجام» (یادنامه‌ی جامع و کامل در بزرگداشت شاعر فقیه سلمان هراتی)، «پرونده‌های متروک». «کفن کاغذی» و ...<br /> |مقاله‌ها =<br /> |نمایشنامه‌ها =<br /> |فیلم‌نامه‌ها =<br /> |دیوان اشعار =<br /> |تخلص =<br /> |فیلم ساخته بر اساس اثر =<br /> | همسر =<br /> | شریک زندگی =<br /> | فرزندان =<br /> |تحصیلات =<br /> |دانشگاه =<br /> |حوزه =<br /> |شاگرد =<br /> |استاد =<br /> |علت شهرت =<br /> | تأثیرگذاشته بر =<br /> | تأثیرپذیرفته از = <br /> | وب‌گاه = <br /> | imdb_id = <br /> | soure_id =<br /> | جوایز اسکار =<br /> | جوایز آفی = <br /> | جایزه اریل = <br /> | جوایز بافتا = <br /> | جوایز سزار = <br /> | جوایز امی = <br /> | filmfareawards = <br /> | جوایز جمینای = <br /> | جوایز گوی طلایی =<br /> | جوایز تمشک طلایی =<br /> | جوایز گویا = <br /> | جوایز گرمی = <br /> | جوایز ایفتا = <br /> | جوایز لورنس الیور = <br /> | naacpimageawards = <br /> | جوایز فیلم ملی = <br /> | جوایز ساگه = <br /> | جوایز تونی =<br /> | جوایز سیمرغ بلورین =<br /> | جوایز جشن سینمای ایران =<br /> | جوایز حافظ = <br /> | جوایز = <br /> |گفتاورد =<br /> |امضا =<br /> }}<br /> ==زندگینامه==<br /> سید ضیاء الدین شفیعی فرزند سید کریم به سال ١٣٤٤ ه. ش در شهر مقدس مشهد متولد شد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در مشهد گذراند و سپس به تهران آمد و از دانشگاه تهران لیسانس پیرا پزشکی و سپس فوق لیسانس ارتباطات و سرانجام دکتری ادبیات فارسی گرفت.<br /> <br /> شفیعی با انقلاب اسلامی ایران به عرصه‌ی فعالیت‌های فرهنگی- هنری قدم گذاشت و در سال‌های دفاع مقدس به ادبیات گرایش پیدا کرد و نخستین کتابش در سال ١٣٧٢ ه. ش منتشر شد. <br /> <br /> از آن پس تألیفات و تحریرات متعددی در زمینه‌های مختلف شعر، نثر، نقد و ترجمه از او به چاپ رسید مجموعا حدود بیست عنوان کتاب تاکنون منتشر کرده و همین تعداد نیز در حال انتشار دارد.<br /> <br /> شفیعی در طول سال‌های متمادی در مراکز مختلف مسئولیت‌هایی داشته که برخی از آنها عبارتند از: <br /> <br /> *مسئول بخش ادبیات مقاومت روزنامه سلام<br /> *مسئول اداره ارتباطات بنیاد شهید مرکز<br /> *مسئول بررسی محتوایی برنامه‌های صدا و سیما<br /> *مسئول اداره کل روابط عمومی حوزه‌ی هنری<br /> *مدیر هنری شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی<br /> <br /> ==آثار==<br /> آثار منتشر شده عبارتند از: «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=488382&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author سرود مرد غریب]»، «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=518660&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author انار]»، «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=576973&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author پشت به سایه‌ها و صداها]»، «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=2786703&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author بر گونه‌های ماه]»، «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=1985301&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author افکار و اندیشه‌های سید جمال‌الدین اسد آبادی]»، «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=592101&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author گزیده ادبیات معاصر شماره ٧٩ نظم]»، «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=608135&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author گزیده ادبیات معاصر شماره ٣ نثر]»، «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=598862&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author سمت صمیمانه‌ی حیات]» و «امام خمینی، پدر انقلاب اسلامی»، «سلمان و سرانجام» (یادنامه‌ی جامع و کامل در بزرگداشت شاعر فقیه سلمان هراتی)، «پرونده‌های متروک». «کفن کاغذی» و ...<br /> ==اشعار==<br /> ===طوفان در سینه‌های شعله‌ور===<br /> <br /> <br /> خورشید سربرهنه و سرخرو در کرانه‌ی کبود آسمان ایستاده است. خیمه‌های نیم سوخته‌ی عصمت در محاصره‌ی نیزاری از نیزه‌های شعله‌ور شهوت آرام‌آرام رمق از کف می‌دهند و در مظلومیتی بزرگ بر زمین می‌افتند. شریان‌های خاک از [[خون]] [[ابا عبدالله (ع)|ابا عبد اللّه (ع)]] جانی تازه می‌گیرند، و در این اندوه بی‌مثال هیچ سنگ نیست که سرخ نگرید و هیچ باد نیست که تا همیشه از این سرزمین عطش به شیون نگذارد.<br /> <br /> این کودکان که چنین در دشت خار و خدعه می‌دوند، غزالان باغ‌های بهشتند که از سموم مهلکه جاهلیت می‌گریزند و آن شیرزن که پیامبر اندوه کربلاست فردا به تیغ ذو الفقار زبانش صبح حکومت یزید را شام خواهد کرد.<br /> <br /> کیست که تردید کند عالمگیر شدن نام [[امام حسین|حسین (ع)]] را از پس این نیمروز بی‌مثل؟ بگذار تا زبان علی (ع) در کام [[زین العابدین «ع»|زین العابدین (ع)]] بچرخد و طوفان کلمات در [[دار الاماره|دار الاماره‌ی]] بوزینه‌ی [[شام]] در بگیرد آنوقت چشمان حیرت‌زده ظلم خواهند دید رویش دوباره‌ی سیمرغ امامت را از خاکستر معرکه‌ی کربلا و جان گرفتن دوباره‌ی شمشیرها بیقرار کاروانیان شهادت را در دستان مردان افتخار آفرین فخّ.<br /> <br /> زخمی که آن روز بر غیرت شیعه خورد و اندوهی که از آن ظهر دهم، سرنوشت علویان را در نوردید و تاوان آن خون که بر نسل‌های پی‌درپی ما ماند شوری شد که در هلهله تمام نبردهای پیروزمان ماند و بغضی شد که در حنجره‌ی تمام شهیدان مظلوم‌مان شکفت.<br /> <br /> اینک این پرچم‌های عزا و این کتیبه‌های سوگ، اینک این سینه‌های شعله‌ور و این اشک‌های بی‌دریغ، اینک این خورشید سر برهنه‌ی هر سال کربلا:<br /> <br /> زخمیم، خنجر یمنی را بیاورید <br /> <br /> زنجیرهای سینه‌زنی را بیاورید &lt;ref&gt; بیت از محمد کاظم کاظمی است.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> ===غزل تلخ===<br /> {{شعر}}<br /> <br /> <br /> {{ب| گرچه روزی تلخ‌تر از روز عاشورا نبود|آنچه ما دیدیم جز پیشامدی زیبا نبود &lt;ref&gt;«ما رأینا الّا جمیلا» ما در این واقعه، جز زیبایی، هیچ ندیدیم. حضرت زینب (ص).&lt;/ref&gt; }}<br /> <br /> {{ب| عشق می‌فرمود: «باید رفت» می‌رفتند و هیچ‌|بیم‌شان از تیرهای تلخ و بی‌پروا نبود }}<br /> <br /> {{ب| خیمه‌ها از مرد خالی می‌شد، امّا همچنان‌|اهل بیت عشق در مردانگی تنها، نبود }}<br /> <br /> {{ب| آفتاب ظهر عاشورا به سختی می‌گریست‌|کودکان لب تشنه بودند و کسی سقّا نبود }}<br /> <br /> {{ب| آسمان می‌سوخت از داغی که بر دل داشت، آه‌|کودکی آتش به دامن می‌شد و بابا نبود }}<br /> <br /> {{ب| کاروان کم‌کم به سمت ناکجا می‌رفت و کاش‌|بازگشتی این سفر را، باز، از آن جا نبود }}<br /> {{پایان شعر}}<br /> <br /> <br /> ===غزل آتش===<br /> {{شعر}}<br /> <br /> <br /> {{ب| خونی چکید و حنجره‌ی خاک جان گرفت‌|بغضی شکست و دامن هفت آسمان گرفت }}<br /> <br /> {{ب| آبی که دستبوس عطش بود شعله زد|آتش سراغ خیمه‌ی رنگین کمان گرفت }}<br /> <br /> {{ب| ابری برای گریه نیامد ولی ز سنگ‌|خون، غنچه غنچه خاک تو را در میان گرفت }}<br /> <br /> {{ب| «اسبی ز سمت علقمه آمد» دگر بس است‌|تیری امام آینه‌ها را نشان گرفت }}<br /> <br /> {{ب| مانده‌ست در حکایت این سوگ شعر من‌|چندان که جسم سوخت و آتش به جان گرفت }}<br /> <br /> {{ب| از آخرین شراره چنین می‌رسد به گوش:|باید تقاص عافیت از کوفیان گرفت }}<br /> {{پایان شعر}}<br /> <br /> <br /> ===نوحه (١)===<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> آتشی به خیمه‌گاه ابرهاست‌<br /> <br /> گردباد تیره‌ای <br /> <br /> در آسمان تلخ ایستاده <br /> <br /> طعم مرگ <br /> <br /> در دهان کهکشان <br /> <br /> غریب‌<br /> <br /> تک‌تک ستاره‌ها <br /> <br /> شکسته‌اند.<br /> <br /> [کهکشان خرابه‌ای‌ست‌<br /> <br /> ماه یک سر بریده <br /> <br /> تشت آسمانِ تیره <br /> <br /> پر ز خون] <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> دورتر<br /> <br /> صدای سنج می‌رسد به گوش، <br /> <br /> یک نفر غریب <br /> <br /> مویه می‌کند: <br /> <br /> «باز این چه شورش است؟» <br /> <br /> <br /> ===نوحه (٢)===<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> آسمان<br /> <br /> -کمر شکسته-<br /> <br /> آه می‌کشید مرگ خویش را.<br /> <br /> ماه نوحه‌خوان رودی از ستارگان دردمند شد. <br /> <br /> ناگهان‌<br /> <br /> میان دست‌های کهکشان <br /> <br /> شهاب کوچکی شکفت &lt;ref&gt;اشاره به حضرت علی اصغر (ع).&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> آسمان‌<br /> <br /> دوباره قد کشید <br /> <br /> ماه سربلند شد <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ===مرگ و مشک و ماه===<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> مشک تشنه‌<br /> <br /> ماه تشنه <br /> <br /> خیمه‌گاه تشنه تو<br /> <br /> ماه از میان نخل‌های شرمگین گذشت‌<br /> <br /> چشمهای مست مرگ <br /> <br /> مشک و ماه را به خواب دید <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> مشک سیر<br /> <br /> ماه تشنه <br /> <br /> خیمه‌گاه منتظر <br /> <br /> ماه دستهای خویش را به آب داد <br /> <br /> چشم‌های خویش را به آفتاب <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> مرگ‌<br /> <br /> همچنان به مشک خیره مانده بود <br /> <br /> تیری از کمان پرید <br /> <br /> مشک مرد و <br /> <br /> ماه تشنه جان سپرد <br /> <br /> خیمه‌گاه بغض کودکان خویش را<br /> <br /> به آسمان سپرد <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> مرگ مانده بود و<br /> <br /> ماه می‌گذشت <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> شط<br /> <br /> -هنوز تا همیشه- <br /> <br /> رو سیاه می‌گذشت <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ===غزل اندوه===<br /> {{شعر}}<br /> <br /> <br /> {{ب| نوشید خاک تشنه اندوه صدایت را|پیمود چشم آسمان سمت دعایت را }}<br /> <br /> {{ب| گم کرد دستاس زمین در گردشی غافل‌|دستان با تقدیر چرخش آشنایت را }}<br /> <br /> {{ب| می‌چرخد این دستاس خالی بعد از آن بی‌خود|می‌جوید از انسان گندم‌گون خدایت را }}<br /> <br /> {{ب| می‌پرسد از خود در سکوت نیمه شب‌هایش‌|راز بقیع و راز ظهر کربلایت را }}<br /> <br /> {{ب| یک صبح بعد از آن شب سنگین زمان گم شد|بر شانه می‌بردند مرد خطبه‌هایت را }} <br /> {{پایان شعر}}<br /> {| style=&quot;margin: 0 auto; &quot;<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; دنیا به تنها مرد باقی مانده محتاج است‌&lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt;مردی که در خود دارد اندوه صدایت را &lt;/span&gt;<br /> |}<br /> &lt;br /&gt;<br /> ==منابع==<br /> <br /> *[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=700738&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author دانشنامه‌ی شعر عاشورایی، محمدزاده، ج‌ ۲، ص: ۱۶۱۶-۱۶۲۰.]<br /> <br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده:ادبیات]]<br /> [[رده:شاعران]]<br /> [[رده:شاعران فارسی زبان]]<br /> [[رده:شاعران معاصر]]<br /> &lt;references /&gt;{{شاعران}}</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%B3%DB%8C%D8%AF_%D8%B6%DB%8C%D8%A7%D8%A1%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86_%D8%B4%D9%81%DB%8C%D8%B9%DB%8C%E2%80%8C&diff=37183 2023-07-23T12:50:18Z

<p>Esmaeili: </p> <hr /> <div>'''سید ضیاء الدین شفیعی''' (١٣٤٤ ه. ش) شاعر معاصر ایرانی است.<br /> {{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> | نام = سید ضیاءالدین شفیعی‌<br /> | تصویر = سید ضیا شفیعی.jpg<br /> | توضیح تصویر = <br /> | نام اصلی = <br /> | زمینه فعالیت =<br /> | ملیت =<br /> | تاریخ تولد =١٣٤٤ ه.ش<br /> | محل تولد =مشهد<br /> | والدین = <br /> | تاریخ مرگ =<br /> | محل مرگ =<br /> | علت مرگ =<br /> | محل زندگی =<br /> | مختصات محل زندگی =<br /> | مدفن =<br /> |مذهب =<br /> |در زمان حکومت =<br /> |اتفاقات مهم =<br /> | نام دیگر =<br /> |لقب =<br /> |بنیانگذار =<br /> | پیشه =<br /> | سال‌های نویسندگی = <br /> |سبک نوشتاری =<br /> |کتاب‌ها =«سرود مرد غریب»، «انار»، «پشت به سایه‌ها و صداها»، «بر گونه‌های ماه»، «افکار و اندیشه‌های سید جمال‌الدین اسد آبادی»، «گزیده ادبیات معاصر شماره ٧٩ نظم»، «گزیده ادبیات معاصر شماره ٣ نثر»، «سمت صمیمانه‌ی حیات» و «امام خمینی، پدر انقلاب اسلامی»، «سلمان و سرانجام» (یادنامه‌ی جامع و کامل در بزرگداشت شاعر فقیه سلمان هراتی)، «پرونده‌های متروک». «کفن کاغذی» و ...<br /> |مقاله‌ها =<br /> |نمایشنامه‌ها =<br /> |فیلم‌نامه‌ها =<br /> |دیوان اشعار =<br /> |تخلص =<br /> |فیلم ساخته بر اساس اثر =<br /> | همسر =<br /> | شریک زندگی =<br /> | فرزندان =<br /> |تحصیلات =<br /> |دانشگاه =<br /> |حوزه =<br /> |شاگرد =<br /> |استاد =<br /> |علت شهرت =<br /> | تأثیرگذاشته بر =<br /> | تأثیرپذیرفته از = <br /> | وب‌گاه = <br /> | imdb_id = <br /> | soure_id =<br /> | جوایز اسکار =<br /> | جوایز آفی = <br /> | جایزه اریل = <br /> | جوایز بافتا = <br /> | جوایز سزار = <br /> | جوایز امی = <br /> | filmfareawards = <br /> | جوایز جمینای = <br /> | جوایز گوی طلایی =<br /> | جوایز تمشک طلایی =<br /> | جوایز گویا = <br /> | جوایز گرمی = <br /> | جوایز ایفتا = <br /> | جوایز لورنس الیور = <br /> | naacpimageawards = <br /> | جوایز فیلم ملی = <br /> | جوایز ساگه = <br /> | جوایز تونی =<br /> | جوایز سیمرغ بلورین =<br /> | جوایز جشن سینمای ایران =<br /> | جوایز حافظ = <br /> | جوایز = <br /> |گفتاورد =<br /> |امضا =<br /> }}<br /> ==زندگینامه==<br /> سید ضیاء الدین شفیعی فرزند سید کریم به سال ١٣٤٤ ه. ش در شهر مقدس مشهد متولد شد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در مشهد گذراند و سپس به تهران آمد و از دانشگاه تهران لیسانس پیرا پزشکی و سپس فوق لیسانس ارتباطات و سرانجام دکتری ادبیات فارسی گرفت.<br /> <br /> شفیعی با انقلاب اسلامی ایران به عرصه‌ی فعالیت‌های فرهنگی- هنری قدم گذاشت و در سال‌های دفاع مقدس به ادبیات گرایش پیدا کرد و نخستین کتابش در سال ١٣٧٢ ه. ش منتشر شد. <br /> <br /> از آن پس تألیفات و تحریرات متعددی در زمینه‌های مختلف شعر، نثر، نقد و ترجمه از او به چاپ رسید مجموعا حدود بیست عنوان کتاب تاکنون منتشر کرده و همین تعداد نیز در حال انتشار دارد.<br /> <br /> شفیعی در طول سال‌های متمادی در مراکز مختلف مسئولیت‌هایی داشته که برخی از آنها عبارتند از: <br /> <br /> *مسئولیت در بخش ادبیات مقاومت روزنامه سلام<br /> *مسئولیت اداره ارتباطات بنیاد شهید مرکز<br /> *مسئولیت بررسی محتوایی برنامه‌های صدا و سیما<br /> *مسئولیت اداره کل روابط عمومی حوزه‌ی هنری<br /> *مدیر هنری شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی<br /> <br /> ==آثار==<br /> آثار منتشر شده عبارتند از: «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=488382&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author سرود مرد غریب]»، «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=518660&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author انار]»، «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=576973&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author پشت به سایه‌ها و صداها]»، «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=2786703&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author بر گونه‌های ماه]»، «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=1985301&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author افکار و اندیشه‌های سید جمال‌الدین اسد آبادی]»، «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=592101&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author گزیده ادبیات معاصر شماره ٧٩ نظم]»، «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=608135&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author گزیده ادبیات معاصر شماره ٣ نثر]»، «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=598862&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author سمت صمیمانه‌ی حیات]» و «امام خمینی، پدر انقلاب اسلامی»، «سلمان و سرانجام» (یادنامه‌ی جامع و کامل در بزرگداشت شاعر فقیه سلمان هراتی)، «پرونده‌های متروک». «کفن کاغذی» و ...<br /> ==اشعار==<br /> ===طوفان در سینه‌های شعله‌ور===<br /> <br /> <br /> خورشید سربرهنه و سرخرو در کرانه‌ی کبود آسمان ایستاده است. خیمه‌های نیم سوخته‌ی عصمت در محاصره‌ی نیزاری از نیزه‌های شعله‌ور شهوت آرام‌آرام رمق از کف می‌دهند و در مظلومیتی بزرگ بر زمین می‌افتند. شریان‌های خاک از [[خون]] [[ابا عبدالله (ع)|ابا عبد اللّه (ع)]] جانی تازه می‌گیرند، و در این اندوه بی‌مثال هیچ سنگ نیست که سرخ نگرید و هیچ باد نیست که تا همیشه از این سرزمین عطش به شیون نگذارد.<br /> <br /> این کودکان که چنین در دشت خار و خدعه می‌دوند، غزالان باغ‌های بهشتند که از سموم مهلکه جاهلیت می‌گریزند و آن شیرزن که پیامبر اندوه کربلاست فردا به تیغ ذو الفقار زبانش صبح حکومت یزید را شام خواهد کرد.<br /> <br /> کیست که تردید کند عالمگیر شدن نام [[امام حسین|حسین (ع)]] را از پس این نیمروز بی‌مثل؟ بگذار تا زبان علی (ع) در کام [[زین العابدین «ع»|زین العابدین (ع)]] بچرخد و طوفان کلمات در [[دار الاماره|دار الاماره‌ی]] بوزینه‌ی [[شام]] در بگیرد آنوقت چشمان حیرت‌زده ظلم خواهند دید رویش دوباره‌ی سیمرغ امامت را از خاکستر معرکه‌ی کربلا و جان گرفتن دوباره‌ی شمشیرها بیقرار کاروانیان شهادت را در دستان مردان افتخار آفرین فخّ.<br /> <br /> زخمی که آن روز بر غیرت شیعه خورد و اندوهی که از آن ظهر دهم، سرنوشت علویان را در نوردید و تاوان آن خون که بر نسل‌های پی‌درپی ما ماند شوری شد که در هلهله تمام نبردهای پیروزمان ماند و بغضی شد که در حنجره‌ی تمام شهیدان مظلوم‌مان شکفت.<br /> <br /> اینک این پرچم‌های عزا و این کتیبه‌های سوگ، اینک این سینه‌های شعله‌ور و این اشک‌های بی‌دریغ، اینک این خورشید سر برهنه‌ی هر سال کربلا:<br /> <br /> زخمیم، خنجر یمنی را بیاورید <br /> <br /> زنجیرهای سینه‌زنی را بیاورید &lt;ref&gt; بیت از محمد کاظم کاظمی است.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> ===غزل تلخ===<br /> {{شعر}}<br /> <br /> <br /> {{ب| گرچه روزی تلخ‌تر از روز عاشورا نبود|آنچه ما دیدیم جز پیشامدی زیبا نبود &lt;ref&gt;«ما رأینا الّا جمیلا» ما در این واقعه، جز زیبایی، هیچ ندیدیم. حضرت زینب (ص).&lt;/ref&gt; }}<br /> <br /> {{ب| عشق می‌فرمود: «باید رفت» می‌رفتند و هیچ‌|بیم‌شان از تیرهای تلخ و بی‌پروا نبود }}<br /> <br /> {{ب| خیمه‌ها از مرد خالی می‌شد، امّا همچنان‌|اهل بیت عشق در مردانگی تنها، نبود }}<br /> <br /> {{ب| آفتاب ظهر عاشورا به سختی می‌گریست‌|کودکان لب تشنه بودند و کسی سقّا نبود }}<br /> <br /> {{ب| آسمان می‌سوخت از داغی که بر دل داشت، آه‌|کودکی آتش به دامن می‌شد و بابا نبود }}<br /> <br /> {{ب| کاروان کم‌کم به سمت ناکجا می‌رفت و کاش‌|بازگشتی این سفر را، باز، از آن جا نبود }}<br /> {{پایان شعر}}<br /> <br /> <br /> ===غزل آتش===<br /> {{شعر}}<br /> <br /> <br /> {{ب| خونی چکید و حنجره‌ی خاک جان گرفت‌|بغضی شکست و دامن هفت آسمان گرفت }}<br /> <br /> {{ب| آبی که دستبوس عطش بود شعله زد|آتش سراغ خیمه‌ی رنگین کمان گرفت }}<br /> <br /> {{ب| ابری برای گریه نیامد ولی ز سنگ‌|خون، غنچه غنچه خاک تو را در میان گرفت }}<br /> <br /> {{ب| «اسبی ز سمت علقمه آمد» دگر بس است‌|تیری امام آینه‌ها را نشان گرفت }}<br /> <br /> {{ب| مانده‌ست در حکایت این سوگ شعر من‌|چندان که جسم سوخت و آتش به جان گرفت }}<br /> <br /> {{ب| از آخرین شراره چنین می‌رسد به گوش:|باید تقاص عافیت از کوفیان گرفت }}<br /> {{پایان شعر}}<br /> <br /> <br /> ===نوحه (١)===<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> آتشی به خیمه‌گاه ابرهاست‌<br /> <br /> گردباد تیره‌ای <br /> <br /> در آسمان تلخ ایستاده <br /> <br /> طعم مرگ <br /> <br /> در دهان کهکشان <br /> <br /> غریب‌<br /> <br /> تک‌تک ستاره‌ها <br /> <br /> شکسته‌اند.<br /> <br /> [کهکشان خرابه‌ای‌ست‌<br /> <br /> ماه یک سر بریده <br /> <br /> تشت آسمانِ تیره <br /> <br /> پر ز خون] <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> دورتر<br /> <br /> صدای سنج می‌رسد به گوش، <br /> <br /> یک نفر غریب <br /> <br /> مویه می‌کند: <br /> <br /> «باز این چه شورش است؟» <br /> <br /> <br /> ===نوحه (٢)===<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> آسمان<br /> <br /> -کمر شکسته-<br /> <br /> آه می‌کشید مرگ خویش را.<br /> <br /> ماه نوحه‌خوان رودی از ستارگان دردمند شد. <br /> <br /> ناگهان‌<br /> <br /> میان دست‌های کهکشان <br /> <br /> شهاب کوچکی شکفت &lt;ref&gt;اشاره به حضرت علی اصغر (ع).&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> آسمان‌<br /> <br /> دوباره قد کشید <br /> <br /> ماه سربلند شد <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ===مرگ و مشک و ماه===<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> مشک تشنه‌<br /> <br /> ماه تشنه <br /> <br /> خیمه‌گاه تشنه تو<br /> <br /> ماه از میان نخل‌های شرمگین گذشت‌<br /> <br /> چشمهای مست مرگ <br /> <br /> مشک و ماه را به خواب دید <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> مشک سیر<br /> <br /> ماه تشنه <br /> <br /> خیمه‌گاه منتظر <br /> <br /> ماه دستهای خویش را به آب داد <br /> <br /> چشم‌های خویش را به آفتاب <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> مرگ‌<br /> <br /> همچنان به مشک خیره مانده بود <br /> <br /> تیری از کمان پرید <br /> <br /> مشک مرد و <br /> <br /> ماه تشنه جان سپرد <br /> <br /> خیمه‌گاه بغض کودکان خویش را<br /> <br /> به آسمان سپرد <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> مرگ مانده بود و<br /> <br /> ماه می‌گذشت <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> شط<br /> <br /> -هنوز تا همیشه- <br /> <br /> رو سیاه می‌گذشت <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ===غزل اندوه===<br /> {{شعر}}<br /> <br /> <br /> {{ب| نوشید خاک تشنه اندوه صدایت را|پیمود چشم آسمان سمت دعایت را }}<br /> <br /> {{ب| گم کرد دستاس زمین در گردشی غافل‌|دستان با تقدیر چرخش آشنایت را }}<br /> <br /> {{ب| می‌چرخد این دستاس خالی بعد از آن بی‌خود|می‌جوید از انسان گندم‌گون خدایت را }}<br /> <br /> {{ب| می‌پرسد از خود در سکوت نیمه شب‌هایش‌|راز بقیع و راز ظهر کربلایت را }}<br /> <br /> {{ب| یک صبح بعد از آن شب سنگین زمان گم شد|بر شانه می‌بردند مرد خطبه‌هایت را }} <br /> {{پایان شعر}}<br /> {| style=&quot;margin: 0 auto; &quot;<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; دنیا به تنها مرد باقی مانده محتاج است‌&lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt;مردی که در خود دارد اندوه صدایت را &lt;/span&gt;<br /> |}<br /> &lt;br /&gt;<br /> ==منابع==<br /> <br /> *[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=700738&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author دانشنامه‌ی شعر عاشورایی، محمدزاده، ج‌ ۲، ص: ۱۶۱۶-۱۶۲۰.]<br /> <br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده:ادبیات]]<br /> [[رده:شاعران]]<br /> [[رده:شاعران فارسی زبان]]<br /> [[رده:شاعران معاصر]]<br /> &lt;references /&gt;{{شاعران}}</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85_%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87&diff=37182 2023-07-23T12:47:28Z

<p>Esmaeili: صفحه را خالی کرد</p> <hr /> <div></div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%84_%D9%86%D8%B3%D9%88%D8%AD%DB%8C&diff=37181 2023-07-21T14:23:02Z

<p>Esmaeili: خنثی‌سازی نسخهٔ 37178 از 31.7.98.3 (بحث)</p> <hr /> <div>[[en:Esmail nosuhi]]<br /> '''اسماعیل نسوحی،''' از هنرمندان ایرانی در زمینه [[پرده خوانی|پرده‌ خوانی]] است. <br /> {{جعبه اطلاعات هنرمند<br /> | رنگ پس‌زمینه = <br /> | عنوان = <br /> | تصویر = اسماعیل نسوحی.jpg <br /> | اندازه تصویر = <br /> | توضیح تصویر = <br /> | نام اصلی = <br /> | نام = اسماعیل نسوحی<br /> | نام خانوادگی =<br /> | تاریخ تولد = 1311 شمسی <br /> | شهر تولد= ده نو مبارکه در اصفهان <br /> | کشور تولد=ایران <br /> | تاریخ مرگ = <br /> | شهر مرگ = <br /> | کشور مرگ =<br /> | ملیت = ایرانی <br /> | حوزه فعالیت = پرده‌ خوانی <br /> | رشته = هنرهای نمایشی <br /> | آموزش =<br /> | جنبش =<br /> | سبک =<br /> | آثار =<br /> | پشتیبانان =<br /> | تأثیرپذیرفته از = پدرش کربلایی نورالله نسوحی، عمویش علی نسوحی و یدالله مقدس <br /> | تأثیرگذاشته بر =<br /> | جوایز =<br /> | وب‌گاه =<br /> }}<br /> <br /> ==شیوه اجرای نمایش==<br /> درویش اسماعیل با ادغام حرکات تجریدی و واقع گرایانه پرده را روایت می‌کند که در مجموع حرکات تجریدی برتری دارد. در اجرای وی حرکات تجریدی به صورت نشانه های قراردادی که روش شناخته شده‌ای در پرده خوانی است و گاه به صورت غیر قراردادی ظهور می‌کنند، لذا توضیح و خوانش حرکات تجریدی غیر قراردادی از طریق درک و فهم حرکات دیگر قابل دریافت خواهد بود. درویش اسماعیل با مکث‌های مکرر و ایستادن در یک مکان سعی دارد به حرکات ساده و خلاصه شده‌ای دست یابد و این سبب می‌شود تا تأثیر کلام وی عمق زایدالوصفی بیاید. <br /> تغییر حرکات و فیگورها در مجالس مختلف که فیگورهای ثابت را تکمیل می‌کنند نشانگر تسلط درویش اسماعیل به فنون پرده خوانی است. <br /> ==شیوه اجرای آواز==<br /> نسوحی برای اجرای قسمت‌های آهنگین پرده خوانی از پریودهایی که متشکل از سه نغمه و گاه چهار نغمه است استفاده می‌کند و به تدریج که لحن وی به سمت اصوات زیرتر متمایل می‌شود گستره اصوات وی نیز تغییر کرده و زیرتر می‌شود. <br /> بدین ترتیب فضاهای متفاوتی به گوش می‌رسد که گاه شبیه به دستگاه‌های موسیقی ایرانی -دستگاه ماهور، سه گاه و چهار گاه- است و گاه نیست. <br /> پرده خوان خود را ملزم به حفظ فرکانس‌هایی که پرده خوانی را با آن‌ها آغاز کرده است نمی‌داند اما آهنگی که از چند نغمه مورد استفاده‌اش تولید می‌شود، تقریباً آهنگی یکسان دارد که زیرتر یا بم‌تر است. <br /> ==روایت پرده درویش اسماعیل نسوحی==<br /> روایت درویش اسماعیل نسوحی مربوط است به نبرد حضرت ابوالفضل و ماردبن سدیف در کربلا. پدر مارد در جنگ صفین به دست حضرت علی کشته شده و او مصمم است تا انتقام پدر را از فرزند علی یعنی حضرت عباس بگیرد. درویش اسماعیل بعد از شرح زره‌پوشی مارد و آماده شدن حضرت عباس برای نبرد، رویارویی دو پهلوان را روایت می‌کند. در این جنگ مارد توسط حضرت عباس کشته می‌شود. <br /> ==منبع==<br /> <br /> *منبع این مدخل از [[مرشدان پرده‌ خوان ایران|مجموعه سی جلدی مرشدان پرده خوان]] و حاصل فعالیت‌های پژوهشی [[حمیدرضا اردلان]] است. در این مداخل برای رعایت حقوق ناشر و مؤلف و همچنین ترغیب علاقمندان به تهیه اثر، خلاصه‌ای از کتاب سی جلدی مرشدان پرده خوان آورده شده است.<br /> <br /> [[رده:هنرمندان]]<br /> [[رده:هنرمندان ایرانی]]<br /> [[رده:هنرمندان در گروه هنرهای نمایشی]]<br /> [[رده:هنرمندان در گروه ادبیات نمایشی]]<br /> [[رده:هنرمندان در گروه مرشدان پرده خوان]]</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%84_%D9%86%D8%B3%D9%88%D8%AD%DB%8C&diff=37180 2023-07-21T14:22:08Z

<p>Esmaeili: خنثی‌سازی نسخهٔ 37179 از Esmaeili (بحث)</p> <hr /> <div>[[en:Esmail nosuhi]]<br /> '''اسماعیل نصوحی،''' از هنرمندان ایرانی در زمینه [[پرده خوانی|پرده‌ خوانی]] است. <br /> {{جعبه اطلاعات هنرمند<br /> | رنگ پس‌زمینه = <br /> | عنوان = <br /> | تصویر = اسماعیل نصوحی.jpg <br /> | اندازه تصویر = <br /> | توضیح تصویر = <br /> | نام اصلی = <br /> | نام = اسماعیل نصوحی<br /> | نام خانوادگی =<br /> | تاریخ تولد = 1311 شمسی <br /> | شهر تولد= ده نو مبارکه در اصفهان <br /> | کشور تولد=ایران <br /> | تاریخ مرگ = <br /> | شهر مرگ = <br /> | کشور مرگ =<br /> | ملیت = ایرانی <br /> | حوزه فعالیت = پرده‌ خوانی <br /> | رشته = هنرهای نمایشی <br /> | آموزش =<br /> | جنبش =<br /> | سبک =<br /> | آثار =<br /> | پشتیبانان =<br /> | تأثیرپذیرفته از = پدرش کربلایی نورالله نصوحی، عمویش علی نصوحی و یدالله مقدس <br /> | تأثیرگذاشته بر =<br /> | جوایز =<br /> | وب‌گاه =<br /> }}<br /> <br /> ==شیوه اجرای نمایش==<br /> درویش اسماعیل با ادغام حرکات تجریدی و واقع گرایانه پرده را روایت می‌کند که در مجموع حرکات تجریدی برتری دارد. در اجرای وی حرکات تجریدی به صورت نشانه های قراردادی که روش شناخته شده‌ای در پرده خوانی است و گاه به صورت غیر قراردادی ظهور می‌کنند، لذا توضیح و خوانش حرکات تجریدی غیر قراردادی از طریق درک و فهم حرکات دیگر قابل دریافت خواهد بود. درویش اسماعیل با مکث‌های مکرر و ایستادن در یک مکان سعی دارد به حرکات ساده و خلاصه شده‌ای دست یابد و این سبب می‌شود تا تأثیر کلام وی عمق زایدالوصفی بیاید. <br /> تغییر حرکات و فیگورها در مجالس مختلف که فیگورهای ثابت را تکمیل می‌کنند نشانگر تسلط درویش اسماعیل به فنون پرده خوانی است. <br /> ==شیوه اجرای آواز==<br /> نسوحی برای اجرای قسمت‌های آهنگین پرده خوانی از پریودهایی که متشکل از سه نغمه و گاه چهار نغمه است استفاده می‌کند و به تدریج که لحن وی به سمت اصوات زیرتر متمایل می‌شود گستره اصوات وی نیز تغییر کرده و زیرتر می‌شود. <br /> بدین ترتیب فضاهای متفاوتی به گوش می‌رسد که گاه شبیه به دستگاه‌های موسیقی ایرانی -دستگاه ماهور، سه گاه و چهار گاه- است و گاه نیست. <br /> پرده خوان خود را ملزم به حفظ فرکانس‌هایی که پرده خوانی را با آن‌ها آغاز کرده است نمی‌داند اما آهنگی که از چند نغمه مورد استفاده‌اش تولید می‌شود، تقریباً آهنگی یکسان دارد که زیرتر یا بم‌تر است. <br /> ==روایت پرده درویش اسماعیل نسوحی==<br /> روایت درویش اسماعیل نسوحی مربوط است به نبرد حضرت ابوالفضل و ماردبن سدیف در کربلا. پدر مارد در جنگ صفین به دست حضرت علی کشته شده و او مصمم است تا انتقام پدر را از فرزند علی یعنی حضرت عباس بگیرد. درویش اسماعیل بعد از شرح زره‌پوشی مارد و آماده شدن حضرت عباس برای نبرد، رویارویی دو پهلوان را روایت می‌کند. در این جنگ مارد توسط حضرت عباس کشته می‌شود. <br /> ==منبع==<br /> <br /> *منبع این مدخل از [[مرشدان پرده‌ خوان ایران|مجموعه سی جلدی مرشدان پرده خوان]] و حاصل فعالیت‌های پژوهشی [[حمیدرضا اردلان]] است. در این مداخل برای رعایت حقوق ناشر و مؤلف و همچنین ترغیب علاقمندان به تهیه اثر، خلاصه‌ای از کتاب سی جلدی مرشدان پرده خوان آورده شده است.<br /> <br /> [[رده:هنرمندان]]<br /> [[رده:هنرمندان ایرانی]]<br /> [[رده:هنرمندان در گروه هنرهای نمایشی]]<br /> [[رده:هنرمندان در گروه ادبیات نمایشی]]<br /> [[رده:هنرمندان در گروه مرشدان پرده خوان]]</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%84_%D9%86%D8%B3%D9%88%D8%AD%DB%8C&diff=37179 2023-07-21T14:20:31Z

<p>Esmaeili: </p> <hr /> <div>[[en:Esmail nosuhi]]<br /> '''اسماعیل نصوحی،''' از هنرمندان ایرانی در زمینه [[پرده خوانی|پرده‌ خوانی]] است. <br /> {{جعبه اطلاعات هنرمند<br /> | رنگ پس‌زمینه = <br /> | عنوان = <br /> | تصویر = اسماعیل نسوحی.jpg <br /> | اندازه تصویر = <br /> | توضیح تصویر = <br /> | نام اصلی = <br /> | نام = اسماعیل نصوحی<br /> | نام خانوادگی =<br /> | تاریخ تولد = 1311 شمسی <br /> | شهر تولد= ده نو مبارکه در اصفهان <br /> | کشور تولد=ایران <br /> | تاریخ مرگ = <br /> | شهر مرگ = <br /> | کشور مرگ =<br /> | ملیت = ایرانی <br /> | حوزه فعالیت = پرده‌ خوانی <br /> | رشته = هنرهای نمایشی <br /> | آموزش =<br /> | جنبش =<br /> | سبک =<br /> | آثار =<br /> | پشتیبانان =<br /> | تأثیرپذیرفته از = پدرش کربلایی نورالله نصوحی، عمویش علی نصوحی و یدالله مقدس <br /> | تأثیرگذاشته بر =<br /> | جوایز =<br /> | وب‌گاه =<br /> }}<br /> <br /> ==شیوه اجرای نمایش==<br /> درویش اسماعیل با ادغام حرکات تجریدی و واقع گرایانه پرده را روایت می‌کند که در مجموع حرکات تجریدی برتری دارد. در اجرای وی حرکات تجریدی به صورت نشانه های قراردادی که روش شناخته شده‌ای در پرده خوانی است و گاه به صورت غیر قراردادی ظهور می‌کنند، لذا توضیح و خوانش حرکات تجریدی غیر قراردادی از طریق درک و فهم حرکات دیگر قابل دریافت خواهد بود. درویش اسماعیل با مکث‌های مکرر و ایستادن در یک مکان سعی دارد به حرکات ساده و خلاصه شده‌ای دست یابد و این سبب می‌شود تا تأثیر کلام وی عمق زایدالوصفی بیاید. <br /> تغییر حرکات و فیگورها در مجالس مختلف که فیگورهای ثابت را تکمیل می‌کنند نشانگر تسلط درویش اسماعیل به فنون پرده خوانی است. <br /> ==شیوه اجرای آواز==<br /> نسوحی برای اجرای قسمت‌های آهنگین پرده خوانی از پریودهایی که متشکل از سه نغمه و گاه چهار نغمه است استفاده می‌کند و به تدریج که لحن وی به سمت اصوات زیرتر متمایل می‌شود گستره اصوات وی نیز تغییر کرده و زیرتر می‌شود. <br /> بدین ترتیب فضاهای متفاوتی به گوش می‌رسد که گاه شبیه به دستگاه‌های موسیقی ایرانی -دستگاه ماهور، سه گاه و چهار گاه- است و گاه نیست. <br /> پرده خوان خود را ملزم به حفظ فرکانس‌هایی که پرده خوانی را با آن‌ها آغاز کرده است نمی‌داند اما آهنگی که از چند نغمه مورد استفاده‌اش تولید می‌شود، تقریباً آهنگی یکسان دارد که زیرتر یا بم‌تر است. <br /> ==روایت پرده درویش اسماعیل نسوحی==<br /> روایت درویش اسماعیل نسوحی مربوط است به نبرد حضرت ابوالفضل و ماردبن سدیف در کربلا. پدر مارد در جنگ صفین به دست حضرت علی کشته شده و او مصمم است تا انتقام پدر را از فرزند علی یعنی حضرت عباس بگیرد. درویش اسماعیل بعد از شرح زره‌پوشی مارد و آماده شدن حضرت عباس برای نبرد، رویارویی دو پهلوان را روایت می‌کند. در این جنگ مارد توسط حضرت عباس کشته می‌شود. <br /> ==منبع==<br /> <br /> *منبع این مدخل از [[مرشدان پرده‌ خوان ایران|مجموعه سی جلدی مرشدان پرده خوان]] و حاصل فعالیت‌های پژوهشی [[حمیدرضا اردلان]] است. در این مداخل برای رعایت حقوق ناشر و مؤلف و همچنین ترغیب علاقمندان به تهیه اثر، خلاصه‌ای از کتاب سی جلدی مرشدان پرده خوان آورده شده است.<br /> <br /> [[رده:هنرمندان]]<br /> [[رده:هنرمندان ایرانی]]<br /> [[رده:هنرمندان در گروه هنرهای نمایشی]]<br /> [[رده:هنرمندان در گروه ادبیات نمایشی]]<br /> [[رده:هنرمندان در گروه مرشدان پرده خوان]]</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%AD%D8%B3%D9%86_%D8%A7%D8%B3%D8%AF%DB%8C&diff=37177 2023-07-19T13:43:39Z

<p>Esmaeili: Esmaeili صفحهٔ حسن اسدی را به حسن اسدی شبدیز منتقل کرد</p> <hr /> <div>#تغییر_مسیر [[حسن اسدی شبدیز]]</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%AD%D8%B3%D9%86_%D8%A7%D8%B3%D8%AF%DB%8C_%D8%B4%D8%A8%D8%AF%DB%8C%D8%B2&diff=37176 2023-07-19T13:43:38Z

<p>Esmaeili: Esmaeili صفحهٔ حسن اسدی را به حسن اسدی شبدیز منتقل کرد</p> <hr /> <div>'''حسن اسدی''' (١٣٣٦ ه. ش) از شاعران معاصر ایرانی است. <br /> <br /> {{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> | نام = حسن اسدی<br /> | تصویر = حسن اسدی.jpg<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام اصلی =<br /> | زمینه فعالیت =<br /> | ملیت =<br /> | تاریخ تولد = ١٣٣٦ ه.ش<br /> | محل تولد = شهرستان سراب، آذربایجان‌شرقی<br /> | والدین = <br /> | تاریخ مرگ =<br /> | محل مرگ =<br /> | علت مرگ =<br /> | محل زندگی = <br /> | مختصات محل زندگی =<br /> | مدفن =<br /> |مذهب =<br /> |در زمان حکومت =<br /> |اتفاقات مهم =<br /> | نام دیگر =<br /> |لقب =<br /> |بنیانگذار =<br /> | پیشه = <br /> | سال‌های نویسندگی =<br /> |سبک نوشتاری =<br /> |کتاب‌ها = «شبتاب در یلدا»، «شبتاب در یلدا»، «صدای شیون گلها»، «درفش آتش»، «بابک گل»، «گونش پیاله سی»، «خنیاگر نسیم» و «ریشه در عطش» <br /> |مقاله‌ها =<br /> |نمایشنامه‌ها =<br /> |فیلم‌نامه‌ها =<br /> |دیوان اشعار =<br /> |تخلص = شبدیز<br /> |فیلم ساخته بر اساس اثر=<br /> | همسر =<br /> | شریک زندگی =<br /> | فرزندان =<br /> |تحصیلات = <br /> |دانشگاه =<br /> |حوزه =<br /> |شاگرد =<br /> |استاد =<br /> |علت شهرت =<br /> | تأثیرگذاشته بر =<br /> | تأثیرپذیرفته از =<br /> | وب‌گاه =<br /> |گفتاورد =<br /> |امضا =<br /> }}<br /> ==زندگینامه==<br /> حسن اسدی متخلص به «شبدیز» در سال ١٣٣٦ شمسی در شهرستان سراب آذربایجان‌شرقی پا به عرصه‌ زندگی نهاد. <br /> <br /> ایشان از کلاس چهارم ابتدایی سرودن شعر را آغاز کرد و با راهنمایی استادان دلسوز، مطالعه و ممارست را سرلوحه‌ هنر خود قرار داد و با دقایق و ظرایف شعرهای متقدمان آشنا شد. سپس به مطالعه‌ آثار معاصران روی آورد و از سال ١٣٥٣ که دانش‌آموزی بیش نبود، شعرهای خود را در اکثر نشریات کشور به چاپ رسانید و از همان دوره‌ نوجوانی به عنوان یکی از شاعران کم‌گوی و گزیده‌گوی توسط اکثر مجلات و روزنامه‌ها مطرح شد.<br /> <br /> بعد از اتمام تحصیلات مقدماتی از دانشگاه تبریز در رشته‌ بیولوژی (زیست‌شناسی) با مدرک لیسانس فارغ‌التحصیل شد. پس از سه سال تدریس در دبیرستان‏‌های سراب به تهران منتقل شد و همگام با تدریس در دبیرستان‏‌های تهران فعالیت مطبوعاتی خود را که از دوره‌ دبیرستان آغاز کرده ‌بود، وسعت بخشید و با اکثر مطبوعات و نشریات کشور همکاری داشت.<br /> ==آثار==<br /> حسن اسدی در سال ١٣٥٧ شمسی مجموعه‌ای از آثار خود را به نام «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=2044508&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author شبتاب در یلدا]» که حاوی غزل، چهارپاره،‌ شعر نیمایی، رباعی‌ و دوبیتی‌ بود منتشر کرد. در سال ١٣٥٦ شمسی از تهران به شهر خودش بازگشت و به علت پاره‌ای از مشکلات گوشه‌ عزلت اختیار کرد و از مطبوعات برید اما در سال ١٣٧١ دومین مجموعه‌ شعر خود را تحت عنوان «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=571071&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author تیشه عشق]» منتشر کرد. <br /> <br /> از دیگر آثار وی عبارتند از: «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=589316&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author صدای شیون گلها]» حاوی غزلیات و چهارپاره‌ها، «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=633774&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author درفش آتش]» شامل شعرهای نیمایی و طرح‌های کوتاه، «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=646284&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author بابک گل]» حاوی طرح‌های کوتاه و شعرهای نیمایی، مجموعه شعری به زبان مادری (ترکی) با نام «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=635298&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author گونش پیاله سی]» (پیاله خورشید) را می‌‏توان نام برد.<br /> <br /> در آستانه‌ عید نوروز ١٣٩٠ ه. ش گزیده‌ غزلیات ایشان با نام «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=2154250&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author ریشه در عطش]» منتشر شد. این کتاب در دومین جشنواره‌ سراسری کتاب سال تبریز به عنوان کتاب منتخب سال در رشته شعر انتخاب گردید.<br /> <br /> زندگینامه و برخی از شعرهای ایشان در معتبرترین مجله‌ ادبی ایتالیا «Punto di vista» شماره‌ ٤٤ آوریل ٢٠٠٥ میلادی چاپ شده است و قسمتی از ترجمه‌ها و شعرهای ترکی وی در جمهوری آذربایجان چاپ و منتشر شده است.<br /> <br /> ترجمه‌‏های حسن اسدی چنین هستند: <br /> <br /> «یاندیر مکتوبلاریمی» نامه‌‏هایم را بسوزان اثر نصرت کَسَمنلی (شاعر جمهوری آذربایجان)، «گتمک ایسته ییرسن؟» آهنگ رفتن داری؟ اثر نصرت کَسَمنلی، «بالتاسسی» صدای تبر اثر فیکرت قوجا (شاعر جمهوری آذربایجان). &lt;ref&gt;اخذ زندگینامه و اشعار شاعر از طریق پست الکترونیک.&lt;/ref&gt; <br /> ==اشعار==<br /> <br /> ==='''رباعی'''===<br /> {{شعر}}<br /> {{ب| آن روز به طاق آسمان چاک افتاد | هنگامه به خیمه‌گاه افلاک افتاد }}<br /> <br /> {{ب| یک سنگ بر آیینه خورشید زدند | هفتاد و دو قرص ماه بر خاک افتاد }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| آن روز که باد، آتش‌ْافشان می‌خواند | در دشت بلا، نوای سوزان می‌خواند }}<br /> <br /> {{ب| دیدند فریب‌خوردگان هم دیدند | بر نیزه، سرِ بریده قرآن می‌خواند }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| از زخم شکفته، پیرهن داشت [[حسین]] (ع) | پیراهن خون‌فشان به تن داشت حسین (ع) }} <br /> <br /> {{ب| آن‌دم که به بارگاه جانان می‌رفت | از بال فرشتگان کفن داشت حسین (ع) }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| آن روز که خون، پشت ستم را تا کرد | یکرنگی عشق، حیله را رسوا کرد }}<br /> <br /> {{ب| هر گل که به پیشواز مرگ آمده بود | پرپر شد و عمر جاودان پیدا کرد }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| آن روز که وحشتِ نفسگیر شکست | با دست خدا هیبتِ زنجیر شکست }}<br /> <br /> {{ب| شالوده قصر بت‌پرستان لرزید | از غیرت خون، قامتِ شمشیر شکست }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| از حنجره فلک، فغان می‌بارید | اشک از مژه فرشتگان می‌‏بارید }}<br /> <br /> {{ب| پرهای شکسته سبک‏‌پروازان | آغشته به خون از آسمان می‌بارید }} <br /> {{پایان شعر}}<br /> ==منابع==<br /> <br /> *[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=3623708&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author طرحی نو در دانشنامه شعر عاشورایی، مرضیه محمدزاده، ج 2، ص: 611-613.]<br /> <br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده:ادبیات]]<br /> [[رده:شاعران]]<br /> [[رده:شاعران فارسی زبان]]<br /> [[رده:شاعران معاصر]]<br /> &lt;references /&gt;{{شاعران}}</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%AD%D8%B3%D9%86_%D8%A7%D8%B3%D8%AF%DB%8C_%D8%B4%D8%A8%D8%AF%DB%8C%D8%B2&diff=37175 2023-07-19T13:43:15Z

<p>Esmaeili: </p> <hr /> <div>'''حسن اسدی''' (١٣٣٦ ه. ش) از شاعران معاصر ایرانی است. <br /> <br /> {{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> | نام = حسن اسدی<br /> | تصویر = حسن اسدی.jpg<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام اصلی =<br /> | زمینه فعالیت =<br /> | ملیت =<br /> | تاریخ تولد = ١٣٣٦ ه.ش<br /> | محل تولد = شهرستان سراب، آذربایجان‌شرقی<br /> | والدین = <br /> | تاریخ مرگ =<br /> | محل مرگ =<br /> | علت مرگ =<br /> | محل زندگی = <br /> | مختصات محل زندگی =<br /> | مدفن =<br /> |مذهب =<br /> |در زمان حکومت =<br /> |اتفاقات مهم =<br /> | نام دیگر =<br /> |لقب =<br /> |بنیانگذار =<br /> | پیشه = <br /> | سال‌های نویسندگی =<br /> |سبک نوشتاری =<br /> |کتاب‌ها = «شبتاب در یلدا»، «شبتاب در یلدا»، «صدای شیون گلها»، «درفش آتش»، «بابک گل»، «گونش پیاله سی»، «خنیاگر نسیم» و «ریشه در عطش» <br /> |مقاله‌ها =<br /> |نمایشنامه‌ها =<br /> |فیلم‌نامه‌ها =<br /> |دیوان اشعار =<br /> |تخلص = شبدیز<br /> |فیلم ساخته بر اساس اثر=<br /> | همسر =<br /> | شریک زندگی =<br /> | فرزندان =<br /> |تحصیلات = <br /> |دانشگاه =<br /> |حوزه =<br /> |شاگرد =<br /> |استاد =<br /> |علت شهرت =<br /> | تأثیرگذاشته بر =<br /> | تأثیرپذیرفته از =<br /> | وب‌گاه =<br /> |گفتاورد =<br /> |امضا =<br /> }}<br /> ==زندگینامه==<br /> حسن اسدی متخلص به «شبدیز» در سال ١٣٣٦ شمسی در شهرستان سراب آذربایجان‌شرقی پا به عرصه‌ زندگی نهاد. <br /> <br /> ایشان از کلاس چهارم ابتدایی سرودن شعر را آغاز کرد و با راهنمایی استادان دلسوز، مطالعه و ممارست را سرلوحه‌ هنر خود قرار داد و با دقایق و ظرایف شعرهای متقدمان آشنا شد. سپس به مطالعه‌ آثار معاصران روی آورد و از سال ١٣٥٣ که دانش‌آموزی بیش نبود، شعرهای خود را در اکثر نشریات کشور به چاپ رسانید و از همان دوره‌ نوجوانی به عنوان یکی از شاعران کم‌گوی و گزیده‌گوی توسط اکثر مجلات و روزنامه‌ها مطرح شد.<br /> <br /> بعد از اتمام تحصیلات مقدماتی از دانشگاه تبریز در رشته‌ بیولوژی (زیست‌شناسی) با مدرک لیسانس فارغ‌التحصیل شد. پس از سه سال تدریس در دبیرستان‏‌های سراب به تهران منتقل شد و همگام با تدریس در دبیرستان‏‌های تهران فعالیت مطبوعاتی خود را که از دوره‌ دبیرستان آغاز کرده ‌بود، وسعت بخشید و با اکثر مطبوعات و نشریات کشور همکاری داشت.<br /> ==آثار==<br /> حسن اسدی در سال ١٣٥٧ شمسی مجموعه‌ای از آثار خود را به نام «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=2044508&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author شبتاب در یلدا]» که حاوی غزل، چهارپاره،‌ شعر نیمایی، رباعی‌ و دوبیتی‌ بود منتشر کرد. در سال ١٣٥٦ شمسی از تهران به شهر خودش بازگشت و به علت پاره‌ای از مشکلات گوشه‌ عزلت اختیار کرد و از مطبوعات برید اما در سال ١٣٧١ دومین مجموعه‌ شعر خود را تحت عنوان «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=571071&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author تیشه عشق]» منتشر کرد. <br /> <br /> از دیگر آثار وی عبارتند از: «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=589316&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author صدای شیون گلها]» حاوی غزلیات و چهارپاره‌ها، «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=633774&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author درفش آتش]» شامل شعرهای نیمایی و طرح‌های کوتاه، «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=646284&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author بابک گل]» حاوی طرح‌های کوتاه و شعرهای نیمایی، مجموعه شعری به زبان مادری (ترکی) با نام «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=635298&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author گونش پیاله سی]» (پیاله خورشید) را می‌‏توان نام برد.<br /> <br /> در آستانه‌ عید نوروز ١٣٩٠ ه. ش گزیده‌ غزلیات ایشان با نام «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=2154250&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author ریشه در عطش]» منتشر شد. این کتاب در دومین جشنواره‌ سراسری کتاب سال تبریز به عنوان کتاب منتخب سال در رشته شعر انتخاب گردید.<br /> <br /> زندگینامه و برخی از شعرهای ایشان در معتبرترین مجله‌ ادبی ایتالیا «Punto di vista» شماره‌ ٤٤ آوریل ٢٠٠٥ میلادی چاپ شده است و قسمتی از ترجمه‌ها و شعرهای ترکی وی در جمهوری آذربایجان چاپ و منتشر شده است.<br /> <br /> ترجمه‌‏های حسن اسدی چنین هستند: <br /> <br /> «یاندیر مکتوبلاریمی» نامه‌‏هایم را بسوزان اثر نصرت کَسَمنلی (شاعر جمهوری آذربایجان)، «گتمک ایسته ییرسن؟» آهنگ رفتن داری؟ اثر نصرت کَسَمنلی، «بالتاسسی» صدای تبر اثر فیکرت قوجا (شاعر جمهوری آذربایجان). &lt;ref&gt;اخذ زندگینامه و اشعار شاعر از طریق پست الکترونیک.&lt;/ref&gt; <br /> ==اشعار==<br /> <br /> ==='''رباعی'''===<br /> {{شعر}}<br /> {{ب| آن روز به طاق آسمان چاک افتاد | هنگامه به خیمه‌گاه افلاک افتاد }}<br /> <br /> {{ب| یک سنگ بر آیینه خورشید زدند | هفتاد و دو قرص ماه بر خاک افتاد }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| آن روز که باد، آتش‌ْافشان می‌خواند | در دشت بلا، نوای سوزان می‌خواند }}<br /> <br /> {{ب| دیدند فریب‌خوردگان هم دیدند | بر نیزه، سرِ بریده قرآن می‌خواند }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| از زخم شکفته، پیرهن داشت [[حسین]] (ع) | پیراهن خون‌فشان به تن داشت حسین (ع) }} <br /> <br /> {{ب| آن‌دم که به بارگاه جانان می‌رفت | از بال فرشتگان کفن داشت حسین (ع) }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| آن روز که خون، پشت ستم را تا کرد | یکرنگی عشق، حیله را رسوا کرد }}<br /> <br /> {{ب| هر گل که به پیشواز مرگ آمده بود | پرپر شد و عمر جاودان پیدا کرد }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| آن روز که وحشتِ نفسگیر شکست | با دست خدا هیبتِ زنجیر شکست }}<br /> <br /> {{ب| شالوده قصر بت‌پرستان لرزید | از غیرت خون، قامتِ شمشیر شکست }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| از حنجره فلک، فغان می‌بارید | اشک از مژه فرشتگان می‌‏بارید }}<br /> <br /> {{ب| پرهای شکسته سبک‏‌پروازان | آغشته به خون از آسمان می‌بارید }} <br /> {{پایان شعر}}<br /> ==منابع==<br /> <br /> *[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=3623708&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author طرحی نو در دانشنامه شعر عاشورایی، مرضیه محمدزاده، ج 2، ص: 611-613.]<br /> <br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده:ادبیات]]<br /> [[رده:شاعران]]<br /> [[رده:شاعران فارسی زبان]]<br /> [[رده:شاعران معاصر]]<br /> &lt;references /&gt;{{شاعران}}</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D8%A7%D8%B3%D8%AF%DB%8C&diff=37174 2023-07-19T13:42:48Z

<p>Esmaeili: Esmaeili صفحهٔ حسین اسدی را به حسن اسدی که تغییرمسیر بود منتقل کرد</p> <hr /> <div>#تغییر_مسیر [[حسن اسدی]]</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%AD%D8%B3%D9%86_%D8%A7%D8%B3%D8%AF%DB%8C_%D8%B4%D8%A8%D8%AF%DB%8C%D8%B2&diff=37173 2023-07-19T13:42:47Z

<p>Esmaeili: Esmaeili صفحهٔ حسین اسدی را به حسن اسدی که تغییرمسیر بود منتقل کرد</p> <hr /> <div>'''حسن اسدی''' (١٣٣٦ ه. ش) از شاعران معاصر ایرانی است. <br /> <br /> {{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> | نام = حسن اسدی<br /> | تصویر = حسن اسدی.jpg<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام اصلی =<br /> | زمینه فعالیت =<br /> | ملیت =<br /> | تاریخ تولد = ١٣٣٦ ه.ش<br /> | محل تولد = شهرستان سراب، آذربایجان‌شرقی<br /> | والدین = <br /> | تاریخ مرگ =<br /> | محل مرگ =<br /> | علت مرگ =<br /> | محل زندگی = <br /> | مختصات محل زندگی =<br /> | مدفن =<br /> |مذهب =<br /> |در زمان حکومت =<br /> |اتفاقات مهم =<br /> | نام دیگر =<br /> |لقب =<br /> |بنیانگذار =<br /> | پیشه = <br /> | سال‌های نویسندگی =<br /> |سبک نوشتاری =<br /> |کتاب‌ها = «شبتاب در یلدا»، «شبتاب در یلدا»، «صدای شیون گلها»، «درفش آتش»، «بابک گل»، «گونش پیاله سی»، «خنیاگر نسیم» و «ریشه در عطش» <br /> |مقاله‌ها =<br /> |نمایشنامه‌ها =<br /> |فیلم‌نامه‌ها =<br /> |دیوان اشعار =<br /> |تخلص = شبدیز<br /> |فیلم ساخته بر اساس اثر=<br /> | همسر =<br /> | شریک زندگی =<br /> | فرزندان =<br /> |تحصیلات = <br /> |دانشگاه =<br /> |حوزه =<br /> |شاگرد =<br /> |استاد =<br /> |علت شهرت =<br /> | تأثیرگذاشته بر =<br /> | تأثیرپذیرفته از =<br /> | وب‌گاه =<br /> |گفتاورد =<br /> |امضا =<br /> }}<br /> ==زندگینامه==<br /> حسین اسدی متخلص به «شبدیز» در سال ١٣٣٦ شمسی در شهرستان سراب آذربایجان‌شرقی پا به عرصه‌ زندگی نهاد. <br /> <br /> ایشان از کلاس چهارم ابتدایی سرودن شعر را آغاز کرد و با راهنمایی استادان دلسوز، مطالعه و ممارست را سرلوحه‌ هنر خود قرار داد و با دقایق و ظرایف شعرهای متقدمان آشنا شد. سپس به مطالعه‌ آثار معاصران روی آورد و از سال ١٣٥٣ که دانش‌آموزی بیش نبود، شعرهای خود را در اکثر نشریات کشور به چاپ رسانید و از همان دوره‌ نوجوانی به عنوان یکی از شاعران کم‌گوی و گزیده‌گوی توسط اکثر مجلات و روزنامه‌ها مطرح شد.<br /> <br /> بعد از اتمام تحصیلات مقدماتی از دانشگاه تبریز در رشته‌ بیولوژی (زیست‌شناسی) با مدرک لیسانس فارغ‌التحصیل شد. پس از سه سال تدریس در دبیرستان‏‌های سراب به تهران منتقل شد و همگام با تدریس در دبیرستان‏‌های تهران فعالیت مطبوعاتی خود را که از دوره‌ دبیرستان آغاز کرده ‌بود، وسعت بخشید و با اکثر مطبوعات و نشریات کشور همکاری داشت.<br /> ==آثار==<br /> حسن اسدی در سال ١٣٥٧ شمسی مجموعه‌ای از آثار خود را به نام «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=2044508&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author شبتاب در یلدا]» که حاوی غزل، چهارپاره،‌ شعر نیمایی، رباعی‌ و دوبیتی‌ بود منتشر کرد. در سال ١٣٥٦ شمسی از تهران به شهر خودش بازگشت و به علت پاره‌ای از مشکلات گوشه‌ عزلت اختیار کرد و از مطبوعات برید اما در سال ١٣٧١ دومین مجموعه‌ شعر خود را تحت عنوان «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=571071&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author تیشه عشق]» منتشر کرد. <br /> <br /> از دیگر آثار وی عبارتند از: «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=589316&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author صدای شیون گلها]» حاوی غزلیات و چهارپاره‌ها، «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=633774&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author درفش آتش]» شامل شعرهای نیمایی و طرح‌های کوتاه، «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=646284&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author بابک گل]» حاوی طرح‌های کوتاه و شعرهای نیمایی، مجموعه شعری به زبان مادری (ترکی) با نام «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=635298&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author گونش پیاله سی]» (پیاله خورشید) را می‌‏توان نام برد.<br /> <br /> در آستانه‌ عید نوروز ١٣٩٠ ه. ش گزیده‌ غزلیات ایشان با نام «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=2154250&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author ریشه در عطش]» منتشر شد. این کتاب در دومین جشنواره‌ سراسری کتاب سال تبریز به عنوان کتاب منتخب سال در رشته شعر انتخاب گردید.<br /> <br /> زندگینامه و برخی از شعرهای ایشان در معتبرترین مجله‌ ادبی ایتالیا «Punto di vista» شماره‌ ٤٤ آوریل ٢٠٠٥ میلادی چاپ شده است و قسمتی از ترجمه‌ها و شعرهای ترکی وی در جمهوری آذربایجان چاپ و منتشر شده است.<br /> <br /> ترجمه‌‏های حسن اسدی چنین هستند: <br /> <br /> «یاندیر مکتوبلاریمی» نامه‌‏هایم را بسوزان اثر نصرت کَسَمنلی (شاعر جمهوری آذربایجان)، «گتمک ایسته ییرسن؟» آهنگ رفتن داری؟ اثر نصرت کَسَمنلی، «بالتاسسی» صدای تبر اثر فیکرت قوجا (شاعر جمهوری آذربایجان). &lt;ref&gt;اخذ زندگینامه و اشعار شاعر از طریق پست الکترونیک.&lt;/ref&gt; <br /> ==اشعار==<br /> <br /> ==='''رباعی'''===<br /> {{شعر}}<br /> {{ب| آن روز به طاق آسمان چاک افتاد | هنگامه به خیمه‌گاه افلاک افتاد }}<br /> <br /> {{ب| یک سنگ بر آیینه خورشید زدند | هفتاد و دو قرص ماه بر خاک افتاد }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| آن روز که باد، آتش‌ْافشان می‌خواند | در دشت بلا، نوای سوزان می‌خواند }}<br /> <br /> {{ب| دیدند فریب‌خوردگان هم دیدند | بر نیزه، سرِ بریده قرآن می‌خواند }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| از زخم شکفته، پیرهن داشت [[حسین]] (ع) | پیراهن خون‌فشان به تن داشت حسین (ع) }} <br /> <br /> {{ب| آن‌دم که به بارگاه جانان می‌رفت | از بال فرشتگان کفن داشت حسین (ع) }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| آن روز که خون، پشت ستم را تا کرد | یکرنگی عشق، حیله را رسوا کرد }}<br /> <br /> {{ب| هر گل که به پیشواز مرگ آمده بود | پرپر شد و عمر جاودان پیدا کرد }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| آن روز که وحشتِ نفسگیر شکست | با دست خدا هیبتِ زنجیر شکست }}<br /> <br /> {{ب| شالوده قصر بت‌پرستان لرزید | از غیرت خون، قامتِ شمشیر شکست }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| از حنجره فلک، فغان می‌بارید | اشک از مژه فرشتگان می‌‏بارید }}<br /> <br /> {{ب| پرهای شکسته سبک‏‌پروازان | آغشته به خون از آسمان می‌بارید }} <br /> {{پایان شعر}}<br /> ==منابع==<br /> <br /> *[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=3623708&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author طرحی نو در دانشنامه شعر عاشورایی، مرضیه محمدزاده، ج 2، ص: 611-613.]<br /> <br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده:ادبیات]]<br /> [[رده:شاعران]]<br /> [[رده:شاعران فارسی زبان]]<br /> [[رده:شاعران معاصر]]<br /> &lt;references /&gt;{{شاعران}}</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%AD%D8%B3%D9%86_%D8%A7%D8%B3%D8%AF%DB%8C_%D8%B4%D8%A8%D8%AF%DB%8C%D8%B2&diff=37172 2023-07-19T13:41:29Z

<p>Esmaeili: خنثی‌سازی نسخهٔ 37167 از Esmaeili (بحث)</p> <hr /> <div>'''حسن اسدی''' (١٣٣٦ ه. ش) از شاعران معاصر ایرانی است. <br /> <br /> {{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> | نام = حسن اسدی<br /> | تصویر = حسن اسدی.jpg<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام اصلی =<br /> | زمینه فعالیت =<br /> | ملیت =<br /> | تاریخ تولد = ١٣٣٦ ه.ش<br /> | محل تولد = شهرستان سراب، آذربایجان‌شرقی<br /> | والدین = <br /> | تاریخ مرگ =<br /> | محل مرگ =<br /> | علت مرگ =<br /> | محل زندگی = <br /> | مختصات محل زندگی =<br /> | مدفن =<br /> |مذهب =<br /> |در زمان حکومت =<br /> |اتفاقات مهم =<br /> | نام دیگر =<br /> |لقب =<br /> |بنیانگذار =<br /> | پیشه = <br /> | سال‌های نویسندگی =<br /> |سبک نوشتاری =<br /> |کتاب‌ها = «شبتاب در یلدا»، «شبتاب در یلدا»، «صدای شیون گلها»، «درفش آتش»، «بابک گل»، «گونش پیاله سی»، «خنیاگر نسیم» و «ریشه در عطش» <br /> |مقاله‌ها =<br /> |نمایشنامه‌ها =<br /> |فیلم‌نامه‌ها =<br /> |دیوان اشعار =<br /> |تخلص = شبدیز<br /> |فیلم ساخته بر اساس اثر=<br /> | همسر =<br /> | شریک زندگی =<br /> | فرزندان =<br /> |تحصیلات = <br /> |دانشگاه =<br /> |حوزه =<br /> |شاگرد =<br /> |استاد =<br /> |علت شهرت =<br /> | تأثیرگذاشته بر =<br /> | تأثیرپذیرفته از =<br /> | وب‌گاه =<br /> |گفتاورد =<br /> |امضا =<br /> }}<br /> ==زندگینامه==<br /> حسین اسدی متخلص به «شبدیز» در سال ١٣٣٦ شمسی در شهرستان سراب آذربایجان‌شرقی پا به عرصه‌ زندگی نهاد. <br /> <br /> ایشان از کلاس چهارم ابتدایی سرودن شعر را آغاز کرد و با راهنمایی استادان دلسوز، مطالعه و ممارست را سرلوحه‌ هنر خود قرار داد و با دقایق و ظرایف شعرهای متقدمان آشنا شد. سپس به مطالعه‌ آثار معاصران روی آورد و از سال ١٣٥٣ که دانش‌آموزی بیش نبود، شعرهای خود را در اکثر نشریات کشور به چاپ رسانید و از همان دوره‌ نوجوانی به عنوان یکی از شاعران کم‌گوی و گزیده‌گوی توسط اکثر مجلات و روزنامه‌ها مطرح شد.<br /> <br /> بعد از اتمام تحصیلات مقدماتی از دانشگاه تبریز در رشته‌ بیولوژی (زیست‌شناسی) با مدرک لیسانس فارغ‌التحصیل شد. پس از سه سال تدریس در دبیرستان‏‌های سراب به تهران منتقل شد و همگام با تدریس در دبیرستان‏‌های تهران فعالیت مطبوعاتی خود را که از دوره‌ دبیرستان آغاز کرده ‌بود، وسعت بخشید و با اکثر مطبوعات و نشریات کشور همکاری داشت.<br /> ==آثار==<br /> حسن اسدی در سال ١٣٥٧ شمسی مجموعه‌ای از آثار خود را به نام «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=2044508&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author شبتاب در یلدا]» که حاوی غزل، چهارپاره،‌ شعر نیمایی، رباعی‌ و دوبیتی‌ بود منتشر کرد. در سال ١٣٥٦ شمسی از تهران به شهر خودش بازگشت و به علت پاره‌ای از مشکلات گوشه‌ عزلت اختیار کرد و از مطبوعات برید اما در سال ١٣٧١ دومین مجموعه‌ شعر خود را تحت عنوان «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=571071&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author تیشه عشق]» منتشر کرد. <br /> <br /> از دیگر آثار وی عبارتند از: «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=589316&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author صدای شیون گلها]» حاوی غزلیات و چهارپاره‌ها، «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=633774&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author درفش آتش]» شامل شعرهای نیمایی و طرح‌های کوتاه، «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=646284&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author بابک گل]» حاوی طرح‌های کوتاه و شعرهای نیمایی، مجموعه شعری به زبان مادری (ترکی) با نام «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=635298&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author گونش پیاله سی]» (پیاله خورشید) را می‌‏توان نام برد.<br /> <br /> در آستانه‌ عید نوروز ١٣٩٠ ه. ش گزیده‌ غزلیات ایشان با نام «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=2154250&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author ریشه در عطش]» منتشر شد. این کتاب در دومین جشنواره‌ سراسری کتاب سال تبریز به عنوان کتاب منتخب سال در رشته شعر انتخاب گردید.<br /> <br /> زندگینامه و برخی از شعرهای ایشان در معتبرترین مجله‌ ادبی ایتالیا «Punto di vista» شماره‌ ٤٤ آوریل ٢٠٠٥ میلادی چاپ شده است و قسمتی از ترجمه‌ها و شعرهای ترکی وی در جمهوری آذربایجان چاپ و منتشر شده است.<br /> <br /> ترجمه‌‏های حسن اسدی چنین هستند: <br /> <br /> «یاندیر مکتوبلاریمی» نامه‌‏هایم را بسوزان اثر نصرت کَسَمنلی (شاعر جمهوری آذربایجان)، «گتمک ایسته ییرسن؟» آهنگ رفتن داری؟ اثر نصرت کَسَمنلی، «بالتاسسی» صدای تبر اثر فیکرت قوجا (شاعر جمهوری آذربایجان). &lt;ref&gt;اخذ زندگینامه و اشعار شاعر از طریق پست الکترونیک.&lt;/ref&gt; <br /> ==اشعار==<br /> <br /> ==='''رباعی'''===<br /> {{شعر}}<br /> {{ب| آن روز به طاق آسمان چاک افتاد | هنگامه به خیمه‌گاه افلاک افتاد }}<br /> <br /> {{ب| یک سنگ بر آیینه خورشید زدند | هفتاد و دو قرص ماه بر خاک افتاد }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| آن روز که باد، آتش‌ْافشان می‌خواند | در دشت بلا، نوای سوزان می‌خواند }}<br /> <br /> {{ب| دیدند فریب‌خوردگان هم دیدند | بر نیزه، سرِ بریده قرآن می‌خواند }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| از زخم شکفته، پیرهن داشت [[حسین]] (ع) | پیراهن خون‌فشان به تن داشت حسین (ع) }} <br /> <br /> {{ب| آن‌دم که به بارگاه جانان می‌رفت | از بال فرشتگان کفن داشت حسین (ع) }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| آن روز که خون، پشت ستم را تا کرد | یکرنگی عشق، حیله را رسوا کرد }}<br /> <br /> {{ب| هر گل که به پیشواز مرگ آمده بود | پرپر شد و عمر جاودان پیدا کرد }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| آن روز که وحشتِ نفسگیر شکست | با دست خدا هیبتِ زنجیر شکست }}<br /> <br /> {{ب| شالوده قصر بت‌پرستان لرزید | از غیرت خون، قامتِ شمشیر شکست }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| از حنجره فلک، فغان می‌بارید | اشک از مژه فرشتگان می‌‏بارید }}<br /> <br /> {{ب| پرهای شکسته سبک‏‌پروازان | آغشته به خون از آسمان می‌بارید }} <br /> {{پایان شعر}}<br /> ==منابع==<br /> <br /> *[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=3623708&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author طرحی نو در دانشنامه شعر عاشورایی، مرضیه محمدزاده، ج 2، ص: 611-613.]<br /> <br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده:ادبیات]]<br /> [[رده:شاعران]]<br /> [[رده:شاعران فارسی زبان]]<br /> [[رده:شاعران معاصر]]<br /> &lt;references /&gt;{{شاعران}}</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%AD%D8%B3%D9%86_%D8%A7%D8%B3%D8%AF%DB%8C_%D8%B4%D8%A8%D8%AF%DB%8C%D8%B2&diff=37171 2023-07-19T13:40:47Z

<p>Esmaeili: خنثی‌سازی نسخهٔ 37170 از Esmaeili (بحث)</p> <hr /> <div>'''حسین اسدی''' (١٣٣٦ ه. ش) از شاعران معاصر ایرانی است. <br /> <br /> {{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> | نام = حسن اسدی<br /> | تصویر = حسن اسدی.jpg<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام اصلی =<br /> | زمینه فعالیت =<br /> | ملیت =<br /> | تاریخ تولد = ١٣٣٦ ه.ش<br /> | محل تولد = شهرستان سراب، آذربایجان‌شرقی<br /> | والدین = <br /> | تاریخ مرگ =<br /> | محل مرگ =<br /> | علت مرگ =<br /> | محل زندگی = <br /> | مختصات محل زندگی =<br /> | مدفن =<br /> |مذهب =<br /> |در زمان حکومت =<br /> |اتفاقات مهم =<br /> | نام دیگر =<br /> |لقب =<br /> |بنیانگذار =<br /> | پیشه = <br /> | سال‌های نویسندگی =<br /> |سبک نوشتاری =<br /> |کتاب‌ها = «شبتاب در یلدا»، «شبتاب در یلدا»، «صدای شیون گلها»، «درفش آتش»، «بابک گل»، «گونش پیاله سی»، «خنیاگر نسیم» و «ریشه در عطش» <br /> |مقاله‌ها =<br /> |نمایشنامه‌ها =<br /> |فیلم‌نامه‌ها =<br /> |دیوان اشعار =<br /> |تخلص = شبدیز<br /> |فیلم ساخته بر اساس اثر=<br /> | همسر =<br /> | شریک زندگی =<br /> | فرزندان =<br /> |تحصیلات = <br /> |دانشگاه =<br /> |حوزه =<br /> |شاگرد =<br /> |استاد =<br /> |علت شهرت =<br /> | تأثیرگذاشته بر =<br /> | تأثیرپذیرفته از =<br /> | وب‌گاه =<br /> |گفتاورد =<br /> |امضا =<br /> }}<br /> ==زندگینامه==<br /> حسین اسدی متخلص به «شبدیز» در سال ١٣٣٦ شمسی در شهرستان سراب آذربایجان‌شرقی پا به عرصه‌ زندگی نهاد. <br /> <br /> ایشان از کلاس چهارم ابتدایی سرودن شعر را آغاز کرد و با راهنمایی استادان دلسوز، مطالعه و ممارست را سرلوحه‌ هنر خود قرار داد و با دقایق و ظرایف شعرهای متقدمان آشنا شد. سپس به مطالعه‌ آثار معاصران روی آورد و از سال ١٣٥٣ که دانش‌آموزی بیش نبود، شعرهای خود را در اکثر نشریات کشور به چاپ رسانید و از همان دوره‌ نوجوانی به عنوان یکی از شاعران کم‌گوی و گزیده‌گوی توسط اکثر مجلات و روزنامه‌ها مطرح شد.<br /> <br /> بعد از اتمام تحصیلات مقدماتی از دانشگاه تبریز در رشته‌ بیولوژی (زیست‌شناسی) با مدرک لیسانس فارغ‌التحصیل شد. پس از سه سال تدریس در دبیرستان‏‌های سراب به تهران منتقل شد و همگام با تدریس در دبیرستان‏‌های تهران فعالیت مطبوعاتی خود را که از دوره‌ دبیرستان آغاز کرده ‌بود، وسعت بخشید و با اکثر مطبوعات و نشریات کشور همکاری داشت.<br /> ==آثار==<br /> حسن اسدی در سال ١٣٥٧ شمسی مجموعه‌ای از آثار خود را به نام «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=2044508&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author شبتاب در یلدا]» که حاوی غزل، چهارپاره،‌ شعر نیمایی، رباعی‌ و دوبیتی‌ بود منتشر کرد. در سال ١٣٥٦ شمسی از تهران به شهر خودش بازگشت و به علت پاره‌ای از مشکلات گوشه‌ عزلت اختیار کرد و از مطبوعات برید اما در سال ١٣٧١ دومین مجموعه‌ شعر خود را تحت عنوان «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=571071&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author تیشه عشق]» منتشر کرد. <br /> <br /> از دیگر آثار وی عبارتند از: «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=589316&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author صدای شیون گلها]» حاوی غزلیات و چهارپاره‌ها، «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=633774&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author درفش آتش]» شامل شعرهای نیمایی و طرح‌های کوتاه، «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=646284&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author بابک گل]» حاوی طرح‌های کوتاه و شعرهای نیمایی، مجموعه شعری به زبان مادری (ترکی) با نام «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=635298&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author گونش پیاله سی]» (پیاله خورشید) را می‌‏توان نام برد.<br /> <br /> در آستانه‌ عید نوروز ١٣٩٠ ه. ش گزیده‌ غزلیات ایشان با نام «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=2154250&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author ریشه در عطش]» منتشر شد. این کتاب در دومین جشنواره‌ سراسری کتاب سال تبریز به عنوان کتاب منتخب سال در رشته شعر انتخاب گردید.<br /> <br /> زندگینامه و برخی از شعرهای ایشان در معتبرترین مجله‌ ادبی ایتالیا «Punto di vista» شماره‌ ٤٤ آوریل ٢٠٠٥ میلادی چاپ شده است و قسمتی از ترجمه‌ها و شعرهای ترکی وی در جمهوری آذربایجان چاپ و منتشر شده است.<br /> <br /> ترجمه‌‏های حسن اسدی چنین هستند: <br /> <br /> «یاندیر مکتوبلاریمی» نامه‌‏هایم را بسوزان اثر نصرت کَسَمنلی (شاعر جمهوری آذربایجان)، «گتمک ایسته ییرسن؟» آهنگ رفتن داری؟ اثر نصرت کَسَمنلی، «بالتاسسی» صدای تبر اثر فیکرت قوجا (شاعر جمهوری آذربایجان). &lt;ref&gt;اخذ زندگینامه و اشعار شاعر از طریق پست الکترونیک.&lt;/ref&gt; <br /> ==اشعار==<br /> <br /> ==='''رباعی'''===<br /> {{شعر}}<br /> {{ب| آن روز به طاق آسمان چاک افتاد | هنگامه به خیمه‌گاه افلاک افتاد }}<br /> <br /> {{ب| یک سنگ بر آیینه خورشید زدند | هفتاد و دو قرص ماه بر خاک افتاد }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| آن روز که باد، آتش‌ْافشان می‌خواند | در دشت بلا، نوای سوزان می‌خواند }}<br /> <br /> {{ب| دیدند فریب‌خوردگان هم دیدند | بر نیزه، سرِ بریده قرآن می‌خواند }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| از زخم شکفته، پیرهن داشت [[حسین]] (ع) | پیراهن خون‌فشان به تن داشت حسین (ع) }} <br /> <br /> {{ب| آن‌دم که به بارگاه جانان می‌رفت | از بال فرشتگان کفن داشت حسین (ع) }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| آن روز که خون، پشت ستم را تا کرد | یکرنگی عشق، حیله را رسوا کرد }}<br /> <br /> {{ب| هر گل که به پیشواز مرگ آمده بود | پرپر شد و عمر جاودان پیدا کرد }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| آن روز که وحشتِ نفسگیر شکست | با دست خدا هیبتِ زنجیر شکست }}<br /> <br /> {{ب| شالوده قصر بت‌پرستان لرزید | از غیرت خون، قامتِ شمشیر شکست }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| از حنجره فلک، فغان می‌بارید | اشک از مژه فرشتگان می‌‏بارید }}<br /> <br /> {{ب| پرهای شکسته سبک‏‌پروازان | آغشته به خون از آسمان می‌بارید }} <br /> {{پایان شعر}}<br /> ==منابع==<br /> <br /> *[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=3623708&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author طرحی نو در دانشنامه شعر عاشورایی، مرضیه محمدزاده، ج 2، ص: 611-613.]<br /> <br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده:ادبیات]]<br /> [[رده:شاعران]]<br /> [[رده:شاعران فارسی زبان]]<br /> [[رده:شاعران معاصر]]<br /> &lt;references /&gt;{{شاعران}}</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%AD%D8%B3%D9%86_%D8%A7%D8%B3%D8%AF%DB%8C_%D8%B4%D8%A8%D8%AF%DB%8C%D8%B2&diff=37170 2023-07-19T13:38:09Z

<p>Esmaeili: </p> <hr /> <div>'''حسین اسدی''' (١٣٣٦ ه. ش) از شاعران معاصر ایرانی است. <br /> <br /> {{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> | نام = حسن اسدی<br /> | تصویر = حسن اسدی.jpg<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام اصلی =<br /> | زمینه فعالیت =<br /> | ملیت =<br /> | تاریخ تولد = ١٣٣٦ ه.ش<br /> | محل تولد = شهرستان سراب، آذربایجان‌شرقی<br /> | والدین = <br /> | تاریخ مرگ =<br /> | محل مرگ =<br /> | علت مرگ =<br /> | محل زندگی = <br /> | مختصات محل زندگی =<br /> | مدفن =<br /> |مذهب =<br /> |در زمان حکومت =<br /> |اتفاقات مهم =<br /> | نام دیگر =<br /> |لقب =<br /> |بنیانگذار =<br /> | پیشه = <br /> | سال‌های نویسندگی =<br /> |سبک نوشتاری =<br /> |کتاب‌ها = «شبتاب در یلدا»، «شبتاب در یلدا»، «صدای شیون گلها»، «درفش آتش»، «بابک گل»، «گونش پیاله سی»، «خنیاگر نسیم» و «ریشه در عطش» <br /> |مقاله‌ها =<br /> |نمایشنامه‌ها =<br /> |فیلم‌نامه‌ها =<br /> |دیوان اشعار =<br /> |تخلص = شبدیز<br /> |فیلم ساخته بر اساس اثر=<br /> | همسر =<br /> | شریک زندگی =<br /> | فرزندان =<br /> |تحصیلات = <br /> |دانشگاه =<br /> |حوزه =<br /> |شاگرد =<br /> |استاد =<br /> |علت شهرت =<br /> | تأثیرگذاشته بر =<br /> | تأثیرپذیرفته از =<br /> | وب‌گاه =<br /> |گفتاورد =<br /> |امضا =<br /> }}<br /> ==زندگینامه==<br /> حسین اسدی متخلص به «شبدیز» در سال ١٣٣٦ شمسی در شهرستان سراب آذربایجان‌شرقی پا به عرصه‌ زندگی نهاد. <br /> <br /> ایشان از کلاس چهارم ابتدایی سرودن شعر را آغاز کرد و با راهنمایی استادان دلسوز، مطالعه و ممارست را سرلوحه‌ هنر خود قرار داد و با دقایق و ظرایف شعرهای متقدمان آشنا شد. سپس به مطالعه‌ آثار معاصران روی آورد و از سال ١٣٥٣ که دانش‌آموزی بیش نبود، شعرهای خود را در اکثر نشریات کشور به چاپ رسانید و از همان دوره‌ نوجوانی به عنوان یکی از شاعران کم‌گوی و گزیده‌گوی توسط اکثر مجلات و روزنامه‌ها مطرح شد.<br /> <br /> بعد از اتمام تحصیلات مقدماتی از دانشگاه تبریز در رشته‌ بیولوژی (زیست‌شناسی) با مدرک لیسانس فارغ‌التحصیل شد. پس از سه سال تدریس در دبیرستان‏‌های سراب به تهران منتقل شد و همگام با تدریس در دبیرستان‏‌های تهران فعالیت مطبوعاتی خود را که از دوره‌ دبیرستان آغاز کرده ‌بود، وسعت بخشید و با اکثر مطبوعات و نشریات کشور همکاری داشت.<br /> ==آثار==<br /> حسن اسدی در سال ١٣٥٧ شمسی مجموعه‌ای از آثار خود را به نام «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=2044508&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author شبتاب در یلدا]» که حاوی غزل، چهارپاره،‌ شعر نیمایی، رباعی‌ و دوبیتی‌ بود منتشر کرد. در سال ١٣٥٦ شمسی از تهران به شهر خودش بازگشت و به علت پاره‌ای از مشکلات گوشه‌ عزلت اختیار کرد و از مطبوعات برید اما در سال ١٣٧١ دومین مجموعه‌ شعر خود را تحت عنوان «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=571071&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author تیشه عشق]» منتشر کرد. <br /> <br /> از دیگر آثار وی عبارتند از: «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=589316&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author صدای شیون گلها]» حاوی غزلیات و چهارپاره‌ها، «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=633774&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author درفش آتش]» شامل شعرهای نیمایی و طرح‌های کوتاه، «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=646284&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author بابک گل]» حاوی طرح‌های کوتاه و شعرهای نیمایی، مجموعه شعری به زبان مادری (ترکی) با نام «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=635298&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author گونش پیاله سی]» (پیاله خورشید) را می‌‏توان نام برد.<br /> <br /> در آستانه‌ عید نوروز ١٣٩٠ ه. ش گزیده‌ غزلیات ایشان با نام «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=2154250&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author ریشه در عطش]» منتشر شد. این کتاب در دومین جشنواره‌ سراسری کتاب سال تبریز به عنوان کتاب منتخب سال در رشته شعر انتخاب گردید.<br /> <br /> زندگینامه و برخی از شعرهای ایشان در معتبرترین مجله‌ ادبی ایتالیا «Punto di vista» شماره‌ ٤٤ آوریل ٢٠٠٥ میلادی چاپ شده است و قسمتی از ترجمه‌ها و شعرهای ترکی وی در جمهوری آذربایجان چاپ و منتشر شده است.<br /> <br /> ترجمه‌‏های حسن اسدی چنین هستند: <br /> <br /> «یاندیر مکتوبلاریمی» نامه‌‏هایم را بسوزان اثر نصرت کَسَمنلی (شاعر جمهوری آذربایجان)، «گتمک ایسته ییرسن؟» آهنگ رفتن داری؟ اثر نصرت کَسَمنلی، «بالتاسسی» صدای تبر اثر فیکرت قوجا (شاعر جمهوری آذربایجان). &lt;ref&gt;اخذ زندگینامه و اشعار شاعر از طریق پست الکترونیک.&lt;/ref&gt; <br /> ==اشعار==<br /> <br /> ===رباعی===<br /> {{شعر}}<br /> {{ب| آن روز به طاق آسمان چاک افتاد | هنگامه به خیمه‌گاه افلاک افتاد }}<br /> <br /> {{ب| یک سنگ بر آیینه خورشید زدند | هفتاد و دو قرص ماه بر خاک افتاد }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| آن روز که باد، آتش‌ْافشان می‌خواند | در دشت بلا، نوای سوزان می‌خواند }}<br /> <br /> {{ب| دیدند فریب‌خوردگان هم دیدند | بر نیزه، سرِ بریده قرآن می‌خواند }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| از زخم شکفته، پیرهن داشت [[حسین]] (ع) | پیراهن خون‌فشان به تن داشت حسین (ع) }} <br /> <br /> {{ب| آن‌دم که به بارگاه جانان می‌رفت | از بال فرشتگان کفن داشت حسین (ع) }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| آن روز که خون، پشت ستم را تا کرد | یکرنگی عشق، حیله را رسوا کرد }}<br /> <br /> {{ب| هر گل که به پیشواز مرگ آمده بود | پرپر شد و عمر جاودان پیدا کرد }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| آن روز که وحشتِ نفسگیر شکست | با دست خدا هیبتِ زنجیر شکست }}<br /> <br /> {{ب| شالوده قصر بت‌پرستان لرزید | از غیرت خون، قامتِ شمشیر شکست }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| از حنجره فلک، فغان می‌بارید | اشک از مژه فرشتگان می‌‏بارید }}<br /> <br /> {{ب| پرهای شکسته سبک‏‌پروازان | آغشته به خون از آسمان می‌بارید }} <br /> {{پایان شعر}}<br /> ==منابع==<br /> <br /> *[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=3623708&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author طرحی نو در دانشنامه شعر عاشورایی، مرضیه محمدزاده، ج 2، ص: 611-613.]<br /> <br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده:ادبیات]]<br /> [[رده:شاعران]]<br /> [[رده:شاعران فارسی زبان]]<br /> [[رده:شاعران معاصر]]<br /> &lt;references /&gt;{{شاعران}}</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%AD%D8%B3%D9%86_%D8%A7%D8%B3%D8%AF%DB%8C_%D8%B4%D8%A8%D8%AF%DB%8C%D8%B2&diff=37168 2023-07-19T13:36:46Z

<p>Esmaeili: Esmaeili صفحهٔ حسن اسدی را به حسین اسدی منتقل کرد: اشتباه نام</p> <hr /> <div>'''حسین اسدی''' (١٣٣٦ ه. ش) از شاعران معاصر ایرانی است. <br /> <br /> {{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> | نام = حسن اسدی<br /> | تصویر = حسن اسدی.jpg<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام اصلی =<br /> | زمینه فعالیت =<br /> | ملیت =<br /> | تاریخ تولد = ١٣٣٦ ه.ش<br /> | محل تولد = شهرستان سراب، آذربایجان‌شرقی<br /> | والدین = <br /> | تاریخ مرگ =<br /> | محل مرگ =<br /> | علت مرگ =<br /> | محل زندگی = <br /> | مختصات محل زندگی =<br /> | مدفن =<br /> |مذهب =<br /> |در زمان حکومت =<br /> |اتفاقات مهم =<br /> | نام دیگر =<br /> |لقب =<br /> |بنیانگذار =<br /> | پیشه = <br /> | سال‌های نویسندگی =<br /> |سبک نوشتاری =<br /> |کتاب‌ها = «شبتاب در یلدا»، «شبتاب در یلدا»، «صدای شیون گلها»، «درفش آتش»، «بابک گل»، «گونش پیاله سی»، «خنیاگر نسیم» و «ریشه در عطش» <br /> |مقاله‌ها =<br /> |نمایشنامه‌ها =<br /> |فیلم‌نامه‌ها =<br /> |دیوان اشعار =<br /> |تخلص = شبدیز<br /> |فیلم ساخته بر اساس اثر=<br /> | همسر =<br /> | شریک زندگی =<br /> | فرزندان =<br /> |تحصیلات = <br /> |دانشگاه =<br /> |حوزه =<br /> |شاگرد =<br /> |استاد =<br /> |علت شهرت =<br /> | تأثیرگذاشته بر =<br /> | تأثیرپذیرفته از =<br /> | وب‌گاه =<br /> |گفتاورد =<br /> |امضا =<br /> }}<br /> ==زندگینامه==<br /> حسین اسدی متخلص به «شبدیز» در سال ١٣٣٦ شمسی در شهرستان سراب آذربایجان‌شرقی پا به عرصه‌ زندگی نهاد. <br /> <br /> ایشان از کلاس چهارم ابتدایی سرودن شعر را آغاز کرد و با راهنمایی استادان دلسوز، مطالعه و ممارست را سرلوحه‌ هنر خود قرار داد و با دقایق و ظرایف شعرهای متقدمان آشنا شد. سپس به مطالعه‌ آثار معاصران روی آورد و از سال ١٣٥٣ که دانش‌آموزی بیش نبود، شعرهای خود را در اکثر نشریات کشور به چاپ رسانید و از همان دوره‌ نوجوانی به عنوان یکی از شاعران کم‌گوی و گزیده‌گوی توسط اکثر مجلات و روزنامه‌ها مطرح شد.<br /> <br /> بعد از اتمام تحصیلات مقدماتی از دانشگاه تبریز در رشته‌ بیولوژی (زیست‌شناسی) با مدرک لیسانس فارغ‌التحصیل شد. پس از سه سال تدریس در دبیرستان‏‌های سراب به تهران منتقل شد و همگام با تدریس در دبیرستان‏‌های تهران فعالیت مطبوعاتی خود را که از دوره‌ دبیرستان آغاز کرده ‌بود، وسعت بخشید و با اکثر مطبوعات و نشریات کشور همکاری داشت.<br /> ==آثار==<br /> حسن اسدی در سال ١٣٥٧ شمسی مجموعه‌ای از آثار خود را به نام «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=2044508&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author شبتاب در یلدا]» که حاوی غزل، چهارپاره،‌ شعر نیمایی، رباعی‌ و دوبیتی‌ بود منتشر کرد. در سال ١٣٥٦ شمسی از تهران به شهر خودش بازگشت و به علت پاره‌ای از مشکلات گوشه‌ عزلت اختیار کرد و از مطبوعات برید اما در سال ١٣٧١ دومین مجموعه‌ شعر خود را تحت عنوان «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=571071&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author تیشه عشق]» منتشر کرد. <br /> <br /> از دیگر آثار وی عبارتند از: «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=589316&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author صدای شیون گلها]» حاوی غزلیات و چهارپاره‌ها، «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=633774&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author درفش آتش]» شامل شعرهای نیمایی و طرح‌های کوتاه، «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=646284&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author بابک گل]» حاوی طرح‌های کوتاه و شعرهای نیمایی، مجموعه شعری به زبان مادری (ترکی) با نام «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=635298&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author گونش پیاله سی]» (پیاله خورشید) را می‌‏توان نام برد.<br /> <br /> در آستانه‌ عید نوروز ١٣٩٠ ه. ش گزیده‌ غزلیات ایشان با نام «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=2154250&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author ریشه در عطش]» منتشر شد. این کتاب در دومین جشنواره‌ سراسری کتاب سال تبریز به عنوان کتاب منتخب سال در رشته شعر انتخاب گردید.<br /> <br /> زندگینامه و برخی از شعرهای ایشان در معتبرترین مجله‌ ادبی ایتالیا «Punto di vista» شماره‌ ٤٤ آوریل ٢٠٠٥ میلادی چاپ شده است و قسمتی از ترجمه‌ها و شعرهای ترکی وی در جمهوری آذربایجان چاپ و منتشر شده است.<br /> <br /> ترجمه‌‏های حسن اسدی چنین هستند: <br /> <br /> «یاندیر مکتوبلاریمی» نامه‌‏هایم را بسوزان اثر نصرت کَسَمنلی (شاعر جمهوری آذربایجان)، «گتمک ایسته ییرسن؟» آهنگ رفتن داری؟ اثر نصرت کَسَمنلی، «بالتاسسی» صدای تبر اثر فیکرت قوجا (شاعر جمهوری آذربایجان). &lt;ref&gt;اخذ زندگینامه و اشعار شاعر از طریق پست الکترونیک.&lt;/ref&gt; <br /> ==اشعار==<br /> <br /> ==='''رباعی'''===<br /> {{شعر}}<br /> {{ب| آن روز به طاق آسمان چاک افتاد | هنگامه به خیمه‌گاه افلاک افتاد }}<br /> <br /> {{ب| یک سنگ بر آیینه خورشید زدند | هفتاد و دو قرص ماه بر خاک افتاد }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| آن روز که باد، آتش‌ْافشان می‌خواند | در دشت بلا، نوای سوزان می‌خواند }}<br /> <br /> {{ب| دیدند فریب‌خوردگان هم دیدند | بر نیزه، سرِ بریده قرآن می‌خواند }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| از زخم شکفته، پیرهن داشت [[حسین]] (ع) | پیراهن خون‌فشان به تن داشت حسین (ع) }} <br /> <br /> {{ب| آن‌دم که به بارگاه جانان می‌رفت | از بال فرشتگان کفن داشت حسین (ع) }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| آن روز که خون، پشت ستم را تا کرد | یکرنگی عشق، حیله را رسوا کرد }}<br /> <br /> {{ب| هر گل که به پیشواز مرگ آمده بود | پرپر شد و عمر جاودان پیدا کرد }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| آن روز که وحشتِ نفسگیر شکست | با دست خدا هیبتِ زنجیر شکست }}<br /> <br /> {{ب| شالوده قصر بت‌پرستان لرزید | از غیرت خون، قامتِ شمشیر شکست }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| از حنجره فلک، فغان می‌بارید | اشک از مژه فرشتگان می‌‏بارید }}<br /> <br /> {{ب| پرهای شکسته سبک‏‌پروازان | آغشته به خون از آسمان می‌بارید }} <br /> {{پایان شعر}}<br /> ==منابع==<br /> <br /> *[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=3623708&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author طرحی نو در دانشنامه شعر عاشورایی، مرضیه محمدزاده، ج 2، ص: 611-613.]<br /> <br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده:ادبیات]]<br /> [[رده:شاعران]]<br /> [[رده:شاعران فارسی زبان]]<br /> [[رده:شاعران معاصر]]<br /> &lt;references /&gt;{{شاعران}}</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%AD%D8%B3%D9%86_%D8%A7%D8%B3%D8%AF%DB%8C_%D8%B4%D8%A8%D8%AF%DB%8C%D8%B2&diff=37167 2023-07-19T13:36:20Z

<p>Esmaeili: </p> <hr /> <div>'''حسین اسدی''' (١٣٣٦ ه. ش) از شاعران معاصر ایرانی است. <br /> <br /> {{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> | نام = حسن اسدی<br /> | تصویر = حسن اسدی.jpg<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام اصلی =<br /> | زمینه فعالیت =<br /> | ملیت =<br /> | تاریخ تولد = ١٣٣٦ ه.ش<br /> | محل تولد = شهرستان سراب، آذربایجان‌شرقی<br /> | والدین = <br /> | تاریخ مرگ =<br /> | محل مرگ =<br /> | علت مرگ =<br /> | محل زندگی = <br /> | مختصات محل زندگی =<br /> | مدفن =<br /> |مذهب =<br /> |در زمان حکومت =<br /> |اتفاقات مهم =<br /> | نام دیگر =<br /> |لقب =<br /> |بنیانگذار =<br /> | پیشه = <br /> | سال‌های نویسندگی =<br /> |سبک نوشتاری =<br /> |کتاب‌ها = «شبتاب در یلدا»، «شبتاب در یلدا»، «صدای شیون گلها»، «درفش آتش»، «بابک گل»، «گونش پیاله سی»، «خنیاگر نسیم» و «ریشه در عطش» <br /> |مقاله‌ها =<br /> |نمایشنامه‌ها =<br /> |فیلم‌نامه‌ها =<br /> |دیوان اشعار =<br /> |تخلص = شبدیز<br /> |فیلم ساخته بر اساس اثر=<br /> | همسر =<br /> | شریک زندگی =<br /> | فرزندان =<br /> |تحصیلات = <br /> |دانشگاه =<br /> |حوزه =<br /> |شاگرد =<br /> |استاد =<br /> |علت شهرت =<br /> | تأثیرگذاشته بر =<br /> | تأثیرپذیرفته از =<br /> | وب‌گاه =<br /> |گفتاورد =<br /> |امضا =<br /> }}<br /> ==زندگینامه==<br /> حسین اسدی متخلص به «شبدیز» در سال ١٣٣٦ شمسی در شهرستان سراب آذربایجان‌شرقی پا به عرصه‌ زندگی نهاد. <br /> <br /> ایشان از کلاس چهارم ابتدایی سرودن شعر را آغاز کرد و با راهنمایی استادان دلسوز، مطالعه و ممارست را سرلوحه‌ هنر خود قرار داد و با دقایق و ظرایف شعرهای متقدمان آشنا شد. سپس به مطالعه‌ آثار معاصران روی آورد و از سال ١٣٥٣ که دانش‌آموزی بیش نبود، شعرهای خود را در اکثر نشریات کشور به چاپ رسانید و از همان دوره‌ نوجوانی به عنوان یکی از شاعران کم‌گوی و گزیده‌گوی توسط اکثر مجلات و روزنامه‌ها مطرح شد.<br /> <br /> بعد از اتمام تحصیلات مقدماتی از دانشگاه تبریز در رشته‌ بیولوژی (زیست‌شناسی) با مدرک لیسانس فارغ‌التحصیل شد. پس از سه سال تدریس در دبیرستان‏‌های سراب به تهران منتقل شد و همگام با تدریس در دبیرستان‏‌های تهران فعالیت مطبوعاتی خود را که از دوره‌ دبیرستان آغاز کرده ‌بود، وسعت بخشید و با اکثر مطبوعات و نشریات کشور همکاری داشت.<br /> ==آثار==<br /> حسن اسدی در سال ١٣٥٧ شمسی مجموعه‌ای از آثار خود را به نام «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=2044508&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author شبتاب در یلدا]» که حاوی غزل، چهارپاره،‌ شعر نیمایی، رباعی‌ و دوبیتی‌ بود منتشر کرد. در سال ١٣٥٦ شمسی از تهران به شهر خودش بازگشت و به علت پاره‌ای از مشکلات گوشه‌ عزلت اختیار کرد و از مطبوعات برید اما در سال ١٣٧١ دومین مجموعه‌ شعر خود را تحت عنوان «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=571071&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author تیشه عشق]» منتشر کرد. <br /> <br /> از دیگر آثار وی عبارتند از: «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=589316&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author صدای شیون گلها]» حاوی غزلیات و چهارپاره‌ها، «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=633774&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author درفش آتش]» شامل شعرهای نیمایی و طرح‌های کوتاه، «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=646284&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author بابک گل]» حاوی طرح‌های کوتاه و شعرهای نیمایی، مجموعه شعری به زبان مادری (ترکی) با نام «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=635298&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author گونش پیاله سی]» (پیاله خورشید) را می‌‏توان نام برد.<br /> <br /> در آستانه‌ عید نوروز ١٣٩٠ ه. ش گزیده‌ غزلیات ایشان با نام «[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=2154250&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author ریشه در عطش]» منتشر شد. این کتاب در دومین جشنواره‌ سراسری کتاب سال تبریز به عنوان کتاب منتخب سال در رشته شعر انتخاب گردید.<br /> <br /> زندگینامه و برخی از شعرهای ایشان در معتبرترین مجله‌ ادبی ایتالیا «Punto di vista» شماره‌ ٤٤ آوریل ٢٠٠٥ میلادی چاپ شده است و قسمتی از ترجمه‌ها و شعرهای ترکی وی در جمهوری آذربایجان چاپ و منتشر شده است.<br /> <br /> ترجمه‌‏های حسن اسدی چنین هستند: <br /> <br /> «یاندیر مکتوبلاریمی» نامه‌‏هایم را بسوزان اثر نصرت کَسَمنلی (شاعر جمهوری آذربایجان)، «گتمک ایسته ییرسن؟» آهنگ رفتن داری؟ اثر نصرت کَسَمنلی، «بالتاسسی» صدای تبر اثر فیکرت قوجا (شاعر جمهوری آذربایجان). &lt;ref&gt;اخذ زندگینامه و اشعار شاعر از طریق پست الکترونیک.&lt;/ref&gt; <br /> ==اشعار==<br /> <br /> ==='''رباعی'''===<br /> {{شعر}}<br /> {{ب| آن روز به طاق آسمان چاک افتاد | هنگامه به خیمه‌گاه افلاک افتاد }}<br /> <br /> {{ب| یک سنگ بر آیینه خورشید زدند | هفتاد و دو قرص ماه بر خاک افتاد }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| آن روز که باد، آتش‌ْافشان می‌خواند | در دشت بلا، نوای سوزان می‌خواند }}<br /> <br /> {{ب| دیدند فریب‌خوردگان هم دیدند | بر نیزه، سرِ بریده قرآن می‌خواند }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| از زخم شکفته، پیرهن داشت [[حسین]] (ع) | پیراهن خون‌فشان به تن داشت حسین (ع) }} <br /> <br /> {{ب| آن‌دم که به بارگاه جانان می‌رفت | از بال فرشتگان کفن داشت حسین (ع) }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| آن روز که خون، پشت ستم را تا کرد | یکرنگی عشق، حیله را رسوا کرد }}<br /> <br /> {{ب| هر گل که به پیشواز مرگ آمده بود | پرپر شد و عمر جاودان پیدا کرد }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| آن روز که وحشتِ نفسگیر شکست | با دست خدا هیبتِ زنجیر شکست }}<br /> <br /> {{ب| شالوده قصر بت‌پرستان لرزید | از غیرت خون، قامتِ شمشیر شکست }}<br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| از حنجره فلک، فغان می‌بارید | اشک از مژه فرشتگان می‌‏بارید }}<br /> <br /> {{ب| پرهای شکسته سبک‏‌پروازان | آغشته به خون از آسمان می‌بارید }} <br /> {{پایان شعر}}<br /> ==منابع==<br /> <br /> *[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=3623708&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author طرحی نو در دانشنامه شعر عاشورایی، مرضیه محمدزاده، ج 2، ص: 611-613.]<br /> <br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده:ادبیات]]<br /> [[رده:شاعران]]<br /> [[رده:شاعران فارسی زبان]]<br /> [[رده:شاعران معاصر]]<br /> &lt;references /&gt;{{شاعران}}</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3_%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D8%AA%DB%8C_%D9%BE%D9%88%D8%B1&diff=37166 2023-07-18T06:11:27Z

<p>Esmaeili: </p> <hr /> <div>'''عباس براتی پور''' (۱۳۲۲ ه. ش) یکی از شاعران معاصر است.<br /> {{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> | نام =عباسعلی براتی پور<br /> | تصویر =عباسعلی براتی پور.jpg<br /> | توضیح تصویر =<br /> | نام اصلی =<br /> | زمینه فعالیت =<br /> | ملیت =ایرانی<br /> | تاریخ تولد =۱۳۲۲ ه. ش<br /> | محل تولد =تهران<br /> | والدین =<br /> | تاریخ مرگ =اول اردیبهشت ۱۴۰۲<br /> | محل مرگ =تهران<br /> | علت مرگ =<br /> | محل زندگی =تهران<br /> | مختصات محل زندگی =<br /> | مدفن =<br /> |مذهب =<br /> |در زمان حکومت =<br /> |اتفاقات مهم =<br /> | نام دیگر =<br /> |لقب =<br /> |بنیانگذار =<br /> | پیشه =<br /> | سال‌های نویسندگی =<br /> |سبک نوشتاری =کلاسیک<br /> |کتاب‌ها =«بهت نگاه»، «غم دلدار»، «چشم بیمار»، «زمزمه‌ی مستی»- «وعده‌ی دیدار»، «بر تربت خورشید»، «زمزمه‌ی هستی» و ...<br /> |مقاله‌ها =<br /> |نمایشنامه‌ها =<br /> |فیلم‌نامه‌ها =<br /> |دیوان اشعار =<br /> |تخلص =<br /> |فیلم ساخته بر اساس اثر=<br /> | همسر =<br /> | شریک زندگی =<br /> | فرزندان =<br /> |تحصیلات =<br /> |دانشگاه =<br /> |حوزه =<br /> |شاگرد =<br /> |استاد =<br /> |علت شهرت =<br /> | تأثیرگذاشته بر =<br /> | تأثیرپذیرفته از =<br /> | وب‌گاه =<br /> |گفتاورد =<br /> |امضا =<br /> }}<br /> ==زندگینامه==<br /> عباسعلی براتی پورکه به نام عباس براتی پور شهرت یافته به سال ۱۳۲۲ ه. ش در تهران متولد شد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در زادگاه خود به انجام رسانید و در رشته‌ی ریاضی دیپلم گرفت. وی به سال ۱۳۴۱ ه. ش به استخدام نیروی هوایی در آمد.<br /> <br /> براتی پور از اواخر دوران تحصیل در دبیرستان به شعر و شاعری پرداخت، و از مطالعه‌ی دواوین شعر اساتید متقدّم غافل نبود گاهی به سرودن اشعاری در مدح و منقبت خاندان رسالت می‌پرداخت.<br /> <br /> پس از پیروزی انقلاب اسلامی رسما و به طور جدّی به سرودن شعر همت گماشت و با شرکت در مجالس و محافل ادبی فعالیّت خود را گسترش داد و در حال حاضر به عنوان دبیر جلسات حوزه‌ی هنری تبلیغات اسلامی و عضو شورای شعر خدمت می‌کند.<br /> <br /> ==آثار==<br /> براتی پور در شعر به سبک کلاسیک کار می‌کند و در قالب‌های مختلف به نظم شعر می‌پردازد. مجموعه شعرهای او عبارتند از:<br /> <br /> *«چشم بیمار»<br /> *«بر تربت خورشید»<br /> *«غم دلدار»<br /> *«زمزمۀ مستى»<br /> *“بهت نگاه” ـ مجموعه شعر ـ ۱۳۶۹<br /> *“وعده دیدار” ـ گرد آوری اشعار درباره امام زمان (ع) ـ ۱۳۷۰<br /> *“کتیبه شکیب “ـ گرد آوری اشعار درباره جانبازان ـ ۱۳۷۴<br /> *“سینای سبزعشق” ـ گرد آوری اشعار درباره جانبازان ـ ۱۳۷۵<br /> *“باشقایق ها برادر” ـ گرد آوری گزیده اشعار جانبازان شاعرـ ۱۳۷۹<br /> *“عطش عشق” ـ گرد آوری مجموعه شعر [[عاشورا|عاشورایی]] ـ ۱۳۷۶<br /> *“داغ تشنگی” ـ گرد آوری اشعار ویژه کنگره بین المللی امام خمینی و فرهنگ عاشورا ـ ۱۳۷۴<br /> *“سوار مشرقی” ـ گرد آوری اشعار درباره امام زمان (ع) ـ ۱۳۷۵<br /> *“درساحل علقمه” ـ گرد آوری مجموعه رباعی درباره [[عباس ابن علی(ع)|حضرت عباس (ع)]] ـ ۱۳۷۷<br /> *“ماه درفرات” ـ گردآوری مجموعه غزل درباره حضرت عباس (ع) ـ ۱۳۸۰ ١١) برجبین صبح ـ گردآوری اشعاردرباره غدیر ـ ۱۳۸۰<br /> *“گزیده ادبیات معاصر ۲۴ “ـ مجموعه شعر ـ ۱۳۷۸<br /> *“زیتون و زخم” ـ گردآوری مجموعه شعر درباره فلسطین ـ ۱۳۸۱<br /> *“دل ودریا” ـ مجموعه شعر مستقل – انتشارات سوره مهر<br /> *سه مجموعه شعر(چشم بیمار، غم دلدار، بر تربت خورشید) گردآوری شده درباره رحلت امام راحل( ره ) که در سال ۱۳۶۸توسط حوزه هنری چاپ و منتشر شده است.<br /> *«زمزمه‌ی هستی» در سوگ امام خمینی(ره) با همکاری محمدعلی مردانی و خانم سیمیندخت وحیدی.<br /> <br /> <br /> ==اشعار==<br /> <br /> ===حرّ و دستار===<br /> {{شعر}}<br /> <br /> <br /> {{ب| من ماندم و کوه شرمساری‌|من ماندم و دشت بیقراری }}<br /> <br /> {{ب| من ماندم و کوله‌باری از درد|من ماندم و اشک و آه و زاری }}<br /> <br /> {{ب| سر در قدمت نهم که «حُرّم»|تا بر سر من قدم‌گذاری }}<br /> <br /> {{ب| شرمنده و زار و ناتوانم‌|آیا ز دلم خبر نداری؟ }}<br /> <br /> {{ب| گر توبه‌ی من قبول افتد|آسوده شوم ز شرمساری }}<br /> <br /> {{ب| با سرخی خون خود بشویم‌|رخسار خود از گناه‌کاری }}<br /> <br /> {{ب| بخشید امام و رخصتش داد|شد عازم رزم و جان سپاری }}<br /> <br /> {{ب| جان داد به راه عشق و بگرفت‌|جا در ملکوت قرب باری }}<br /> <br /> {{ب| چون دید فتاده خُودَش از سر|خون از سر و روی اوست جاری }}<br /> <br /> {{ب| بست از ره مرحمت به فرقش‌|دستار به رسم یادگاری }}<br /> {{پایان شعر}}<br /> <br /> <br /> {{شعر}}<br /> {{ب| رفتی و از دل برون شد، صبر و قرار و توانم‌|ای روشنای دل من، تاریک شد دیدگانم }}<br /> <br /> {{ب| گفتم که در سایه‌سار، قدّ رسایش نشینم‌|افسوس افتاد بر خاک، آن سرو و آن سایه‌بانم }}<br /> <br /> {{ب| گم گشت ره پیش چشمم، آوخ کزین درد جانکاه‌|می‌سوزم و هر دم آید، دود دل از استخوانم }}<br /> <br /> {{ب| بگذار تا صورتم را، بر روی ماهت گذارم‌|بگذار تا اشک حسرت، بر خاک پایت فشانم }}<br /> <br /> {{ب| این سوی این پیکر پاک، افتاده بر بستر خاک‌|آن سوی استاده دشمن، کرده‌ست آهنگ جانم }}<br /> <br /> {{ب| ای سرو قامت، به پا خیز، با خصم کافر درآویز|من تاب هجران ندارم، بنگر به قدّ کمانم }}<br /> <br /> {{ب| ای آسمان سخاوت، ای معنی استجابت‌|خاموش کن با نگاهت، در سینه آتش فشانم }}<br /> <br /> {{ب| بردار سر تا ببینم، چشمان خورشیدی‌ات را|رحمی کن ای نور دیده، رحمی که من ناتوانم }}<br /> <br /> {{ب| ای شبه پیغمبر من، ای نوجوان اکبر من‌|بشکسته بال و پر من، ای مرغ بی‌آشیانم }}<br /> <br /> {{ب| ای غم برو از بر من، بردار دست از سر من‌|بگذار تنها بگریم، بگذار تنها بمانم &lt;ref&gt;تجلی عشق در حماسه عاشورا؛ ص 28 و 29.&lt;/ref&gt; }}<br /> {{پایان شعر}}<br /> <br /> <br /> {{شعر}}<br /> {{ب| سوزی نهان ز داغ غمت دارم ای حسین‌|باشد گواه، دیده‌ی خونبارم ای حسین }}<br /> <br /> {{ب| افتاده‌ام ز پا و دل از دست داده‌ام‌|دستم بگیر گرچه گنهکارم ای حسین }}<br /> <br /> {{ب| راهی نما به سوی خود ای قبله‌گاه عشق‌|از زندگی ز شوق تو بیزارم ای حسین }}<br /> <br /> {{ب| در بند غم اسیرم و راهی نمی‌برم‌|چشم انتظار لحظه‌ی دیدارم ای حسین }}<br /> <br /> {{ب| چشم امید سوی تو دارم به اشک و آه‌|تا جلوه‌ای کنی به شب تارم ای حسین }}<br /> <br /> {{ب| مگذار تا بر آب کشم نقش وصل تو|بگذار سر به پای تو بگذارم ای حسین }}<br /> <br /> {{ب| در آرزوی روی تو از بس گریستم‌|از گیه مانده، دیده‌ی افگارم ای حسین }}<br /> <br /> {{ب| جانی که در تن است مرا ز اعتبار دوست‌|حاشا که جز به راه تو بسپارم ای حسین }}<br /> <br /> {{ب| باشد نظر به لطف تو فردای محشرم‌|کس نیست جز تو یار و مددکارم ای حسین }}<br /> {{پایان شعر}}<br /> <br /> ===از [[عطش]] لبریز===<br /> <br /> <br /> {| style=&quot;margin: 0 auto; &quot;<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; تو را با گل برابر آفریدند &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; ز بویت نافۀ تر آفریدند &lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; براى خاطر نازکْ خیالت &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; نسیم روح‌پرور آفریدند &lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; جهان شد روشن از برق نگاهت &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; تو را مهر منوّر آفریدند &lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; براى کشور حُسن و ملاحت &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; امیرى ماهْ منظر آفریدند &lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; شجاعت تا به عالم اوج‌ گیرد &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; تو را آیین و مظهر آفریدند &lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; سپاه عاشقان کربلا را &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; سپهسالار لشکر آفریدند &lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; براى روز عاشوراى خونبار &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; علمدارِ دلاور آفریدند &lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; تویى سرچشمۀ ایمان و ایثار &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; تو را از روح، پیکر آفریدند &lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; بنازم بازوى مردانه‌ات را &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; که چون بازوى حیدر آفریدند &lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; به جاى دست‌هاى باوفایت &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; به رنگ ارغوان، پر آفریدند &lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; تو را کام از عطش لبریز کردند &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; برایت حوض کوثر آفریدند &lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; تو را باب‌الحوائج نام کردند &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; به عالم سَرور و سر آفریدند &lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; فرات، افسوس مى‌نوشد شب و روز &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; روانش را مکدّر آفریدند &lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; تو را اى شافع بشکسته بالان &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; براى روز محشر آفریدند &lt;/span&gt;&lt;ref&gt;ماه در فرات، به کوشش عباس براتى‌پور،ص ۱۳۶ تا ۱۳۸.&lt;/ref&gt;&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; &lt;/span&gt;<br /> |}<br /> &lt;br /&gt;<br /> <br /> ===ماه نو===<br /> <br /> &lt;br /&gt;<br /> {| style=&quot;margin: 0 auto; &quot;<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; چو آتش ستم خصم دون زبانه گرفت &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; تو را نشان بلا دید و در میانه گرفت &lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; شرار کین چو فتاد از جفا به خرمن دین &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; شرر به سینۀ اهل وفا زبانه گرفت &lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; شمیم پاک پیامت به هر کرانه رسید &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; چمن نسیم کلام تو را،ترانه گرفت &lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; به شَست خصم اگر تیر جان شکارى بود &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; جهید و از همه عالم تو را نشانه گرفت &lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; شنید نغمۀ«هَلْ مِنْ مُعین؟»چو غنچه ز گل &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; چو مرغ سوخته دل پر ز آشیانه گرفت &lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; به عزم یارى دین خدا فتاد به خاک &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; ولیک تشنگى خویش را بهانه گرفت &lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; به عرش سینۀ تو ماه نو گرفت قرار &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; ولى ز سوز عطش سر به روى شانه گرفت &lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; ز دیدگان فلک،سیل اشک شد جارى &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; گلوى خشک وِرا تا عدو نشانه گرفت &lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; به خون نشسته چو ماهى به روى دوش پدر &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; ز دوست،جام شهادت چه عاشقانه گرفت &lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; ز دست سبط نبى شد به عرشْ خون گلوش &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; شفق ز خون على رنگ جاودانه گرفت &lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; نخفت دیدۀ شب تا سحر به سان سحاب &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; ز بس که در غم او گریۀ شبانه گرفت &lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; کبوتران حرم سر به کوه و دشت زدند &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; به کف چو خصم فرومایه تازیانه گرفت &lt;/span&gt;&lt;ref&gt;بهت نگاه،عباس براتى‌پور،ص ۲۹ تا ۳۱.&lt;/ref&gt;&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; &lt;/span&gt;<br /> |}<br /> <br /> ===رباعی===<br /> {{شعر}}<br /> <br /> <br /> {{ب| برکَند دل از جهان و تقدیم تو کرد|خون ریخت ز دیدگان و تقدیم تو کرد }}<br /> <br /> {{ب| چون تیر به مشک خورد و رفت آب ز دست‌|بر دست نهاد جان و تقدیم تو کرد }} <br /> {{پایان شعر}}{{شعر}}<br /> {{ب| تا ماه اسیر پنجه‌ی غم شده بود|خورشید، سیاهپوش ماتم شده بود }}<br /> <br /> {{ب| طوفان زده، کشتی نجات امّت‌|بشکسته کنار نهر علقم شده بود }}<br /> {{پایان شعر}}<br /> ==منابع==<br /> <br /> *[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=700738&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author دانشنامه‌ی شعر عاشورایی، محمدزاده، ج‌ ۲، ص: ۱۳۹۴-۱۳۹۵.]<br /> *[[کاروان شعر عاشورا|محمدعلی مجاهدی، ''کاروان شعر عاشورا''، زمزم هدایت، ج۱، ص ۵۵۲-۵۵۴.]]<br /> <br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده:ادبیات]]<br /> [[رده:شاعران]]<br /> [[رده:شاعران فارسی زبان]]<br /> [[رده:شاعران معاصر]]<br /> &lt;references /&gt;{{شاعران}}</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%D9%94_%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C&diff=37164 2023-06-28T22:15:30Z

<p>Esmaeili: </p> <hr /> <div>{{mainpage/top<br /> | link 1 = [[ادبیات]]<br /> | link 2 = [[هنر]]<br /> | link 3 = [[تاریخ اجتماعی]]<br /> | link 4 = [[ادیان و مذاهب]] <br /> | link 5 = [[تاریخ و جغرافیا]]<br /> }}<br /> &lt;div class=&quot;portal-container-4&quot;&gt;<br /> {{Featured Index<br /> | class = portal-column-2-4<br /> | style = grid-column-start: 1; grid-column-end: span 2; grid-row-start: 1; grid-row-end: span 2;<br /> | imagesize = 250px<br /> | text = زمانی که امام حسین(ع) قصد هجرت به سوی مکه را داشت، [[مسلم بن عقیل]] به او پیشنهاد کرد از بی‌راهه به مکه روند که هرگاه سپاهیان ولید بن عتبه بن ابی ‌سفیان والی مدینه درصدد تعقیب برآمدند، به آنان دسترسی پیدا نکنند. اما امام نپذیرفت و از جاده اصلی به سوی مکه حرکت کرد و فرمود: از راه اصلی خارج نمی‌شوم تا آنچه را خداوند مقدر فرموده، عملی سازد.<br /> پس از اینکه مردم کوفه از امام حسین(ع) دعوت کردند تا رهبری آنان را در مبارزه با امویان برعهده گیرد و دعوت‌ نامه‌های بسیاری که شمار آن‌ها را تا دوازده هزار تخمین زده‌اند، به سوی امام حسین(ع) فرستادند و همین سبب شد تا امام به سمت کوفه حرکت کند.<br /> [[مسلم بن عقیل|ادامه ...]]<br /> <br /> |image=مسلم بن عقیل.jpg}}<br /> <br /> {{did you know<br /> | class = portal-column-2-4<br /> | style = grid-column-start: 1; grid-column-end: span 2; gr id-row-start: 1; grid-row-end: span 2;<br /> | image =امام حسین(ع) در اندیشه مسیحیت.jpg<br /> | imagesize = 250px<br /> | text =* [[ام وهب همسر عبدالله بن‌ عمیر کلبی|تنها بانویی که در روز عاشورا در صحنه نبرد کربلا به شهادت رسید، ام وهب بود.]]<br /> * [[عبدالرحمن‌ بن عبد ربه انصاری خزرجی|عبدالرحمن‌ بن عبد ربه انصاری خزرجی، شهید کربلا، شاهد و راوی غدیر خم بود.]]<br /> * [[طوعه|در لحظات تنهایی مسلم بن عقیل در کوچه‌های کوفه، زنی به نام طوعه با وجود همه خطرها به ایشان پناه داد.]]<br /> * [[حسین علیه‌ السلام در اندیشه مسیحیت| کتاب حسین(ع) از دیدگاه مسیحیت (در تصویر) به هفده زبان ترجمه و در پنج دانشگاه و برای دوره‌های تکمیلی مورد تأیید قرار گرفته است.]]<br /> * [[کربلا|نخستین زمینی که خداوند به آن قداست بخشید، کربلا است]]<br /> * [[علی اکبر (ع)|اولین شهید از خاندان بنی هاشم، حضرت علی اکبر(ع) بود.]]<br /> }}<br /> <br /> {{Featured<br /> | class = portal-column-1-4<br /> | style = grid-column-start: 3; grid-row-start: 1; grid-row-end: span 1;<br /> | image =آخرین خطبه.jpg<br /> | imagesize = 300px<br /> | text = [[شرحبیل‌ بن ذی‌ الکلاع حمیری]] {{nowrap|{{vline}} [[حفص بن عمر بن سعد]]}} {{nowrap|{{vline}} [[دار الاماره]]}} {{vline}} [[خطبه امام حسین(ع) قبل از خروج از مکه|{{nowrap|خطبه امام حسین(ع)}} قبل از خروج از مکه]] (در تصویر)<br /> }}<br /> <br /> {{Works<br /> | class = portal-column-1-4<br /> | style = grid-column-start: 3; grid-row-start: 2; grid-row-end: span 3;<br /> | image =ن‍ی‍ای‍ش‌ ح‍س‍ی‍ن‌(ع‌) در ب‍ی‍اب‍ان‌ ع‍رف‍ات‌ ب‍ا خ‍دای‍ش‌.jpg <br /> | imagesize = 200px<br /> | text = در کتاب [[نیایش حسین(ع) در بیابان عرفات با خدایش]]، علامه جعفری انسان‌ها را در دعا کردن به ۳ دسته تقسیم کرده: گروهی برای نیازهای مادی، گروهی برای اینکه موقعیت وجودی خود را تشخیص دهند و گروهی دیگر که تمام اراده و عمل‌شان رنگ نیایش دارد و این شعف آنها تمام اراده و عملشان را تحت‌الشعاع قرار داده‌است.<br /> گروه سوم، 3 هدف بزرگ، تکامل مادی و معنوی، نیرو گرفتن از ماوراء‌الطبیعت و در تماس بودن با بی‌نهایت بزرگ را از نیایش خود دارند که در کتاب هر سه مورد را توضیح داه‌است.<br /> }}<br /> <br /> &lt;!--{{Roots<br /> | class = portal-column-1-4<br /> |image=کاروان اسرای کربلا.jpg<br /> |imagesize=200px<br /> |text=<br /> [[اهل بیت (ع)|اهل بیت]] به همراه سرهای مبارک [[شهدای کربلا]] ۱۹ محرم سال ۶۱ هجری قمری از [[کربلا]] راهی [[کوفه]] و سپس [[شام]] شدند.<br /> }}--&gt;<br /> {{ناوبری مسیر حرکت امام حسین|class = portal-column-1-4|style = grid-column-start: 4; grid-row-start: 1; grid-row-end: span 4;}}<br /> &lt;/div&gt;<br /> {{CirclePersons<br /> | image1 = امیر حسن ندایی.jpg<br /> | title1 = [[امیر حسن ندایی]]<br /> | image2 = سیدحسین حوائجی.jpg<br /> | title2 = [[سید حسین حوائجی]]<br /> | image3 = جهانگیر نصری اشرفی.jpg<br /> | title3 = [[جهانگیر نصری اشرفی]]<br /> | image4 = جبار رحمانی.jpg<br /> | title4 = [[جبار رحمانی]]<br /> | image5 = Adibolmamalek.jpg<br /> | title5 = [[ادیب الممالک فراهانی]]<br /> }}<br /> {{Featured art<br /> | image = اثر حسین زنده رودی.jpg<br /> | imagesize = 400px<br /> | text = اثر [[حسین زنده رودی]] با ترکیب شعر [[محتشم کاشانی‌|محتشم کاشانی]] متعلق به [[مکتب سقاخانه]] است. زنده‌رودی برای‌ نخستین بار‌ در آثاری که در حدود سال ۱۳۳۸ عرضه کرد هنر عامیانه مذهبی را بکار‌ گرفت‌ و امکانات بصری بـالقوه آن را نشان داد. زنده رودی در ابتدای کار سقاخانه‌ با‌ نقش‌های‌ متأثر از فاجعه کربلا آغاز کرد ولی پس از مدتی به «خوشنویسی» پرداخت.<br /> }}<br /> {{Featured indexes<br /> | main title = دسترسی به مداخل<br /> | column 1 title = مولفین<br /> | column 1 category 1 = شاعران<br /> | column 1 category 2 = پژوهشگران ایرانی<br /> | column 1 category 3 = هنرمندان ایرانی<br /> | column 1 category 4 = نویسندگان<br /> | column 1 category 5 = مترجمان<br /> | column 2 title = افراد <br /> | column 2 category 1 = شهیدان کربلا<br /> | column 2 category 2 = قاتلان کربلا<br /> | column 3 title = اماکن <br /> | column 3 category 1 = حرم‌ها<br /> | column 3 category 2 = تکیه‌ها<br /> | column 3 category 3 = امام‌‌باره‌ها<br /> | column 4 title = آثار<br /> | column 4 category 1 = کتاب‌ها <br /> | column 4 category 2 = آثار هنری<br /> | column 5 title =آیین و مناسک<br /> | column 5 category 1 =آیین‌ها<br /> |column 2 category 3=اسیران کربلا}}<br /> {{صفحه اصلی/فوتر }}<br /> <br /> __NOTOC__<br /> [[en:Main_Page]]<br /> [[fr:]]</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%D9%94_%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C&diff=37163 2023-06-28T22:07:38Z

<p>Esmaeili: </p> <hr /> <div>{{mainpage/top<br /> | link 1 = [[ادبیات]]<br /> | link 2 = [[هنر]]<br /> | link 3 = [[تاریخ اجتماعی]]<br /> | link 4 = [[ادیان و مذاهب]] <br /> | link 5 = [[تاریخ و جغرافیا]]<br /> }}<br /> &lt;div class=&quot;portal-container-4&quot;&gt;<br /> {{Featured Index<br /> | class = portal-column-2-4<br /> | style = grid-column-start: 1; grid-column-end: span 2; grid-row-start: 1; grid-row-end: span 2;<br /> | imagesize = 250px<br /> | text = زمانی که امام حسین(ع) قصد هجرت به سوی مکه را داشت، [[مسلم بن عقیل]] به او پیشنهاد کرد از بی‌راهه به مکه روند که هرگاه سپاهیان ولید بن عتبه بن ابی ‌سفیان والی مدینه درصدد تعقیب برآمدند، به آنان دسترسی پیدا نکنند. اما امام نپذیرفت و از جاده اصلی به سوی مکه حرکت کرد و فرمود: از راه اصلی خارج نمی‌شوم تا آنچه را خداوند مقدر فرموده، عملی سازد.<br /> پس از اینکه مردم کوفه از امام حسین(ع) دعوت کردند تا رهبری آنان را در مبارزه با امویان برعهده گیرد و دعوت‌ نامه‌های بسیاری که شمار آن‌ها را تا دوازده هزار تخمین زده‌اند، به سوی امام حسین(ع) فرستادند و همین سبب شد تا امام به سمت کوفه حرکت کند.<br /> [[مسلم بن عقیل|ادامه ...]]<br /> <br /> |image=مسلم بن عقیل.jpg}}<br /> <br /> {{did you know<br /> | class = portal-column-2-4<br /> | style = grid-column-start: 1; grid-column-end: span 2; gr id-row-start: 1; grid-row-end: span 2;<br /> | image =Tekye_dowlat1.jpg<br /> | imagesize = 250px<br /> | text =* [[ام وهب همسر عبدالله بن‌ عمیر کلبی|تنها بانویی که در روز عاشورا در صحنه نبرد کربلا به شهادت رسید، ام وهب بود.]]<br /> * [[عبدالرحمن‌ بن عبد ربه انصاری خزرجی|عبدالرحمن‌ بن عبد ربه انصاری خزرجی، شهید کربلا، شاهد و راوی غدیر خم بود.]]<br /> * [[طوعه|در لحظات تنهایی مسلم بن عقیل در کوچه‌های کوفه، زنی به نام طوعه با وجود همه خطرها به ایشان پناه داد.]]<br /> * [[حسین علیه‌ السلام در اندیشه مسیحیت| کتاب حسین(ع) از دیدگاه مسیحیت به هفده زبان ترجمه و در پنج دانشگاه و برای دوره‌های تکمیلی مورد تأیید قرار گرفته است.]]<br /> * [[کربلا|نخستین زمینی که خداوند به آن قداست بخشید، کربلا است]]<br /> * [[علی اکبر (ع)|اولین شهید از خاندان بنی هاشم، حضرت علی اکبر(ع) بود.]]<br /> }}<br /> <br /> {{Featured<br /> | class = portal-column-1-4<br /> | style = grid-column-start: 3; grid-row-start: 1; grid-row-end: span 1;<br /> | image =آخرین خطبه.jpg<br /> | imagesize = 300px<br /> | text = [[شرحبیل‌ بن ذی‌ الکلاع حمیری]] {{nowrap|{{vline}} [[حفص بن عمر بن سعد]]}} {{nowrap|{{vline}} [[دار الاماره]]}} {{vline}} [[خطبه امام حسین(ع) قبل از خروج از مکه|{{nowrap|خطبه امام حسین(ع)}} قبل از خروج از مکه]] (در تصویر)<br /> }}<br /> <br /> {{Works<br /> | class = portal-column-1-4<br /> | style = grid-column-start: 3; grid-row-start: 2; grid-row-end: span 3;<br /> | image =امام حسین(ع) در اندیشه مسیحیت.jpg <br /> | imagesize = 200px<br /> | text = کتاب [[امام حسین در اندیشه مسیحیت]]، اولین بار در سال 1978 میلادی با عنوان ال‍ح‍س‍ی‍ن‌ ف‍ی‌ ال‍ف‍ک‍ر ال‍م‍س‍ی‍ح‍ی به رشته تحریر درآمد اما نویسنده از آن تاریخ به بعد و در اثر مطالعات بیشتر، ملحقات بیشتری به آن افزود و در چهار دوره به چاپ رسید. این کتاب به 17 زبان ترجمه شده و در 5 دانشگاه نیز برای دوره های تکمیلی کارشناسی ارشد و دکتری مورد تأیید قرار گرفته است.<br /> }}<br /> <br /> &lt;!--{{Roots<br /> | class = portal-column-1-4<br /> |image=کاروان اسرای کربلا.jpg<br /> |imagesize=200px<br /> |text=<br /> [[اهل بیت (ع)|اهل بیت]] به همراه سرهای مبارک [[شهدای کربلا]] ۱۹ محرم سال ۶۱ هجری قمری از [[کربلا]] راهی [[کوفه]] و سپس [[شام]] شدند.<br /> }}--&gt;<br /> {{ناوبری مسیر حرکت امام حسین|class = portal-column-1-4|style = grid-column-start: 4; grid-row-start: 1; grid-row-end: span 4;}}<br /> &lt;/div&gt;<br /> {{CirclePersons<br /> | image1 = امیر حسن ندایی.jpg<br /> | title1 = [[امیر حسن ندایی]]<br /> | image2 = سیدحسین حوائجی.jpg<br /> | title2 = [[سید حسین حوائجی]]<br /> | image3 = جهانگیر نصری اشرفی.jpg<br /> | title3 = [[جهانگیر نصری اشرفی]]<br /> | image4 = جبار رحمانی.jpg<br /> | title4 = [[جبار رحمانی]]<br /> | image5 = Adibolmamalek.jpg<br /> | title5 = [[ادیب الممالک فراهانی]]<br /> }}<br /> {{Featured art<br /> | image = اثر حسین زنده رودی.jpg<br /> | imagesize = 400px<br /> | text = اثر [[حسین زنده رودی]] با ترکیب شعر [[محتشم کاشانی‌|محتشم کاشانی]] متعلق به [[مکتب سقاخانه]] است. زنده‌رودی برای‌ نخستین بار‌ در آثاری که در حدود سال ۱۳۳۸ عرضه کرد هنر عامیانه مذهبی را بکار‌ گرفت‌ و امکانات بصری بـالقوه آن را نشان داد. زنده رودی در ابتدای کار سقاخانه‌ با‌ نقش‌های‌ متأثر از فاجعه کربلا آغاز کرد ولی پس از مدتی به «خوشنویسی» پرداخت.<br /> }}<br /> {{Featured indexes<br /> | main title = دسترسی به مداخل<br /> | column 1 title = مولفین<br /> | column 1 category 1 = شاعران<br /> | column 1 category 2 = پژوهشگران ایرانی<br /> | column 1 category 3 = هنرمندان ایرانی<br /> | column 1 category 4 = نویسندگان<br /> | column 1 category 5 = مترجمان<br /> | column 2 title = افراد <br /> | column 2 category 1 = شهیدان کربلا<br /> | column 2 category 2 = قاتلان کربلا<br /> | column 3 title = اماکن <br /> | column 3 category 1 = حرم‌ها<br /> | column 3 category 2 = تکیه‌ها<br /> | column 3 category 3 = امام‌‌باره‌ها<br /> | column 4 title = آثار<br /> | column 4 category 1 = کتاب‌ها <br /> | column 4 category 2 = آثار هنری<br /> | column 5 title =آیین و مناسک<br /> | column 5 category 1 =آیین‌ها<br /> |column 2 category 3=اسیران کربلا}}<br /> {{صفحه اصلی/فوتر }}<br /> <br /> __NOTOC__<br /> [[en:Main_Page]]<br /> [[fr:]]</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%D9%94_%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C&diff=37162 2023-06-28T21:56:22Z

<p>Esmaeili: </p> <hr /> <div>{{mainpage/top<br /> | link 1 = [[ادبیات]]<br /> | link 2 = [[هنر]]<br /> | link 3 = [[تاریخ اجتماعی]]<br /> | link 4 = [[ادیان و مذاهب]] <br /> | link 5 = [[تاریخ و جغرافیا]]<br /> }}<br /> &lt;div class=&quot;portal-container-4&quot;&gt;<br /> {{Featured Index<br /> | class = portal-column-2-4<br /> | style = grid-column-start: 1; grid-column-end: span 2; grid-row-start: 1; grid-row-end: span 2;<br /> | imagesize = 250px<br /> | text = زمانی که امام حسین(ع) قصد هجرت به سوی مکه را داشت، [[مسلم بن عقیل]] به او پیشنهاد کرد از بی‌راهه به مکه روند که هرگاه سپاهیان ولید بن عتبه بن ابی ‌سفیان والی مدینه درصدد تعقیب برآمدند، به آنان دسترسی پیدا نکنند. اما امام نپذیرفت و از جاده اصلی به سوی مکه حرکت کرد و فرمود: از راه اصلی خارج نمی‌شوم تا آنچه را خداوند مقدر فرموده، عملی سازد.<br /> پس از اینکه مردم کوفه از امام حسین(ع) دعوت کردند تا رهبری آنان را در مبارزه با امویان برعهده گیرد و دعوت‌ نامه‌های بسیاری که شمار آن‌ها را تا دوازده هزار تخمین زده‌اند، به سوی امام حسین(ع) فرستادند و همین سبب شد تا امام به سمت کوفه حرکت کند.<br /> [[مسلم بن عقیل|ادامه ...]]<br /> <br /> |image=مسلم بن عقیل.jpg}}<br /> <br /> {{did you know<br /> | class = portal-column-2-4<br /> | style = grid-column-start: 1; grid-column-end: span 2; gr id-row-start: 1; grid-row-end: span 2;<br /> | image =Tekye_dowlat1.jpg<br /> | imagesize = 250px<br /> | text =* [[ام وهب همسر عبدالله بن‌ عمیر کلبی|تنها بانویی که در روز عاشورا در صحنه نبرد کربلا به شهادت رسید، ام وهب بود.]]<br /> * [[عبدالرحمن‌ بن عبد ربه انصاری خزرجی|عبدالرحمن‌ بن عبد ربه انصاری خزرجی، شهید کربلا، شاهد و راوی غدیر خم بود.]]<br /> * [[طوعه|در لحظات تنهایی مسلم بن عقیل در کوچه‌های کوفه، زنی به نام طوعه با وجود همه خطرها به ایشان پناه داد.]]<br /> * [[حسین علیه‌ السلام در اندیشه مسیحیت| کتاب حسین(ع) از دیدگاه مسیحیت به هفده زبان ترجمه و در پنج دانشگاه و برای دوره‌های تکمیلی مورد تأیید قرار گرفته است.]]<br /> * [[شبیه_و_آینه:_مجموعه_عکس_های_تعزیه_ایران_در_دوره_قاجار|در زمان ناصرالدین شاه قاجار برای ترویج تعزیه کوشش فراوانی شد.]]<br /> * [[تکیه دولت|تکیه دولت (در تصویر) بزرگ‌ترین تکیه ایران است که در عصر ناصری ساخته شده و به نام‌های تکیه همایونی و دولتی نیز خوانده می‌شد.]]<br /> }}<br /> <br /> {{Featured<br /> | class = portal-column-1-4<br /> | style = grid-column-start: 3; grid-row-start: 1; grid-row-end: span 1;<br /> | image =آخرین خطبه.jpg<br /> | imagesize = 300px<br /> | text = [[شرحبیل‌ بن ذی‌ الکلاع حمیری]] {{nowrap|{{vline}} [[حفص بن عمر بن سعد]]}} {{nowrap|{{vline}} [[دار الاماره]]}} {{vline}} [[خطبه امام حسین(ع) قبل از خروج از مکه|{{nowrap|خطبه امام حسین(ع)}} قبل از خروج از مکه]] (در تصویر)<br /> }}<br /> <br /> {{Works<br /> | class = portal-column-1-4<br /> | style = grid-column-start: 3; grid-row-start: 2; grid-row-end: span 3;<br /> | image =امام حسین(ع) در اندیشه مسیحیت.jpg <br /> | imagesize = 200px<br /> | text = کتاب [[امام حسین در اندیشه مسیحیت]]، اولین بار در سال 1978 میلادی با عنوان ال‍ح‍س‍ی‍ن‌ ف‍ی‌ ال‍ف‍ک‍ر ال‍م‍س‍ی‍ح‍ی به رشته تحریر درآمد اما نویسنده از آن تاریخ به بعد و در اثر مطالعات بیشتر، ملحقات بیشتری به آن افزود و در چهار دوره به چاپ رسید. این کتاب به 17 زبان ترجمه شده و در 5 دانشگاه نیز برای دوره های تکمیلی کارشناسی ارشد و دکتری مورد تأیید قرار گرفته است.<br /> }}<br /> <br /> &lt;!--{{Roots<br /> | class = portal-column-1-4<br /> |image=کاروان اسرای کربلا.jpg<br /> |imagesize=200px<br /> |text=<br /> [[اهل بیت (ع)|اهل بیت]] به همراه سرهای مبارک [[شهدای کربلا]] ۱۹ محرم سال ۶۱ هجری قمری از [[کربلا]] راهی [[کوفه]] و سپس [[شام]] شدند.<br /> }}--&gt;<br /> {{ناوبری مسیر حرکت امام حسین|class = portal-column-1-4|style = grid-column-start: 4; grid-row-start: 1; grid-row-end: span 4;}}<br /> &lt;/div&gt;<br /> {{CirclePersons<br /> | image1 = امیر حسن ندایی.jpg<br /> | title1 = [[امیر حسن ندایی]]<br /> | image2 = سیدحسین حوائجی.jpg<br /> | title2 = [[سید حسین حوائجی]]<br /> | image3 = جهانگیر نصری اشرفی.jpg<br /> | title3 = [[جهانگیر نصری اشرفی]]<br /> | image4 = جبار رحمانی.jpg<br /> | title4 = [[جبار رحمانی]]<br /> | image5 = Adibolmamalek.jpg<br /> | title5 = [[ادیب الممالک فراهانی]]<br /> }}<br /> {{Featured art<br /> | image = اثر حسین زنده رودی.jpg<br /> | imagesize = 400px<br /> | text = اثر [[حسین زنده رودی]] با ترکیب شعر [[محتشم کاشانی‌|محتشم کاشانی]] متعلق به [[مکتب سقاخانه]] است. زنده‌رودی برای‌ نخستین بار‌ در آثاری که در حدود سال ۱۳۳۸ عرضه کرد هنر عامیانه مذهبی را بکار‌ گرفت‌ و امکانات بصری بـالقوه آن را نشان داد. زنده رودی در ابتدای کار سقاخانه‌ با‌ نقش‌های‌ متأثر از فاجعه کربلا آغاز کرد ولی پس از مدتی به «خوشنویسی» پرداخت.<br /> }}<br /> {{Featured indexes<br /> | main title = دسترسی به مداخل<br /> | column 1 title = مولفین<br /> | column 1 category 1 = شاعران<br /> | column 1 category 2 = پژوهشگران ایرانی<br /> | column 1 category 3 = هنرمندان ایرانی<br /> | column 1 category 4 = نویسندگان<br /> | column 1 category 5 = مترجمان<br /> | column 2 title = افراد <br /> | column 2 category 1 = شهیدان کربلا<br /> | column 2 category 2 = قاتلان کربلا<br /> | column 3 title = اماکن <br /> | column 3 category 1 = حرم‌ها<br /> | column 3 category 2 = تکیه‌ها<br /> | column 3 category 3 = امام‌‌باره‌ها<br /> | column 4 title = آثار<br /> | column 4 category 1 = کتاب‌ها <br /> | column 4 category 2 = آثار هنری<br /> | column 5 title =آیین و مناسک<br /> | column 5 category 1 =آیین‌ها<br /> |column 2 category 3=اسیران کربلا}}<br /> {{صفحه اصلی/فوتر }}<br /> <br /> __NOTOC__<br /> [[en:Main_Page]]<br /> [[fr:]]</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%D9%94_%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C&diff=37161 2023-06-28T21:55:13Z

<p>Esmaeili: </p> <hr /> <div>{{mainpage/top<br /> | link 1 = [[ادبیات]]<br /> | link 2 = [[هنر]]<br /> | link 3 = [[تاریخ اجتماعی]]<br /> | link 4 = [[ادیان و مذاهب]] <br /> | link 5 = [[تاریخ و جغرافیا]]<br /> }}<br /> &lt;div class=&quot;portal-container-4&quot;&gt;<br /> {{Featured Index<br /> | class = portal-column-2-4<br /> | style = grid-column-start: 1; grid-column-end: span 2; grid-row-start: 1; grid-row-end: span 2;<br /> | imagesize = 250px<br /> | text = زمانی که امام حسین(ع) قصد هجرت به سوی مکه را داشت، مسلم به او پیشنهاد کرد از بی‌راهه به مکه روند که هرگاه سپاهیان ولید بن عتبه بن ابی ‌سفیان والی مدینه درصدد تعقیب برآمدند، به آنان دسترسی پیدا نکنند. اما امام نپذیرفت و از جاده اصلی به سوی مکه حرکت کرد و فرمود: از راه اصلی خارج نمی‌شوم تا آنچه را خداوند مقدر فرموده، عملی سازد.<br /> پس از اینکه مردم کوفه از امام حسین(ع) دعوت کردند تا رهبری آنان را در مبارزه با امویان برعهده گیرد و دعوت‌ نامه‌های بسیاری که شمار آن‌ها را تا دوازده هزار تخمین زده‌اند، به سوی امام حسین(ع) فرستادند و همین سبب شد تا امام به سمت کوفه حرکت کند.<br /> [[مسلم بن عقیل|ادامه ...]]<br /> <br /> |image=مسلم بن عقیل.jpg}}<br /> <br /> {{did you know<br /> | class = portal-column-2-4<br /> | style = grid-column-start: 1; grid-column-end: span 2; gr id-row-start: 1; grid-row-end: span 2;<br /> | image =Tekye_dowlat1.jpg<br /> | imagesize = 250px<br /> | text =* [[ام وهب همسر عبدالله بن‌ عمیر کلبی|تنها بانویی که در روز عاشورا در صحنه نبرد کربلا به شهادت رسید، ام وهب بود.]]<br /> * [[عبدالرحمن‌ بن عبد ربه انصاری خزرجی|عبدالرحمن‌ بن عبد ربه انصاری خزرجی، شهید کربلا، شاهد و راوی غدیر خم بود.]]<br /> * [[طوعه|در لحظات تنهایی مسلم بن عقیل در کوچه‌های کوفه، زنی به نام طوعه با وجود همه خطرها به ایشان پناه داد.]]<br /> * [[حسین علیه‌ السلام در اندیشه مسیحیت| کتاب حسین(ع) از دیدگاه مسیحیت به هفده زبان ترجمه و در پنج دانشگاه و برای دوره‌های تکمیلی مورد تأیید قرار گرفته است.]]<br /> * [[شبیه_و_آینه:_مجموعه_عکس_های_تعزیه_ایران_در_دوره_قاجار|در زمان ناصرالدین شاه قاجار برای ترویج تعزیه کوشش فراوانی شد.]]<br /> * [[تکیه دولت|تکیه دولت (در تصویر) بزرگ‌ترین تکیه ایران است که در عصر ناصری ساخته شده و به نام‌های تکیه همایونی و دولتی نیز خوانده می‌شد.]]<br /> }}<br /> <br /> {{Featured<br /> | class = portal-column-1-4<br /> | style = grid-column-start: 3; grid-row-start: 1; grid-row-end: span 1;<br /> | image =آخرین خطبه.jpg<br /> | imagesize = 300px<br /> | text = [[شرحبیل‌ بن ذی‌ الکلاع حمیری]] {{nowrap|{{vline}} [[حفص بن عمر بن سعد]]}} {{nowrap|{{vline}} [[دار الاماره]]}} {{vline}} [[خطبه امام حسین(ع) قبل از خروج از مکه|{{nowrap|خطبه امام حسین(ع)}} قبل از خروج از مکه]] (در تصویر)<br /> }}<br /> <br /> {{Works<br /> | class = portal-column-1-4<br /> | style = grid-column-start: 3; grid-row-start: 2; grid-row-end: span 3;<br /> | image =امام حسین(ع) در اندیشه مسیحیت.jpg <br /> | imagesize = 200px<br /> | text = کتاب [[امام حسین در اندیشه مسیحیت]]، اولین بار در سال 1978 میلادی با عنوان ال‍ح‍س‍ی‍ن‌ ف‍ی‌ ال‍ف‍ک‍ر ال‍م‍س‍ی‍ح‍ی به رشته تحریر درآمد اما نویسنده از آن تاریخ به بعد و در اثر مطالعات بیشتر، ملحقات بیشتری به آن افزود و در چهار دوره به چاپ رسید. این کتاب به 17 زبان ترجمه شده و در 5 دانشگاه نیز برای دوره های تکمیلی کارشناسی ارشد و دکتری مورد تأیید قرار گرفته است.<br /> }}<br /> <br /> &lt;!--{{Roots<br /> | class = portal-column-1-4<br /> |image=کاروان اسرای کربلا.jpg<br /> |imagesize=200px<br /> |text=<br /> [[اهل بیت (ع)|اهل بیت]] به همراه سرهای مبارک [[شهدای کربلا]] ۱۹ محرم سال ۶۱ هجری قمری از [[کربلا]] راهی [[کوفه]] و سپس [[شام]] شدند.<br /> }}--&gt;<br /> {{ناوبری مسیر حرکت امام حسین|class = portal-column-1-4|style = grid-column-start: 4; grid-row-start: 1; grid-row-end: span 4;}}<br /> &lt;/div&gt;<br /> {{CirclePersons<br /> | image1 = امیر حسن ندایی.jpg<br /> | title1 = [[امیر حسن ندایی]]<br /> | image2 = سیدحسین حوائجی.jpg<br /> | title2 = [[سید حسین حوائجی]]<br /> | image3 = جهانگیر نصری اشرفی.jpg<br /> | title3 = [[جهانگیر نصری اشرفی]]<br /> | image4 = جبار رحمانی.jpg<br /> | title4 = [[جبار رحمانی]]<br /> | image5 = Adibolmamalek.jpg<br /> | title5 = [[ادیب الممالک فراهانی]]<br /> }}<br /> {{Featured art<br /> | image = اثر حسین زنده رودی.jpg<br /> | imagesize = 400px<br /> | text = اثر [[حسین زنده رودی]] با ترکیب شعر [[محتشم کاشانی‌|محتشم کاشانی]] متعلق به [[مکتب سقاخانه]] است. زنده‌رودی برای‌ نخستین بار‌ در آثاری که در حدود سال ۱۳۳۸ عرضه کرد هنر عامیانه مذهبی را بکار‌ گرفت‌ و امکانات بصری بـالقوه آن را نشان داد. زنده رودی در ابتدای کار سقاخانه‌ با‌ نقش‌های‌ متأثر از فاجعه کربلا آغاز کرد ولی پس از مدتی به «خوشنویسی» پرداخت.<br /> }}<br /> {{Featured indexes<br /> | main title = دسترسی به مداخل<br /> | column 1 title = مولفین<br /> | column 1 category 1 = شاعران<br /> | column 1 category 2 = پژوهشگران ایرانی<br /> | column 1 category 3 = هنرمندان ایرانی<br /> | column 1 category 4 = نویسندگان<br /> | column 1 category 5 = مترجمان<br /> | column 2 title = افراد <br /> | column 2 category 1 = شهیدان کربلا<br /> | column 2 category 2 = قاتلان کربلا<br /> | column 3 title = اماکن <br /> | column 3 category 1 = حرم‌ها<br /> | column 3 category 2 = تکیه‌ها<br /> | column 3 category 3 = امام‌‌باره‌ها<br /> | column 4 title = آثار<br /> | column 4 category 1 = کتاب‌ها <br /> | column 4 category 2 = آثار هنری<br /> | column 5 title =آیین و مناسک<br /> | column 5 category 1 =آیین‌ها<br /> |column 2 category 3=اسیران کربلا}}<br /> {{صفحه اصلی/فوتر }}<br /> <br /> __NOTOC__<br /> [[en:Main_Page]]<br /> [[fr:]]</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%B6%D9%87_%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C&diff=37158 2023-06-01T07:33:37Z

<p>Esmaeili: </p> <hr /> <div>'''روضه خوانی''' اصطلاحی است که در مورد برپایی مجالس سوگواری [[امام حسین (ع)]] و هر مجلسی که به منظور ذکر فضایل، مصائب و شرح نحوه شهادت و ظلمها و ستمهای وارد شده بر ائمه معصومین (ع)، به کار میرود.&lt;ref&gt;حسام مظاهری، 1387، ص 297.&lt;/ref&gt; روضه خوانها اغلب نظم و نثر را با هم ترکیب میکنند و به شیوهای خاص بر بالای منبر به ذکر مصائب امام حسین (ع) و وقایع [[عاشورا]] میپردازند. روضه خوانی از سویی بیان وقایع تاریخی است، اما به لحاظ شکل، هنر خاصی از نوع بیان در آن به کار رفته است. جنبه آوازی، انتخاب مطالب، تلفیق آنها با یکدیگر، استفاده از شعر و تعابیر عاطفی همه اینها ماهیت روضه خوانی را از صورت تاریخی محض درآورده و آن را به نوعی کار هنری و شعاری تبدیل کرده است. &lt;ref&gt;انوری پور، 1390، ص 35.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==روضه خوانی در ایران==<br /> روضه و روضهخوان به سال 900 هجری قمری یعنی عصر فاضل متبحر، و زمان ملاحسین کاشفی که «روضه الشهداء» را تألیف کرد، برمیگردد، پیش از این سال، افرادی که به این کار مشغول بودند، اسم مخصوصی نداشتند. «[[روضه الشهداء]]» کتابی است مشتمل بر تاریخ مصیبتهای حضرت رسول (ص) و تفصیل احوال امامان شیعه، به ویژه شرح وقایع کربلا که به نثر فارسی و با اشعار و نثر عربی نوشته شده است. این کتاب در ایران با اقبال بسیار روبهرو شد تا جایی که دست به دست میگشت و بر منبرها خوانده میشد و مردم میگریستند. از همین رو، به مرور زمان، کسانی که کتاب روضه الشهداء را میخواندند، به روضهخوان و این مجالس که در آن کتاب روضهالشهداء خوانده میشد، به روضه شهرت یافت. &lt;ref&gt;همان، ص 55.&lt;/ref&gt;<br /> ==اقسام روضه خوانی==<br /> روضه خوانی به سه قسمت تقسیم میشود: «مقدمه»، «اوج» و «فرود». مقدمه روضه همان اشعار ابتدای روضه است که در پردههای پایین خوانده میشود. کمکم روضهخوان صدای خود را بالا میبرد و بر سرعت جملات میافزاید تا جایی که به بالاترین سطح خود میرسد که «اوج روضه» نام دارد. روضهخوان، مستمع را زیاد در این حال نگه نمیدارد و بعد از گفتن جمله متناسب این قسمت که معمولاً سوزناکترین جملات روضه است، با یک مکث کوتاه و فرود آوردن صدا، روضه را کمکم به اتمام میرساند. <br /> امروزه، روضهخوانان برخلاف گذشته، از مقاتل معتبر مانند «لهوف» ابن طاووس و «ارشاد» مفید که به بیان وقایع عاشورا به صورت متقن پرداختهاند، واقعهخوانی و روضه خوانی میکنند و از احوال نادرست میپرهیزند تا مانع از ایجاد وهن در مستمعین شوند. &lt;ref&gt;هادی منش، 1386، ص 137-146.&lt;/ref&gt; روضه خوانی شامل قسمتهایی همچون شعر شروع مجلس، زمزمه، نوحه زمینه و زمینه است. <br /> [[پرونده:مجلس روضه خوانی در تکیه دولت.png|بندانگشتی|مجلس روضه خوانی در تکیه دولت- اثر عباس رستمیان]] <br /> ===شعر شروع مجلس عزاداری===<br /> شعر عاشورایی ارزشمند و هدفگرا، اثر مطلوب خود را بر خودی و بیگانه میگذارد و همچون سلاحی، موجب خوار شدن و رسوایی دشمنان اسلام میشود. <br /> ===زمزمه===<br /> زمزمه در اصل، تکرار زیر لب کلماتی است که در حین روضه برای همنوایی، بین مستمعان صورت میگیرد. وقتی مدتی روضه خوانده شد، مستمع میل دارد نام [[حسین بن على (ع)|حسین (ع)]] را زمزمه کند که در بعضی مواقع، مداح برای شور افکندن در مجلس او را به این کار دعوت میکند. زمزمهها به چند قسمت تقسیم میشوند: <br /> زمزمههایی که از شور و هیجان ناشی از شنیدن اوج و فرود روضهخوان صورت میگیرد و به صورت خودجوش است. این زمزمه فاقد پیچیدگی و به طور معمول ذکر آن «حسین جان» است. نوع دیگر زمزمههایی است که شور و هیجان زمزمههای پیشین را دارد، اما روضهخوان آن را هدایت میکند؛ بدین ترتیب که بعد از روضه کلماتی را مانند غریب (حسین)، مظلوم (حسین)، بیکس (حسین) و عطشان (حسین) میگوید و به همراه آن مستمع این کلمات را به همان لحن دم میگیرد. این دو شیوه زمزمه را روضهخوان در پردههای پایین و بدون هیچگونه سر و صدایی آرام و دلنشین میخواند و مستمع آرام آرام آن را میگوید و باحال زمزمه اشک میریزد. <br /> <br /> اما زمزمه نوع سوم دارای یک شعر و یک سبک مستقل است و روضهخوان در آن نقش بیشتری دارد؛ بدین ترتیب که یک قسمت از آن را روضهخوان به عنوان «دم» استفاده میکند و از مستمع جواب میگیرد و بقیه را خود میخواند و در پایان هر بندی، از مستمع جواب میخواهد. &lt;ref&gt;همان، ص 146-149.&lt;/ref&gt; <br /> <br /> بعد از خواندن روضه و شعر، نوبت به خواندن «زمینه» میرسد که در واقع حکم آماده شدن برای نوحه را دارد. <br /> ===زمینه===<br /> زمینه، [[نوحه]]ای کوتاه با سربندهای محزون است که ابیات آن از سه یا چهار بند تجاوز نمیکند و مستمع به صورت نشسته به سینه میزند و جواب میدهد. اینگونه به مستمع فرصت داده میشود که خود را آماده برای سینهزنی کند و در حالی که آرام آرام جواب کوتاه آن را تکرار میکند و به سینه میزند، صفهای سینهزنی را تشکیل دهد. <br /> <br /> زمینه به دو دسته تقسیم میشود: <br /> <br /> '''الف) زمینه همراه با جواب:''' این نوع زمینه، شعری بسیار ساده و محزون است که بندهای کوچک و یک کلمهای دارد و مستمع فقط سینه میزند و بعد از هر دو بیت، آن بند کوچک و یک کلمهای را جواب میدهد و به این ترتیب زمینه به پایان میرسد. <br /> <br /> '''ب) زمینه بدون جواب:''' در این زمینه خوانی کلاً جواب گرفته نمیشود و فقط یک شعر ساده برای انجام سینهزنی خوانده میشود و مستمع آماده نوحه میگردد. پس از پایان زمینه خوانی، نوحهخوان (زمینه خوان) بعد از دعا برای فرج امام زمان (عج) یا سلامتی رهبر و شفای بیماران، یا با شور دادن یا تند ادا کردن اذکار مقدس یا حسین (ع)، یا زهرا (س)، یا زینب (س) و یا ابوالفضل (ع)، مجلس را برای نوحه مهیا میسازد تا از فضای آرام و ملایم زمینه خوانی بیرون آید و آماده نوحهخوانی شود. &lt;ref&gt;همان، ص 149-151.&lt;/ref&gt;<br /> ===روضه منظوم===<br /> روضه خوانی دو ویژگی دارد: نخست آنکه قضایا و حوادث کربلا را برای دیگران بازمیگوید و دوم آنکه مرثیهخوانی میکند. روشن است که ویژگی اول، [[مقتل خوانی]] است و روضهخوان طوری مقتل را ادا میکند که لحن خطابی، سؤالی، خواهش و ... آن را مشخص شود و اصل مطلب و مفهوم واقعی عبارات به راحتی فهمیده شود. ویژگی دوم، به خواندن مرثیه مذهبی ارتباط دارد. &lt;ref&gt;انوری پور، 1390، ص 58.&lt;/ref&gt; در این منظومه عاشورایی، وقایع تاریخی مطرح نیست، زیرا خواننده از پیش با موضوع آشناست. در نتیجه شاعر بدون مقدمه، سراغ وقایع حزنانگیز عاشورا میرود. از دیگر ویژگیهای این مراثی، جزئینگری و روایی، سادگی زبان و کاربرد قالب مصنوعی است. &lt;ref&gt;اسلامی در پایگاه اطلاعرسانی حوزه.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> نمونهای از روضه منظوم اهل بیت در کربلا به نقل از شیخ حسن لاهیج ملا (عاجز آملی) ذکر میشود: &lt;ref&gt;لاهیج ملا، 1390، ص 83-84.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> {{شعر}}<br /> {{ب| ای دل برآر ناله که دلها در آذر است | این مجلس عزای عزیز پیمبر است}}<br /> {{ب| ای دیده خون ببار اگر در جهان تو را | میل بهشت و جنت فردوس و کوثر است}}<br /> {{ب| اشکی بریز و آتش سوزنده را ببین | این اشک دیده رونق بازار محشر است}}<br /> {{ب| اشک عزای سرور لب تشنگان حسین | در نزد اهل حال به از درّ و گوهر است}}<br /> {{ب| بی بهشت میوزد از خاک کربلا | عریان فتاده با تن مجروح و بیسر است}} <br /> {{ب| قربان آن کس که به صحرای کربلا | چون تربت حسین به از مشک اذفر است}}<br /> {{ب| رفتن به کربلا به سر قبر کشتگان | دیدم چهار گوش به هر قبر زیور است}}<br /> {{ب| قبری میان روضه به شش گوشه دیدمش | مانند تاج بر سر این هفت کشور است}}<br /> {{ب| پرسیدم از کسی به جوابم به ناله گفت | پایین پای قبر حسین قبر اکبر است}}<br /> {{ب| ای کام دل ندیده به قربان آن دلی | کاندر لحد فتاده ملول و مکدر است}}<br /> {{ب| خواهر در انتظار عروسش سیاهپوش | در حجلهگاه با تن مجروح و مضطر است}}<br /> {{ب| «عاجز» بنال در غم شاهان به روز و شب | در مجلسی که فاطمه با دیده تر است}}<br /> {{پایان شعر}}&lt;br /&gt;<br /> همچنین روضه منظومی که برای حضرت عباس (ع) خوانده میشود، عبارت است از: &lt;ref&gt;همان، ص 86-87.&lt;/ref&gt;<br /> {| style=&quot;margin: 0 auto; &quot;<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; میان تازهجوانان چو حضرت عباس &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; جهان ندیده جوانی به صورت عباس&lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; مه دو هفته خجل میشدی اگر میدید &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; به بارگاه حسین ماه طلعت عباس&lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; ندیده دیده گردون دلاوری به زمانه &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; به طمطراق جلال و نزاکت عباس&lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; به روز معرکه شیر فلک هراسان بود &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; از آن سواری و سهم و صلابت عباس&lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; نشد برای کسی در برادری ممکن &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; برادری به وفا و به غیرت عباس&lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; چو العطش ز سکینه به خیمه گشت بلند &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; روان ز دیده شدی اشک حسرت عباس&lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; گرفت مشک و روان شد به سوی شط فرات &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; دگر به خیمه نشد استقامت عباس&lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; جهان نالان شد اندر دمی که او افتاد &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; به خاک تیره لوای شجاعت عباس&lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; جهان بدیده زینب سیاه شد همچون شب &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; دمی که گشت نگون سرو قامت عباس&lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; میان این همه غمها به روز عاشورا &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; شکست پشت حسین در مصیبت عباس&lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; فلک به داغ علی اکبر جوان پاشید &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; نمک به زخم حسین در شهادت عباس&lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; بنال ای دل و بر گو به ناله جانسوز &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; فدای آن تن مجروح و طاقت عباس&lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; بزرگوار خدایا «عاجز» را نصیب کن &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; به رستخیز قیامت شفاعت عباس&lt;/span&gt;<br /> |}<br /> &lt;br /&gt;<br /> ==منبع==<br /> <br /> *[[محرم و صفر در فرهنگ مردم ایران|اصغر شعاع، علی آنیزاده، رقیه حاج محمدیاری، شهرزاد دوستی، الهه شایسته رخ، محرم و صفر در فرهنگ مردم ایران، صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، ص 183-188.]]<br /> <br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده:سوگواری]]<br /> [[رده:سوگواری در ماه محرم]]<br /> [[رده:مراسمها]]<br /> [[رده:مراسمها در ماه محرم]]<br /> &lt;references /&gt;<br /> [[رده:آیین‌ها در ماه محرم]]<br /> [[رده:آیین‌ها]]<br /> [[En:Rawze Khawni]]</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%B6%D9%87_%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C&diff=37157 2023-06-01T07:31:49Z

<p>Esmaeili: </p> <hr /> <div>'''روضه خوانی''' اصطلاحی است که در مورد برپایی مجالس سوگواری [[امام حسین (ع)]] و هر مجلسی که به منظور ذکر فضایل، مصائب و شرح نحوه شهادت و ظلمها و ستمهای وارد شده بر ائمه معصومین (ع)، به کار میرود.&lt;ref&gt;حسام مظاهری، 1387، ص 297.&lt;/ref&gt; روضه خوانها اغلب نظم و نثر را با هم ترکیب میکنند و به شیوهای خاص بر بالای منبر به ذکر مصائب امام حسین (ع) و وقایع [[عاشورا]] میپردازند. روضه خوانی از سویی بیان وقایع تاریخی است، اما به لحاظ شکل، هنر خاصی از نوع بیان در آن به کار رفته است. جنبه آوازی، انتخاب مطالب، تلفیق آنها با یکدیگر، استفاده از شعر و تعابیر عاطفی همه اینها ماهیت روضه خوانی را از صورت تاریخی محض درآورده و آن را به نوعی کار هنری و شعاری تبدیل کرده است. &lt;ref&gt;انوری پور، 1390، ص 35.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==روضه خوانی در ایران==<br /> روضه و روضهخوان به سال 900 هجری قمری یعنی عصر فاضل متبحر، و زمان ملاحسین کاشفی که «روضه الشهداء» را تألیف کرد، برمیگردد، پیش از این سال، افرادی که به این کار مشغول بودند، اسم مخصوصی نداشتند. «[[روضه الشهداء]]» کتابی است مشتمل بر تاریخ مصیبتهای حضرت رسول (ص) و تفصیل احوال امامان شیعه، به ویژه شرح وقایع کربلا که به نثر فارسی و با اشعار و نثر عربی نوشته شده است. این کتاب در ایران با اقبال بسیار روبهرو شد تا جایی که دست به دست میگشت و بر منبرها خوانده میشد و مردم میگریستند. از همین رو، به مرور زمان، کسانی که کتاب روضه الشهداء را میخواندند، به روضهخوان و این مجالس که در آن کتاب روضهالشهداء خوانده میشد، به روضه شهرت یافت. &lt;ref&gt;همان، ص 55.&lt;/ref&gt;<br /> ==اقسام روضه خوانی==<br /> روضه خوانی به سه قسمت تقسیم میشود: «مقدمه»، «اوج» و «فرود». مقدمه روضه همان اشعار ابتدای روضه است که در پردههای پایین خوانده میشود. کمکم روضهخوان صدای خود را بالا میبرد و بر سرعت جملات میافزاید تا جایی که به بالاترین سطح خود میرسد که «اوج روضه» نام دارد. روضهخوان، مستمع را زیاد در این حال نگه نمیدارد و بعد از گفتن جمله متناسب این قسمت که معمولاً سوزناکترین جملات روضه است، با یک مکث کوتاه و فرود آوردن صدا، روضه را کمکم به اتمام میرساند. <br /> امروزه، روضهخوانان برخلاف گذشته، از مقاتل معتبر مانند «لهوف» ابن طاووس و «ارشاد» مفید که به بیان وقایع عاشورا به صورت متقن پرداختهاند، واقعهخوانی و روضه خوانی میکنند و از احوال نادرست میپرهیزند تا مانع از ایجاد وهن در مستمعین شوند. &lt;ref&gt;هادی منش، 1386، ص 137-146.&lt;/ref&gt; روضه خوانی شامل قسمتهایی همچون شعر شروع مجلس، زمزمه، نوحه زمینه و زمینه است. <br /> [[پرونده:مجلس روضه خوانی در تکیه دولت.png|بندانگشتی|مجلس روضه خوانی در تکیه دولت- اثر عباس رستمیان]] <br /> ===شعر شروع مجلس عزاداری===<br /> شعر عاشورایی ارزشمند و هدفگرا، اثر مطلوب خود را بر خودی و بیگانه میگذارد و همچون سلاحی، موجب خوار شدن و رسوایی دشمنان اسلام میشود. <br /> ===زمزمه===<br /> زمزمه در اصل، تکرار زیر لب کلماتی است که در حین روضه برای همنوایی، بین مستمعان صورت میگیرد. وقتی مدتی روضه خوانده شد، مستمع میل دارد نام [[حسین بن على (ع)|حسین (ع)]] را زمزمه کند که در بعضی مواقع، مداح برای شور افکندن در مجلس او را به این کار دعوت میکند. زمزمهها به چند قسمت تقسیم میشوند: <br /> زمزمههایی که از شور و هیجان ناشی از شنیدن اوج و فرود روضهخوان صورت میگیرد و به صورت خودجوش است. این زمزمه فاقد پیچیدگی و به طور معمول ذکر آن «حسین جان» است. نوع دیگر زمزمههایی است که شور و هیجان زمزمههای پیشین را دارد، اما روضهخوان آن را هدایت میکند؛ بدین ترتیب که بعد از روضه کلماتی را مانند غریب (حسین)، مظلوم (حسین)، بیکس (حسین) و عطشان (حسین) میگوید و به همراه آن مستمع این کلمات را به همان لحن دم میگیرد. این دو شیوه زمزمه را روضهخوان در پردههای پایین و بدون هیچگونه سر و صدایی آرام و دلنشین میخواند و مستمع آرام آرام آن را میگوید و باحال زمزمه اشک میریزد. <br /> <br /> اما زمزمه نوع سوم دارای یک شعر و یک سبک مستقل است و روضهخوان در آن نقش بیشتری دارد؛ بدین ترتیب که یک قسمت از آن را روضهخوان به عنوان «دم» استفاده میکند و از مستمع جواب میگیرد و بقیه را خود میخواند و در پایان هر بندی، از مستمع جواب میخواهد. &lt;ref&gt;همان، ص 146-149.&lt;/ref&gt; <br /> <br /> بعد از خواندن روضه و شعر، نوبت به خواندن «زمینه» میرسد که در واقع حکم آماده شدن برای نوحه را دارد. <br /> ===زمینه===<br /> زمینه، [[نوحه]]ای کوتاه با سربندهای محزون است که ابیات آن از سه یا چهار بند تجاوز نمیکند و مستمع به صورت نشسته به سینه میزند و جواب میدهد. اینگونه به مستمع فرصت داده میشود که خود را آماده برای سینهزنی کند و در حالی که آرام آرام جواب کوتاه آن را تکرار میکند و به سینه میزند، صفهای سینهزنی را تشکیل دهد. <br /> <br /> زمینه به دو دسته تقسیم میشود: <br /> <br /> '''الف) زمینه همراه با جواب:''' این نوع زمینه، شعری بسیار ساده و محزون است که بندهای کوچک و یک کلمهای دارد و مستمع فقط سینه میزند و بعد از هر دو بیت، آن بند کوچک و یک کلمهای را جواب میدهد و به این ترتیب زمینه به پایان میرسد. <br /> <br /> '''ب) زمینه بدون جواب:''' در این زمینه خوانی کلاً جواب گرفته نمیشود و فقط یک شعر ساده برای انجام سینهزنی خوانده میشود و مستمع آماده نوحه میگردد. پس از پایان زمینه خوانی، نوحهخوان (زمینه خوان) بعد از دعا برای فرج امام زمان (عج) یا سلامتی رهبر و شفای بیماران، یا با شور دادن یا تند ادا کردن اذکار مقدس یا حسین (ع)، یا زهرا (س)، یا زینب (س) و یا ابوالفضل (ع)، مجلس را برای نوحه مهیا میسازد تا از فضای آرام و ملایم زمینه خوانی بیرون آید و آماده نوحهخوانی شود. &lt;ref&gt;همان، ص 149-151.&lt;/ref&gt;<br /> ===روضه منظوم===<br /> روضه خوانی دو ویژگی دارد: نخست آنکه قضایا و حوادث کربلا را برای دیگران بازمیگوید و دوم آنکه مرثیهخوانی میکند. روشن است که ویژگی اول، [[مقتل خوانی]] است و روضهخوان طوری مقتل را ادا میکند که لحن خطابی، سؤالی، خواهش و ... آن را مشخص شود و اصل مطلب و مفهوم واقعی عبارات به راحتی فهمیده شود. ویژگی دوم، به خواندن مرثیه مذهبی ارتباط دارد. &lt;ref&gt;انوری پور، 1390، ص 58.&lt;/ref&gt; در این منظومه عاشورایی، وقایع تاریخی مطرح نیست، زیرا خواننده از پیش با موضوع آشناست. در نتیجه شاعر بدون مقدمه، سراغ وقایع حزنانگیز عاشورا میرود. از دیگر ویژگیهای این مراثی، جزئینگری و روایی، سادگی زبان و کاربرد قالب مصنوعی است. &lt;ref&gt;اسلامی در پایگاه اطلاعرسانی حوزه.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> نمونهای از روضه منظوم اهل بیت در کربلا به نقل از شیخ حسن لاهیج ملا (عاجز آملی) ذکر میشود: &lt;ref&gt;لاهیج ملا، 1390، ص 83-84.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> {{شعر}}<br /> {{ب| ای دل برآر ناله که دلها در آذر است | این مجلس عزای عزیز پیمبر است}}<br /> {{ب| ای دیده خون ببار اگر در جهان تو را | میل بهشت و جنت فردوس و کوثر است}}<br /> {{ب| اشکی بریز و آتش سوزنده را ببین | این اشک دیده رونق بازار محشر است}}<br /> {{ب| اشک عزای سرور لب تشنگان حسین | در نزد اهل حال به از درّ و گوهر است}}<br /> {{ب| بی بهشت میوزد از خاک کربلا | عریان فتاده با تن مجروح و بیسر است}} <br /> {{ب| قربان آن کس که به صحرای کربلا | چون تربت حسین به از مشک اذفر است}}<br /> {{ب| رفتن به کربلا به سر قبر کشتگان | دیدم چهار گوش به هر قبر زیور است}}<br /> {{ب| قبری میان روضه به شش گوشه دیدمش | مانند تاج بر سر این هفت کشور است}}<br /> {{ب| پرسیدم از کسی به جوابم به ناله گفت | پایین پای قبر حسین قبر اکبر است}}<br /> {{ب| ای کام دل ندیده به قربان آن دلی | کاندر لحد فتاده ملول و مکدر است}}<br /> {{ب| خواهر در انتظار عروسش سیاهپوش | در حجلهگاه با تن مجروح و مضطر است}}<br /> {{ب| «عاجز» بنال در غم شاهان به روز و شب | در مجلسی که فاطمه با دیده تر است}}<br /> {{پایان شعر}}&lt;br /&gt;<br /> همچنین روضه منظومی که برای حضرت عباس (ع) خوانده میشود، عبارت است از: &lt;ref&gt;همان، ص 86-87.&lt;/ref&gt;<br /> {| style=&quot;margin: 0 auto; &quot;<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; میان تازهجوانان چو حضرت عباس &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; جهان ندیده جوانی به صورت عباس&lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; مه دو هفته خجل میشدی اگر میدید &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; به بارگاه حسین ماه طلعت عباس&lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; ندیده دیده گردون دلاوری به زمانه &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; به طمطراق جلال و نزاکت عباس&lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; به روز معرکه شیر فلک هراسان بود &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; از آن سواری و سهم و صلابت عباس&lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; نشد برای کسی در برادری ممکن &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; برادری به وفا و به غیرت عباس&lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; چو العطش ز سکینه به خیمه گشت بلند &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; روان ز دیده شدی اشک حسرت عباس&lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; گرفت مشک و روان شد به سوی شط فرات &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; دگر به خیمه نشد استقامت عباس&lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; جهان نالان شد اندر دمی که او افتاد &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; به خاک تیره لوای شجاعت عباس&lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; جهان بدیده زینب سیاه شد همچون شب &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; دمی که گشت نگون سرو قامت عباس&lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; میان این همه غمها به روز عاشورا &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; شکست پشت حسین در مصیبت عباس&lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; فلک به داغ علی اکبر جوان پاشید &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; نمک به زخم حسین در شهادت عباس&lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; بنال ای دل و بر گو به ناله جانسوز &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; فدای آن تن مجروح و طاقت عباس&lt;/span&gt;<br /> |-<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; بزرگوار خدایا «عاجز» را نصیب کن &lt;/span&gt;<br /> | style=&quot;width:2em;&quot; |<br /> | class=&quot;b&quot; |&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt; به رستخیز قیامت شفاعت عباس&lt;/span&gt;<br /> |}<br /> &lt;br /&gt;<br /> ==منبع==<br /> <br /> *[[محرم و صفر در فرهنگ مردم ایران|اصغر شعاع، علی آنیزاده، رقیه حاج محمدیاری، شهرزاد دوستی، الهه شایسته رخ، محرم و صفر در فرهنگ مردم ایران، صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، ص 183-188.]]<br /> <br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده:سوگواری]]<br /> [[رده:سوگواری در ماه محرم]]<br /> [[رده:مراسمها]]<br /> [[رده:مراسمها در ماه محرم]]<br /> &lt;references /&gt;<br /> [[رده:آیین‌ها در ماه محرم]]<br /> [[رده:آیین‌ها]]</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%B9%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C&diff=37156 2023-06-01T07:28:02Z

<p>Esmaeili: </p> <hr /> <div>برپا داشتن مراسمى به یاد [[حسین بن على (ع)|سیدالشهدا(ع)]] در ایام مختلف، بویژه دهۀ [[محرم|محرّم]] و روز [[عاشورا]] را '''عزاداری''' مینامند. <br /> <br /> == فضیلت ==<br /> این عمل، که زنده نگهداشتن هدف حسینى و فرهنگ عاشوراست، مورد تشویق بسیار اولیاء دین است و خود معصومین، در راه اقامۀ عزاى حسینى بصورت گریه، برپایى مجالس ذکر، سرودن مرثیه،گریاندن،نوحه‌خوانى و...مى‌کوشیدند.&lt;ref&gt;تاریخچۀ عزادارى حسینى،ترجمۀ«تاریخ النیاحة على الامام الشهید»از سید صالح الشهرستانى.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> احیاء خطّ ائمّه و تبیین مظلومیّت آنان است.امام باقر(ع) در زمینۀ برپایى عزا در خانه‌ها براى امام حسین(ع) مى‌فرماید:«ثمّ لیندب الحسین و یبکیه و یأمر من فى داره بالبکاء علیه و یقیم علیه و یقیم فى داره مصیبته بإظهار الجزع علیه و یتلاقون بالبکاء بعضهم بعضا فى البیوت و لیعزّ بعضهم بعضا بمصاب الحسین.» &lt;ref&gt;کامل الزّیارات،ص ۱۷۵.کتاب«ز فرات الثقلین فى مآتم الحسین»،محمد باقر محمودى،چند جلد،به مسأله گریه کردن اولیاء خدا بر آن حضرت پرداخته و نیز مجموعه‌اى از مرثیه‌ها در سوگ سید الشهدا«ع»را آورده است.&lt;/ref&gt; (به کسانى که روز عاشورا نمى‌توانند به زیارت آن حضرت بروند اینگونه دستور مى‌دهند)بر حسین(ع)،ندبه و عزادارى و گریه کند و به اهل خانۀ خود دستور دهد که بر او بگریند و در خانه‌اش با اظهار گریه و ناله بر حسین(ع)،مراسم عزادارى برپا کنند و یکدیگر را با گریه و تعزیت و تسلیت گویى در سوگ حسین(ع) در خانه‌هایشان ملاقات کنند.<br /> <br /> سنّت عزادارى، با برخوردارى از عشق و محبّتى که از امام حسین(ع) در دلها بوده و هست، تبدیل به یک برنامۀ گسترده و مردمى و مقدّس شده است و هرگز سستى و خاموشى ندارد و به برکت آن،اقشار بسیارى با امام حسین(ع)و دین و فرهنگ عاشورا آشنا مى‌شوند. <br /> <br /> == تارخچه ==<br /> فراز و نشیبهاى زیادى بر سوگوارى بر خامس آل عبا گذشته است و هرگاه که شیعیان،قدرت و حکومتى یافته‌اند، در ترویج و توسعۀ آن کوشیده‌اند.«در زمان پادشاهى آل بویه،در دهۀ اوّل محرّم، شیعیان به عزادارى حضرت سیّدالشهدا قیام نمودند...معز الدّوله،اولین کسى است که فرمان داد که مردم بغداد در دهۀ اوّل محرّم،سیاه بپوشند و بازارها را سیاهپوش کنند و به مراسم تعزیه‌دارى حضرت سید الشهدا قیام نمایند.بستن دکانها و منع طبّاخى و تعطیل عمومى در روز عاشورا از طرف معزّ الدّوله دیلمى در شهر بغداد به عمل آمد و تا اوایل سلطنت سلسلۀ سلجوقى در آن شهر معمول بود.این مراسم تا انقراض دولت دیالمه در تمام کشورهاى اسلامى قلمرو آنها مرسوم و برقرار بوده است.» &lt;ref&gt;موسیقى مذهبى ایران،حسن مشحون،ص ۴.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> رمز جاودانگى نهضت حسینى نیز همین احیا و زنده نگهداشتن و تعظیم شعائر بوده است.امام خمینى«قدس سرّه»فرمود:«الان هزار و چهارصد سال است که با این منبرها،با این روضه‌ها و با این مصیبتها و با این سینه‌زنیها،ما را حفظ کرده‌اند،تا حالا آورده‌اند اسلام را...هر مکتبى تا پایش [[سینه زنى|سینه زن]] نباشد،تا پایش گریه کن نباشد،تا پایش سر و سینه زن نباشد،حفظ نمى‌شود...ما باید براى یک شهیدى که از دستمان مى‌رود،علم بپاکنیم ، نوحه‌خوانى کنیم،گریه کنیم،فریاد کنیم...». &lt;ref&gt;صحیفۀ نور،ج ۸،ص ۶۹ و ۷۰.&lt;/ref&gt; برپایى عزا براى سیدالشهدا، نوعى اعتراض به ظالمان و حمایت از مظلوم است. اشک ریختن در سوگ [[حسین بن على (ع)|اباعبدالله(ع)]]، عامل تقویت حسّ عدالتخواهى و انتقامجویى از ستمگران و زمینه‌سازى براى تجمّع نیروهاى پیرو حسین(ع) در خطّ دفاع از حق است. عزادارى براى شهید، انتقال فرهنگ «[[شهادت]]» به نسلهاى آینده است. به تعبیر شهید مطهّرى:«در شرایط خشن [[یزید]]ى،در حزب حسینیها شرکت کردن و تظاهر به گریه کردن بر شهدا، نوعى اعلام وابسته بودن به گروه اهل حق و اعلان جنگ با گروه باطل و در حقیقت،نوعى از خودگذشتگى است. <br /> <br /> == حفظ فرهنگ عاشورا ==<br /> اینجاست که عزادارى [[حسین بن على (ع)]] یک حرکت است،یک موج است،یک مبارزۀ اجتماعى است.» &lt;ref&gt;نهضتهاى اسلامى صد سالۀ اخیر،شهید مرتضى مطهّرى،ص ۸۹.&lt;/ref&gt; عزادارى، سبب مى‌شود که شور و عاطفه، از شعور و شناخت برخوردار گردد و ایمان را در ذهن جامعۀ هوادار، زنده نگهدارد و «مکتب عاشورا» بعنوان یک فکر سازنده و حادثۀ الهام‌بخش، همواره تأثیر خود را حفظ کند.عزادارى، احیاء خط خون و شهادت و رساندن صداى مظلومیّت آل على به گوش تاریخ است. عزاداران حسینى، پروانگانى شیفتۀ نورند که شمع محفل آراى خویش را یافته،از شعلۀ شمع،پیراهن عشق پوشیده‌اند و آمادۀ جان باختن و پر سوختن و فداشدن‌اند. نقش عزادارى در حفظ فرهنگ عاشورا مهمّ است.عمیقترین پیوندها را از طریق آمیختگى عقل و عشق و برهان و عاطفه که در کربلا تجسّم یافته است،انتقال مى‌دهد.هم بر مظلومیّت امام گریه مى‌شود و هم در سایۀ آن هدف امام حسین از نهضت و حرکت،شناخته مى‌شود.روضه‌هاى خانگى و دسته‌هاى عزادارى و هیئتهاى زنجیر زنى،پوشیدن لباس مشکى و پرچم به دست گرفتن و شربت و آب دادن و تلاش در برپایى مجالس و نوحه‌خوانى و سینه زنى و...هر یک به نوعى سربازگیرى جبهۀ حسینى است و این پیوند قلبى را عمق و غنا مى‌بخشد. <br /> <br /> == منبع ==<br /> <br /> * جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، قم، معارف، ج۱، ص ۳۱۲-۳۱۴.<br /> <br /> == پی‌نوشت ==<br /> &lt;references /&gt;<br /> [[رده:مفاهیم]]<br /> [[رده:مفاهیم در بین ادیان و مذاهب]]<br /> [[En:Azadari]]</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%B2%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D8%AA_%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B9%DB%8C%D9%86&diff=37155 2023-05-30T20:02:49Z

<p>Esmaeili: </p> <hr /> <div>اربعین چهلمین روز [[شهادت]] [[حسین بن على (ع)|امام حسین(ع)]] است که جان خود و یارانش را فدای دین کرد. از آنجا که گرامیداشت خاطره شهید و احیاء [[اربعین]] وی، زنده نگهداشتن نام و یاد و راه اوست و زیارت، یکی از راههای یاد و احیاء خاطره است، زیارت امام حسین(ع) بویژه در روز بیستم ماه صفر که اربعین آن حضرت است، فضیلت بسیار دارد.<br /> <br /> ==فضیلت زیارت اربعین==<br /> امام حسن عسکری(ع) در حدیثی علامتهای مومن را پنج چیز شمرده است، نماز پنجاه و یک رکعت، زیارت اربعین، انگشتر کردن در دست راست، پیشانی بر خاک نهادن و بسم الله را در نماز آشکارا گفتن. <br /> <br /> ==اولین زائر اربعین==<br /> مورخان نوشته اند که [[جابر بن عبدالله انصاری]] به همراه عطیه عوفی موفق شدند که در همان اولین اربعین پس از [[عاشورا]] به زیارت امام حسین(ع) نائل شوند. او که آن هنگام نابینا شده بود در [[فرات]] غسل کرد و خود را خوشبو ساخت و گامهای کوچک برداشت تا سر قبر حسین بن علی(ع) آمد و با راهنمایی عطیه دست روی قبر نهاد و بیهوش شد. وقتی بهوش آمد سه بار گفت «یا حسین» و سپس گفت: «حبیب لا یجیب حبیبه» آنگاه زیارتی خواند و روی به سایر شهدا کرد و آنان را نیز زیارت کرد.<br /> <br /> ==متن زیارت==<br /> متن این زیارت از طریق صفان جمال از امام صادق(ع) نقل شده است.<br /> <br /> '''اَلسَّلامُ عَلى وَلِىِّ اللَّهِ وَحَبیبِهِ اَلسَّلامُ عَلى خَلیلِ اللَّهِ'''<br /> <br /> سلام بر ولى خدا و دوست او سلام بر خلیل خدا<br /> <br /> '''وَنَجیبِهِ اَلسَّلامُ عَلى صَفِىِّ اللَّهِ وَابْنِ صَفِیِّهِ اَلسَّلامُ عَلىَ الْحُسَیْنِ'''<br /> <br /> و بنده نجیب او سلام بر بنده برگزیده خدا و فرزند برگزیده‌اش سلام بر حسین<br /> <br /> '''الْمَظْلُومِ الشَّهیدِ اَلسَّلامُ على اَسیرِ الْکُرُباتِ وَقَتیلِ الْعَبَراتِ'''<br /> <br /> مظلوم و شهید سلام بر آن بزرگوارى که به گرفتاری‌ها اسیر بود و کشته اشکِ روان گردید<br /> <br /> '''اَللّهُمَّ اِنّى اَشْهَدُ اَنَّهُ وَلِیُّکَ وَابْنُ وَلِیِّکَ وَصَفِیُّکَ وَابْنُ صَفِیِّکَ الْفاَّئِزُ'''<br /> <br /> خدایا من به‌راستی گواهى دهم که آن حضرت ولىّ (و نماینده) تو و فرزند ولىّ تو بود و برگزیده‌ات و فرزند برگزیده‌ات بود که کامیاب شد.<br /> <br /> '''بِکَرامَتِکَ اَکْرَمْتَهُ بِالشَّهادَهِ وَحَبَوْتَهُ بِالسَّعادَهِ وَاَجْتَبَیْتَهُ بِطیبِ'''<br /> <br /> به بزرگداشت تو، گرامی‌اش کردى به‌وسیله شهادت و مخصوصش داشتى به سعادت و برگزیدى او را به پاکزادى<br /> <br /> '''الْوِلادَهِ وَجَعَلْتَهُ سَیِّداً مِنَ السّادَهِ وَ قآئِداً مِنَ الْقادَهِ وَذآئِداً مِنْ'''<br /> <br /> و قرارش دادى یکى از آقایان (بزرگ ) و از رهروان پیشرو و یکى از کسانى که از حق دفاع کردند<br /> <br /> '''الْذادَهِ وَاَعْطَیْتَهُ مَواریثَ الانْبِیاَّءِ وَجَعَلْتَهُ حُجَّهً عَلى خَلْقِکَ مِنَ الاْوْصِیاَّءِ'''<br /> <br /> و میراث‌های پیمبران را به او دادى و از اوصیائى که حجت تو بر خلقت هستند قرارش دادى او نیز<br /> <br /> '''فَاَعْذَرَ فىِ الدُّعآءِ وَمَنَحَ النُّصْحَ وَبَذَلَ مُهْجَتَهُ فیکَ'''<br /> <br /> در دعوت مردم جاى عذر و بهانه‌ای (براى کسى ) نگذارد و بی‌دریغ خیرخواهى کرد و جان خود را در راه تو داد<br /> <br /> '''لِیَسْتَنْقِذَ عِبادَکَ مِنَ الْجَهالَهِ وَحَیْرَهِ الضَّلالَهِ وَقَدْ تَوازَرَ عَلَیْهِ مَنْ'''<br /> <br /> تا برهاند بندگانت را از (گرداب ) جهالت و نادانى و سرگردانى (در وادى ) گمراهى و چنان شد که بر علیه آن حضرت همدست شدند<br /> <br /> '''غَرَّتْهُ الدُّنْیا وَباعَ حَظَّهُ بِالارْذَلِ الاّدْنى وَشَرى آخِرَتَهُ بِالثَّمَنِ'''<br /> <br /> کسانى که دنیا فریبشان داد و فروختند بهره (کامل و سعادت خود را) به بهاى پست ناچیزى و بداد آخرتش را در مقابل بهایی<br /> <br /> '''الاَوْکَسِ وَتَغَطْرَسَ وَتَرَدّى فى هَواهُ وَاَسْخَطَکَ وَاَسْخَطَ نَبِیَّکَ'''<br /> <br /> اندک و بی‌مقدار و بزرگى کردند و خود را در چاه هوا و هوس سرنگون کردند، و تو و پیامبرت را به خشم آوردند<br /> <br /> '''وَاَطاعَ مِنْ عِبادِکَ اَهْلَ الشِّقاقِ وَالنِّفاقِ وَحَمَلَهَ الاّوْزارِ''' '''الْمُسْتَوْجِبینَ النّارَ'''<br /> <br /> از میان بندگانت آنانى پیروى کردند را که اهل دو دستگى و نفاق بودند و کسانى را که بارهاى سنگین گناه بدوش می‌کشیدند و بدین جهت مستوجب دوزخ گشته بودند<br /> <br /> '''فَجاهَدَهُمْ فیکَ صابِراً مُحْتَسِباً حَتّى سُفِکَ فى طاعَتِکَ دَمُهُ وَاسْتُبیحَ حَریمُهُ'''<br /> <br /> آن حضرت (که چنان دید) با شکیبایی و پاداش جویی با آنها جهاد کرد تا خونش در راه پیروى تو ریخت و حریم مقدسش شکسته شد<br /> <br /> '''اَللّهُمَّ فَالْعَنْهُمْ لَعْناً وَبیلاً وَعَذِّبْهُمْ عَذاباً اَلیماً'''<br /> <br /> خدایا آنان را لعنت کن به لعنتى وبال دار وعذابشان کن به عذابى دردناک<br /> <br /> '''اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَا بْنَ رَسُولِ اللَّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَا بْنَ سَیِّدِ''' '''الاَوْصِیاَّءِ اَشْهَدُ اَنَّکَ اَمینُ اللَّهِ وَابْنُ اَمینِهِ'''<br /> <br /> سلام بر تو اى فرزند رسول خدا سلام بر تو اى فرزند آقاى اوصیاء گواهى دهم که به‌راستی تو امانت‌دار خدا و فرزند امانت دار اویی<br /> <br /> '''عِشْتَ سَعیداً وَمَضَیْتَ''' '''حَمیداً وَمُتَّ فَقیداً مَظْلُوماً شَهیداً وَاَشْهَدُ اَنَّ اللَّهَ مُنْجِزٌ ما وَعَدَکَ'''<br /> <br /> سعادتمند زیستى و ستوده از دنیا رفتى و گم‌گشته و ستمدیده و شهید درگذشتى و نیز گواهى دهم که خدا به‌راستی وفا کند بدان وعده‌ای که به تو داده<br /> <br /> '''وَمُهْلِکٌ مَنْ خَذَلَکَ وَمُعَذِّبٌ مَنْ قَتَلَکَ وَاَشْهَدُ اَنَّکَ وَفَیْتَ بِعَهْدِ اللَّهِ'''<br /> <br /> و به هلاکت رساند هرکه را که دست از یاری‌ات برداشت و عذاب کند کسى که تو را کشت و گواهم دهم که تو به‌خوبی وفا کردى<br /> <br /> '''وَجاهَدْتَ فى سَبیلِهِ حَتّى اَتیکَ الْیَقینُ فَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ قَتَلَکَ وَلَعَنَ اللَّهُ'''<br /> <br /> به عهد خدا و جهاد کردى در راه او تا مرگت فرا رسید خدا لعنت کند کسى که تو را کشت و خدا لعنت کند<br /> <br /> '''مَنْ ظَلَمَکَ وَلَعَنَ اللَّهُ اُمَّهً سَمِعَتْ بِذلِکَ فَرَضِیَتْ بِهِ اَللّهُمَّ اِنّى'''<br /> <br /> کسى که به تو ستم کرد و خدا لعنت کند مردمى که شنیدند جریان کشتن و ستم تو را و بدان راضى بودند خدایا من تو را<br /> <br /> '''اُشْهِدُکَ اَنّى وَلِىُّ لِمَنْ والاهُ وَعَدُوُّ لِمَنْ عاداهُ بِاَبى اَنْتَ وَاُمّى یَا بْنَ'''<br /> <br /> گواه می‌گیرم که من دوست دارم هر که او را دوست دارد و دشمنم با هر که او را دشمن دارد پدرم و مادرم به فدایت اى فرزند<br /> <br /> '''رَسُولِ اللَّهِ اَشْهَدُ اَنَّکَ کُنْتَ نُوراً فىِالاصْلابِ الشّامِخَهِ وَالاْرْحامِ''' '''الْمُطَهَّرَهِ'''<br /> <br /> رسول خدا گواهى دهم که تو به‌راستی نورى بودى در پشت پدرانى بلند مرتبه و رحم‌هایی<br /> <br /> '''لَمْ تُنَجِّسْکَ الْجاهِلِیَّهُ بِاَنْجاسِها وَلَمْ تُلْبِسْکَ الْمُدْلَهِمّاتُ''' '''مِنْ ثِیابِها'''<br /> <br /> پاکیزه که آلوده‌ات نکرد اوضاع زمان جاهلیت به آلودگی‌هایش و در برت نکرد از لباس‌های چرکینش<br /> <br /> '''وَاَشْهَدُ اَنَّکَ مِنْ دَعاَّئِمِ الدّینِ وَاَرْکانِ الْمُسْلِمینَ وَمَعْقِلِ''' '''الْمُؤْمِنینَ'''<br /> <br /> و گواهى دهم که به‌راستی تو از پایه‌های دین و ستون‌های محکم مسلمانان و پناهگاه مردمان با ایمانى<br /> <br /> '''وَاَشْهَدُ اَنَّکَ الاّمامُ الْبَرُّ التَّقِىُّ الرَّضِىُّ الزَّکِىُّ الْهادِى الْمَهْدِىُّ'''<br /> <br /> و گواهى دهم که تو به‌راستی پیشواى نیکوکار با تقوا و پسندیده و پاکیزه و راهنماى راه یافته اى<br /> <br /> '''وَاَشْهَدُ اَنَّ الاّئِمَّهَ مِنْ وُلْدِکَ کَلِمَهُ التَّقْوى وَاَعْلامُ الْهُدى'''<br /> <br /> و گواهى دهم که همانا امامان از فرزندانت روح و حقیقت تقوى و نشانه هاى هدایت<br /> <br /> '''وَالْعُرْوَهُ الْوُثْقى وَالْحُجَّهُ على اَهْلِ الدُّنْیا وَاَشْهَدُ اَنّى بِکُمْ مُؤْمِنٌ'''<br /> <br /> و رشته هاى محکم (حق و فضیلت ) و حجت‌هایی بر مردم دنیا هستند و گواهى دهم که من به شما ایمان دارم<br /> <br /> '''وَبِاِیابِکُمْ مُوقِنٌ بِشَرایِعِ دینى وَخَواتیمِ عَمَلى وَقَلْبى لِقَلْبِکُمْ سِلْمٌ'''<br /> <br /> و به بازگشتتان یقین دارم با قوانین دینم و عواقب کردارم و دلم تسلیم دل شما است<br /> <br /> '''وَاَمْرى لاِمْرِکُمْ مُتَّبِعٌ وَنُصْرَتى لَکُمْ مُعَدَّهٌ حَتّى یَاْذَنَ اللَّهُ لَکُمْ'''<br /> <br /> و کارم پیرو کار شما است و یاریم برایتان آماده است تا آنکه خدا در ظهورتان اجازه دهد<br /> <br /> '''فَمَعَکُمْ مَعَکُمْ لامَعَ عَدُوِّکُمْ صَلَواتُ اللَّهِ عَلَیْکُمْ وَعلى اَرْواحِکُمْ'''<br /> <br /> پس با شمایم نه با دشمنان شما درودهاى خدا بر شما و بر روان‌هاى شما<br /> <br /> '''وَاَجْسادِکُمْ وَشاهِدِکُمْ وَغاَّئِبِکُمْ وَظاهِرِکُمْ وَباطِنِکُمْ آمینَ رَبَّ الْعالَمینَ'''<br /> <br /> و پیکرهایتان و حاضرتان و غائبتان و آشکارتان و نهانتان آمین اى پروردگار جهانیان{{نقل قول دوقلو تاشو<br /> |تیتر=زیارت اربعین<br /> | السَّلامُ عَلَی وَلِی اللَّهِ وَ حَبِیبِهِ السَّلامُ عَلَی خَلِیلِ اللَّهِ وَ نَجِیبِهِ السَّلامُ عَلَی صَفِی اللَّهِ وَ ابْنِ صَفِیهِ السَّلامُ عَلَی الْحُسَینِ الْمَظْلُومِ الشَّهِیدِ السَّلامُ عَلَی أَسِیرِ الْکرُبَاتِ وَ قَتِیلِ الْعَبَرَاتِ اللَّهُمَّ إِنِّی أَشْهَدُ أَنَّهُ وَلِیک وَ ابْنُ وَلِیک وَ صَفِیک وَ ابْنُ صَفِیک الْفَائِزُ بِکرَامَتِک أَکرَمْتَهُ بِالشَّهَادَةِ وَ حَبَوْتَهُ بِالسَّعَادَةِ وَ اجْتَبَیتَهُ بِطِیبِ الْوِلادَةِ وَ جَعَلْتَهُ سَیدا مِنَ السَّادَةِ وَ قَائِدا مِنَ الْقَادَةِ وَ ذَائِدا مِنَ الذَّادَةِ وَ أَعْطَیتَهُ مَوَارِیثَ الْأَنْبِیاءِ وَ جَعَلْتَهُ حُجَّةً عَلَی خَلْقِک مِنَ الْأَوْصِیاءِ فَأَعْذَرَ فِی الدُّعَاءِ وَ مَنَحَ النُّصْحَ وَ بَذَلَ مُهْجَتَهُ فِیک لِیسْتَنْقِذَ عِبَادَک مِنَ الْجَهَالَةِ وَ حَیرَةِ الضَّلالَةِ وَ قَدْ تَوَازَرَ عَلَیهِ مَنْ غَرَّتْهُ الدُّنْیا وَ بَاعَ حَظَّهُ بِالْأَرْذَلِ الْأَدْنَی وَ شَرَی آخِرَتَهُ بِالثَّمَنِ الْأَوْکسِ وَ تَغَطْرَسَ وَ تَرَدَّی فِی هَوَاهُ وَ أَسْخَطَک وَ أَسْخَطَ نَبِیک، وَ أَطَاعَ مِنْ عِبَادِک أَهْلَ الشِّقَاقِ وَ النِّفَاقِ وَ حَمَلَةَ الْأَوْزَارِ الْمُسْتَوْجِبِینَ النَّارَ [لِلنَّارِ] فَجَاهَدَهُمْ فِیک صَابِرا مُحْتَسِبا حَتَّی سُفِک فِی طَاعَتِک دَمُهُ وَ اسْتُبِیحَ حَرِیمُهُ اللَّهُمَّ فَالْعَنْهُمْ لَعْنا وَبِیلا وَ عَذِّبْهُمْ عَذَابا أَلِیما السَّلامُ عَلَیک یا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَیک یا ابْنَ سَیدِ الْأَوْصِیاءِ أَشْهَدُ أَنَّک أَمِینُ اللَّهِ وَ ابْنُ أَمِینِهِ عِشْتَ سَعِیدا وَ مَضَیتَ حَمِیدا وَ مُتَّ فَقِیدا مَظْلُوما شَهِیدا وَ أَشْهَدُ أَنَّ اللَّهَ مُنْجِزٌ مَا وَعَدَک وَ مُهْلِک مَنْ خَذَلَک وَ مُعَذِّبٌ مَنْ قَتَلَک وَ أَشْهَدُ أَنَّک وَفَیتَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَ جَاهَدْتَ فِی سَبِیلِهِ حَتَّی أَتَاک الْیقِینُ فَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ قَتَلَک وَ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ ظَلَمَک وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً سَمِعَتْ بِذَلِک فَرَضِیتْ بِهِ، اللَّهُمَّ إِنِّی أُشْهِدُک أَنِّی وَلِی لِمَنْ وَالاهُ وَ عَدُوٌّ لِمَنْ عَادَاهُ بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی یا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّک کنْتَ نُورا فِی الْأَصْلابِ الشَّامِخَةِ وَ الْأَرْحَامِ الْمُطَهَّرَةِ [الطَّاهِرَةِ] لَمْ تُنَجِّسْک الْجَاهِلِیةُ بِأَنْجَاسِهَا وَ لَمْ تُلْبِسْک الْمُدْلَهِمَّاتُ مِنْ ثِیابِهَا وَ أَشْهَدُ أَنَّک مِنْ دَعَائِمِ الدِّینِ وَ أَرْکانِ الْمُسْلِمِینَ وَ مَعْقِلِ الْمُؤْمِنِینَ وَ أَشْهَدُ أَنَّک الْإِمَامُ الْبَرُّ التَّقِی الرَّضِی الزَّکی الْهَادِی الْمَهْدِی وَ أَشْهَدُ أَنَّ الْأَئِمَّةَ مِنْ وُلْدِک کلِمَةُ التَّقْوَی وَ أَعْلامُ الْهُدَی وَ الْعُرْوَةُ الْوُثْقَی وَ الْحُجَّةُ عَلَی أَهْلِ الدُّنْیا وَ أَشْهَدُ أَنِّی بِکمْ مُؤْمِنٌ وَ بِإِیابِکمْ مُوقِنٌ بِشَرَائِعِ دِینِی وَ خَوَاتِیمِ عَمَلِی وَ قَلْبِی لِقَلْبِکمْ سِلْمٌ وَ أَمْرِی لِأَمْرِکمْ مُتَّبِعٌ وَ نُصْرَتِی لَکمْ مُعَدَّةٌ حَتَّی یأْذَنَ اللَّهُ لَکمْ فَمَعَکمْ مَعَکمْ لا مَعَ عَدُوِّکمْ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیکمْ وَ عَلَی أَرْوَاحِکمْ وَ أَجْسَادِکمْ [أَجْسَامِکمْ] وَ شَاهِدِکمْ وَ غَائِبِکمْ وَ ظَاهِرِکمْ وَ بَاطِنِکمْ آمِینَ رَبَّ الْعَالَمِینَ.| سلام بر ولی خدا و حبیبش، سلام بر دوست خدا و برگزیده او، سلام بر بنده برگزیده خدا و فرزند برگزیده‌اش،سلام بر حسین مظلوم شهید،سلام بر آن دچار گرفتاریها و کشته اشکها،خدایا من گواهی می‌دهم که حسین ولی تو و فرزند ولی تو،و فرزند برگزیده توست حسینی که به کرامتت رسیده،او را به شهادت گرامی داشتی،و به خوشبختی اختصاصش دادی،و به پاکی ولادت برگزیدی،و او را آقایی از آقایان،و پیشروی از پیشرویان،و مدافعی از مدافعان حق قرار دادی،و میراثهای پیامبران را به او عطا فرمودی،و او را از میان جانشینان حجّت بر بندگانت قرار دادی،و در دعوتش جای عذری باقی نگذاشت،و از خیرخواهی دریغ نورزید،و جانش را در راه تو بذل کرد،تا بندگانت را از جهالت و سرگردانی گمراهی برهاند،در حالی که بر علیه او به کمک هم برخاستند،کسانیکه دنیا مغرورشان کرد،و بهره واقعی خود را به فرومایهتر و پستتر چیز فروختند،و و آخرتشان را به کمترین بها به گردونه فروش گذاشتند،تکبّر کردند و خود را در دامن هوای نفس انداختند،تو را و پیامبرت را به خشم آوردند، و اطاعت کردند از میان بندگانت،اهل شکافافکنی و نفاق و بارکشان گناهان سنگین،و سزواران آتش را پس با آنان درباره تو صابرانه و به حساب تو جهاد کرد،تا در طاعت تو خونش ریخته شد و حریمش مباح گشت خدایا آنان را لعنت کن لعنتی سنگین،و عذابشان کن عذابی دردناک،سلام بر تو‌ای فرزند رسول خدا،سلام بر تو‌ای فرزند سرور جانشینان،شهادت میدهم که تو امین خدا و فرزند امین اویی،خوشبخت زیستی،و ستوده درگذشتی،و از دنیا رفتی گم گشته،و مظلوم و شهید،گواهی میدهم که خدا وفاکننده است آنچه را به تو وعده داده،و نابودکننده کسانی را که از یاریات دریغ ورزیدند،و عذاب کننده کسانی را که تو را کشتند،و گواهی میدهم که تو به عهد خدا وفا کردید و در راهش به به جهاد برخاستی تا مرگ فرا رسید،پس خدا لعنت کند کسانی را که تو را کشتند،و به تو ستم کردند،و این جریان را شنیدند و به آن خشنود شدند، خدای من تو را شاهد میگیرم که من دوستم با آنانکه او را دوست دارند،و دشمن با آنان که با او دشمنند،پدر و مادرم فدایت‌ای فرزند رسول خدا،گواهی میدهم که تو در صلبهای بلندمرتبه و رحمهای پاک نوری بودی،جاهلیت با ناپاکی هایش تو را آلوده نکرد،و از جامههای تیره و تارش به تو نپوشاند،و گواهی میدهم که تو از ستون‌های دین،و پایههای مسلمانان،و پناهگاه مردم مؤمنی،و گواهی می‌دهم که پیشوای نیکوکار، با تقوا، راضی به مقدرات حق، پاکیزه،هدایت کننده،و هدایت شدهای،و گواهی میدهم که امامان از فرزندانت،اصل تقوا،و نشانههای هدایت،و دستگیره محکم،و حجّت بر اهل دنیا هستند و گواهی می‌دهم که من به یقین مؤمن به شمایم،و به بازگشتتان یقین دارم،براساس قوانین دینم،و عواقب عملم،و قبلم با قلبتان در صلح،و کارم پیرو کارتان،و یاری ام برای شما آماده است، تا خدا به شما اجازه دهد،پس با شمایم نه با دشمنانتان،درودهای خدا بر شما،و بر ارواح و پیکرهایتان،و بر حاضر و غایبتان،و بر ظاهر و باطنتان،آمین‌ای پروردگار جهانیان.}}&lt;br /&gt;<br /> <br /> ==منبع==<br /> <br /> *کلیات مفاتیح الجنان<br /> *[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=654837&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف، ص ۲۲۰-۲۲۱]<br /> <br /> [[رده:زیارتنامه‌ها]]<br /> [[رده:اربعین]]<br /> [[Fr:Ziarat Arbaeen]]<br /> [[En:Ziarat Arbaeen]]</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%B2%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D8%AA&diff=37154 2023-05-30T20:00:00Z

<p>Esmaeili: </p> <hr /> <div>زیارت دیدار، بر سر [[تربت]] یک شهید یا امام و امامزاده حضور یافتن است. دیدار از حرم‌هاى مطهّر و بقاع متبرّک. <br /> <br /> ==ارزش زیارت ائمه(ع)==<br /> زیارت پیامبر و ائمّه(ع)هم در حال حیاتشان ارزشمند و تأثیرگذار است، هم پس از رحلت یا [[شهادت]]&lt;nowiki/&gt;شان سازنده و الهام‌بخش است و تأکید زیارت،نسبت به حضرت رسول(ص)،حضرت زهرا(س)، امامان معصوم، شهداى آل محمّد، علما و صلحاست. امام صادق(ع)فرمود:«من زارنا فى مماتنا فکأنّما زارنا فى حیاتنا» &lt;ref&gt;بحار الأنوار،ج ۹۷،ص ۱۲۴.&lt;/ref&gt; هر کس ما را پس از مرگمان زیارت کند،گویا در حال حیات،زیارتمان کرده است.<br /> <br /> زیارت ائمّه، نشانۀ احترام به مقامشان، پیروى از راهشان، تبعیّت از مواضعشان، استمرار خطشان،تجدید عهد با امامتشان، وفادارى به ولایتشان و زنده نگاهداشتن نام و یاد و خاطره و فرهنگ و تعالیم آنان است. حضرت رضا(ع) فرمود:«انّ لکلّ امام عهدا فى عنق اولیائه و شیعته و انّ من تمام الوفاء بالعهد و حسن الأداء زیارة قبورهم» &lt;ref&gt;همان،ص ۱۱۶،وسائل الشیعة،ج ۱۰،۳۴۶.&lt;/ref&gt; براى هر امامى در گردن و بر عهدۀ هواداران و پیروانش عهد و پیمانى است و از جملۀ نشانه‌هاى وفاى کامل به این پیمان، زیارت قبور امامان است.<br /> <br /> ==آثار زیارت==<br /> اینگونه زیارتها، علاوه بر آنکه براى خود زائر،اثر تربیتى و تزکیۀ روح دارد و دلیل حق‌شناسى او نسبت به اولیاء خدا و پیشوایان دین است،در زمینۀ احیاء امر امامان و ترویج مکتب انسانى و تربیتى آن اسوه‌ها در جوامع بشرى و توجّه دادن به خط صحیح رهبرى و ولایت در جامعه مؤثّر است؛بویژه وقتى حکّام مستبدّ و منحرف،با برنامه در جهت محو آثار و یاد ائمّه مى‌کوشیدند،«زیارت»به عنوان یک عمل مثبت و انقلابى محسوب مى‌شد و نوعى مبارزه با دستگاههاى ستمگر.<br /> <br /> در احادیث متعدّد،تأکید شده که زیارت ائمّه در غربتشان و همراه با خوف و خطر، پاداش بیشترى دارد،و اگر راه زائر دور باشد،و زیارت،پیاده و همراه با مشقّتها باشد،اجر و قرب بیشترى خواهد داشت. &lt;ref&gt;براى مطالعۀ بیشتر پیرامون احادیث زیارت،از جمله ر.ک:بحار الأنوار،ج ۹۷،۹۸ و ۹۹،من لا یحضره الفقیه، صدوق،ج ۲،کامل الزیارات،عیون اخبار الرضا،المزار شیخ مفید،الغدیر،ج ۵،وسائل الشیعة،ج ۱۰،میزان الحکمه،ج ۴،مصباح الزائر،مصباح المتهجّد و کتب دیگر.&lt;/ref&gt; فضایل زیارت،دربارۀ دیدار و زیارت خانۀ خدا،مرقد مطهّر نبوى،قبور مؤمنان و صالحان بسیار فراوان است و حضور پیروان حق،پیرامون مرقد پاکشان،کانونى از ایمان و جذبه و پیوستگى و همبستگى به وجود مى‌آورد و به زائران هم،«دعوت به خیر»،«دفاع از حق»و«شهادت در راه خدا»را الهام مى‌دهد و زیارت،«وسیلۀ»قرب به پروردگار است. &lt;ref&gt;دربارۀ سازندگیهاى زیارت،ر.ک:«زیارت»به قلم نویسنده،ناشر:سازمان حج و زیارت.نیز:سلسله مقالات «زیارت»در مجلۀ«پیام انقلاب»،سال ۱۳۶۳ از شمارۀ ۱۱۵ به بعد،که بیش از پنجاه شماره طول کشید،و کتاب«شوق دیدار»از:دکتر محمد مهدى رکنى،انتشارات آستان قدس رضوى.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> زیارت،قلمرو«دل»و وادى محبّت و شوق است،نمودى از احساس متعالى و زبان علاقه و ترجمان پیوند قلبى است.فیض«حضور»در کنار اولیاء خدا،زائر را از کیمیاى «نظر»برخوردار مى‌سازد.زیارت،الهام گرفتن از اسوه‌ها و تعظیم شعائر و تقدیر از فداکاریها و تجلیل از پاکیهاست و زائر در برابر آیینۀ تمام قدّ فضیلتها مى‌ایستد،تا عیار خود را در آن بسنجد و خود را در برابر«میزان»قرار مى‌دهد تا کم‌وکاستى خود را جبران کند.زائر،مهمان مائدۀ معنوى اولیاء الله است و زیارت،تجدید پیمان و میثاق«ولایت»با رهبرى است.زیارت،سفر با کاروان اشک و بر محمل شوق و سوار شدن بر موج عرفان و براق عشق است.<br /> <br /> ==منبع==<br /> <br /> *[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=654837&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، قم، معارف، ج۱، ص ۲۰۲-۲۰۳.]<br /> <br /> ==پی‌نوشت==<br /> &lt;references /&gt;<br /> [[رده:مفاهیم]]<br /> [[Fr:Ziara]]</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%A7%D9%85_%DA%A9%D9%84%D8%AB%D9%88%D9%85_%D8%AF%D8%AE%D8%AA%D8%B1_%D8%AD%D8%B6%D8%B1%D8%AA_%D8%B9%D9%84%DB%8C_(%D8%B9)&diff=37153 2023-05-30T19:55:39Z

<p>Esmaeili: </p> <hr /> <div>{{جعبه زندگینامه<br /> | اندازه جعبه =<br /> | عنوان = ام کلثوم بنت علی بن ابیطالب<br /> | نام = <br /> | تصویر = سوریه قبرستان باب الصغیر-حرم ام کلثوم بنت علی ع و سکینه بنت حسین ع.jpg<br /> | اندازه تصویر =180<br /> | عنوان تصویر =<br /> | زادروز =سال 6ق<br /> | مکان تولد =<br /> | تاریخ مرگ =<br /> | آرامگاه = سوریه، قبرستان باب الصغیر<br /> |عرض جغرافیایی محل دفن=<br /> |طول جغرافیایی محل دفن=<br /> &lt;!-- عرض جغرافیایی به درجه دقیقه و ثانیه و جهت پیش‌فرض شمال--&gt;<br /> |latd=|latm=|lats=|latNS=N<br /> &lt;!-- طول جغرافیایی به درجه دقیقه و ثانیه و جهت پیش‌فرض غرب--&gt;<br /> |longd=|longm=|longs=|longEW=E<br /> | محل زندگی = مدینه<br /> | ملیت =<br /> | نژاد =<br /> | تابعیت =<br /> | تحصیلات =<br /> | دانشگاه =<br /> | پیشه =<br /> | سال‌های فعالیت =<br /> | کارفرما =<br /> | نهاد =<br /> | نماینده =<br /> | شناخته‌شده برای =<br /> | نقش‌های برجسته =<br /> | سبک =<br /> | تأثیرگذاران =<br /> | تأثیرپذیرفتگان =<br /> | شهر خانگی =<br /> | تلویزیون =<br /> | لقب = <br /> | حزب =<br /> | جنبش =<br /> | مخالفان =<br /> | هیئت =<br /> | دین =<br /> | مذهب =<br /> | منصب =<br /> | مکتب =<br /> | آثار =<br /> | خویشاوندان سرشناس =<br /> | گفتاورد =<br /> | جوایز =<br /> | امضا =<br /> | اندازه امضا =<br /> | وبگاه =<br /> | پانویس =<br /> }}'''ام کلثوم''' ملقب به ام کلثوم کبری، دومین دختر حضرت علی(ع) و فاطمه(س) است. <br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> ام کلثوم دومین دختر حضرت علی(ع) و فاطمه(س) است. در اینکه امیرالمومنین از فاطمه(س) صاحب دو دختر بوده‌است، در بین مورخان و تذکره نویسان اختلافی دیده نمی‌شود.&lt;ref&gt;المحبر، ص۵۳؛ انساب الاشراف، ج۱، ص۲۴۴؛ الطبقات الکبری، ج۸، ص ۴۶۰.&lt;/ref&gt; طبری آنجا که فرزندان امام از فاطه(س) را بر می‌شمرد، می‌نویسد: زینب کبری، ام‌کلثوم کبری و آنجا که فرزندان آن حضرت از زنان دیگر را نام می‌برد‌‌، می‌نویسد: زینب کبری، ام کلثوم کبری. اما اختلاف در این است که آیا ام‌کلثوم کنیه دومین دختر است و یا نام اوست؟ <br /> <br /> بیشتر تاریخ نویسان نام او را ام‌کلثوم نوشته‌اند. وی پس از سال هشتم هجری متولد شد و در سال هفدهم با عمرخطاب با مهریه چهل هزار درم،&lt;ref&gt;انساب الاشراف، ج۱، ص ۲۴۴؛ الطبقات الکبری، ج ۸، ص ۴۶۰.&lt;/ref&gt; ازدواج کرد و تا هنگام کشته شدن عمر، همسرش بود.&lt;ref&gt;الارشاد، ج۱، ص ۳۵۴-۳۵۵؛ المعارف، ص ۱۴۳.&lt;/ref&gt; عموم تذکره نویسان نوشته‌اند: «ام کلثوم از عمر دارای پسری به نام زید بوده است.» اما ابن سعد، این حجر عسقلانی و ابن حزم می‌نویسند: «او برای عمر پسری به نام زید و دختری به نام رقیه آورد.» &lt;ref&gt;المحبر، ص۱۰۱؛ الطبقات الکبری، ج۸، ص ۴۶۱؛ المعارف، ص ۱۸۵.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ایشان پس از مرگ عمر، نخست با عوم بن جعفر بن ابی طالب و پس از مرگ او با برادرش محمد بن جعفر ازدواج نمود و او هم درگذشت.&lt;ref&gt;المحبر، ص ۵۳؛ الطبقات الکبری، ج ۸، ص ۴۶۵.&lt;/ref&gt; ام‌کلثوم می‌گفت: «من از اسماء بنت عمیس خثعمی شرم دارم که دو پسرش در خانه من درگذشتند.»&lt;ref&gt;الطبقات الکبری، ج۸، ص ۴۶۱؛ الاصابه فی تمیز الصحابه، ج ۸، ص۴۶۵.&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ==وفات==<br /> ام کلثوم قبل از رحلت خواهرش [[زینب (س)|زینب(س)]] درگذشت.ام کلثوم و زید در یک روز درگذشتند. درباره مرگ زید نوشته‌اند: «شبی بین بنی جهم و به قولی بنی عدی و یا بنی مطیع جنگی درگرفت. زید داخل معرکه شد تا نزاع را برطرف سازد. لیکن در تاریکی ضربتی خورد که بر اثر آن درگذشت. زید و مادرش در یک روز از دنیا رفتند.»&lt;ref&gt;الطبقات الکبری، ج۸، ص ۴۶۱؛ اسدالغابه، ج۶، ص ۳۸۷؛&lt;/ref&gt; <br /> <br /> هر دو جنازه را بر یک تخت نهادند و [[عبدالله بن عمر]] بر آن دو نماز گزارد. امام حسن(ع)، [[حسین بن على (ع)|امام حسین(ع)]]، عبدالله بن عباس و عبدالله بن جعفر هم پشت سر او بودند. <br /> <br /> با توجه به حضور امام حسن(ع) در تشعییع جنازه مرگ ایشان بین سالهای چهل و دو تا پنجاه محدود می‌شود. <br /> <br /> ===محل دفن===<br /> [[پرونده:ضریح_ام_کلثوم.jpg|پیوند=Undefined|قاب]]<br /> عمادالدین طبری می‌گوید: روایت است که‌ام کلثوم خواهر امام حسین(ع) در شام(سوریه) متوفی شد.&lt;ref&gt;طبری، کامل بهایی، ج۲، ص۳۷۱.&lt;/ref&gt;[[null|&lt;nowiki/&gt;]]ابن بطوطه در سفرنامه‌اش می‌نویسد: در نزدیکی شهر شام و یک فرسخ مانده به آن، مزار ام کلثوم دختر علی بن ابی طالب(ع) از فاطمه است.&lt;ref&gt;ابن بطوطه، الرحله، ج۱، ص۱۱۳.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> یاقوت حموی هم می‌نویسد: قبر ام کلثوم در راویه دمشق است.&lt;ref&gt;یاقوت، معجم البلدان، ج۳، ص۲۰.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ابن عساکر در این باره می‌گوید: این قبری که در راویه دمشق است مدفن ام کلثوم، دختر علی بن ابیطالب(ع) از فاطمه نیست... وی در مدینه درگذشت و در قبرستان بقیع مدفون گردید.&lt;ref&gt;ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۲، ص۳۰۹.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> برخی نیز گفته‌اند که این قبر، مدفن زینب(س)، دختر علی(ع) و فاطمه(س) است که کنیه‌اش ام‌کلثوم است.&lt;ref&gt;البیطار، حلیة البشر، ج۲، ص۵۰.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==منبع==<br /> <br /> *[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=4198845&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author مرضیه محمدزاده، زنان ائمه معصومین علیهم السلام و زنان با ائمه معصومین عیلهم السلام، ص ۹۴-۹۸]<br /> <br /> ==پی‌نوشت==<br /> [[رده:افراد]]<br /> [[رده:خویشان امام حسین(ع)]]<br /> [[رده:فرزندان حضرت علی(ع)]]<br /> [[رده:اهل بیت]]<br /> &lt;references /&gt;{{خاندان پیامبر}}<br /> [[Fr:Umm Kulthum bt. Al-Imam Ali]]<br /> [[En:Umm Kulthum bint Ali]]</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%AA%D8%B1%D8%A8%D8%AA&diff=37152 2023-05-30T19:52:39Z

<p>Esmaeili: </p> <hr /> <div>تربت که به آن خاک مقدس هم می‌گویند به معنی مطلق خاک و به معنای خاص، خاکی است که از حوالی مرقد مطهر [[حسین بن على (ع)|امام حسین (ع)]] می‌آورند. همچنین به هر خاک مقدس مطهری گفته می‌شود.&lt;ref&gt;[https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?ID=540436 فریده مجیدی، بررسی مردم شناختی تُربَت از زاد تا مرگ، مطالعه موردی تُربَت حضرت سیدالشهدا(ع)، از صفحه 59 تا صفحه 82.]&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ==برکات تربت==<br /> خداوند، به پاس فداکارى عظیم [[امام حسین (ع)]] و [[شهادت]]&lt;nowiki/&gt;اش در راه احیاى دین، آثار ویژه و احکام خاصى در تربت مقدس [[سید الشهدا (ع)|سیدالشهدا(ع)]] و خاک [[کربلا]] قرار داده‌است. تربت خونین کربلا که در برگیرنده آن پیکر پاک است، الهام‌ بخش فداکارى و عظمت و یادآور جان باختن در راه ارزش‌هاى الهى است. از این رو، هم سجده بر آن مستحب است، هم ذکر گفتن با [[تسبیح تربت]]، فضیلت بسیار دارد، هم شفا دهنده بیمارى است، هم شایسته است که هنگام دفن میت، اندکى تربت همراه او گذاشته شود یا با حنوط مخلوط شود، هم دفن شدن در کربلا ثواب دارد و ایمنى از عذاب مى‌آورد و هم نجس ساختن آن حرام است و اگر در بیت الخلا بیفتد باید از آنجا پرهیز کرد یا از آنجا درآورد و احکام و آثار دیگر که در فقه مطرح است.&lt;ref&gt;براى توضیح بیشتر ر.ک: «دائره المعارف تشیّع»، ج4 ص 25.&lt;/ref&gt; گرچه خوردن خاک، حرام است، اما خوردن اندکى از خاک قبر سیدالشهدا (ع) به نیت شفا گرفتن (استشفاء) جایز، بلکه موکد است و آداب و حدودى دارد.&lt;ref&gt;همان، ج2، ص 103.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> === گواهی شهادت حسین (ع) ===<br /> <br /> رسول خدا (ص) مقدارى تربت کربلا به «[[ام سلمه]]» داد و فرمود: «هرگاه دیدى این خاک، تبدیل به خون شد، بدان که حسین (ع) کشته شده‌است.» &lt;ref&gt;سفینة البحار، ج 1، ص 122 و 463.&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ===شفا و درمان دردها===<br /> امام رضا (ع) فرمود:<br /> <br /> «كُلُّ طِينٍ حَرَامٌ كَالْمَيْتَةِ وَ اَلدَّمِ وَ لَحْمِ اَلْخِنْزِيرِ وَ مٰا أُهِلَّ بِهِ لِغَيْرِ اَللّٰهِ مَا خَلاَ طِينَ قَبْرِ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فَإِنَّهُ شِفَاءٌ مِنْ كُلِّ دَاءٍ»&lt;ref&gt;''همان''.&lt;/ref&gt; هر خاکى حرام است، مثل مردار، خون و ذبح‌شده بى‌نام خدا، مگر خاک قبر حسین (ع) که درمان هر درد است.<br /> <br /> امام صادق (ع) فرمود:<br /> <br /> «فِی طِین قَبْرِ الْحُسَیْنِ شِفَاءٌ مِن کُلِّ دَاءٍ وَ هُوَ الدَّوَاءُ الْاکْبَرُ». &lt;ref&gt;من لا یحضره الفقیه، ج2، ص 599 (چاپ جامعه مدرسین)، المزار، شیخ مفید، ص 143.&lt;/ref&gt; در خاک قبر حسین (ع) شفاى هر درد است و آن دواى بزرگتر است. روایت است که از فضیلت‌هاى ویژه [[حسین بن على (ع)]] این است:<br /> <br /> «الشِّفَاءَ فِی تُرْبَتهِ وَ إِجَابَةَ الدُّعَاءِ تَحْتَ قُبَّةَ وَ الْائِمَّةَ مِنْ ذُرِّیَّتِه». &lt;ref&gt;''مناقب''، ج4، ص 82.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> نسبت به [[کام برداشتن با تربت|برداشتن کام نوزادان]] با تربت کربلا نیز احادیث فراوانى است، از جمله از امام صادق (ع) روایت است که: «حَنِّكوا أوْلاَدَكُمْ بِترْبَةِ اَلْحُسَينِ عَلَيهِ السَّلاَم فَإنَّهَا أَمَانٌ». &lt;ref&gt;وسائل الشیعة، ج 10، ص 410. روایات تربت را از جمله در وسائل الشیعة، ج 10، ص 408 تا 420 و ج 3، ص 607، المزار، شیخ مفید، ص 143 و نیز بحار الأنوار، ج 98، ص 118 ملاحظه فرمایید.&lt;/ref&gt; کام فرزندان خود را با تربت حسین (ع) بردارید، که این تربت، امان است. <br /> <br /> ===ثواب سجده بر تربت===<br /> امام صادق (ع) دستمال زردى داشت که در آن تربت حضرت سیدالشهدا (ع) بود. وقت نماز که مى‌شد همان تربت را در موضع سجودش مى‌ریخت و بر آن سجده مى‌کرد.&lt;ref&gt;منتخب التواریخ، ص 298.&lt;/ref&gt; و نیز آن حضرت فرمود: «السُّجودُ عَلى تُربَةِ الحُسینِ‌ ع یَخرُقُ الحُجبَ السَّبع». &lt;ref&gt;بحار الأنوار، ج 82، ص 153 و 334.&lt;/ref&gt; سجده بر تربت حسینى ([[مهر کربلا]])، حجاب‌هاى هفتگانه را کنار مى‌زند. همچنین روایت شده است که امام صادق (ع) جز بر تربت سیدالشهدا(ع) به عنوان فروتنى و تواضع در برابر خداوند، سجده نمى‌کرد. «کان الصّادق لا یسجد الاّ على تربة الحسین تذلّلا للّه و استکانة الیه». &lt;ref&gt;''همان''، ص 158 حدیث 25.&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ==قداست تربت==<br /> در سنت‌هاى چاوش‌ خوانى، اشاره به سیب بهشتى &lt;ref&gt;سفینة البحار، ج 1، ص 124.&lt;/ref&gt; و [[بوى سیب]] از تربت امام حسین (ع) مى‌کردند و مى‌خواندند.<br /> <br /> آنچه به تربت سیدالشهدا(ع) قداست و کرامت بخشیده، همان [[خون]] حسین (ع) و [[شهادت]] [[ثار اللّه|ثارالله]] است که الهام‌ بخش [[حر بن یزید ریاحی|حر]]&lt;nowiki/&gt;یت و رادمردى و فداکارى در راه خداست. <br /> <br /> علامه امینى «ره» مى‌نویسد: «آیا بهتر آن نیست که سجده‌گاه، از خاکى قرار داده شود که در آن، چشمه‌هاى خونى جوشیده است که رنگ خدایى داشته است؟ تربتى آمیخته با خون کسى که خداوند، او را پاک قرار داده و محبت او را اجر رسالت محمدى(ص) قرار داده است؟ خاکى که با خون سرور جوانان بهشت و ودیعه محبوب پیامبر و خدا عجین گشته است؟...» &lt;ref&gt; سیرتنا و سنّتنا، علامۀ امینى، ص 166.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==منابع==<br /> <br /> *[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=654837&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author برگرفته از جواد محدثی، ''فرهنگ عاشورا''، قم، معارف، ج1، ص 109-112.]<br /> <br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده:مفاهیم]]<br /> &lt;references /&gt;<br /> [[Fr:Turbah]]<br /> [[En:Turbah]]</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%AA%D8%A7%D8%B3%D9%88%D8%B9%D8%A7&diff=37151 2023-05-30T19:49:39Z

<p>Esmaeili: </p> <hr /> <div>{{سوگواری محرم}}<br /> '''تاسوعا''' روز نهم [[محرم]] است. اهمیت این روز برای شیعیان ناشی از واقعه [[کربلا]] در سال 61ق. است. در چنین روزی [[شمر بن ذی الجوشن|شمر]] با نامه‌ای از طرف [[عبیدالله بن زیاد]]، وارد [[کربلا]] شد که در آن از [[عمر بن سعد]] خواسته شده بود یا در برخورد با امام حسین(ع) جدیت به خرج دهد یا فرماندهی لشکر را به شمر واگذار کند. عمر سعد از واگذاری فرماندهی به شمر خودداری کرد و آماده جنگ با [[امام حسین(ع)]] شد. با هجوم لشکریان در عصر این روز به خیمه‌گاه حضرت، امام(ع) با فرستادن برادرش [[عباس بن علی]]، از آنها خواست که شب را به آنها مهلت دهند.<br /> <br /> همچنین، در این روز شمر امان‌نامه‌ای برای [[حضرت عباس]] و دیگر فرزندان [[ام البنین]] آورد؛ اما حضرت عباس نپذیرفت. شیعیان تاسوعا را روز عباس(ع) به شمار می‌آورند و آن را مانند [[روز عاشورا]] گرامی داشته، به ذکر فضائل آن حضرت و سوگواری می‌پردازند. این روز در [[ایران]] در کنار روز [[عاشورا]] تعطیل رسمی است.<br /> ==معنای تاسوعا==<br /> روز نهم محرم را «تاسوعا» گویند. «تاسوعا» از ریشه «تسع» به معنای نُه و نهم می‌باشد. شهرت این روز به دلیل وقایعی است که در روز [[9 محرم|نهم ماه محرم]] سال [[سال 61 هجری قمری|61]] هجری قمری، در سرزمین [[کربلا]] روی داد.{{مدرک}}<br /> <br /> ===ورود شمر به کربلا===<br /> در پیش از ظهر روز نهم محرم -روز تاسوعا-، [[شمر بن ذی الجوشن]] همراه چهارهزار نفر سپاهی به سرزمین [[کربلا]] وارد شد.&lt;ref&gt;الکوفی، ابن اعثم؛ الفتوح، ج5، ص94 و ابن شهرآشوب؛ مناقب آل ابیطالب، ج4، ص98.&lt;/ref&gt; او حامل نامه‌ای از سوی [[عبیدالله بن زیاد]] خطاب به [[عمر بن سعد]] بود. در این نامه، ابن زیاد از ابن سعد خواسته بود یا امام حسین(ع) را مجبور به پذیرش [[بیعت]] کند و یا با او بجنگد.<br /> <br /> عبیدالله همچنین در این نامه عمر سعد را تهدید کرد که اگر از فرمان او سرباز زند از لشکر کناره بگیرد و مسئولیت آن را به شمر بن ذی الجوشن واگذار می‌کند.&lt;ref&gt;ابن سعد؛ الطبقات الکبری، خامسه1، ص466؛ الکوفی، ابن اعثم؛ الفتوح، ص94 و ابن شهرآشوب؛ مناقب آل ابیطالب، ج4، ص98. الطبری، محمد بن جریر؛ تاریخ الأمم و الملوک (تاریخ الطبری)، ج5، صص414-415؛ شیخ مفید؛ الارشاد، ج2، ص88؛ مسکویه، ابوعلی؛ تجارب الامم، ج2، صص72-73 و ابن اثیر، علی بن ابی الکرم؛ الکامل فی التاریخ، ج4، ص55.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ابن سعد با خواندن نامه به شمر گفت: «امارت لشکر را به تو واگذار نخواهم کرد. من در تو شایستگی این کار را نمی‌بینم پس خود این کار را به پایان خواهم رساند؛ تو فرمانده پیاده نظام لشکر باش.»&lt;ref&gt;البلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، ص183؛ الطبری، محمد بن جریر؛ تاریخ الأمم و الملوک (تاریخ الطبری)، ج5، ص415 و شیخ مفید، الارشاد، ج2، ص89. مسکویه، ابوعلی، تجارب الامم، ص73 و ابن اثیر، علی بن ابی الکرم، الکامل فی التاریخ، ص56. طبرسی؛ اعلام الوری بأعلام الهدی، ج1، ص454.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===امان‌نامه برای فرزندان ام البنین(س)===<br /> زمانی که شمر نامه ابن زیاد را -که خطاب به عمر بن سعد نوشته شده بود- از او می‌گرفت، همراه عبدالله بن ابی المحل-برادرزاده [[ام البنین]]- از عبیدالله برای خواهرزادگان خود امان‌نامه خواستند. عبیدالله پیشنهاد آنها را پذیرفت.&lt;ref&gt;الطبری، محمد بن جریر؛ تاریخ الأمم و الملوک (تاریخ الطبری)، ج5، ص415؛ الخوارزمی، الموفق بن احمد، مقتل الحسین(ع)، ص246 و ابن اثیر، علی بن ابی الکرم؛ الکامل فی التاریخ، ص56.&lt;/ref&gt;{{روزشمار واقعه عاشورا}}<br /> عبدالله بن ابی المحل امان‌نامه را به‌وسیله غلام خود -کزمان یا عرفان- به کربلا فرستاد او پس از ورود به کربلا متن امان‌نامه را برای فرزندان ام البنین(س) قرائت کرد؛ اما فرزندان ام البنین(س) مخالفت کردند.&lt;ref&gt;الطبری، محمد بن جریر؛ تاریخ الأمم و الملوک (تاریخ الطبری)، ج5، ص415؛ الکوفی، ابن اعثم؛ الفتوح، ج5، صص93-94؛ الخوارزمی، الموفق بن احمد، مقتل الحسین(ع)، ص246 و ابن اثیر، علی بن ابی الکرم؛ الکامل فی التاریخ، ص56.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> در روایتی دیگر آمده که شمر خود امان نامه را نزد عباس(ع) و برادرانش [[عبدالله بن علی|عبدالله]] و [[جعفر بن علی بن ابی طالب|جعفر]] و [[عثمان بن علی |عثمان]] فرزندان [[علی بن ابی طالب]](ع) آورد.&lt;ref&gt;حسنی، ابن عنبه؛ عمدة الطالب فی انساب آل ابیطالب، ص327 و الخوارزمی، الموفق بن احمد، مقتل الحسین(ع)، ص246.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> عباس(ع) و برادرانش در محضر اباعبدالله الحسین(ع) نشسته بودند و جواب شمر را نمی‌دادند. امام(ع) به حضرت عباس(ع) فرمودند: «هر چند او فاسق است اما پاسخش را بده همانا او از دایی‌های شما است.» عباس و عبدالله و جعفر و عثمان فرزندان علی بن ابی طالب(ع) بیرون آمدند و گفتند: «چه می‌خواهی؟» شمر به آنها گفت: «ای خواهرزادگان من، شما در امان هستید من برای شما از عبیدالله امان گرفته‌ام.»؛ اما عباس(ع) و برادرانش همگی گفتند: «خدا تو و امان تو را لعنت کند. ما امان داشته باشیم و پسر دختر پیامبر(ص) امان نداشته باشد.»&lt;ref&gt;البلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف ج3، ص184؛ الطبری، محمد بن جریر؛ تاریخ الأمم و الملوک (تاریخ الطبری)، ج5، ص416 و شیخ مفید، الارشاد، ج2، ص89؛ الخوارزمی، الموفق بن احمد، مقتل الحسین(ع)، ج1، ص246؛ ابن اثیر، علی بن ابی الکرم؛ الکامل فی التاریخ، ج4، ص56.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> پس از رد امان‌نامه، به سپاه عمر بن سعد فرمان داده شد تا برای جنگ آماده شوند پس همگان سوار شدند در شامگاه پنجشنبه نهم محرم آماده نبرد با حسین(ع) و یارانش شدند.&lt;ref&gt;البلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، ص184؛ الطبری، محمد بن جریر؛ تاریخ الأمم و الملوک (تاریخ الطبری)، ج5، ص416 و شیخ مفید، الارشاد، ج2، ص89. الخوارزمی، الموفق بن احمد، مقتل الحسین(ع)، ج1، ص249 و طبرسی، اعلام الوری بأعلام الهدی، ج1، ص454.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> علت اینکه شمر آنان را خواهرزاده خطاب کرد به‌دلیل هم قبیله بودن وی با ام البنین مادر حضرت عباس است؛ زیرا ام البنین دختر حزام بن خالد از قبیله بنی کلاب&lt;ref&gt;طبری، تاریخ، ج4، ص118&lt;/ref&gt; و شمر نیز فرزند ذی الجوشن از همان قبیله بود.&lt;ref&gt;العقد الفرید، ابن عبدربّه، ج 3، ص318ـ320. &lt;/ref&gt;<br /> <br /> ===آماده شدن برای جنگ===<br /> در عصر روز نهم محرم الحرام تحرکات سپاه [[عمر سعد]] در صحرای کربلا افزایش یافت وعمر بن سعد خود را آماده جنگ با امام حسین(ع) کرد و به سپاهیانش فرمان داد تا برای جنگ آماده شوند. او در میان سپاهیان خود ندا در داد که: «یا خَیلَ اللهِ ارکَبی و بِالجَنةِ اَبْشِری؛‌ ای لشکریان خدا! سوار شوید و به بهشت بشارت دهید.» کوفیان هم سوار شده، مهیای نبرد شدند.<br /> &lt;ref&gt;البلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، ص184؛ الطبری، محمد بن جریر؛ تاریخ الأمم و الملوک (تاریخ الطبری)، ج5، ص416 و شیخ مفید، الارشاد، ج2، ص89. الخوارزمی، الموفق بن احمد، مقتل الحسین(ع)، ج1، ص249 و طبرسی، طبرسی، اعلام الوری بأعلام الهدی، ج1، ص454.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> هیاهو و سر و صدای لشکر بلند شد. امام(ع) در جلوی خیمه خویش نشسته بود و به شمشیر خود تکیه داده بود. خواهرش [[زینب (س)|زینب(س)]] با شنیدن سر و صدای لشکر [[کوفه]]، به برادرش نزدیک شد و گفت: «برادرم آیا صداهایی را که نزدیک می‌شوند، می‌شنوید؟» امام(ع) سر را بلند کرد و فرمود: «من رسول خدا(ص) را در خواب دیدم که به من فرمود: تو [به زودی] نزد ما خواهی آمد.» امام(ع) به عباس(ع) فرمود: «ای عباس؛ جانم به فدایت؛ بر اسب خود بنشین و نزد آنها برو و بپرس که چه می‌خواهند و برای چه به پیش آمده‌اند؟»<br /> <br /> حضرت عباس(ع) با بیست سوار که [[زهیر بن قین]] و [[حبیب بن مظاهر]] هم از جمله آنان بودند نزد سپاه دشمن آمدند و پرسیدند: «چه رخ داده و چه می‌خواهید؟» گفتند: «فرمان امیر است که به شما بگوییم یا [[بیعت]] کنید و یا آماده کارزار شوید.» عباس(ع) گفت: «از جای خود حرکت نکنید تا نزد ابی عبدالله(ع) رفته و پیام شما را به عرض ایشان برسانم.» آنان پذیرفتند پس عباس(ع) به تنهایی نزد امام حسین(ع) آمد تا موضوع را به ایشان خبر دهد.&lt;ref&gt;البلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، صص184-185؛ الطبری، محمد بن جریر؛ تاریخ الأمم و الملوک (تاریخ الطبری)، ج5، صص416-418 و الکوفی، ابن اعثم؛ الفتوح، ج5، صص97- 98. شیخ مفید، الارشاد، ج2، ص90؛ الخوارزمی، الموفق بن احمد، مقتل الحسین(ع)، ج1، صص249-250 و مسکویه، ابوعلی؛ تجارب الامم، صص73- 74.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> امام(ع) به حضرت عباس(ع) فرمودند: «اگر می‌توانی آنها را راضی کن که جنگ را تا فردا به تأخیر اندازند و امشب را به ما مهلت دهند تا با خدای خود راز و نیاز کنیم و به درگاهش [[نماز]] بگزاریم. خدا می‌داند که من نماز و تلاوت کتاب او را بسیار دوست می‌دارم.»&lt;ref&gt;الطبری، تاریخ الأمم و الملوک (تاریخ الطبری)، ج5، ص417؛ شیخ مفید، الارشاد، ج2، ص91 و ابن اثیر، علی بن ابی الکرم؛ الکامل فی التاریخ، ص57.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> در طول مدتی که عباس(ع) با امام(ع) مشغول گفتگو بود همراهان او ـ [[حبیب بن مظاهر]] و [[زهیر بن قین]] ـ هم از این فرصت استفاده کرده به گفتگو با سپاه عمر سعد پرداختند و آنان را از جنگ با امام حسین(ع) بر حذر می‌داشتند و در ضمن آنان را از پیشروی باز می‌داشتند.&lt;ref&gt;الطبری، تاریخ الأمم و الملوک (تاریخ الطبری)، ج5، صص416-417؛ الکوفی، ابن اعثم؛ الفتوح، ص98؛ الخوارزمی، الموفق بن احمد، مقتل الحسین(ع)، ص249-250 و با اندکی اختلاف در البلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، ص184.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ابوالفضل العباس(ع) نزد سپاهیان دشمن بازگشت و درخواست امام(ع) را به اطلاع آنان رساند و از آنان آن شب را مهلت خواست. ابن سعد با مهلت یک شبه به امام حسین(ع) و یارانش موافقت کرد.&lt;ref&gt;الطبری، تاریخ الأمم و الملوک (تاریخ الطبری)، ج5، ص417؛ الکوفی، ابن اعثم؛ الفتوح، ص98 و ابن اثیر، علی بن ابی الکرم؛ الکامل فی التاریخ، ص57.&lt;/ref&gt; در این روز خیمه‌های امام حسین(ع) و اهل بیت و یارانش محاصره شد.<br /> <br /> ===روایتی از امام جعفر صادق(ع)===<br /> امام جعفر صادق(ع) در ضمن حدیثی در توصیف این روز فرمودند:<br /> <br /> ::{{عربی|تاسوعا یَومٌ حوصِرَ فیهِ الحُسَینُ(ع) وَ اَصحابُهُ بِکربلاء وَ اجْتَمَعَ عَلَیهِ خَیلُ اَهلِ الشّامِ وَ اَناخوا عَلَیهِ وَ فَرِحَ ابنُ مَرجانَةَ و عُمَرُ بنُ سَعدٍ بِتَواتُرِ الخَیلِ وَ کَثرَتِها وَ استَضعَفوا فیهِ الحُسَینَ(ع) وَ اَصحابَهُ وَ اَیقَنوا اَنَّهُ لایَأتی الحُسینَ(ع) ناصِرٌ و لایَمُدُّهُ أهلُ العِراقِ؛&lt;ref&gt;کلینی؛ الکافی، ج4، ص147؛ مجلسی، محمد باقر؛ بحار الانوار الجامعة لدرر اخبار الائمة الاطهار، ج45، ص95 و عاملی، شیخ حر؛ وسائل الشیعه، ج10، ص460.&lt;/ref&gt;|ترجمه=تاسوعا روزی است که حسین(ع) و اصحابش در کربلا محاصره شدند و سپاه شامی بر ضد آنان گرد هم آمدند. ابن زیاد و عمر بن سعد نیز از فراهم آمدن آن همه نیرو خوشحال شدند و آن روز حسین(ع) و یارانش را ناتوان شمردند و یقین کردند که دیگر برای او کمکی نخواهد رسید و عراقیان نیز او را پشتیبانی نخواهند کرد.}}<br /> <br /> ==اهمیت این روز نزد شیعیان==<br /> این روز در نزد شیعیان از اهمیت بالایی برخوردار است و این روز را منتسب به [[عباس بن علی|قمر بنی هاشم]] عباس(ع) نیز می‌دانند و این روز را بسان روز [[عاشورا]] گرامی داشته، سوگواری می‌کنند. &lt;ref&gt;فربد، کتاب ایران (سوگواری‌های مذهبی در ایران)، ص135&lt;/ref&gt;<br /> <br /> در [[ایران]]&lt;ref&gt;فربد، کتاب ایران (سوگواری‌های مذهبی در ایران)، ص137&lt;/ref&gt; و بعضی از کشورهای اسلامی شیعی نشین، روز تاسوعا همچون روز عاشورا تعطیل رسمی بوده و در این روز نیز مراسم [[عزادارى|عزاداری]] باشکوه و مفصلی با راه‌اندازی هیأت‌های عزاداری و دسته‌های [[سینه زنى|سینه زنی]] و [[زنجیر زنی|زنجیز زنی]] و... برگزار می‌شود.{{عزاداری محرم}}<br /> <br /> ==پیوند به بیرون==<br /> منبع مقاله: [http://fa.wikishia.net/view/%D8%B1%D9%88%D8%B2_%D8%AA%D8%A7%D8%B3%D9%88%D8%B9%D8%A7 دانشنامه مجازی مکتب اهل بیت (ع)]<br /> <br /> *[http://www.emamhossein.com/index.php?option=com_content&amp;view=article&amp;id=94:1390-04-15-05-27-02&amp;catid=40:1390-02-07-05-50-16&amp;Itemid=91 وقایع روز تاسوعا]<br /> <br /> ==منابع==<br /> <br /> *الکوفی، ابن اعثم،الفتوح، تحقیق علی شیری، بیروت، دارالأضواء، چاپ اول، ص1991<br /> *ابن سعد، الطبقات الکبری، الطبقات الکبری، تحقیق محمد بن صامل السلمی، طائف، مکتبة الصدیق، چاپ اول، 1993، خامسه1<br /> *ابن شهرآشوب، مناقب آل ابیطالب، قم، علامه، 1379ق<br /> *ابن اثیر، علی بن ابی الکرم، الکامل فی التاریخ، بیروت، دارصادر-داربیروت، 1965<br /> *البلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، تحقیق احسان عباس، بیروت، جمیعة المتشرقین الامانیه، 1979<br /> *الخوارزمی، الموفق بن احمد، مقتل الحسین(ع)، تحقیق و تعلیق محمد السماوی، قم، مکتبة المفید، بی‌تا<br /> *الطبری، محمد بن جریر، تاریخ الأمم و الملوک (تاریخ الطبری)، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت، دارالتراث<br /> *حسنی، ابن عنبه، عمدة الطالب فی انساب آل ابیطالب، قم، انصاریان، 1417<br /> *شیخ مفید، الارشاد، قم، کنگره شیخ مفید، 1413<br /> *عاملی، شیخ حر، وسائل الشیعه، قم، آل البیت(ع)، 1409<br /> *طبرسی،اعلام الوری بأعلام الهدی، تهران، اسلامیه، چاپ سوم، 1390ق<br /> *فربد، محمدصادق، کتاب ایران (سوگواری‌های مذهبی در ایران)، انتشارات بین المللی الهدی، تهران، 1385ش.<br /> *کلینی، الکافی، تهران، دارالکتب الاسلامیه، 1365ش<br /> *مسکویه، ابوعلی، تجارب الامم، تحقیق ابوالقاسم امامی، تهران، سروش، چاپ دوم، 1379ش<br /> *مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار الجامعة لدرر اخبار الائمة الاطهار، تهران، اسلامیه، بی‌تا<br /> <br /> ==پی نوشت==<br /> &lt;references /&gt;<br /> [[en:Tasu’a]]<br /> [[رده:روزهای سوگواری شیعیان]]<br /> [[رده:مناسبتهای ماه محرم]]<br /> [[رده:روزهای محرم]]<br /> [[Fr:Tasw'a]]</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%AE%D8%B7%D8%A8%D9%87_%D8%AD%D8%B6%D8%B1%D8%AA_%D8%B2%DB%8C%D9%86%D8%A8(%D8%B3)_%D8%AF%D8%B1_%DA%A9%D9%88%D9%81%D9%87&diff=37150 2023-05-30T19:47:16Z

<p>Esmaeili: </p> <hr /> <div>در هنگان ورود اسرای [[کربلا]] به [[کوفه]] [[زینب (س)|حضرت زینب(س)]] خطبه زیر را ایراد کرد.<br /> <br /> ==متن عربی خطبه==<br /> حَمْدِ اَللَّهِ تَعَالَى وَ اَلصَّلاَةِ عَلَى رسوله أَمَّا بَعْدُ یَا یَا ''أَهْلَ'' اَلْخَتْلِ وَ اَلْغَدْرِ وَ اَلْخَذْلِ أَلاَ فَلاَ رَقَأَتِ اَلْعَبْرَةُ وَ لاَ هَدَأَتِ اَلزَّفْرَةُ إِنَّمَا مَثَلُکُمْ کَمَثَلِ اَلَّتِی - هَلْ فِیکُمْ إِلاَّ اَلصَّلَفُ وَ اَلْعُجْبُ وَ اَلشَّنَفُ وَ اَلْکَذِبُ وَ مَلَقُ اَلْإِمَاءِ وَ غَمْزُ اَلْأَعْدَاءِ أَوْ کَمَرْعًى عَلَى دِمْنَةٍ أَوْ کَفِضَّةٍ عَلَى مَلْحُودَةٍ أَلاَ بِئْسَ مَا قَدَّمَتْ لَکُمْ أَنْفُسُکُمْ أَنْ سَخِطَ اَللَّهُ عَلَیْکُمْ وَ فِی اَلْعَذَابِ أَنْتُمْ خَالِدُونَ أَ تَبْکُونَ أَجَلْ وَ اَللَّهِ فَابْکُوا فَإِنَّکُمْ أَحْرَى بِالْبُکَاءِ فَابْکُوا کَثِیراً وَ اِضْحَکُوا قَلِیلاً فَقَدْ أَبْلَیْتُمْ بِعَارِهَا وَ مَنَیْتُمْ بِشَنَارِهَا وَ لَنْ تَرْحَضُوهَا أَبَداً وَ أَنَّى تَرْحَضُونَ قُتِلَ سَلِیلُ خَاتَمِ اَلنُّبُوَّةِ وَ مَعْدِنِ اَلرِّسَالَةِ وَ سَیِّدُ شَبَابِ ''أَهْلِ'' وَ مَلاَذُ حَرْبِکُمْ وَ مَعَاذُ حِزْبِکُمْ وَ مَقَرُّ سِلْمِکُمْ وَ آسِی کَلْمِکُمْ وَ مَفْزَعُ نَازِلَتِکُمْ وَ اَلْمَرْجِعُ إِلَیْهِ عِنْدَ مُقَاتَلَتِکُمْ- وَ مَدَرَةُ حُجَجِکُمْ وَ مَنَارُ مَحَجَّتِکُمْ أَلاَ سَاءَ مَا قَدَّمَتْ لَکُمْ أَنْفُسُکُمْ وَ سَاءَ مَا تَزِرُونَ لِیَوْمِ بَعْثِکُمُ فَتَعْساً تَعْساً وَ نَکْساً نَکْساً لَقَدْ خَابَ اَلسَّعْیُ وَ تَبَّتِ اَلْأَیْدِی وَ خَسِرَتِ اَلصَّفْقَةُ وَ بُؤْتُمْ وَ ضُرِبَتْ عَلَیْکُمُ اَلذِّلَّةُ وَ اَلْمَسْکَنَةُ أَ تَدْرُونَ وَیْلَکُمْ أَیَّ کَبِدٍ  فَرَثْتُمْ وَ أَیَّ عَهْدٍ نَکَثْتُمْ وَ أَیَّ کَرِیمَةٍ لَهُ أَبْرَزْتُمْ وَ أَیَّ حُرْمَةٍ لَهُ هَتَکْتُمْ وَ أَیَّ دَمٍ لَهُ سَفَکْتُمْ لَقَدْ جِئْتُمْ بِهَا شَوْهَاءَ صَلْعَاءَ عَنْقَاءَ سَوْدَاءَ فَقْمَاءَ خَرْقَاءَ کَطِلاَعِ اَلْأَرْضِ أَوْ مِلْءِ اَلسَّمَاءِ أَ فَعَجِبْتُمْ أَنْ تُمْطِرَ اَلسَّمَاءُ دَماً - فَلاَ یَسْتَخِفَّنَّکُمُ اَلْمَهَلُ فَإِنَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لاَ یَحْفِزُهُ اَلْبِدَارُ وَ لاَ یُخْشَى عَلَیْهِ فَوْتُ کَلاَّ لَنَا وَ لَهُمْ ثُمَّ أَنْشَأَتْ تَقُولُ عَلَیْهَا اَلسَّلاَمُ<br /> &lt;br /&gt;<br /> {|<br /> |مَا ذَا تَقُولُونَ إِذْ قَالَ اَلنَّبِیُّ لَکُمْ<br /> |<br /> |مَا ذَا صَنَعْتُمْ وَ أَنْتُمْ آخِرُ اَلْأُمَمِ<br /> |-<br /> |بِأَهْلِ بَیْتِی وَ أَوْلاَدِی وَ تَکْرِمَتِی<br /> |<br /> |مِنْهُمْ أُسَارَى وَ مِنْهُمْ ضُرِّجُوا بِدَمٍ<br /> |-<br /> |مَا کَانَ ذَاکَ جَزَائِی إِذْ نَصَحْتُ لَکُمْ<br /> |<br /> |أَنْ تَخْلُفُونِی بِسُوءٍ فِی ذَوِی رَحِمِی<br /> |-<br /> |إِنِّی لَأَخْشَى عَلَیْکُمْ أَنْ یَحُلَّ بِکُمْ<br /> |<br /> |مِثْلُ اَلْعَذَابِ اَلَّذِی أَوْدَى عَلَى إِرَمٍ<br /> |}<br /> &lt;br /&gt;<br /> <br /> ==ترجمه فارسی خطبه==<br /> ستایش از آن خداست و درود بر پدرم محمد و خاندان پاک و نیکوکارش. اما بعد:‌ ای مردم [[کوفه]]،‌ ای مردمان حیله گر و خیانت کار! گریه می‌کنید؟ اشک چشمانتان خشک نشود و ناله هایتان آرام نگیرد. همانا که کار شما مانند آن زنی است که رشتۀ خود را پس از محکم یافتن، یکی یکی از هم می‌گسست، شما نیز سوگندهای خود را در میان خویش، وسیله فریب و تقلب ساخته اید. آیا در میان شما جز وقاحت و رسوایی، سینه‌های آکنده از کینه، دورویی و تملق، همچون زبان پردازی کنیزکان و ذلت و حقارت در برابر دشمنان چیز دیگری نیز یافت می‌شود؟ یا همچون سبزه‌هایی هستید که ریشه در فضولات حیوانی داشته یا همچون جنازۀ دفن شده‌ای که روی قبرش را با نقره تزیین نموده باشند؟ چه بد توشه‌ای برای آخرت فرستاده اید؛ توشه‌ای که همان خشم و سخط خدا است و در عذاب جاویدان خواهید بود. گریه می‌کنید؟ زار می‌زنید؟ آری به خدا سوگند که باید گریه کنید، پس بسیار بگریید و کمتر بخندید. چرا که دامان خود را به ننگ و عار جنایتی آلوده اید که ننگ و پلیدی آن را از دامان خود تا ابد نتوانید شست و چگونه می‌توانید ننگ حاصل از کشتن فرزند [[حسین بن على (ع)|رسول خدا(ص)]]، خاتم پیامبران، معدن رسالت، و سرور جوانان اهل بهشت را از دامان خود بزدایید؟ کسی که پناه مومنان شما، فریادرس در بلایای شما، مشعل فروزان استدلال شما بر حق و حقیقت و یاور شما در هنگام قحطی و خشکسالی بود. چه بار سنگین و بدی بر دوش خود نهادید، پس رحمت خدایی از شما دور و دورتر باد. که تلاشتان بیهوده، دستانتان بریده، معامله تان قرین زیان گردیده است، خود را به خشم خدا گرفتار نموده و بدین ترتیب خواری و درماندگی بر شما لازم آمده است. وای بر شما‌ای مردم کوفه! آیا می‌دانید چه جگری از رسول خدا دریده‌اید؟ چه زنان و دختران با عفت و وقاری را از خاندان او به کوچه و بازار کشانده‌اید؟! چه خونی از آن حضرت بر زمین ریخته‌اید؟! و چه حرمتی از او شکسته‌اید؟! شما این جنایت فجیع را بی‌پرده و آشکار به انجام رسانید؛ جنایتی که سر آغاز جنایات دیگری در تاریخ گشته، سیاه، تاریک و جبران ناپذیر بوده، تمام سطح زمین و وسعت آسمان را پر کرده است. آیا از اینکه آسمان خون باریده تعجب می‌کنید؟ در حالی که عذاب آخرت در مقایسه با این امر، بسیار شدیدتر و خوار کننده‌تر است و در آن روز کسی به یاری شما نخواهد آمد. پس مهلت‌هایی که خدای متعال به شما می‌دهد موجب خوشی شما نگردد، چرا که خدا در عذاب کردن بندگان خود شتاب نمی‌کند، چون ترسی از پایمال شدن خون و ازدست رفتن زمان انتقام ندارد و همانا که خدای شما همیشه در کمین است.<br /> <br /> آنگاه حضرت زینب(س) این اشعار را خواند: <br /> <br /> اگر پیامبر از شما بپرسد، این چه کاری بود که کردید با آنکه شما امت [پیامبرِ] آخر الزمان بودید [و بر دیگر امت‌ها شرافت داشتید]، چه پاسخ خواهید داد؟ شما چه کردید با اهل بیت و فرزندان و عزیزان من؟! جمعی را به اسارت بردید و گروهی را به خون آغشته کردید. این پاداش من نبود با آنکه من خیرخواه شما بودم اینکه در حق خویشاوندانم این‌گونه به من جفا کنید. من می‌ترسم همان عذابی که قوم «اِرَم» را به نابودی کشاند، بر شما نیز فرود آید.<br /> <br /> ==سخنان امام سجاد(ع) بعد از خطبه==<br /> امام سجاد(ع) خطاب به زینب(س) فرمود: «عمه جان آرام بگیر، سرگذشت گذشتگان براى آنان که مانده‌اند مایه عبرت است. تو به حمدالله ناخوانده دانایی و نیاموخته خردمندی. گریه و زارى، آنان را که رفته‌اند به ما باز نمى گرداند». با این سخنِ امام چهارم(ع)، زینب(س) آرام گرفت و سکوت کرد.&lt;ref&gt;طبرسی، الاحتجاج، ۱۴۰۳ق، ج۲، ص۳۰۴&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==منبع==<br /> <br /> *بحار الأنوار  ج۴۵ ص۱۶۲<br /> <br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده:خطبه ها]]<br /> [[en:Sermon of Zaynab in Kufa]]<br /> &lt;references /&gt;<br /> [[en:Sermon of Zaynab in Kufa]]<br /> [[Fr:Sermon de Zaynab à Koufa]]</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%B3%DA%A9%DB%8C%D9%86%D9%87&diff=37149 2023-05-30T19:44:05Z

<p>Esmaeili: </p> <hr /> <div>دختر بزرگوار [[حسین بن على (ع)|سیدالشهدا(ع)]]، که در علم، معرفت، ادب، توجّه به حقّ و جذبه پروردگار، کم نظیر و مورد توجه خاص پدرش [[حسین بن على (ع)|اباعبد الله‌الحسین(ع)]] بود. {{جعبه اطلاعات اصحاب امام حسین (ع)<br /> | عنوان =<br /> | تصویر =کلثوم.jpg<br /> | اندازه تصویر =<br /> |توضیح تصویر =<br /> | نام کامل‌الزیارات، ابن قولویه قمی، جعفر بن محمد، نجف: مطبعة المرتضویه، 1356 ه ق. =<br /> | لقب =سکینه <br /> | نسب =<br /> | خویشاوندان سرشناس =پدرش حسین بن علی (ع) و مادرش رباب<br /> | تاریخ تولد =<br /> | شهر تولد =<br /> | کشور تولد =<br /> | محل زندگی =مدینه<br /> | تاریخ وفات/شهادت =سال 117 هجری قمری<br /> | شهر وفات/شهادت =<br /> | نحوه وفات/شهادت =<br /> | مدفن =سوریه قبرستان باب الصغیر<br /> | از یاران =<br /> | فعالیت‌های اجتماعی =<br /> | مشایخ =<br /> | شاگردان =<br /> | آثار =<br /> | نقش های برجسته = <br /> }}<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> نام اصلى او را آمنه، امینه، امیمه یا امامه هم نوشته‌اند. لقب سکینه(یا سکینه) از طرف مادرش «[[رباب]]»به او داده شد. او که خواهر «[[علی اصغر (ع)|على اصغر]]» هم بود، در کربلا حضور داشت و در عاشورا، سنّ او حدودا ده تا سیزده سال بوده است. این را از آنجا گفته‌اند که امام حسین(ع) روز [[عاشورا]] به او لقب «خیرة النّسوان» (برگزیده زنان) داده است و این با کودک بودنش نمى‌سازد. <br /> <br /> ===وداع با پدر===<br /> شرح آنچه به مصیبتهاى او در حادثه [[کربلا]] مربوط مى‌شود،در کتابهاى مقتل (از جمله در نفس المهموم) آمده است.روز عاشورا،چون سید الشهدا(ع)هنگام وداع با اطفال و زنان،دید که دخترش سکینه از زنان کنار گرفته و در حال گریستن است، به او فرمود:&lt;br /&gt;<br /> {|<br /> |سیطول بعدى یا سکینة فاعلمى<br /> |<br /> |منک البکاء اذا الحمام دهانى<br /> |-<br /> |لا تحرقى قلبى بدمعک حسرة<br /> |<br /> |مادام منّى الرّوح فى جسمانى<br /> |-<br /> |فاذا قتلت فانت اولى بالّذى<br /> |<br /> |تأتینه یا خیرة النسوان &lt;ref&gt;شام سرزمین خاطره‌ها،ص 106 به نقل از «سکینه»، مقرّم، ص 266.&lt;/ref&gt;<br /> |}<br /> {{مسیر حرکت کاروان اسیران عاشورا از کوفه به شام}}<br /> این دختر بزرگوار،که به تعبیر شیخ عباس قمى «زنى با حصافت عقل و اصابت راى و افصح و اعلم مردمان به زبان عرب و شعر و فضل و ادب»بوده است،&lt;ref&gt;منتهى الآمال، ج 1، ص 463.&lt;/ref&gt; پس از بازگشت از سفر کوفه و شام، در خانۀ پدر خود،تحت کفایت امام سجّاد(ع) قرار گرفت. وى، محضر سه امام (امام حسین، امام سجاد و امام باقر(ع)) را درک کرد. نوشته‌اند: خانه‌اش مرکز تجمّع شعرا و محلّ مناقشه و بحث و نقد ادبى بود. به شاعران بزرگ همچون فرزدق و جریر، صله عطا مى‌کرد.<br /> <br /> سکینه به زنى [[مصعب بن زبیر]] در آمد و پس از قتل او، زوجۀ عبدالله بن عثمان گردید و پس از مرگ او، زید بن عمر با وى ازدواج کرد، ولى زید، به توصیه سلیمان بن عبد الملک او را طلاق گفت.&lt;ref&gt;فرهنگ فارسى، معین، ج 5، ص 776.&lt;/ref&gt; سکینه همچنان در مدینه مى‌زیست، تا آنکه در پنجم ربیع الاول سال 117 هجرى در زمان هشام بن عبدالملک پس از هفتاد سال، در مدینه در گذشت.&lt;ref&gt;تهذیب الأسماء،نووى،ج 1،ص 163،سفینة البحار،ج1،ص 638.&lt;/ref&gt; قبر او نیز در مدینه است.<br /> <br /> ==منبع==<br /> <br /> *[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=559291&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، قم، معارف، ج1، ص 227-228.]<br /> <br /> ==پی‌نوشت==<br /> &lt;references /&gt;{{خاندان پیامبر}}{{امام حسین}}<br /> [[رده:افراد]]<br /> [[رده:اهل بیت]]<br /> [[رده:فرزندان امام حسین(ع)]]<br /> [[رده:خویشان امام حسین(ع)]]<br /> [[en:Sakina bint Hussain]]<br /> [[رده:همراهان قافله کربلا]]<br /> [[رده:اسیران کربلا]]<br /> [[Fr:Sakina bint Hussain]]</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%A2%D8%A8&diff=37148 2023-05-30T19:39:53Z

<p>Esmaeili: </p> <hr /> <div>'''آب''' مایه‌ حیات و از اسطوره‌ها و نمادهای مهم فرهنگ‌های مختلف از جمله فرهنگ شیعی است.<br /> <br /> ==معانی آب==<br /> آب، نامی عمومی برای مایع شفاف، بی‌مزه و بی‌بویی است که انسان و حیوان از آن می‌آشامند. آب به عنوان یکی از عناصر اربعه یا چهار «آخشیج» (خاک، آب، باد و آتش)، در فرهنگ‌های گوناگون همواره معانی نمادین و اسطوره‌شناختی متعدد و متنوعی داشته است. به طور معمول، آب در سه مفهوم به کار برده شده است: اساس شکل‌گیری جهان، نماد زندگی، آغاز حیات و جاودانگی، نماد پاکی و پاک‌کنندگی.<br /> <br /> ==آب در اساطیر سنت‌ها==<br /> آب در اساطیر، آیین‌ها و شمایل‌نگاری‌ها، جدا از ساختار کلیت‌های فرهنگی مربوط به آن‌، همواره مقدم بر هر نقش و صورت و محمل و تکیه‌گاه هر آفرینشی است. در اساطیر مصری، جهان در ابتدا اقیانوسی از آب بوده است. در اسطوره‌های بین‌النهرین و روایت‌های آشوری نیز همه آفریده‌ها از آمیختن آب شیرین (Apsu) و شوراب (Tiamt) پدید می‌آیند. در اساطیر یونان، «نرسیس» مظهر آب و پدرش «سیزیف» خدای رودخانه و مادرش «لیریوب» الهه چشمه‌ساران است. یونانیان باستان همچنین آیین‌ها و جشن‌هایی مربوط به آب و طلب باران داشته‌اند از جمله آیین «رودها» که در آن اسب‌هایی را زنده در میان امواج می‌افکندند و آن‌ها را به خدایان دریا تقدیم می‌کردند. در اساطیر هندی آب مصدر همه چیز و همه هستی است و خاصیت شفابخشی دارد. در سنت‌های ملل اروپایی نیز آب و آیین‌های مربوط به آن سابقه‌ای دراز دارد؛ از جمله می‌توان به وجود چشمه‌های شفابخش در فرانسه (نظیر چشمه بانوی عذرا در لورد) اشاره کرد.<br /> <br /> در ایران باستان، آب (پس از آتش) از تقدس و احترام ویژه‌ای برخوردار بوده است. در اوستا به دفعات به جنبه قدسی و حیات‌بخشی و آفرینندگی آب در خلقت گیتی اشاره شده است. در اساطیر ایرانی «آناهیتا»، الهه آب و زنی مقدس است که «شمار گله و رمه و مملکت و دارایی‌ها و زمین‌ها را فزونی می‌بخشد». ایرانیان آیین‌های مختلفی هم با محوریت آب داشته‌اند که آب‌پاشی (در جشن تیرگان) و باران‌خواهی از آن جمله است. در فرهنگ ایرانی، آب نماد آغاز حیات مادی و رمز باروری و زایایی و نشانه آگاهی، روشنایی و پاکی است؛ چنانکه «آب حیات» را در دل ظلمات جست‌وجو می‌کنند و گذر از آب (دریه، رودخانه) به عنوان یک آزمون (یا «ور») و مرحله (یا «خوان») شناخته می‌شود.<br /> <br /> ==آب در ادیان==<br /> آب در ادیان ابراهیمی و کتاب‌های مقدس نیز جایگاه مهمی دارد. در تورات آب تسبیح‌گوی ذات خداوندی دانسته شده و چنین گزارش شده که نخست همه افلاک را آب فراگرفته بود و خدا آسمان را ساخت تا آب‌های زیر فلک و زیر آن را از یکدیگر جدا کند&lt;ref&gt;کتاب مقدس. سفر پیدایش: 1/1&lt;/ref&gt;. اسنی‌ها از فرقه‌های یهودی ساکن در ساحل بحرالمیت –که حدود دو قرن پیش از میلاد پدید آمدند و بعدها اکثرا جذب مسیحیت شدند- روزی چند بار غسل می‌کردند و از این رو حوض‌های بزرگی ساخته بودند. نزد صابئین مندایی نیز آب جاری اهمیت بسیاری دارد و آن‌ها معمولا در کنار رودخانه زندگی می‌کنند تا بتوانند غسل‌های مربوط به اعمال دینی خود را انجام دهند. در الهیات مسیحی، آب نخستین مرکز روح‌القدس و آفریننده زندگی است. در انجیل یوحنا آمده است: «هیچ‌کس نمی‌تواند وارد ملکوت خداوند شود، مگر آنکه زاده شود و زادگاه او آب و روح باشد». غسل تعمید مشهورترین آیین مرتبط با آب در مسیحیت است. در اسلام، آب به عنوان یکی از مطهرات اصلی ارزش بالایی دارد. در قرآن واژه «ماء» (آب) و مشتقات آن 63 بار به کار رفته و مایه و منشأ حیات&lt;ref&gt;قرآن. انبیا: 30&lt;/ref&gt; و وسیله رفاه و بقای بشر&lt;ref&gt;قرآن. ملک: 30&lt;/ref&gt; معرفی شده و از بنا شدن عرش الهی بر آب خبر داده شده است.&lt;ref&gt;قرآن. هود: 7&lt;/ref&gt; همچنین در منظومه قرآن، وحی و باران هر دو توسط خدا نازل می‌شوند و از هر دو با صفات «رحمت» و «حیات‌بخشی» یاد شده است. در منابع حدیثی به استشفا و تبرک جستن به آب باران توصیه شده است. در فرهنگ اسلامی، نماز مخصوصی برای طلب باران وجود دارد که از گذشته تا امروز هر از گاه توسط اهالی مناطق مختلف و به امامت یکی از عملای برجسته آن منطقه، اقامه می‌شود. در منابع فقهی سنی و شیعه هم مباحث مختلفی درباره آب، اقسام آن و احکام مرتبط با آن از جمله در «کتاب طهارت» و ذیل احکام تطهیر، وضو، غسل و... آمده است. در فرهنگ عرفانی و تصوف، آب به عنوان رمز، کنایه و تمثیل کاربردهای متنوع و بسیاری دارد. از جمله از آن به علم ربانی و حکمت تأویل می‌شود و نیز دمزی از انبیا و اولیای الهی، انسان کامل، عالم معنا و کلام معنوی (وحی و الهام) است. شیعیان اسماعیلی نیز برای آب معنایی مجازی قائل‌اند و آن را نشانه «علم امام و حجت» می‌دانند.<br /> <br /> ==نقش آب در تاریخ اسلام==<br /> در برخی وقایع مهم تاریخ اسلام، آب نقش برجسته‌ای داشته است و به جهت محدودیت منابع آبی در مناطق تحت سکونت مسلمانان صدر اسلام، گاهی از آب به عنوان حربه‌ای نظامی در جنگ‌ها و منازعات استفاده شده است. از نمونه‌های مشهور این استفاده، محاصره عثمان، جنگ صفین و مهمتر از همه واقعه عاشورا را می‌توان نام برد. به گزارش منابع تاریخی، در سال 35 ق جمعی از مخالفان عثمان بن عفان -خلیفه سوم- او را در خانه‌اش محاصره کردند و مانع از رسیدن آب به وی شدند. در جنگ صفین هم معاویه میان سپاه امام علی(ع) و چاه‌های آب مانع ایجاد کرد؛ اما امام پس از رفع آن موانع مقابله به مثل نکرد. به گزارش مقاتل، در جریان واقعه عاشورا، عبیدالله بن زیاد طی نامه‌ای به عمربن سعد دستور داد مانع دسترسی امام [[حسین]](ع) و یارانش به آب شود و آن‌ها را تشنه نگاه دارد. در 7 محرم سال 61 ق، عمر سعد، عمروبن حجاج زبیدی را همراه 500 سوار مامور نگهبانی از نهر علقمه –شاخه‌ای از رودخانه فرات- و ممانعت از دسترسی یاران امام حسین(ع) و یارانش بود. در روز عاشورا سپاهیان عمر سعد در رجزخانی‌های خود نیز با اشاره به ممنوعیت آب، می‌کوشیدند بر سپاه مقابل خود فشار روانی وارد کنند. از جمله از عبدالله بن حصین ازدی نقل شده که خطاب به امام حسین(ع) گفت: «آیا این آب را می‌بینی که مانند قلب آسمان صاف است؟ تو یک قطره از آن را نخواهی چشید تا آنکه از تشنگی بمیری». امام و یارانش تلاش‌هایی برای شکست محاصره آب انجام دادند و تا پیش از روز عاشورا، در مواردی هم موفق شدند. مشهورترین این تلاش‌ها عصرگاه روز عاشورا توسط عباس بن علی انجام شد که به شهادت وی انجامید.<br /> <br /> ==کاربرد آب در فرهنگ==<br /> مجموعه این وقایع سبب شده است در فرهنگ شیعی، آب و مفاهیم مرتبط با آن در پیوند با عاشورا وجه نمادین برجسته‌ای پیدا کند. در ادبیات عاشورایی و مراثی و نوحه‌ها، آب و عطش کاربرد بسیاری دارد. در روضه‌خوانی‌ها، تشنگی امام حسین (ع) و یارانش و زنان و کودکانشان، مضمون مشترک و جوهر اصلی روایت تراژیک عاشورا است؛ به ویژه در روایت شهادت فرزند خردسال امام (علی اصغر) و حضرت عباس(ع) که «سقای تشنگان» نامیده می‌شود.<br /> [[پرونده:Tigris and Euphrates Persian.png|بندانگشتی|250px|چپ|فرات، [[کربلا]]]] <br /> <br /> در آیین‌های عزاداری هم آب نقش برجسته‌ای دارد؛ تا جایی که برخی آیین‌ها مانند «سقایی» در پیوند مستقیم با آب شکل گرفته‌اند. «سقاخانه»ها در فرهنگ شهری ایران، مکان‌هایی مقدس‌اند که با الهام از واقعه عاشورا و به ویژه نقش سقایی حضرت عباس(ع) احداث می‌شوند. در نذورات و وقف‌های مربوط به امام حسین(ع) و حضرت عباس(ع) آب و منابع تأمین آن به اشکال مختلف کاربرد بسیاری دارد. در برداشت‌های عرفانی از عاشورا نیز از تشنگی امام حسین(ع) و یارانش به عطش عاشق برای دستیابی به آب حیات جاودانی یعنی شهادت و رسیدن به وصال و لقای خدا تفسیر می‌شود.<br /> <br /> ==آب در فرهنگ عامه==<br /> در فرهنگ عامه، پیوند باور به تقدس آب در ایران باستان و ارزش آب در تاریخ و فرهنگ شیعه به اشکال مختلف نمود و بروز دارد. از جمله می‌توان به محترم داشتن چشمه‌ها و رودخانه‌ها و نامگذاری آن‌ها با اسامی شخصیت‌های مذهبی و معصومان (نظیر «چشمه علی») و باور به شفابخشی آن‌ها، پخت نذوراتی مانند «آش باران»، برگزاری آیین‌هایی مانند قالی‌شویان در مشهد اردهال و کاربرد فراوان آب و واژگان و مفاهیم مرتبط با آن در ضرب‌المثل‌ها و کنایات ایرانی اشاره کرد. همچنین در فرهنگ عامه شیعیان ایرانی، آب «مهریه حضرت زهرا» دانسته می‌شود و مرسوم است که پس از نوشیدن آب عباراتی مانند «سلام بر حسین» و «لعنت بر یزید» می‌گویند.<br /> <br /> ==منابع==<br /> <br /> *قرآن<br /> *کتاب مقدس<br /> *الیاده، میرچا (1376). رساله در تاریخ ادیان. ترجمه جلال ستاری. تهران: سروش.<br /> *جباری، محمدرضا (1389). تاریخ اسلام 1. قم: دانشگاه فرهنگ و معارف اسلامی.<br /> *خواص، امیر (1389). آشنایی با ادیان. قم: دانشگاه فرهنگ و معارف اسلامی.<br /> *دهخدا، علی اکبر (1373). لغت‌نامه. زیر نظر محمد معین و سید جعفر شهیدی. تهران: دانشگاه تهران.<br /> *دینوری، احمد بن داوون (1364). اخبار الطوال. ترجمه محمود مهدوی دامغانی. تهران: نشر نی.<br /> *ژیران، فلیکس و لاکوئه، گ. و دلاپورت، لوئی ژوزف (1375). اساطیر آشور و بابل. ترجمه ابوالقاسم اسماعیل‌پور. تهران: فکر روز.<br /> *سپه‌وندی، مسعود (1385). روز دهم: آیین‌ها و مراسم محرم در شهرستان ارومیه. ارومیه: سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان آذربایجان غربی.<br /> *شعبانی اصل، فاطمه (1386). «بازتاب آب در فرهنگ مردم ایران». چیستا. ش 244 و 245 (دی و بهمن 1386).<br /> *صدقه، جان (1377). «آب در اساطیر کهن». ترجمه [[محمدرضا ترکی]]. شعر. ش 22 (بهار 1377).<br /> *فروغی، اصغر (1382). «مسئله آب در کربلا». تاریخ در آینه پژوهش. پ 4 (زمستان 1382).<br /> *قائمی،فرزاد؛ قوام، ابوالقاسم؛ یاحقی، محمد جعفر (1388). «تحلیل نقش نمادین اسطوره آب و نمودهای آن در شاهنامه فردوسی بر اساس روش نقد اسطورهای». جستارهای ادبی. ش 165(تابستان 1388).<br /> *لینگز، مارتین (1374). «نماد آب در قرآن». ترجمه سید رحیم موسوی‌نیا. هنر. ش 28(بهار 1374).<br /> *مدرسی، فاطمه (1387). «آب در باور ایرانی». مطالعات ایرانی. ش 13 (بهار 1387).<br /> *نصربن مزاحم (1375). پیکار صفین. به کوشش عبدالسلام محمد هارون. ترجمه پرویز اتابکی. تهران: علمی و فرهنگی.<br /> *واعظ زاده خراسانی، محمد (1365). «آب در اسلام». مشکوه. ش 12 و 13 (پاییز و زمستان 1365)<br /> *ویو، ژ (1375).فرهنگ اساطیر مصر. ترجمه ابوالقاسم اسماعیل‌پور. تهران: فکر روز.<br /> *هدایت‌پناه، محمدرضا (1389). بازتاب تفکر عثمانی در واقعه کربلا. قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.<br /> <br /> ==برای مطالعه بیشتر==<br /> <br /> *الیاده، میرچا (1368). آیین‌ها و نمادهای آشناسازی: رازهای زادن و دوباره زادن. ترجمه نصرالله زنگویی. تهران: آگاه.<br /> <br /> *بهار، مهرداد (1377). از اسطوره تا تاریخ. به کوشش ابوالقاسم اسماعیل‌پور. تهران: چشمه.<br /> *بهرامی، عسکر (1393 الف). «آب». دانشنامه فرهنگ مردم ایران. ج1. زیر نظر کاظم موسوی بجنوردی. تهران: مرکز دایره المعارف بزرگ اسلامی.<br /> *پورنامداریان، تقی (1383). رمز و داستان‌های رمزی در ادب پارسی. تهران: علمی و فرهنگی.<br /> *تفضلی، احمد (1374). تاریخ ادبیات ایران پیش از اسلام. تهران: سخن.<br /> *خسروی، محمدباقر (1378). «آب در فهرنگ، هنر و معماری ایرانی». هنر. ش 42 (زمستان 1378).<br /> *خلعتبری لیماکی، مصطفی (1387). آب، آیین‌ها و باورهای مربوط به آن در فرهنگ عامه. تهران: صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، مرکز تحقیقات.<br /> *خوش‌منش، ابوالفضل (1388). «خوانش قرآنی و اسطوره‌ای: نمونه زن، آب و درخت». هفت آسمان. ش 44 (زمستان 1388).<br /> *ذوالفقاری، حسن (1394 الف). «تشت‌گذاری». باورهای عامیانه مردم ایران. با همکاری علی اکبر شیری. تهران: چشمه.<br /> *ستاری، جلال (1372). مدخلی بر رمزشناسی عرفانی. تهران: مرکز.<br /> *سجادی، سید جعفر (1379). فرهنگ اسطلاعات و تعبیرات عرفانی. تهران: طهوری.<br /> *شاملو، احمد (1377). کتاب کوچه. تهران: مازیار.<br /> *شوالیه، ژان و گربران، آلن (1384). فرهنگ نمادها. ترجمه سودابه فضائلی. تهران: جیحون.<br /> *شیخ‌الاسلامی، اسعد (1374). «آب (3: در فقه اسلامی: در فقه اهل سنت)». دائره المعارف بزرگ اسلامی. ج 1. زیر نظر سید کاظم موسوی بجنوردی. تهران: مرکز داوره المعارف بزرگ اسلامی.<br /> *عربستانی، مهرداد (1387). تعمیدیان غریب: مطالعه‌ای مردم‌شناختی در دین‌ورزی صابئین مندائی ایران. تهران: افکار.<br /> *فربد، محمد صادق (1383- 1384). «جایگاه آب در امثال و حکم». فرهنگ مدرم ایران. ش 5 و 6 (زمستان 1383 و بهار 1384).<br /> *کریمیان سردشتی، (1383)<br /> *کوپر، جی. سی. (1392). فرهنگ نمادهای آیینی. ترجمه رقیه بهزادی. تهران: علمی.<br /> *گرجی، ابوالقاسم (1374). «آب (3: در فقه اسلامی: در فقه شیعه)». دائره المعارف بزرگ اسلامی. ج 1. زیر نظر سید کاظم موسوی بجنوردی. تهران: مرکز دائره المعارف بزرگ اسلامی.<br /> *لحمیان، رضا (1382). «آب، پیدایش و انتقال تمدن‌‌ها». کتاب ماه هنر. ش 57 و 58 (خرداد و تیر 1382).<br /> *مدبری، محمود و خدایاری، خدیجه (1387). «اهمیت، تقدس و تطهیر معنوی با آب در شاهنامه». مطالعات ایرانی. ش 14 (پاییز 1387).<br /> *مسرت، حسین (1387). «بررسی وقف و نیکوکاری در آب انبارهای ایران (به ویژه یزد)». وقف میراث جاویدان. ش 63 (پاییز 1387).<br /> *مطهری، مرتضی (1384). حماسه حسینی (مجموعه آثار 17). تهران: صدرا.<br /> *مک‌کال، هنریتا و دیگران (1385). جهان اسطوره‌ها 2. ترجمه عباس مخبر. تهران: مرکز.<br /> *نیکوبخت، ناصر؛ بزرگ بیگدلی، سعید؛ وتی، تامه، فونگ (1391). «مقایسه ایزدان آب در اسطوره‌های ایران و ویتنام». ادبیات عرفانی و اسطوره شناختی. ش 29 (زمستان 1391).<br /> *هادی، سهراب (1378). شناخت اسطوره‌های ملل. تهران: تندیس.<br /> <br /> ==جستارهای وابسته==<br /> <br /> *[[فرهنگ سوگ شیعی|فرهنگ سوگ شیعی. مدیر و سرویراستار محسن‌حسام مظاهری. تهران: خیمه‏‫، 1395.]]<br /> <br /> ==پی‌نوشت==<br /> &lt;references /&gt;<br /> [[رده:مفاهیم]]<br /> [[رده:مفاهیم اسلامی]]<br /> [[Fr:L'eau]]<br /> [[En:water]]</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D9%87_%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C&diff=37147 2023-05-30T19:30:39Z

<p>Esmaeili: </p> <hr /> <div>'''دسته‌ گردانی‌،''' یکی از رفتارهای جمعی عزاداران در ماه محرم است. معناشناسان دسته‌گردانی را حرکتی جمعی، هم‌آوا و هماهنگ می‌دانند و آن را نمودی از وحدت یک دسته و یک محله می‌دانند که زیر یک بیرق حرکت می‌کنند. «دسته‌گردانی در قالب یک الگوی کهن، در بنیاد و اصل خود، حرکتی است در جهت تحرک بخشیدن به مردم که گونه‌ای صف‌آرایی در برابر دشمن را می‌نمایانند و بسیج جمعی در مقابله با بیدادگری را پیش چشم می‌نهند و حرکت هماهنگ سنج‌ها و زنجیرها، جلوه‌هایی از این عزم آهنین است. &lt;ref&gt;میرشکرایی، 1383، ص 53.&lt;/ref&gt; <br /> [[پرونده:دسته گردانی.jpg|بندانگشتی|دسته گردانی]]<br /> <br /> <br /> ==مراسم شاخسی==<br /> [[پرونده:مراسم شاخسی.jpg|بندانگشتی|مراسم شاخسی]]<br /> شاخسی که کوتاه شده واژه شاه حسین است نوعی دسته‌روی مذهبی است که بیشتر در آذربایجان و مناطق ترک زبان برگزار می‌شود. این آیین بیشتر از چند روز مانده به ماه محرم تا ظهر عاشورا ادامه دارد. در این مراسم در برخی موارد عزاداران نوعی چوب مخصوص را از زمین تا فرق سر حرکت می‌دهند و هماهنگ با رفت و برگشت چوب عبارت شاخسی (شاه حسین) واخسی (واحسین) سر می‌دهند. امروزه به چای چوب از آلات آهنی هم استفاده می‌شود. در ادامه به ذکر این آیین در مشکین‌شهر اکتفا می‌شود. در گذشته در مشکین‌شهر سرپرست هیئت و ریش‌سفیدان، مشعل آهنی بزرگی را بر سر چوب قطور و بلندی در وسط محله نصب می‌کردند. این مکان معمولاً در میدان‌گاهی مقابل مسجد قرار داشت. مأمور مخصوص هر مشعل، وظیفه داشت قبل از غروب آفتاب، مشعل‌ها را با پارچه‌های کهنه و گاهی با چوب و هیزم آماده کند. هنگام غروب، جوانان و مردان در میدان حاضر می‌شدند و هر یک چوب‌دستی بلند و محکمی به همراه می‌آوردند. در بعضی از محلات، انبار مخصوصی برای این کار وجود داشت که چوب‌دستی‌ها را در آنجا نگهداری می‌کردند. پس از فراهم شدن مقدمات، حدود یک ساعت از شب گذشته، شاه‌حسینی‌ها صف می‌بستند و در حالی که چوب‌دستی را مثل شمشیر در دست راست می‌گرفتند، دست چپ را از پشت بر کمر نفر سمت چپ خود قرار می‌دادند و بدین طریق صف فشرده و مرتبی را به وجود می‌آوردند. آن‌ها به شکل دایره بزرگی به دور مشعل می‌گشتند و در جواب اشعار و ابیاتی که سردسته می‌خواند، همه با هم عبارت «شاه حسین» را که به صورت «شاخسی» تلفظ می‌کردند، سرمی‌دادند. <br /> <br /> بعضی از دسته‌ها برای آنکه شکوه و جلال خاصی به مراسم ببخشند، یک اتاقک مجلل چوبی به نام اتاق «حضرت قاسم» نیز با خود حمل می‌کردند. &lt;ref&gt;احمدی، مرسل، قورت تپه، مشکین‌شهر، اردبیل، 1352 و 1353.&lt;/ref&gt; <br /> ==مراسم تشت‌گذاری==<br /> [[پرونده:مراسم تشت‌گذاری.jpg|بندانگشتی|مراسم تشت‌گذاری &lt;ref&gt;[https://film.tebyan.net/film/158379/%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D9%85-%D8%B7%D8%B4%D8%AA-%DA%AF%D8%B0%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%85%D8%B3%D8%AC%D8%AF-%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9-%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D9%84-1#TargetPlayerPos وب سایت تبیان]&lt;/ref&gt;]]<br /> مراسم تشت‌گذاری، این سنت، به تأسی از اقدام جوانمردانه سالار شهیدان حضرت امام حسین (ع) در مقابل سپاه حر انجام می‌شود. به روایتی آن حضرت در روز 27 ذی‌الحجه، آب مشک را در تشتی می‌ریزند و تمام لشکر حر و اسبان وی را سیراب می‌کنند. در این مراسم، تشت، نماد مشک سقای کربلا و آب، نماد رود فراتی است که به روی امام حسین (ع) و یارانش بسته شد. <br /> <br /> پیشینه مراسم تشت‌گذاری به درستی معلوم نیست، در اردبیل به یاد تشنگی امام حسین (ع) در مساجد و تکایا تشت‌های پر از آب می‌گذارند تا تشنگان با جام‌های کوچکی که روی آن‌ها قرار دارند، آب بیاشامند و با یاد آن امام همام، رفع تشنگی کنند. <br /> <br /> در گذشته‌ای نه چندان دور، مسجد جامع اردبیل نخستین مسجدی بود که در این شهر مراسم تشت‌گذاری در آن انجام می‌شد. پس از آن، مساجد دیگر هم این مراسم را برگزار می‌کردند. به این صورت که در روز اول، محله‌های گازران و طوی، در روز دوم محله‌های اوچدکان و سرچشمه و در روز سوم محله‌های پیر عبدالملک و عالی‌قاپو تشت‌گذاری می‌کردند. <br /> <br /> امروزه مراسم تشت‌گذاری اندکی فرق کرده است؛ یعنی در وهله اول در روز بیست و ششم ذی‌الحجه، شب هنگام، در حسینیه اوچدکان مراسم تشت‌گذاری با حضور محله‌های ابراهیم‌آباد، طوی و دسته‌های زنجیرزن و سینه‌زن اوچدکان انجام می‌پذیرد. به این ترتیب که در حسینیه مسجد اوچدکان که دارای سه تشت مسین است، تشت‌ها را چند بار دور مسجد می‌گردانند و سپس در جایگاه مخصوصی قرار می‌دهند. آنگاه تشت‌ها را پر از آب زلال می‌کنند و در این حین، حاجات خود را از خدا می‌طلبند. در مواردی ممکن است تشت‌ها در خانه‌ای باشند که صاحب آن نذر کرده است. در این صورت دسته‌های عزادار به سمت آن خانه حرکت می‌کنند و با برپایی عزاداری، تشت‌ها را به طرف حسینیه اوچدکان می‌برند. <br /> <br /> در روز بیست و هفتم ذی‌الحجه، عصر هنگام، مراسم تشت‌گذاری در مسجد جامع آغاز می‌شود و تا شب ادامه دارد. دسته‌های عزادار محله‌های کوچه سلامی، داشچیلار، اوچدکان، طوی و محله نواب صفوی در مسجد جامع حضور می‌یابند. در این مسجد، شش تشت وجود دارد که هر تشت سهم یکی از محله‌های شش گانه است. مراسم تشت‌گذاری در مسجد جامع از سوی ریش‌سفیدهای محله‌های یاد شده انجام می‌گیرد. <br /> <br /> در روز بیست و هشتم ذی‌الحجه، مراسم تشت‌گذاری مسجد بزرگ (مسجد اعظم) با حضور محله‌های عالی‌قاپو، سرچشمه و گازران انجام می‌پذیرد. مسجد جامع اردبیل در روز بیست و نهم ذی‌الحجه میزبان برگزارکنندگان این آیین است و این مراسم با نوحه‌خوانی وقایع عاشورا همراه است. <br /> ==تشت‌گردانی در ماسوله==<br /> آیین‌ها طی زمان‌های مختلف تکرار می‌شوند و در این تکرار، به فراخور سلیقه مردم، شاخ و برگ می‌یابند؛ شاخ و برگی که گاه با ژرف‌نگری می‌توان آن‌ها را به تنه اصلی متصل دانست. مراسم تشت‌گردانی و تشت‌گذاری که امروزه نیز با تفاوت‌های اندکی در مناطق شمالی ایران چون گذشته اجرا می‌شوند، از این قسم‌اند؛ تشتی که به صورت نمادین در آن آب، خاک متبرک یا شمع می‌گذارند. تشت‌گردانی ماسوله امروزه نیز مانند گذشته در روز پنجم محرم برگزار می‌شود؛ به این ترتیب که یک نفر تشتی را بالای سر خود می‌گیرد و در محله «کشه سر» می‌گرداند. در حالی که افراد به سر و سینه می‌زنند و علم «کشه سر» در جلوی دسته عزاداران حرکت داده می‌شود، مردم از هر نقطه ماسوله، خود را به محله «کشه سر» می‌رسانند و نذورات خود را از پشت‌بام داخل تشت روان می‌اندازند و به جای آن یک سکه «صاحب زمان» به عنوان تبرک دریافت می‌کنند. &lt;ref&gt;مهدی زاده، قاسم، ماسوله، گیلان، 1358.&lt;/ref&gt; <br /> ==تشت‌گذاری در گیلان==<br /> [[پرونده:تشت‌ گذاری در تالش.jpg|بندانگشتی|تشت‌ گذاری در تالش &lt;ref&gt;[http://www.iribnews.ir/fa/news/1816153/%D8%A8%D8%B1%D9%BE%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A2%DB%8C%DB%8C%D9%86-%D8%B3%D9%86%D8%AA%DB%8C-%D8%B7%D8%B4%D8%AA-%DA%AF%D8%B0%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D8%A7%D9%84%D8%B4 خبرگزاری صدا و سیمای گیلان] &lt;/ref&gt;]]<br /> مراسم تشت‌گذاری شانکاور در حال حاضر نیز مانند سالیان پیش در اغلب مناطق استان گیلان برگزار می‌شود. در این رسم، مردم یک تشت مسی را با شاخه‌های سبز و پارچه‌های سبز و سیاه می‌آرایند و آن را پر از آب می‌کنند و در گوشه‌ای از مسجد می‌گذارند و چند جام برنجی نیز در کنار آن قرار می‌دهند و یک نفر به عنوان سقا از همان تشت به عزاداران حسینی آب می‌رساند. &lt;ref&gt;کاظمی، رضا، شانکاور، رضوان شهر، گیلان، 1353.&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ترکیبی از این دو آیین یعنی نوشیدن از آب تشت و انداختن نذورات در آن نیز در قاسم خان تالش از اول تا سیزدهم محرم برگزار می‌شد. &lt;ref&gt;ذاکری، موسی، قاسم خان، تالش، گیلان، 1346.&lt;/ref&gt; <br /> ==مراسم چهل منبر==<br /> [[پرونده:مراسم چهل منبر در بروجرد 1.jpg|بندانگشتی|مراسم چهل منبر در بروجرد &lt;ref&gt;[https://www.yjc.ir/fa/news/6263021/%D8%A2%DB%8C%DB%8C%D9%86-%D8%B9%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%DA%86%D9%87%D9%84-%D9%85%D9%86%D8%A8%D8%B1-%D8%AE%D8%B1%D9%85-%D8%A2%D8%A8%D8%A7%D8%AF باشگاه خبرنگاران جوان]&lt;/ref&gt;]]<br /> نکته مشترک در تمامی آیین‌های مربوط به تشت این است که تشت به وسیله‌ای برای حاجت‌خواهی مردم تبدیل شده و به عنوان نشانه‌ای از امام، عزیز شمرده می‌شود. نمونه این حاجت‌خواهی را در مراسم «چهل منبر» که در بیشتر نقاط ایران برگزار می‌شود، می‌توان مشاهده کرد. برای مثال در بروجرد، عصر تاسوعا زنان با پای برهنه و صورت پوشیده به صورت دسته‌جمعی به چهل سقاخانه سر می‌زنند و در گل تشت کنار منبر هر سقاخانه شمعی روشن می‌نشاندند و از کنار منبر به منظور تبرک نقل یا قندی برمی‌دارند. در بجنورد، در شب شام غریبان، در گوشه مسجد، تشتی قرار می‌دهند و مردم در آن شمع حاجت روشن می‌کنند. شمع‌ها باید تا آخر سوخته شوند. زن‌ها کنار تشت مقداری نبات و پول می‌گذارند. در پایان عزاداری، نبات‌ها به عنوان تبرک بین مردم تقسیم می‌شود. &lt;ref&gt;رضایی، جواد، ده گاه، بجنورد، خراسان شمالی، 1377.&lt;/ref&gt; در سبزوار، تشت گل برای روشن کردن شمع نذری، با گلاب و خاک مهر درست می‌شود. تشت پر از گل دم در مسجد گذاشته می‌شود تا عزاداران هنگام ورود به مسجد قدری گل به پیشانی خود بمالند. <br /> ==منبع==<br /> * [[محرم و صفر در فرهنگ مردم ایران|اصغر شعاع، علی آنی‌زاده، رقیه حاج محمدیاری، شهرزاد دوستی، الهه شایسته رخ، محرم و صفر در فرهنگ مردم ایران، صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، ص 80-85.]]<br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده:آیین‌ها]]<br /> [[رده:آیین‌ها در ماه محرم]]<br /> [[رده:سوگواری]]<br /> [[رده:سوگواری در ماه محرم]]<br /> [[رده:مراسم‌ها]]<br /> [[رده:مراسم‌ها در ماه محرم]]<br /> [[Fr:Dasta]]<br /> [[En:Dasta]]</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%B0%D9%88%D8%A7%D9%84%D8%AC%D9%86%D8%A7%D8%AD&diff=37146 2023-05-28T20:25:04Z

<p>Esmaeili: </p> <hr /> <div>[[پرونده:Evening-of-ashoora.jpg|بندانگشتی|نقاشی استاد فرشچیان از صحنه بازگشت ذوالجناح]]'''ذوالجناح'''، نامی که در تشیع عامیانه به اسب [[حسین بن علی (ع)|امام حسین (ع)]] داده شده است. در هیچ یک از منابع متقدم حتی در مقتل‌های عربی و فارسی نامی از ذوالجناح برده نشده و وجه تسمیه اسب ایشان بدین نام مشخص نیست.<br /> <br /> در گزارش‌هایی&lt;ref&gt;ابن سعد، ج 4، ص 121؛ طبری، سلسله 1، ص 1669&lt;/ref&gt; جناح نام اسب یزید بن زمعه، از صحابیان پیامبر (ص) که در روز حنین به [[شهادت]] رسید، و نیز نام اسب حوفزان بن شریک &lt;ref&gt;ابن جزی، ص 112&lt;/ref&gt; ذکر شده است. همچنین طبری، در ذکر غزوہ ذی قرد در سال 6، نام اسبی از عکاشة بن مخضن را جناح آورده است &lt;ref&gt;سلسله 1، ص 1509-1510&lt;/ref&gt; <br /> <br /> ==نامگذاری ذوالجناح==<br /> در متن ترجمه نجم الدین راوندی (قرن ششم)، از شرف التبی ابوسعید خرگوشی، ذوالجناح، نام اسب پیامبر اکرم (ص) ذکر شده است که نام اسب ایشان مرتجز آمده است. در نور العین فی مشهد الحسین اثر ابواسحاق اسفراینی (ص 43-46)، نام اسب [[حسین بن على (ع)|امام حسین (ع)]] در روز [[عاشورا]] میمون ذکرشده و در مرثیه‌ای هم که در این کتاب به عنوان زبان حال اهل حرم آن حضرت، پس از شهادت ایشان، خطاب به اسب بی‌سوارشان آمده، از این اسب با نام میمون یاد شده است.<br /> <br /> در برخی منابع، مثلا الفتوح ابن اعثم کوفی (ج 5، ص220)، اللهوف ابن طاووس (ص 54) یا مقتل الحسین ابومؤید اخطب خوارزم (ج 2، ص 42_43) که از منابع اصلی متون متأخرتر روضه خوانی از جمله روضة الشهدای ملاحسین [[واعظ کاشفی]] (تألیف 908) بوده اند، در شرح ماجرای شهادت امام حسین (ع)، نام اسب ذکر نشده است&lt;ref&gt;ابوالفرج اصفهانی، ص 7978؛ ابن نما، ص 73-79&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ظاهرا این نام ابتدا در آثاری چون داستان مقتل حسین اثر شادی آمده و سپس در افواه عامه رواج یافته است.<br /> <br /> بنابر روایت کاشفی [[امام حسین (ع)]] در روز [[عاشورا]]، هنگام عزیمت به میدان، عمامه رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم را بر سر نهاد و سپر حمزه علیه السلام را بر پشت افکند و ذوالفقار را حمایل ساخت و بر ذوالجناح سوار شد. در بیشتر روایت‌ها و مقتل‌های متاخرتر هم نام اسب آن حضرت ذکر نشده است&lt;ref&gt;مجلسی، ج45، ص47، 56 - 57، 60، 262-264؛ مقرم، ص283؛ حکیم، ج 1، ص 612611&lt;/ref&gt;<br /> <br /> در مقتل فارسی فیض الدموع محمدابراهیم بدایع نگار در قرن سیزدهم نام اسب دو بار و به صورت جناح نه ذوالجناح ضبط شده است &lt;ref&gt;عمان سامانی، ص 326، پانویس 1&lt;/ref&gt; که جناح را نه به نام اسب، بلکه نام نژادی از اسب‌های عربی دانسته است.<br /> <br /> ==ذوالجناح در روز عاشورا==<br /> درباره آنچه در روز عاشورا از اسب امام حسین (ع) پدید آمد روایت‌های متقدم و متأخر، کمابیش هم داستان اند: پس از آنکه امام حسین (ع) از اسب بر زمین افتاد و دشمنان هریک بر ایشان زخم‌ها زدند، و سپس اسب ایشان به این سوی و آن سوی دوید. [[عمر سعد|عمرسعد]] گفت: &quot;اسب را بگیرند&quot; چرا که از خیل اسبان رسول الله (ص) است، ولی اسب با دشمنان جنگید و شماری از آنان را کشت؛ چون اسب را رها کردند به سوی پیکر حضرت آمد و سپس شیهه کشان به سمت خیمه‌ها دوید.<br /> <br /> اهل حرم چون در خیمه‌ها صدای او را شنیدند، گمان کردند که امام بازگشته و برای کودکان آب آورده است، ولی اسب را بیسوار دیدند، و خطاب به اسب گفتند که چرا سوارت را باز نیاوردی؟ &lt;ref&gt;ابن اعثم کوفی، ابواسحاق اسفراینی؛ اخطب خوارزم، همانجاها؛ کاشفی، ص 353&lt;/ref&gt;<br /> <br /> این مضمون در بسیاری از مقتل‌ها و [[مرثیه]]&lt;nowiki/&gt;‌های راجع به عاشورا مکررا ذکر شده و از تأثر برانگیزترین بخش‌های [[روضه]] های ظهر عاشوراست. &lt;ref&gt;مجلسی، همانجا؛ نیرتبریزی، ص 125-127؛ مقرم؛ حکیم، همانجاها: الول - ساتون ، ص 244؛ شیمل ، ص300؛ نیز - عاشورا*؛ برای تحلیل نمونه هایی در ادبیات عربی و اردو - پینالت ، ص 128125؛ برای حضور ذوالجناح در تعزیه نامه ها - همایونی، 1367ش، ص 29؛ همو، 1380ش، ص 488، 635634، 870، 895 - 896، 914، گلواژه های عزا بر گلبرگلهای رثا، ص 129&lt;/ref&gt;<br /> <br /> ==سرنوشت ذوالجناح==<br /> درباره سرنوشت  ذوالجناح اظهارات متفاوتی شده است، از جمله اینکه خود را به امواج فرات سپرد و دیگر کسی نشانی از او نیافت &lt;ref&gt;ابواسحاق اسفراینی، همانجا؛ قندوزی، ج 3، ص 85_86؛ نیز - حکیم، ج 1، ص 613&lt;/ref&gt; یا آنقدر سرش را بر زمین زد تا جان داد &lt;ref name=&quot;:0&quot;&gt;کاشفی، همانجا؛ مجلسی، ج 45، ص60&lt;/ref&gt; یا اینکه به سوی بادیه دوید و بی‌نشان شد. &lt;ref name=&quot;:0&quot; /&gt;<br /> <br /> ابواسحاق اسفراینی در نورالعین آورده که ذوالجناح در زمان ظهور حضرت مهدی (عج) مرکب آن حضرت خواهد بود. <br /> ==منبع==<br /> <br /> *''[http://rch.ac.ir/article/Details?id=11265 دانشنامه جهان اسلام]''<br /> <br /> ==پی نوشت==<br /> [[رده:همراهان قافله کربلا]]<br /> [[en:DU’L-JANAH]]<br /> [[Fr:Du'l-Janah]]</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D8%A8%D9%86_%D8%B9%D9%84%D9%89_(%D8%B9)&diff=37145 2023-05-28T20:19:02Z

<p>Esmaeili: </p> <hr /> <div>{{جعبه اطلاعات ائمه|نام کامل=حسین بن علی|تصویر=Imam hussain.jpg|نقش=امام سوم شیعیان|کنیه=اباعبدالله|لقب=[[سیدالشهدا (ع)|سیدالشهدا]]، [[ثار اللّه]]، مصباح الهدی و ...|زادگاه=مدینه|زادروز=سوم شعبان سال چهارم قمری|مدت امامت=حدود ۱۰ سال|مدفن=کربلا|محل زندگی=مدینه و کوفه|پدر=حضرت علی(ع)|تاریخ شهادت=دهم [[محرم]] سال ۶۱ قمری|مادر=حضرت زهرا(س)|همسران=[[رباب]]، [[لیلى]]، ام اسحاق ، شهربانو|فرزندان=[[زین العابدین «ع»|امام سجاد(ع)]]، [[علی اکبر (ع)]] ، [[علی اصغر (ع)]]، [[سکینه]]، فاطمه، جعفر}}<br /> <br /> '''حسین ‌بن على'''، امام سوم از امامان دوازده‌گانه شیعه امامیه و یکى از چهارده معصوم است که در [[کربلا]] در سال ۶۱ هجری به همراه اصحابش در روز [[عاشورا]] به [[شهادت]] رسید. <br /> ==نسب==<br /> به اتفاق همه منابع، نام و نسب او [[حسین بن علی|حسین‌ بن علی]]&lt;nowiki/&gt;‌ بن ابی‌طالب‌ بن عبدالمطلب‌ بن هاشم است. جد مادری‌اش پیامبر اکرم(ص)، پدرش [[على بن ابی طالب(ع)]] و مادرش [[فاطمه زهرا(س)]] دختر [[رسول خدا]]&lt;nowiki/&gt;ست&lt;ref&gt;ابن‌سعد، ج ۶، ص ۳۹۹؛ ابوالفرج اصفهانى، ص ۵۱؛ مفید، ج ۲، ص ۲۷.&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> ===نام‌گذاری===<br /> پیامبر او را به نام پسر دوم هارون، شَبیر، [[حسین]] نامید&lt;ref&gt;ابن‌سعد، ج ۶، ص ۳۵۶ـ۳۵۷؛ ابن‌حنبل، ج ۱، ص ۹۸، ۱۱۸؛ دولابى، ص ۹۹؛ کلینى، ج ۶، ص ۳۳؛ قس ابن‌سعد، همانجا؛ دولابى، ص ۱۲۲، که حسین را مشتق از حسن شمرده‌اند.&lt;/ref&gt;. بنابر برخى روایات، امام على(ع) دوست داشت که او را حرب بنامد، اما در نام‌گذارى بر پیامبر(ص) پیشى نگرفت&lt;ref&gt;رجوع کنید به ابن‌بابویه، ۱۳۶۳ش الف، ج ۲، ص ۲۵ـ۲۶؛ فضل‌بن حسن طبرسى، ۱۴۱۷، ج۱، ص۴۲۷ـ ۴۲۸؛ قس بلاذرى، ۱۹۹۶ـ۲۰۰۰، ج ۲، ص ۴۵۴.&lt;/ref&gt;. بنابر روایات دیگر، نخست امام به نام عمویش، جعفر طیار، که در آن زمان هنوز در حبشه بود، جعفر نامیده شده بود، اما پیامبر نام او را به [[حسین]] تغییر داد&lt;ref&gt;ابن‌حنبل، ج ۱، ص ۱۵۹؛ دولابى، ص ۹۹، ۱۲۱؛ طبرانى، ج۳، ص ۹۸.&lt;/ref&gt;. اما بنابر روایات شیعى، پیامبر در ابتدا و پیش از آنکه نامى براى او انتخاب شود نام حسین را به امر خدا بر آن حضرت نهاد&lt;ref&gt;براى نمونه رجوع کنید به کلینى، ج ۶، ص ۳۳ـ۳۴؛ ابن‌بابویه، ۱۳۸۵ـ ۱۲۸۶، ج۱، ص ۱۳۷ـ۱۳۸؛ طوسى، ۱۴۱۴، ص ۳۶۷؛ براى نقد محتوایى روایات دیگر رجوع کنید به قرشى، ج ۱، ص ۳۱ـ۳۲.&lt;/ref&gt;. در برخى روایات تأکید شده است که نام‌هاى حسن و حسین از اسامى بهشتى بوده و پیش از اسلام سابقه نداشته‌اند&lt;ref&gt;رجوع کنید به ابن‌سعد، ج ۱، ص ۳۵۷؛ دولابى، ص ۱۰۰؛ براى اقوال مشابه درباره نام‌گذارى امام حسن علیه‌السلام رجوع کنید به حسن‌بن على*، امام.&lt;/ref&gt;. <br /> <br /> ====کنیه و القاب====<br /> کنیه امام حسین در تمام منابع ابوعبداللّه ذکر شده&lt;ref&gt;براى نمونه رجوع کنید به ابن ابی‌شیبه، ج ۸، ص ۶۵؛ ابن‌قتیبه، ۱۹۶۰، ص ۲۱۳؛ طبرانى، ج ۳، ص ۹۴؛ مفید، همانجا.&lt;/ref&gt;، اما خصیبى&lt;ref&gt;ص ۲۰۱.&lt;/ref&gt; کنیه‌اش را نزد خاصه ابوعلى دانسته است. به [[امام حسین|امام حسین(ع)]] القاب فراوانى نسبت داده شده که بسیارى از آن‌ها با القاب برادرش، [[امام حسن(ع)]]، مشترک است&lt;ref&gt;رجوع کنید به حسن‌بن على*، امام.&lt;/ref&gt;. از القاب خاص امام، زکى، طیب، وفىّ، سید، مبارک&lt;ref&gt;ابن ابی‌الثلج، ص ۲۸؛ ابن‌طلحه شافعى، ج ۲، ص ۳۷۴.&lt;/ref&gt;، نافع، الدلیل على ذات‌اللّه&lt;ref&gt;ابن ابی‌الثلج، همانجا.&lt;/ref&gt;، رشید، [[مصباح هدایت]] و التابع لمرضاةاللّه&lt;ref&gt;ابن‌طلحه شافعى، همانجا.&lt;/ref&gt; بوده است&lt;ref&gt;براى فهرستى از القاب آن حضرت رجوع کنید به ابن‌شهر آشوب، ج ۴، ص ۸۶.&lt;/ref&gt;. <br /> <br /> ابن‌طلحه شافعى&lt;ref&gt;همانجا.&lt;/ref&gt; لقب زکى را مشهورتر از دیگر القاب و لقب سیدشباب اهل‌الجنه را مهم‌ترین آن‌ها دانسته است. در پاره‌اى از احادیث امامان شیعه نیز امام حسین(ع) با لقب شهید یا [[سید الشهدا (ع)|سیدالشهداء]] خوانده شده است&lt;ref&gt;براى نمونه رجوع کنید به حِمْیرى، ص۹۹ـ۱۰۰؛ ابن‌قولویه، ص۲۱۶ـ۲۱۹؛ طوسى، ۱۴۱۴، ص۴۹ـ ۵۰؛ مجلسى، ج ۳۷، ص ۹۴ـ۹۵؛ نیز رجوع کنید به سیدالشهداء.&lt;/ref&gt;. در برخى متون ادبى و تاریخىِ متعلق به سده‌هاى چهارم به بعد براى امام [[حسین بن علی|حسین]] لقب امیرالمؤمنین نیز یاد شده است&lt;ref&gt;براى نمونه رجوع کنید به ابن‌اعثم کوفى، ترجمه فارسى، ص ۸۰۲، ۸۴۶؛ ناصرخسرو، ص ۷۲ـ۷۵، ۸۵؛ سنایى، ص ۲۶۲، ۲۶۶؛ مجدخوافى، ص ۲۲، ۲۶، ۲۰۵، ۲۷۱؛ جنید شیرازى، ص ۲۵۱ـ۲۵۲.&lt;/ref&gt;، که با توجه به اینکه آن حضرت هیچگاه خلافت ظاهرى نیافت، در خور توجه است.<br /> <br /> {{خاندان پیامبر}}<br /> <br /> ==ولادت و شهادت==<br /> <br /> ===ولادت===<br /> در اینکه زادگاه امام حسین(ع) مدینه است، اختلافى نیست&lt;ref&gt;براى نمونه رجوع کنید به مفید، همانجا؛ طوسى، ۱۴۰۱، ج ۶، ص ۴۱.&lt;/ref&gt;. سال تولد او را نیز سال سوم&lt;ref&gt;رجوع کنید به کلینى، ج ۱، ص ۴۶۳؛ طوسى، ۱۴۰۱، همانجا؛ ابن‌عبدالبرّ، ج ۱، ص ۳۹۲.&lt;/ref&gt;، چهارم&lt;ref&gt;ابن‌سعد، ج ۶، ص ۳۹۹؛ یعقوبى، ج ۲، ص ۲۴۶؛ دولابى، ص ۱۰۲، ۱۲۱؛ طبرى، ج ۲، ص ۵۵۵؛ ابوالفرج اصفهانى، ص ۵۱؛ مفید، همانجا.&lt;/ref&gt;، پنجم&lt;ref&gt;ابن‌عبدالبرّ، ج۱، ص۳۹۳.&lt;/ref&gt; و ششم هجرى&lt;ref&gt;حاکم نیشابورى، ج ۳، ص۱۷۷؛ ابن‌عساکر، ج ۱۴، ص ۱۱۶.&lt;/ref&gt; ذکر کرده‌اند. روز ولادت وى، بنابر قول مشهور، سوم شعبان بوده است&lt;ref&gt;مجلسى، ج ۴۴، ص۲۰۱.&lt;/ref&gt;، اما برخى، زادروز امام را آخر ربیع‌الاول&lt;ref&gt;رجوع کنید به طوسى، ۱۴۰۱، همانجا.&lt;/ref&gt;، پنجم ماه شعبان&lt;ref&gt;ابوالفرج اصفهانى؛ مفید، همانجاها؛ ابن‌طلحه شافعى، ج ۲، ص ۳۷۲.&lt;/ref&gt; یا یکى از نخستین شب‌هاى ماه شعبان&lt;ref&gt;ابن‌سعد؛ طبرى؛ دولابى، همانجاها.&lt;/ref&gt; نوشته‌اند. بنابه روایتى، امام در غروب پنج‌شنبه متولد شد&lt;ref&gt;ابن‌بابویه، ۱۳۶۳ش ب، ج ‍‍۱، ص ۲۸۲؛ براى اقوال مختلف درباره روز و ماه و سال تولد امام رجوع کنید به فضل‌بن حسن طبرسى، ۱۴۱۷، ج ۱، ص ۴۲۰؛ مِزّى، ۱۴۲۲، ج ۶، ص ۳۹۸ـ۳۹۹.&lt;/ref&gt;. فاصله تولد امام حسین و امام حسن را شش ماه و ده روز&lt;ref&gt;رجوع کنید به کلینى، ج ۱، ص ۴۶۴؛ ابن ابی‌الثلج، ص ۸.&lt;/ref&gt;، ده ماه و بیست و دو روز&lt;ref&gt;ابن‌قتیبه، ۱۹۶۰، ص ۱۵۸.&lt;/ref&gt; و یک سال و ده ماه&lt;ref&gt;دولابى، ص ۱۰۱؛ ابن‌عبدالبرّ؛ ابن‌عساکر، همانجاها.&lt;/ref&gt; گزارش کرده‌اند. پس از تولد، پیامبر همان آدابى را براى او به جا آورد که درباره حسن‌بن على انجام داده بود، مانند: ادای [[اذان]] و اقامه در گوش نوزاد و عقیقه کردن. <br /> <br /> هنگام ولادت او جبرئیل به همراه هزار فرشته از آسمان فرود آمدند تا ولادتش را به پیامبر تبریک گویند&lt;ref&gt;کلینى، ج ۱، ص ۴۶۴؛ ابن‌بابویه، ۱۳۶۳ش ب، ج ۱، ص ۲۸۲ـ۲۸۴؛ دلائل‌الامامة، ص ۱۹۰؛ ابن‌شهرآشوب، ج ۴، ص ۸۲.&lt;/ref&gt; و آنگاه جبرئیل پیامبر را از شهادت وى به دست امت مسلمان و نیز تداوم امامت در نسل او آگاه کرد&lt;ref&gt;کلینى، همانجا؛ نیز براى تفصیل بیشتر رجوع کنید به ابن‌بابویه، ۱۳۸۵ـ ۱۳۸۶، ج ۱، ص ۲۰۵ـ۲۱۰؛ براى تشبیه تداوم امامت از صلب امام حسین نه برادرش حسن علیهماالسلام به ماجراى هارون و موسى رجوع کنید به ابن‌بابویه، ۱۳۶۲ش، ج ۱، ص ۳۰۵؛ براى فهرستى از روایاتى درباره اِخبار پیامبر از شهادت امام حسین علیه‌السلام رجوع کنید به عبداللّه‌بن نوراللّه بحرانى، ج ۱۷، ص ۱۱۳ـ۱۳۳.&lt;/ref&gt;. جبرئیل مشتى از خاک کربلا را نیز براى پیامبر آورد و این خاک بعدها نزد [[ام سلمه|امّ سلمه]] بود و او از تغییر رنگ آن در روز [[عاشورا]]، از شهادت نواده پیامبر با خبر شد&lt;ref&gt;ابن‌سعد، ج ۶، ص ۴۱۷ـ۴۱۹؛ ابن‌حنبل، ج۶، ص۲۹۴؛ ابن‌قولویه، ص۱۳۲؛ ابن‌شهرآشوب، ج ۴، ص۶۳.&lt;/ref&gt;. <br /> <br /> به نوشته ابن‌سعد&lt;ref&gt;ج ۶، ص ۴۰۰ـ۴۰۱.&lt;/ref&gt;، امّفضل&lt;ref&gt;همسر عباس‌بن‌ عبدالمطلب.&lt;/ref&gt;، به امر پیامبر، دایگى امام را برعهده گرفت و بدین ترتیب امام برادر رضاعى قُثم‌بن عباس، که او نیز شیرخواره بود، گردید&lt;ref&gt;نیز رجوع کنید به ابن‌اعثم کوفى، ج۴، ص۳۲۳؛ قس ابن‌حنبل، ج ۶، ص ۳۴۰؛ دولابى، ص ۱۰۶؛ بهاءالدین اربلى، ج ۲، ص ۳۰۸،۳۲۰، ۳۴۸ـ۳۴۹، که این موضوع را به امام حسن (ع) نسبت داده‌اند.&lt;/ref&gt;. برخی منابع مادر [[عبدالله بن یقطر]] را نیز دایه امام حسین(ع) دانسته‌اند،&lt;ref&gt;سماوی، ابصار العین، ۱۴۱۹ق، ص۹۳.&lt;/ref&gt; اما کلینى&lt;ref&gt;ج ۱، ص ۴۶۵.&lt;/ref&gt; روایاتى نقل کرده است که بنابر آن‌ها امام حسین(ع) از هیچ زنى، حتى مادرش فاطمه زهرا(س)، شیر نخورد.<br /> <br /> {{روزشمار واقعه عاشورا}}<br /> <br /> ===شهادت===<br /> امام حسین(ع) در دهم [[محرم|محرّمِ]]&lt;ref&gt;روز عاشورا.&lt;/ref&gt; سال ۶۱ هجرى در سرزمین نینوا&lt;ref&gt;کربلا.&lt;/ref&gt; در عراق بعد از [[آخرین دعای امام حسین(ع) در روز عاشورا|آخرین دعا]] به [[شهادت]] رسید&lt;ref&gt;ابن‌سعد، ج۶، ص۴۴۱؛ بلاذرى، ۱۹۹۶ـ۲۰۰۰، ج ۲، ص۵۱۲؛ طبرى، ج ۵، ص ۳۹۴،۴۰۰؛ طوسى، ۱۴۰۱، ج ۶، ص ۴۱ـ۴۲؛ قس طبرى، ج ۵، ص ۳۹۴، که بنابر روایتى شهادت امام را در ماه صفر دانسته است؛ ابن ابی‌الثلج، همانجا، که سال شهادت را شصتم هجرى ذکر کرده است.&lt;/ref&gt;.روز شهادت امام را جمعه&lt;ref&gt;رجوع کنید به ابن‌سعد، همانجا؛ طبرى، ج ۵، ص ۴۲۲؛ ابوالفرج اصفهانى؛ طوسى، ۱۴۰۱، همانجاها.&lt;/ref&gt;، شنبه&lt;ref&gt;طبرى؛ ابوالفرج اصفهانى؛ طوسى، ۱۴۰۱، همانجاها.&lt;/ref&gt;، یکشنبه&lt;ref&gt;دولابى، ص ۱۳۳.&lt;/ref&gt; و دوشنبه&lt;ref&gt;کلینى؛ طوسى، ۱۴۰۱، همانجاها.&lt;/ref&gt; گزارش کرده&lt;ref&gt;نیز رجوع کنید به فضل‌بن حسن طبرسى، ۱۴۱۷، همانجا.&lt;/ref&gt; و در این میان روز جمعه را قول صحیح و مشهور شمرده‌اند&lt;ref name=&quot;:0&quot;&gt;رجوع کنید به مسعودى، تنبیه، ص ۳۰۳؛ ناطق‌بالحق، ص ۱۱.&lt;/ref&gt;. ابوالفرج اصفهانى&lt;ref name=&quot;:0&quot; /&gt; قول شهادت امام در روز دوشنبه را قولى شایع میان مردم دانسته و آن را از نظر محاسبات تقویمى مردود شمرده است&lt;ref&gt;نیز رجوع کنید به ناطق‌بالحق، همانجا.&lt;/ref&gt;. سن امام را به هنگام شهادت ۵۶ سال و پنج ماه&lt;ref&gt;رجوع کنید به ابن‌سعد؛ ابوالفرج اصفهانى، همانجاها؛ نیز رجوع کنید به ابن‌قتیبه، ۱۹۶۰، ص ۲۱۳؛ بلاذرى، ۱۹۹۶ـ۲۰۰۰؛ یعقوبى، همانجاها؛ طبرانى، ج۳، ص۱۱۵، که سن امام را ۵۶ سال نوشته‌اند.&lt;/ref&gt;، ۵۷ سال و پنج ماه&lt;ref&gt;فضل‌بن حسن طبرسى، ۱۴۱۷، همانجا؛ نیز رجوع کنید به کلینى، ج۱، ص :۴۶۳ ۵۷ سال و چند ماه؛ ابن‌ابی‌الثلج؛ مسعودى، تنبیه، همانجاها: ۵۷ سال.&lt;/ref&gt; و ۵۸ سال&lt;ref&gt;ابن‌سعد؛ ابن‌قتیبه، ۱۹۶۰، همانجاها؛ طبرانى، ج۳، ص۹۸ـ۹۹، ۱۰۳، ۱۰۵؛ طوسى، ۱۴۰۱، همانجا.&lt;/ref&gt; ذکر کرده‌اند&lt;ref&gt;براى اقوال گوناگون درباره سن امام به هنگام شهادت ‌و روز و ماه‌ و سال‌آن رجوع کنید به مزّى،۱۴۲۲، ج۶، ص۴۴۵ـ۴۴۶.&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> در روایات فراوانى پیامبر اصحابش را از شهادت فرزندش حسین آگاه کرده بود&lt;ref&gt;براى نمونه رجوع کنید به صفار قمى، ص ۶۸؛ کلینى، ج ۱، ص ۲۰۹؛ ابن‌قولویه، ص ۱۴۳ـ۱۴۸؛ ابن‌بابویه، ۱۴۱۷، ص ۸۹.&lt;/ref&gt;. به جز پیامبر، امام على(ع) و امام حسن(ع) را نیز از ماجراى شهادت آن حضرت خبر داده بودند&lt;ref&gt;رجوع کنید به نصربن مزاحم، ص ۱۴۲؛ ابن‌سعد، ج ۶، ص ۴۱۹ـ۴۲۰؛ ابن‌قولویه، ص ۱۴۹ـ۱۵۶؛ ابن‌بابویه، ۱۴۱۷، ص ۱۷۷ـ۱۷۸، ۱۹۶ـ۱۹۷؛ همان، ۱۳۶۳ش ب، ج ۱، ص ۲۵۹ـ۲۶۰، ج ۲، ص ۵۳۲ـ۵۳۵؛ مفید، ج ۱، ص ۳۳۰ـ۳۳۱؛ ابن ‌شهر آشوب، ج ۴، ص ۹۳ـ۹۴؛ براى تفصیل مآخذ روایى در منابع اهل‌سنّت رجوع کنید به امینى، ص ۴۹ـ۱۵۰.&lt;/ref&gt;. چنان‌که خداوند انبیاى پیشین را از شهادت امام آگاه ساخته بود&lt;ref&gt;براى فهرستى از این روایات رجوع کنید به عبداللّه‌بن نوراللّه بحرانى، ج ۱۷، ص ۱۰۱ـ۱۱۲.&lt;/ref&gt;. درباره حوادث روز عاشورا و پس از شهادت آن حضرت و نیز عقوبت کسانى که در شهادت امام دست داشتند، نیز امور معجزه‌آسایى نقل شده است&lt;ref&gt;رجوع کنید به کربلا*، واقعه.&lt;/ref&gt;. از جمله گفته‌اند خدا در روز عاشورا چهارهزار فرشته‌اى را که در جنگ بدر به یارى پیامبر فرستاده بود، به سوى او فرود آورد و امام مخیر شد که از بین پیروزى و دیدار با پیامبر یکى را برگزیند و او ترجیح داد به لقاى پیامبر نایل شود. این فرشتگان به امر خدا تا روز قیامت بر مزارش گریه می‌کنند و براى زائران دعا و طلب بخشش می‌کنند&lt;ref&gt;رجوع کنید به ابن‌قولویه، ص ۱۷۱ـ۱۷۲، ۳۵۴؛ ابن‌بابویه، ۱۳۶۳ش ب، ج ۲، ص ۶۷۲؛ دلائل‌الامامة، ص ۱۷۸.&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> ==پیش از امامت==<br /> <br /> ===کودکی در کنار پیامبر(ص)===<br /> ابن‌سعد&lt;ref&gt;ج ۶، ص ۳۹۹.&lt;/ref&gt; امام حسین(ع) را در زمره واپسین طبقه&lt;ref&gt;طبقه پنجم.&lt;/ref&gt; از اصحاب رسول خدا(ص) یاد کرده است که به هنگام وفات آن حضرت خردسال بودند و در هیچ جنگى او را همراهى نکردند. قریب به هفت سال از زندگانى امام در زمان حیات پیامبر گذشت&lt;ref&gt;رجوع کنید به ابن ابی‌الثلج، همانجا؛ دلائل‌الامامة، ص ۱۷۷.&lt;/ref&gt;. پیامبر او و برادرش را بسیار گرامى می‌داشت، چنان‌که آن دو را بر سینه خود می‌نشاند و در همان حال با مردم سخن می‌گفت&lt;ref&gt;رجوع کنید به ابن‌سعد، ج ۶، ص ۴۰۱.&lt;/ref&gt; و گاهى آن دو را بر دوش خود می‌نهاد&lt;ref&gt;ابن‌ماجه، ج ۱، ص ۲۱۶؛ طبرانى، ج ۳، ص ۶۵.&lt;/ref&gt;، بنا به نقلى، روزى پیامبر بر بالاى منبر سخنرانى می‌کرد و چون آن دو را دید از منبر پایین آمد و ایشان را در آغوش گرفت&lt;ref&gt;ابن‌حنبل، ج ۵، ص ۳۵۴؛ ابن‌ماجه، ج ۲، ص ۱۱۹۰؛ ترمذى، ج ۵، ص ۳۲۴.&lt;/ref&gt;. <br /> <br /> اما ''مهم‌ترین رخداد دوران کودکى امام، شرکت در [[مباهله]]'' و معرفى او و برادرش به عنوان مصداق «ابناءَنا»&lt;ref&gt;رجوع کنید به آل‌عمران: ۶؛ براى بیان امام رضا علیه‌السلام درباره این آیه رجوع کنید به ابن‌بابویه، ۱۳۶۳الف، ج ۱، ص ۲۳۱ـ۲۳۲.&lt;/ref&gt; بود&lt;ref&gt;رجوع کنید به ابن‌سعد، ج ۶، ص ۴۰۶ـ۴۰۷؛ مسلم‌بن حجاج، ج ۷، ص ۱۲۰ـ۱۲۱؛ ابن‌بابویه، ۱۳۶۳ش الف، ج ۱، ص ۸۵؛ مفید، ج ۱، ص ۱۶۸؛ براى اقوال مشابه درباره امام حسن (ع) رجوع کنید به حسن‌بن على، امام.&lt;/ref&gt;. <br /> <br /> ===اعتراض به عمر===<br /> امام حسین(ع) حدود نُه ساله داشت که وارد مسجد شد. او عمر را در حال سخنرانی بر منبر پیامبر(ص) دید، از منبر بالا رفت و به او گفت: «از منبر پدرم فرود‌ آی و بر منبر پدرت بنشین!». <br /> <br /> عمر گفت: «پدرم منبری نداشت»&lt;ref&gt;ابن‌عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ۱۴۱۵ق، ج۱۴، ص۱۷۵؛ سبط بن جوزى، تذکرة الخواص‏، ۱۴۱۸ق، ص۲۱۲.&lt;/ref&gt; عمر خطبه خود را نیمه‌کاره رها کرد و از منبر به زیر آمد&lt;ref&gt;ابن‌شبّه نمیرى، ج ۳، ص ۷۹۸ـ۷۹۹.&lt;/ref&gt;. گزارش‌هایی از احترام ویژه عمر به امام حسین در منابع تاریخی دیده می‌شود. مانند اینکه عمر سهم بیت‌المال امام حسن(ع) و امام حسین(ع) را، به سبب قرابت آنان با رسول خدا، همانند سهم حضرت على(ع) و اهل بدر قرار داده بود&lt;ref&gt;ابن‌سعد، ج ۶، ص ۴۰۷.&lt;/ref&gt;. <br /> <br /> ===حضور در جنگ‌ها===<br /> در برخى منابع تاریخى از حضور امام حسین(ع) به اتفاق برادرش در فتح طبرستان به سال ۲۹ هجرى یاد شده است&lt;ref&gt;رجوع کنید به بلاذرى، ۱۴۰۷، ص ۴۶۷؛ طبرى، ج ۴، ص ۲۶۹.&lt;/ref&gt;. در دوران عثمان، امام حسین(ع) به هنگام تبعید ابوذر به ربذه، در کنار پدر و برادرش امام حسن(ع) او را مشایعت کرد&lt;ref&gt;مسعودى، مروج، ج ۳، ص ۸۴؛ ابن ابی‌الحدید، ج ۸، ص ۲۵۳؛ براى سخن وى خطاب به ابوذر رجوع کنید به مجلسى، ج ۲۲، ص۴۱۲ـ۴۱۳.&lt;/ref&gt;. به روایتى، در شورش برضد عثمان، امام حسین(ع)، به توصیه امام على(ع)، همراه با برادرش کوشید عثمان را از خطر محفوظ دارد&lt;ref&gt;نعیم‌بن حمّاد، ص ۸۴ـ۸۵.&lt;/ref&gt; و به نقلى، در این واقعه مجروح شد&lt;ref&gt;ابن‌شبّه نمیرى، ج ۳، ص ۱۱۳۱؛ قس ابن‌قتیبه، ۱۴۱۰، ج ۱، ص ۵۸، ۶۲؛ مسعودى، مروج، ج ۳، ص ۸۹، که این مجروح شدن را به امام حسن (ع) نسبت داده‌اند.&lt;/ref&gt;. امام حسین در جنگ‌هاى دوره خلافت امام‌على نیز حضور داشت&lt;ref&gt;رجوع کنید به بلاذرى، ۱۹۹۶ـ۲۰۰۰، ج2، ص۱۸۷، ۲۱۳، ۲۴۶، ۳۲۳؛ مسعودى، مروج، ج ۳، ص ۱۰۴ـ۱۱۴، ۱۳۶.&lt;/ref&gt; و در جنگ صِفّین خطبه‌اى در تحریض به جهاد خواند&lt;ref&gt;رجوع کنید به نصربن مزاحم، ص ۱۱۴ـ۱۱۵.&lt;/ref&gt;. <br /> <br /> ===دوران امامت پدر===<br /> امام على(ع)، امام حسین(ع) را پس از امام حسن(ع) متولى صدقات&lt;ref&gt;موقوفات.&lt;/ref&gt; خود قرار داد&lt;ref&gt;ابن‌شبّه نمیرى، ج ۱، ص ۲۲۷؛ نهج‌البلاغة، نامه ۲۴.&lt;/ref&gt;. به نقلى، امام حسین به هنگام شهادت پدر، براى انجام دادن مأموریتى که على(ع) به او داده بود، در مدائن بود و با نامه امام حسن(ع) از موضوع آگاه شد&lt;ref&gt;بلاذرى، ۱۹۹۶ـ۲۰۰۰، ج ۲، ص ۳۵۶، قس ج ۲، ص ۳۵۷.&lt;/ref&gt;. امام حسین در مراسم تجهیز و خاک‌سپارى پدر حاضر بود&lt;ref&gt;رجوع کنید به ابن‌قتیبه، ۱۴۱۰، ج ۱، ص ۱۸۱؛ بلاذرى، ۱۹۹۶ـ۲۰۰۰، ج ۲، ص ۳۵۵ـ ۳۵۶؛ مفید، ج۱، ص۲۵؛ مجلسى، ج۴۲، ص۲۳۵، ۲۹۴ـ ۲۹۵.&lt;/ref&gt;. <br /> <br /> ===دوران امامت برادر===<br /> در دوره امامت امام حسن‌(ع)، که حدود ده سال به طول انجامید&lt;ref&gt;رجوع کنید به ابن ابی‌الثلج، همانجا؛ دلائل الامامة، ص ۱۵۹، ۱۷۷.&lt;/ref&gt;، امام حسین همراه و همگام برادر بود. با اینکه طبق برخى منابع تاریخى، امام حسین با واگذارى خلافت به [[معاویه]] مخالف بود&lt;ref&gt;رجوع کنید به بلاذرى، ۱۹۹۶ـ۲۰۰۰، ج ۲، ص ۳۹۳، ۴۵۶؛ ابن‌اعثم کوفى، ج ۴، ص ۲۸۹ـ۲۹۰.&lt;/ref&gt; و حتى پس از صلح امام حسن، با معاویه بیعت نکرد&lt;ref&gt;ابن‌اعثم کوفى، ج ۴، ص ۲۹۲.&lt;/ref&gt;، پس از وقوع صلح به این مصالحه ملتزم بود. حتى وقتى برخى شیعیان از او تقاضا کردند پیمان را بشکند و با معاویه بجنگد، به آنان امر کرد که تا زمان مرگ معاویه منتظر بمانند&lt;ref&gt;رجوع کنید به بلاذرى، ۱۹۹۶ـ۲۰۰۰، ج ۲، ص ۴۵۷ـ۴۵۸.&lt;/ref&gt;. ابن‌سعد&lt;ref&gt;ج ۶، ص ۴۱۰ـ۴۱۵.&lt;/ref&gt; از امام باقر(ع) روایت کرده که امام حسن و امام حسین، در نماز به [[مروان بن حکم|مروان]]، که منصوب از جانب معاویه بود، اقتدا می‌کردند و حال آنکه حسین‌بن‌على با وى برخوردهاى تند داشت؛ ضمن آنکه، تقیه‌اى هم در کار نبود. اما این روایت با شمار زیادى حدیث در منابع شیعه که از اقتدا به غیر معتقدان به عقاید صحیح و نیز اقتدا به شخص فاسق نهى کرده‌است، سازگار نیست&lt;ref&gt;رجوع کنید به حرّ عاملى، ج۸، ص ۳۰۹ـ۳۱۸.&lt;/ref&gt;. مواجهه قاطع و صریح امام با مروان به هنگام اهانت به مادرش فاطمه(س) نیز گزارش شده است&lt;ref&gt;رجوع کنید به احمدبن على طبرسى، ج ۲، ص ۲۳.&lt;/ref&gt;. <br /> <br /> همچنان که در برابر سبّ امام على(ع) از سوى امویان، به‌شدت واکنش نشان می‌داد&lt;ref&gt;ابن‌سعد، ج۶، ص۴۰۹ـ۴۱۰، ۴۱۵؛ براى گزارش برخورد متفاوت امام حسن(ع) رجوع کنید به همانجاها؛ نیز رجوع کنید به حسن‌بن على*، امام.&lt;/ref&gt;. در کل، گزارش منابع نشان می‌دهد که امام حسین در زمان امامتِ امام حسن آشکارتر از برادر در برابر [[بنى امیه|بنی‌امیه]] موضع می‌گرفت و علنا با آنان مخالفت می‌کرد&lt;ref&gt;براى نمونه رجوع کنید به همان، ج۶، ص۴۱۴ـ۴۱۵.&lt;/ref&gt;. با این حال، به‌رغم برخى اختلاف‌هاى ظاهرى در رفتار امام حسن(ع) و امام حسین(ع)&lt;ref&gt;رجوع کنید به همان، ج ۶، ص ۴۱۳؛ ابن‌ابی‌شیبه، ج ۲، ص ۱۷۴.&lt;/ref&gt;، غیر از توضیحى که از منظر عقیده امامتِ منصوص مطرح می‌شود، از نظر تحلیل تاریخى نیز وحدت رویه کلى آن دو قابل اثبات است&lt;ref&gt;نمونه‌اى از این هماهنگى در مراسم خاکسپارى امام حسن گزارش شده است رجوع کنید به حسن‌بن على*، امام.&lt;/ref&gt;. <br /> <br /> امام حسین پس از شهادت امام حسن(ع)، با وجود افرادى که به سن از وى بزرگ‌تر بودند، شریف‌ترین فرد از [[بنی‌هاشم|خاندان هاشم]] به شمار می‌رفت&lt;ref&gt;رجوع کنید به یعقوبى، ج ۲، ص ۲۲۶؛ نیز رجوع کنید به ابن‌سعد، ج ۶، ص ۴۰۹، که از احترام خاص ابن‌عباس به وى سخن گفته است.&lt;/ref&gt; و در امور خویش با او مشورت می‌کردند و نظر او را بر رأى دیگران ترجیح می‌دادند&lt;ref&gt;رجوع کنید به ابن‌سعد، ج ۶، ص ۴۱۴ـ۴۱۵.&lt;/ref&gt;.<br /> ==امام در دوران خلافت معاویه==<br /> پس از وفات امام حسن(ع)، مردم [[کوفه]] براى قیام برضد معاویه به امام [[حسین]](ع) نامه نوشتند، اما امام ضمن آنکه مشروعیت حکومت معاویه بر مسلمانان را رد کرد و بر جهاد با ظالمان تأکید نمود، از قیام دورى گزید و آن را به پس از مرگ معاویه موکول کرد&lt;ref&gt;همان، ج ۶، ص ۴۲۲ـ۴۲۳؛ بلاذرى، ۱۹۹۶ـ۲۰۰۰، ج ۲، ص ۴۵۸ـ۴۵۹؛ مفید، ج ۲، ص ۳۲.&lt;/ref&gt;. معاویه نیز از قیام امام بیم داشت و پس از شهادت امام حسن(ع) از امام خواست که از قیام بپرهیزد و امام پایبندى خود را به عهدنامه صلح به وى یادآورى کرد&lt;ref&gt;ابن‌سعد، همانجا؛ قس بلاذرى، ۱۹۹۶ـ۲۰۰۰، ج ۲، ص ۴۵۹ـ۴۶۰.&lt;/ref&gt;. معاویه نیز به تعهد مالى سالیانه خود ادامه داد&lt;ref&gt;بلاذرى، ۱۹۹۶ـ۲۰۰۰، ج ۲، ص ۴۶۰.&lt;/ref&gt;. معاویه خود به‌خوبى از میزان نفوذ امام حسین(ع) در مدینه آگاه بود، چنان‌که به فردى از قریش گفته بود هرگاه حلقه‌اى از جمعیت در مسجدالنبى دیدى که سخن هزلى در آن نیست، آن حلقه حسین است&lt;ref&gt;ابن‌سعد، ج ۶، ص ۴۱۴.&lt;/ref&gt;. زمانى که معاویه براى [[یزید]] بیعت می‌گرفت، امام از معدود کسانى بود که بیعت با یزید را نپذیرفت و در خطابه‌اى قاطع معاویه را محکوم کرد&lt;ref&gt;همان، ج ۶، ص ۴۲۲؛ یعقوبى، ج ۲، ص ۲۲۸؛ ابن‌اعثم کوفى، ج ۴، ص ۳۳۷ـ۳۳۹، ۳۴۲ـ۳۴۳؛ طبرى، ج ۵، ص ۳۰۳.&lt;/ref&gt; و، برخلاف دیگر افراد بنی‌هاشم، هدیه معاویه را نیز قبول نکرد&lt;ref&gt;ابن‌اعثم کوفى، ج ۴، ص ۳۳۹.&lt;/ref&gt;. معاویه نیز، با توجه به جایگاه امام، به یزید توصیه کرده بود که با امام مدارا کند و در صدد بیعت گرفتن از امام نباشد&lt;ref&gt;ابن‌سعد، ج ۶، ص ۴۲۳؛ طبرى، ج ۵، ص ۳۲۲؛ ابن‌اعثم کوفى، ج ۴، ص ۳۴۹ـ۳۵۰؛ ابن‌بابویه، ۱۴۱۷، ص ۲۱۵ـ۲۱۶.&lt;/ref&gt;.<br /> ==ویژگی‌ها و سیره==<br /> <br /> ===ویژگی‌ها===<br /> در بیشتر منابع حدیثى و تاریخى و رجالىِ کهن از شباهت حسین‌بن على به پیامبر اکرم سخن گفته شده&lt;ref&gt;رجوع کنید به بلاذرى، ۱۹۹۶ـ۲۰۰۰، ج ۲، ص ۳۶۶، ۴۵۳؛ دولابى، ص ۱۰۴؛ طبرانى، ج ۳، ص ۹۵؛ ناطق‌بالحق، ص ۱۱؛ مفید، ج ۲، ص ۲۷.&lt;/ref&gt; و در یک روایت، امام حسین شبیه‌ترین فرد به پیامبر وصف شده است&lt;ref&gt;رجوع کنید به ابن‌حنبل، ج ۳، ص ۲۶۱؛ بخارى، ج ۴، ص ۲۱۶؛ ترمذى، ج ۵، ص ۳۲۵.&lt;/ref&gt;. بنابر روایتى دیگر از امام على، آن حضرت فرزندش حسین را شبیه‌ترین فرد به خود از نظر خُلق و خو و رفتار، دانسته است&lt;ref&gt;رجوع کنید به ابن‌سعد، ج ۶، ص ۴۱۳؛ بلاذرى، ۱۹۹۶ـ۲۰۰۰، ج ۲، ص ۱۲۳.&lt;/ref&gt;. امام حسین(ع) سپید چهره بود&lt;ref&gt;ناطق‌بالحق، همانجا.&lt;/ref&gt;. گاه عمامه‌اى از خز&lt;ref&gt;طبرانى، ج ۳، ص ۱۰۱.&lt;/ref&gt; و گاه عمامه‌اى سیاه بر سر می‌گذاشت&lt;ref&gt;ابن‌سعد، ج ۶، ص ۴۱۵؛ ابن‌ابی‌شیبه، ج ۶، ص ۴۶؛ طبرانى، ج ۳، ص ۱۰۰.&lt;/ref&gt;. موى سر و محاسن خود را خضاب می‌نمود&lt;ref&gt;ابن‌سعد، ج ۶، ص ۴۱۳ـ ۴۱۷؛ ابن ابی‌شیبه، ج ۶، ص ۳، ۱۵.&lt;/ref&gt;. <br /> <br /> نقش دو انگشترى او یکى «لااله‌الّااللّه، عُدَّةٌ للِقاءاللّه» و دیگرى «ان‌اللّه بالغٌ اَمْرَه» بود&lt;ref&gt;کلینى، ج ۶، ص ۴۷۳ـ۴۷۴؛ ابن‌بابویه، ۱۴۱۷، ص ۱۹۳، ۱۹۴، ۵۴۳.&lt;/ref&gt;. امام حسین(ع) ۲۵ بار، همراه با نزدیکانش، پیاده حج گزارد&lt;ref&gt;ابن‌سعد، ج ۶، ص ۴۱۰؛ طبرانى، ج ۳، ص ۱۵؛ ابن عبدالبرّ، ج ۱، ص ۳۹۷.&lt;/ref&gt;. با مسکینان می‌نشست، دعوت آنان را می‌پذیرفت و با آنان غذا می‌خورد و آنان را نیز به خانه خود دعوت می‌کرد و آنچه در منزل داشت از ایشان دریغ نمی‌کرد&lt;ref&gt;ابن‌سعد، ج ۶، ص ۴۱۳.&lt;/ref&gt;. دشمنان امام نیز به فضائل او معترف بودند، چنان که معاویه می‌گفت که حسین همچون پدرش على اهل غدر و حیله نیست&lt;ref&gt;ابن‌اعثم کوفى، ج ۳، ص ۴۰.&lt;/ref&gt; و عمروبن عاص او را محبوب‌ترین فرد از زمینیان نزد اهل آسمان می‌دانست&lt;ref&gt;ابن‌سعد، ج ۶، ص ۴۰۸؛ ابن‌ابی‌شیبه، ج ۷، ص ۲۶۹.&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> او همواره احترام برادرش، امام حسن(ع)، را پاس می‌داشت و در برابرش سخن نمی‌گفت، چنان‌که [[محمد حنفیه|محمدبن حنفیه]] با امام حسین چنین برخورد می‌کرد&lt;ref&gt;رجوع کنید به مجلسى، ج ۴۳، ص ۳۱۹؛ نیز براى روایتى دیگر درباره احترام امام‌حسین به امام حسن علیه‌السلام رجوع کنید به بهاءالدین اربلى، ج ۲، ص ۴۸۱؛ و براى احترام محمدبن حنفیه به امام‌حسین رجوع کنید به ابن‌شهرآشوب، ج ۴، ص ۷۴.&lt;/ref&gt;. امام بسیار بخشنده بود و در مدینه به جود و کرم شناخته شده بود&lt;ref&gt;رجوع کنید به ابن‌شهرآشوب، ج ۴، ص ۷۳.&lt;/ref&gt;. اگر سائلى از او درخواست می‌کرد و امام در حال نماز بود، نمازش را کوتاه می‌کرد و هر چه در اختیار داشت، به او می‌داد&lt;ref&gt;ابن‌عساکر، ج ۱۴، ص ۱۸۵.&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> ====نحوه برخورد با غلامان====<br /> او غلامان و کنیزانش را در قبال خوش‌رفتاریشان آزاد می‌کرد. به نقلى، کنیزى را که معاویه همراه با اموال و لباس‌هاى فراوانى برایش هدیه فرستاده بود، در ازاى خواندن آیاتى از قرآن و سرودن شعرى درباره فناى دنیا و مرگ انسان‌ها آزاد کرد و اموال را بدو بخشید&lt;ref&gt;ابن‌عساکر، ج ۷۰، ص ۱۹۶ـ۱۹۷؛ براى موارد مشابه رجوع کنید به ابن‌حزم، ج ۸، ص ۵۱۵؛ بهاءالدین اربلى، ج ۲، ص ۴۷۶.&lt;/ref&gt;. حتى یک‌بار یکى از غلامانش کار ناشایستى کرد که درخور عقاب بود ولى چون غلام آیه «والعافین عن‌الناس» را خواند، او را بخشید، سپس غلام گفت : «واللّه یحب ‌المحسنین»، و امام او را در راه خدا آزاد کرد&lt;ref&gt;بهاءالدین اربلى، ج ۲، ص ۴۷۸ـ۴۷۹.&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> دَین اسامةبن زید را، که در بستر بیمارى افتاده و از پرداختش عاجز مانده بود، از جانب او پرداخت&lt;ref&gt;ابن‌شهرآشوب، ج ۴، ص ۷۲ـ۷۳.&lt;/ref&gt;. بنابه روایتى، زمین و اشیایى را که به او ارث رسیده بود، پیش از دریافت آن بخشید&lt;ref&gt;قاضى نعمان، ج ۲، ص ۳۳۹.&lt;/ref&gt;. دیه مردى را در ازاى پاسخ به سه پرسش به طور کامل پرداخت و انگشتری‌اش را نیز بدو عطا کرد&lt;ref&gt;مجلسى، ج ۴۴، ص ۱۹۶؛ نیز رجوع کنید به ابن ابی‌الدنیا، ص ۱۴۰؛ کلینى، ج ۴، ص ۴۷؛ ابن‌بابویه، ۱۳۶۲ش، ج ۱، ص ۱۳۵ـ۱۳۶، درباره بخشش حسنین(ع).&lt;/ref&gt;. کرم او به حدى بود که زن و مردى یهودى به سبب این خلق نیکوى او مسلمان شدند&lt;ref&gt;ابن شهرآشوب، ج ۴، ص ۸۳.&lt;/ref&gt;. او به آموزگار فرزندانش مال و لباس بسیار اعطا کرد و دهانش را از دُرّ پرکرد، در حالى که می‌گفت این جبران‌کننده تعلیم تو نیست&lt;ref&gt;همان، ج ۴، ص ۷۳ـ۷۴.&lt;/ref&gt;. <br /> <br /> ====صبر و بردباری====<br /> درباره حلم امام گفته‌اند که وقتى مردى شامى به او و پدرش ناسزا گفت، از او درگذشت و او را مورد لطف قرار داد&lt;ref&gt;رجوع کنید به ابن‌عساکر، ج ۴۳، ص ۲۲۴ـ۲۲۵.&lt;/ref&gt;. گفته شده است اثر انبان آذوقه‌اى که براى ایتام و مساکین بر پشتش حمل می‌کرد، در روز شهادت آشکار بود&lt;ref&gt;ابن‌شهرآشوب، ج ۴، ص ۷۳.&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> ==امامت==<br /> نص و تعیین الهى، به اعتقاد شیعه، از جمله شروط اساسى و ضرورى براى اثبات امامت هر امامى است. این نص درباه امام حسین(ع) نیز به طرق مختلف وارد شده است. از آن جمله است حدیث مشهورى از پیامبر که بر امامت حسنین دلالت دارد&lt;ref&gt;رجوع کنید به قاضى نعمان، ج ۱، ص ۳۷؛ ابن‌بابویه، ۱۳۸۵ـ۱۳۸۶، ج ۱، ص ۲۱۱؛ خزاز رازى، ص ۱۱۷؛ مفید، ج ۲، ص ۳۰؛ نیز رجوع کنید به حسن‌بن على*، امام.&lt;/ref&gt;. افزون بر این، احادیثى از پیامبر رسیده است که درآن‌ها به تعداد امامان و امامت امام على(ع)، امام حسن(ع) و امام حسین(ع) و نُه تن از فرزندان حسین‌بن على تصریح شده است&lt;ref&gt;براى نمونه رجوع کنید به ابن‌بابویه، ۱۳۶۳ش ب، ج ۱، ص ۲۵۷ـ۲۵۸؛ خزاز رازى، ص ۱۳ـ۱۴، ۲۳، ۲۸ـ۲۹، و جاهاى دیگر؛ نیز براى روایاتى مشابه از امام على و امام حسن علیهماالسلام رجوع کنید به خزاز رازى، ص ۲۱۷، ۲۲۱ـ۲۲۳.&lt;/ref&gt;. <br /> <br /> دلیل دیگر، وصیت امام حسن درباره جانشینى امام حسین پس از وى و سفارش به محمد حنفیه به پیروى از آن حضرت است&lt;ref&gt;رجوع کنید به ابن‌اعثم کوفى، ج ۴، ص ۳۱۹؛ کلینى، ج ۱، ص ۳۰۱ـ۳۰۲؛ خزاز رازى، ص ۲۲۹؛ فضل‌بن حسن طبرسى، ۱۴۱۷، ج ۱، ص ۴۲۱ـ۴۲۳؛ نیز براى اعتراف محمد حنفیه به امامت آن حضرت رجوع کنید به همان، ج ۱، ص ۴۲۳.&lt;/ref&gt;. مفید&lt;ref&gt;ج ۲، ص ۳۰ـ۳۱.&lt;/ref&gt; بر آن است که با توجه به ادله مذکور، امامت امام حسین(ع) ثابت و قطعى است گرچه آن حضرت، به سبب تقیه و التزام به صلح و ترک مخاصمه&lt;ref&gt;هُدْنه.&lt;/ref&gt;، آشکارا به امامتِ خود دعوت، نکرد؛ اما پس از مرگ معاویه و اتمام دوره ترک مخاصمه، امامت را علنى کرد&lt;ref&gt;نیز رجوع کنید به فضل‌بن حسن طبرسى، ۱۴۱۷، ج ۱، ص ۴۲۳ـ۴۲۴.&lt;/ref&gt;. علم به جمیع شئون و معارف دین به شکل تام و کامل نیز از لوازم امامت است؛ از این‌رو، امام على(ع) از او، همچنان که از امام حسن، خواست براى مردم سخنرانى کند تا بعدها قریشیان او را به نداشتن علم منسوب نکنند&lt;ref&gt;رجوع کنید به ابن‌بابویه، ۱۴۱۷، ص ۴۲۵؛ همان، ۱۳۵۷ش، ص ۳۰۷ـ۳۰۸.&lt;/ref&gt;. <br /> <br /> شاهد آن اقوالى از صحابه درباره مقام علمى آن حضرت و تقاضاى افتاء از اوست&lt;ref&gt;براى نمونه رجوع کنید به ابن‌بابویه، ۱۳۵۷ش، ص ۸۰؛ ابن‌عساکر، ج ۱۴، ص ۱۷۴، ۱۸۰، ۱۸۳ـ۱۸۴.&lt;/ref&gt;. به برخى سخنان خود امام حسین(ع) درباره امامت خویش&lt;ref&gt;رجوع کنید به ابن‌بابویه، ۱۳۶۳ش الف، ج ۱، ص ۶۸؛ خزاز رازى، ص ۲۳۰ـ۲۳۴.&lt;/ref&gt; و نیز پاره‌اى معجزات و کرامات که به دست آن حضرت تحقق یافت نیز در اثبات امامت وى استناد شده است&lt;ref&gt;رجوع کنید به فضل‌بن حسن طبرسى، ۱۴۱۷، ج ۱، ص ۴۲۳؛ براى نمونه رجوع کنید به صفار قمى، ص ۲۹۱؛ ابن‌بابویه، ۱۳۶۳ش ب، ج ۲، ص ۵۳۷؛ طوسى، ۱۴۰۱، ج ۵، ص ۴۷۰؛ قطب‌راوندى، ج ۱، ص ۲۴۵ـ۲۴۶؛ دلائل الامامة، ص ۱۸۱ـ۱۸۳، ۱۸۶، ۱۸۸ـ۱۸۹؛ ابن‌عساکر، ج ۱۴، ص ۸۲؛ ابن‌شهرآشوب، ج ۴، ص ۵۷، ۵۹ـ۶۰؛ مجلسى، ج ۴۴، ص ۱۸۵ـ۱۸۶؛ هاشم‌بن سلیمان بحرانى، ج ۲، ص ۸۳ـ۲۳۰؛ نیز رجوع کنید به حبابه والبیه*.&lt;/ref&gt;. گفتنى است گاه در انتساب پاره‌اى از کرامات یا فضایل یا برخى افعال، بین امام حسن و امام حسین(ع) خلاصه شده است.<br /> <br /> ==فضائل و مناقب==<br /> در منابع حدیثى شیعه و سنّى مناقب و فضائلى خاص درباره امام حسین(ع)، از زمان ولادت تا شهادت آن حضرت، نقل شده است. از جمله گفته شده است که دوران «حمل» وى شش ماه بود که نظیر آن پیشتر تنها درباره عیسی‌بن مریم یا یحیی‌بن زکریا رخ داده بود&lt;ref&gt;رجوع کنید به کلینى، ج ۱، ص ۴۶۵؛ ابن‌بابویه، ۱۳۸۵ـ۱۳۸۶، ج ۱، ص ۲۰۶؛ دلائل الامامة، ص۱۷۷؛ نیز رجوع کنید به ابن‌بابویه،۱۳۶۳ش ب، ج۱، ص۴۶۱؛ ابن‌شهرآشوب، ج ۴، ص ۹۲.&lt;/ref&gt;. <br /> <br /> ===آیات منسوب به امام حسین(ع)===<br /> در منابع حدیث و تفاسیر شیعه نیز آیاتى از قرآن درباره امام حسین(ع) تأویل یا تطبیق&lt;ref&gt;در این‌باره رجوع کنید به جرى و انطباق*.&lt;/ref&gt; شده است. از جمله آیه ۱۵ سوره احقاف که در آن از مادر باردارى سخن گفته شده است که با رنج کودک خویش را حمل می‌کند و با درد او را به دنیا می‌آورد. این آیه ناظر به فاطمه زهرا(س) دانسته شده که در دوران حمل فرزندش خبر شهادت او را از پیامبر از طریق جبرئیل شنید و غمگین شد&lt;ref&gt;رجوع کنید به کلینى، ج ۱، ص ۴۶۴؛ ابن‌قولویه، ص ۱۲۲؛ ابن‌بابویه، ۱۳۸۵ـ ۱۳۸۶، ج ۱، ص ۲۰۶؛ ابن‌شهرآشوب، ج ۴، ص ۵۷؛ نیز رجوع کنید به قمى، ج ۲، ص ۲۹۷.&lt;/ref&gt;. <br /> <br /> همچنین حروف مقطعه ابتداى سوره مریم&lt;ref&gt;[[کهیعص]].&lt;/ref&gt; در اشاره به واقعه کربلا تأویل شده است که خداوند پس از آنکه اسامى پنج تن را به زکریاى نبى آموخت، رمزش را براى وى آشکار کرد&lt;ref&gt;قمى، ج ۲، ص ۴۸؛ ابن‌بابویه، ۱۳۶۳ش ب، ج ۲، ص ۴۶۱؛ همان، ۱۳۶۱ش، ص۲۲؛ دلائل الامامة، ص ۵۱۳ـ۵۱۴؛ احمدبن‌على طبرسى، ج ۲، ص ۲۷۲ـ ۲۷۳؛ ابن‌شهرآشوب، ج ۴، ص ۹۲؛ فضل‌بن حسن طبرسى، ۱۴۰۸، ذیل آیه.&lt;/ref&gt;. گفته شده است زکریا وقتى از ماجراى شهادت امام حسین(ع) آگاه شد از خداوند خواست تا فرزندى به وى عطا کند که سرنوشتى مشابه حسین داشته باشد و خداوند یحیى را به او داد که مدت حملش شش ماه بود و همچون حسین به شهادت رسید&lt;ref&gt;ابن‌بابویه، ۱۳۶۳شب؛ دلائل‌الامامة؛ احمدبن على طبرسى؛ ابن‌شهرآشوب، همانجاها.&lt;/ref&gt;. <br /> <br /> همچنین آیات ۶ سوره احزاب&lt;ref&gt;رجوع کنید به کلینى، ج ۱، ص ۲۸۷ـ۲۸۸؛ ابن‌بابویه، ۱۳۶۳ش ب، ج ۱، ص ۳۲۳، ج ۲، ص ۴۱۴؛ ابن‌شهرآشوب، ج ۴، ص ۵۴؛ نیز رجوع کنید به عیاشى، ج ۱، ص ۲۵۱، ج ۲، ص ۷۲.&lt;/ref&gt; و ۲۸ سوره زخرف&lt;ref&gt;ابن‌بابویه، ۱۳۸۵ـ ۱۳۸۶، ج 1، ص ۲۰۷؛ همان، ۱۳۶۳ش ب، ج ۱، ص ۳۲۳، ج ۲، ص ۳۵۹، ۴۱۵، ۴۱۷؛ ابن‌شهرآشوب، ج ۴، ص ۵۳ـ۵۴؛ نیز رجوع کنید به فضل‌بن حسن طبرسى، ۱۴۰۸؛ طباطبائى، ذیل آیه.&lt;/ref&gt; در اشاره به تداوم امامت از نسل امام حسین(ع) تفسیر شده‌اند.<br /> <br /> برخى از آیات قرآن نیز ناظر به قیام و شهادت آن حضرت دانسته شده‌اند، از جمله:<br /> <br /> - آیه ۷۷ سوره نساء&lt;ref&gt;رجوع کنید به کلینى، ج ۸، ص ۳۳۰؛ نیز رجوع کنید به عیاشى، ج ۱، ص ۲۵۸، ج ۲، ص ۲۳۵.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> - آیه ۳۳ سوره اسراء&lt;ref&gt;کلینى، ج ۸، ص ۲۵۵؛ ابن ‌قولویه، ص ۱۳۵؛ نیز رجوع کنید به عیاشى، ج ۲، ص ۲۹۰؛ کوفى، ص ۲۴۰.&lt;/ref&gt; <br /> <br /> - و آیات ۲۷ تا ۳۰ سوره فجر&lt;ref&gt;قمى، ج ۲، ص ۴۲۲؛ مجلسى، ج ۲۴، ص ۹۳؛ نیز رجوع کنید به ابن‌بابویه، ۱۳۶۳ش، ص ۱۲۳؛ فضل‌بن حسن طبرسى، ۱۴۰۸، ج ۱۰، ص ۷۳۰، که سوره فجر سوره امام حسین علیه‌السلام شمرده شده است.&lt;/ref&gt;. <br /> <br /> ===ثواب زیارت===<br /> براى زیارت امام حسین فضیلت‌هاى بسیارى ذکر شده و در احادیث منقول از پیامبر و امامان شیعه بر آن تأکید بسیار گردیده است&lt;ref&gt;براى روایات فضیلت زیارت امام حسین و زیارت‌نامه‌هاى آن حضرت رجوع کنید به علوى شجرى، ص ۲۸ـ۹۴؛ ابن‌قولویه، ص ۲۲۰، ۴۳۹؛ طوسى، ۱۴۰۱، ج ۶، ص ۴۲ـ ۶۹.&lt;/ref&gt;، همچنان‌که براى تربت آن حضرت فضائل بسیارى یاد کرده‌اند&lt;ref&gt;رجوع کنید به تربت*.&lt;/ref&gt;.<br /> ==سخنان امام==<br /> از امام حسین(ع) سخنان زیادى بر جاى نمانده، که مهم‌ترین علت آن، وضع خاص جهان اسلام در آن دوره و تنگناهاى شدیدى بوده که نظام حاکم اموى، هم براى عترت پیامبر و هم براى شیعیانشان، ایجاد می‌کرده است. به جز خطبه‌ اول، [[آخرین خطبه امام حسین(ع) در روز عاشورا|خطبه آخر]] امام در روز عاشورا و سخنان ایشان در ماجراى نهضت عاشورا&lt;ref&gt;براى مجموعه‌اى از این اقوال رجوع کنید به روائع‌الحکمة، ص ۲۷۲ـ۳۱۱؛ نجمى، ۱۳۷۸ش.&lt;/ref&gt;، برخى سخنان پراکنده از آن حضرت از جمله سخنان حکمت‌آمیزى از امام درباره انصاف خلق&lt;ref&gt;رجوع کنید به ابن‌سعد، ج ۶، ص ۴۱۲؛ براى فهرستى از سخنان حکیمانه و مواعظ منقول از امام رجوع کنید به عطاردی‌قوچانى، ج ۳، ص ۱۴۳ـ۱۵۲، ۲۶۲ـ۳۱۱.&lt;/ref&gt; در متون کهن اهل‌سنّت و شیعه هست. همچنین است سخن مشهور آن حضرت در تأکید بر آزادگى، خطاب به سپاه اموى هنگامى که قصد حمله به خیام امام را داشتند و آن حضرت توان مقابله نداشت، با این مضمون که ''اگر دین ندارید، دست کم آزاده باشید''&lt;ref&gt;براى نقلهاى گوناگون آن رجوع کنید به دینورى، ص ۳۰۰؛ ابن‌اعثم کوفى، ج ۵، ص ۱۱۷؛ طبرى، ج ۵، ص ۴۵۰؛ ابوالفرج اصفهانى، ص ۷۹؛ ابن‌طاووس، ۱۴۱۷، ص ۷۱.&lt;/ref&gt;.برخى از دعاهاى امام حسین(ع) در منابع کهن نقل شده است&lt;ref&gt;براى نمونه رجوع کنید به ابن‌سعد، ج ۶، ص ۴۱۳؛ ابن‌ابی‌شیبه، ج ۲، ص ۲۰۰، ج ۷، ص ۱۱۳؛ حمیرى، ص ۱۵۷ـ ۱۵۸.&lt;/ref&gt;. <br /> <br /> از راویان امام، فرزندان آن حضرت، امام سجاد(ع) و دخترش فاطمه، بیشترین روایت را از او نقل کرده‌اند&lt;ref&gt;رجوع کنید به دولابى، ص ۱۲۵ـ ۱۳۱؛ نیز براى فهرست روایات این دو از امام حسین علیه‌السلام رجوع کنید به عطاردی‌قوچانى، ج۳، ص۳۸۲ـ۳۸۳، ۳۹۲ـ۳۹۳.&lt;/ref&gt;. بر مبناى استقصاى عطاردی‌قوچانى&lt;ref&gt;ج ۳، ص ۳۱۴ـ۴۱۸.&lt;/ref&gt; شمار راویانى که از وى حدیث نقل کرده‌اند، افزون بر دویست و پنجاه تن‌اند&lt;ref&gt;براى اسامى شمارى از راویان امام در منابع کهن رجوع کنید به ابن‌حنبل، همانجا؛ دولابى، ص ۱۳۱ـ۱۳۵؛ طبرانى؛ مزّى، ۱۴۲۲؛ همان، ۱۴۰۳، همانجاها.&lt;/ref&gt;. طوسى، برپایه مبناى خاص خود در کتاب رجال&lt;ref&gt;ص ۹۹ـ۱۰۶.&lt;/ref&gt;، نام قریب به صد تن را به عنوان اصحاب آن حضرت فهرست کرده است که برخى از آنان در شمار اصحاب رسول خدا، امیرالمؤمنین علی‌بن ابی‌طالب و امام حسن علیهم‌السلام بوده و غالبا در کربلا وى را همراهى کرده و همانجا به شهادت رسیده‌اند. <br /> <br /> ===دعای عرفه===<br /> از مشهورترین آن‌ها، [[دعای عرفه امام حسین (ع)|دعاى عرفه]] است که متنى طولانى دارد و از ادعیه مشهور شیعه به شمار می‌رود و مضامین عرفانى بلندى در آن دیده می‌شود &lt;ref&gt;رجوع کنید به ابن‌طاووس، 1414ـ1415، ج 2، ص 74ـ87؛ نیز رجوع کنید به حکمت‌نامه امام حسین علیه‌السلام، ج 1، ص 508ـ547؛ براى مجموعه‌اى از دعاهاى مروى از امام حسین رجوع کنید به همان، ج 1، ص 486ـ592.&lt;/ref&gt;. <br /> <br /> ===روایات اعتقادی===<br /> روایاتى از امام در موضوعات اعتقادى، غالبآً در منابع شیعى مانند توحید&lt;ref&gt;رجوع کنید به ابن‌بابویه، ۱۳۸۵ـ۱۳۸۶، ج۱، ص۹؛ ابن‌شعبه، ص ۲۴۴ـ۲۴۵؛ ابن‌عساکر، ج ۱۴، ص ۱۸۳ـ۱۸۴.&lt;/ref&gt;، امامت&lt;ref&gt;صفار قمى، ص ۳۲؛ کلینى، ج ۱، ص ۳۹۸ـ۳۹۹.&lt;/ref&gt;، مناقب اهل‌بیت&lt;ref&gt;برقى، ج ۱، ص ۶۱؛ صفار قمى، ص ۴۷۲؛ طوسى، ۱۴۱۴، ص ۲۵۳ـ۲۵۴؛ احمدبن على طبرسى، ج ۲، ص ۲۲ـ۲۳.&lt;/ref&gt;، غیبت&lt;ref&gt;ابن ابی‌زینب، ص ۲۱۳؛ ابن‌بابویه، ۱۳۶۳ش ب، ج ‍، ص ۲۶۴ـ۲۶۹، ۳۱۶ـ ۳۱۸؛ طوسى، ۱۴۱۱، ص ۱۹۰ـ۱۹۱.&lt;/ref&gt;، ویژگی‌هاى شیعه&lt;ref&gt;برقى، ج ۱، ص ۱۴۷، ۱۶۳ـ۱۶۴؛ عیاشى، ج ۱، ص ۱۸۵.&lt;/ref&gt; و صفات مؤمن&lt;ref&gt;ابن‌بابویه، ۱۴۱۷، ص ۲۰۰؛ مجلسى، ج ۷۱، ص ۳۱۵.&lt;/ref&gt; ، نقل شده است. پاره‌اى مناظرات و احتجاجات نیز از آن حضرت نقل شده که مشتمل بر اثبات حقانیت و فضائل [[اهل بیت (ع)|اهل‌بیت(ع)]] است&lt;ref&gt;رجوع کنید به احمدبن على طبرسى، ج ۲، ص ‍۱۳ـ۲۶.&lt;/ref&gt;. روایاتى نیز درباره فضائل قرآن&lt;ref&gt;رجوع کنید به کلینى، ج ۲، ص ۶۱۱ـ۶۱۳.&lt;/ref&gt; و تفسیر پاره‌اى آیات در شأن اهل‌بیت&lt;ref&gt;رجوع کنید به عیاشى، ج ۲، ص ۳۳۷ـ۳۳۸؛ کلینى، ج ۸، ص ۲۴۴ـ۲۴۵؛ ابن‌بابویه، ۱۳۶۲ش، ج ۱، ص ۴۲ـ ۴۳؛ همان، ۱۳۵۷ش، ص ۹۰ـ۹۱؛ حسکانى، ج ۱، ص۵۶۰.&lt;/ref&gt; از آن حضرت وارد شده است.از امام حسین(ع)، روایاتى در برخى ابواب فقه نیز نقل شده است&lt;ref&gt;براى نمونه رجوع کنید به صنعانى، ج ۳، ص ۵۳۲ـ۵۳۳، ج ۴، ص ۲۱۴؛ ابن ابی‌شیبه، ج ۱، ص ۳۵۵، ج ۲، ص ۲۰۰، ج ۷، ص ۳۸۸، ۶۱۹؛ عطاردی‌قوچانى، ج ۳، ص ۲۲۰ـ۲۶۰.&lt;/ref&gt;. <br /> <br /> ===روایات اخلاقی===<br /> در موضوعات اخلاقى نیز احادیثى از امام حسین(ع) نقل کرده‌اند&lt;ref&gt;براى نمونه رجوع کنید به ابن‌شهر آشوب، ج ۴، ص ۸۱؛ بهاءالدین اربلى، ج ۲، ص ۴۷۴.&lt;/ref&gt;. اشعارى نیز به امام منسوب است که معروف‌ترین آن‌ها ابیاتى است که امام درباره محبت خود به دخترش [[سکینه]] و مادر سکینه، رباب، سروده است&lt;ref&gt;رجوع کنید به ابن‌سعد، ج ۶، ص ۴۰۰؛ ابن‌قتیبه، ۱۹۶۰، ص۲۱۳؛ بلاذرى، ۱۹۹۶ـ۲۰۰۰، ج۲، ص۱۴۰.&lt;/ref&gt;. همچنین شعرى است که امام در آخرین روزها در بی‌وفایى روزگار به زبان آورده است&lt;ref&gt;رجوع کنید به طبرى، ج ۵، ص ۴۲۰؛ براى مجموعه اشعار منتسب به امام رجوع کنید به حکمت‌نامه امام حسین علیه‌السلام، ج ۲، ص ۳۳۸ـ ۴۲۰؛ همچنین براى تحلیل کلى از اشعار امام و مضامین آن‌ها رجوع کنید به همان، ج ۲، ص ۳۳۰ـ۳۳۶.&lt;/ref&gt;. امام حسین از راویان سخنان پیامبر و پدرش امام علی‌بن ابی‌طالب(ع) و مادرش فاطمه زهرا(س) است که در مجموعه‌هاى حدیثى اهل‌سنّت گردآمده است&lt;ref&gt;رجوع کنید به ابن‌حنبل، ج ۱، ص ۲۰۲؛ دولابى، ص ۱۲۵ـ ۱۳۳، ۱۳۷ـ ۱۳۸؛ طبرانى، ج ۳، ص ۱۲۷ـ۱۳۶؛ مزّى، ۱۴۰۳، ج ۳، ص ۶۵ـ ۶۷؛ براى فهرستى از کسانى که امام از آنها روایت کرده است رجوع کنید به همان، ۱۴۲۲، ج ۶، ص ۳۹۷.&lt;/ref&gt;. <br /> <br /> ===کتب منتشر شده===<br /> سخنان امام حسین(ع) تاکنون در چند مجموعه منتشر شده، که از آن جمله است: [[موسوعه کلمات الامام الحسین علیه السلام|موسوعة کلمات الامام الحسین(ع)]]&lt;ref&gt;قم ۱۳۷۴ش.&lt;/ref&gt;، [[مسند الامام الشهید ابی عبدالله الحسین بن علی علیهما السلام|مسند الامام الشهید ابی‌عبدالله الحسین‌بن على(ع)]]&lt;ref&gt;تهران ۱۳۷۶ش.&lt;/ref&gt;، و حکمت‌نامه امام حسین(ع)&lt;ref&gt;قم ۱۳۸۵ش.&lt;/ref&gt;.<br /> <br /> ==زیارات و ادعیه ها==<br /> <br /> *[[زیارت رجبیه امام حسین (ع)]]<br /> *[[زیارت عاشورا غیر معروفه]]<br /> *[[صلوات خاصه امام حسین]]<br /> <br /> ==پیوند به بیرون==<br /> <br /> *منبع مقاله: [http://rch.ac.ir/article/Details/12313 دانشنامه جهان اسلام]<br /> ==منابع==<br /> <br /> *ابن ابی‌الثلج، تاریخ الائمة، در مجموعة نفیسة فى تاریخ الائمة، چاپ محمود مرعشى، قم: کتابخانه آیت‌اللّه مرعشى نجفى، ۱۴۰۶؛<br /> *ابن ابی‌الحدید، شرح نهج‌البلاغة، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، قاهره ۱۳۸۵ـ۱۳۸۷/ ۱۹۶۵ـ۱۹۶۷، چاپ افست بیروت [بی‌تا.]؛<br /> *ابن ابی‌الدنیا، مکارم‌الاخلاق، چاپ مجدى سیدابراهیم، بولاق [بی‌تا.]؛<br /> *ابن‌ابی‌زینب، الغیبة، چاپ فارس حسون کریم، قم ۱۴۲۲؛<br /> *ابن ابی‌شیبه، المصنَّف فى الاحادیث و الآثار، چاپ سعید محمد لحّام، بیروت ۱۴۰۹/۱۹۸۹؛<br /> *ابن‌اعثم کوفى، کتاب‌الفتوح، چاپ على شیرى، بیروت ۱۴۱۱/۱۹۹۱؛<br /> *همان، ترجمه محمدبن احمد مستوفى هروى، چاپ غلامرضا طباطبائی‌مجد، تهران ۱۳۷۲ش؛<br /> *ابن‌بابویه، الامالى، قم ۱۴۱۷؛<br /> *همان، التوحید، چاپ هاشم حسینى طهرانى، قم [? ۱۳۵۷ش]؛<br /> *همان، ثواب الاعمال و عقاب الاعمال، قم ۱۳۶۸ش؛<br /> *همان، علل‌الشرایع، نجف ۱۳۸۵ـ۱۳۸۶، چاپ افست قم [بی‌تا.]؛<br /> *همان، عیون اخبار الرضا، چاپ مهدى لاجوردى، قم ۱۳۶۳ش الف؛<br /> *همان، کتاب‌الخصال، چاپ علی‌اکبر غفارى، قم ۱۳۶۲ش؛<br /> *همان، کمال‌الدین و تمام النعمة، چاپ علی‌اکبر غفارى، قم ۱۳۶۳ش ب؛<br /> *همان، معانى الاخبار، چاپ علی‌اکبر غفارى، قم ۱۳۶۱ش؛<br /> *ابن‌حزم، المُحَلّى، چاپ احمد محمد شاکر، بیروت: دارالفکر، [بی‌تا.]؛<br /> *ابن‌حنبل، مسند الامام احمدبن حنبل، بیروت: دارصادر، [بی‌تا.]؛<br /> *ابن‌سعد؛ ابن‌شبّه نمیرى، کتاب تاریخ المدینة المنورة: اخبار المدینةالنبویة، چاپ فهیم محمد شلتوت، [جده[ ۱۳۹۹/۱۹۷۹، چاپ افست قم ۱۳۶۸ش؛<br /> *ابن‌شعبه، تحف‌العقول عن آل الرسول صلی‌اللّه علیهم، چاپ علی‌اکبر غفارى، قم ۱۳۶۳ش؛<br /> *ابن‌شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، چاپ یوسف بقاعى، قم ۱۳۸۵ش؛<br /> *ابن‌طاووس، اقبال الاعمال، چاپ جواد قیومى اصفهانى، قم ۱۴۱۴ـ۱۴۱۵؛<br /> *همان، مقتل‌الحسین(ع)، المسمى باللهوف فى قتلى الطفوف، قم [ ۱۴۱۷]؛<br /> *ابن طلحه شافعى، مطالب السؤول فى مناقب آل‌الرسول، چاپ ماجدبن احمد عطیه، [بی‌جا، بی‌تا.]؛<br /> *ابن عبدالبرّ، الاستیعاب فى معرفة الاصحاب، چاپ علی‌محمد بجاوى، بیروت ۱۴۱۲/۱۹۹۲؛ ابن‌عساکر، تاریخ مدینة دمشق، چاپ على شیرى، بیروت ۱۴۱۵ـ۱۴۲۱/ ۱۹۹۵ـ۲۰۰۱؛<br /> *ابن‌قتیبه، الامامة و السیاسة، المعروف بتاریخ الخلفاء، چاپ على شیرى، بیروت ۱۴۱۰/۱۹۹۰؛<br /> *همان، المعارف، چاپ ثروت عکاشه، قاهره ۱۹۶۰؛<br /> *ابن‌قولویه، کامل‌الزیارات، چاپ جواد قیومى اصفهانى، قم ۱۴۱۷؛<br /> *ابن‌ماجه، سنن ابن‌ماجة، چاپ محمدفؤاد عبدالباقى، [قاهره ۱۳۷۳/ ۱۹۵۴]، چاپ افست [بیروت، بی‌تا.]؛<br /> *ابوالفرج اصفهانى، مقاتل الطالبیین، چاپ کاظم مظفر، نجف ۱۳۸۵/۱۹۶۵، چاپ افست قم ۱۴۰۵؛<br /> *عبدالحسین امینى، سیرتنا و سنتنا: سیرة نبینا صلی‌اللّه علیه وآله و سنته، بیروت ۱۴۱۲/۱۹۹۲؛<br /> *عبداللّه‌بن نوراللّه بحرانى، عوام‌العلوم و المعارف و الاحوال من الآیات و الاخبار و الاقوال، ج ۱۷، قم ۱۳۸۲ش؛<br /> *هاشم‌بن سلیمان بحرانى، مدینةالمعاجز، او، معاجز اهل‌البیت(ع)، چاپ علاءالدین اعلمى، [قم] ۱۴۲۶/۲۰۰۵؛<br /> *محمدبن اسماعیل بخارى، صحیح بخارى، [چاپ محمد ذهنی‌افندى]، استانبول ۱۴۰۱/۱۹۸۱، چاپ افست بیروت [بی‌تا.]؛<br /> *احمدبن محمد برقى، کتاب‌المحاسن، چاپ جلال‌الدین محدث ارموى، تهران ۱۳۳۰ش؛<br /> *احمدبن یحیى بلاذرى، انساب‌الاشراف، چاپ محمود فردوس‌العظم، دمشق ۱۹۹۶ـ ۲۰۰۰؛<br /> *همان، فتوح‌البلدان، چاپ عبداللّه انیس طبّاع و عمر انیس طبّاع، بیروت ۱۴۰۷/۱۹۸۷؛<br /> *علی‌بن عیسى بهاءالدین اربلى، کشف الغمة فى معرفة الائمة علیهم‌السلام، چاپ على فاضلى، [قم] ۱۴۲۶؛<br /> *محمدبن عیسى ترمذى، سنن‌الترمذى، ج ۳ و ۵، چاپ عبدالرحمان محمد عثمان، بیروت ۱۴۰۳؛<br /> *جنیدبن محمود جنید شیرازى، شدّ الازار فى حطّ الاوزار عن زوّار المزار، چاپ محمد قزوینى و عباس اقبال آشتیانى، تهران ۱۳۶۶ش؛<br /> *محمدبن عبداللّه حاکم نیشابورى، المستدرک علی‌الصحیحین، چاپ یوسف عبدالرحمان مرعشلى، بیروت ۱۴۰۶؛<br /> *حرّ عاملى؛ عبیداللّه‌بن عبداللّه حسکانى، شواهدالتنزیل لقواعد التفضیل، چاپ محمدباقر محمودى، تهران ۱۴۱۱/۱۹۹۰؛<br /> *حکمت‌نامه امام حسین(ع)، [گردآورى] محمد محمدی‌ری‌شهرى، [همراه‌با] ترجمه عبدالهادى مسعودى، قم : دارالحدیث، ۱۳۸۵ش؛<br /> *عبداللّه‌بن جعفر حِمْیرى، قریب الاسناد، قم ۱۴۱۳؛<br /> *علی‌بن محمد خزاز رازى، کفایة الاثر فی‌النص علی‌الائمة الاثنی‌عشر، چاپ عبداللطیف حسینى کوه کمرى خوئى، قم ۱۴۰۱؛<br /> *حسین‌بن حمدان خصیبى، الهدایة الکبرى، بیروت ۱۴۰۶/ ۱۹۸۶؛<br /> *دلائل الامامة، [منسوب به] محمدبن جریر طبرى آملى، قم: مؤسسةالبعثة، ۱۴۱۳؛<br /> *محمدبن احمد دولابى، الذریة الطاهرة، چاپ محمدجواد حسینى جلالى، قم ۱۴۰۷؛<br /> *احمدبن داوود دینورى، الاخبار الطِّوال، چاپ عبدالمنعم عامر، قاهره ۱۹۶۰، چاپ افست قم ۱۳۶۸ش؛<br /> *روائع الحکمة : بلاغة الامامین‌الحسن و الحسین(ع)، [اعداد] مصطفى محسن موسوى، محسن شراره عاملى، و مهدى عطبى بصرى، بیروت: دارالصفوة، ۱۴۲۴/۲۰۰۴؛<br /> *مجدودبن آدم سنایى، حدیقة الحقیقة و شریعة الطریقة، چاپ مدرس رضوى، تهران ۱۳۵۹ش؛<br /> *محمدبن حسن صفار قمى، بصائرالدرجات الکبرى فى فضائل آل محمد(ع)، چاپ محسن کوچه‌باغی‌تبریزى، تهران ۱۳۶۲ ش؛<br /> *عبدالرزاق‌بن همام صنعانى، المصنَّف، چاپ حبیب‌الرحمان اعظمى، بیروت ۱۴۰۳/۱۹۸۳؛<br /> *طباطبائى؛<br /> *سلیمان‌بن احمد طبرانى، المعجم‌الکبیر، چاپ حمدى عبدالمجید سلفى، چاپ افست بیروت ۱۴۰۴ـ۱۴۰؛<br /> *احمدبن على طبرسى، الاحتجاج، چاپ محمدباقر موسوى خرسان، نجف ۱۳۸۶/ ۱۹۶۶، چاپ افست قم [بی‌تا.]؛<br /> *فضل‌بن حسن طبرسى، اعلام الورى باعلام الهدى، قم ۱۴۱۷؛<br /> *همان، مجمع‌البیان فى تفسیرالقرآن، چاپ هاشم رسولى محلاتى و فضل‌اللّه یزدى طباطبائى، بیروت ۱۴۰۸/۱۹۸۸؛<br /> *طبرى، تاریخ(بیروت)؛ محمدبن حسن طوسى، الامالى، قم ۱۴۱۴؛<br /> *همان، تهذیب ‌الاحکام، چاپ حسن موسوى خرسان، بیروت ۱۴۰۱/۱۹۸۱؛<br /> *همان، رجال‌الطوسى، چاپ جواد قیومى اصفهانى، قم ۱۴۱۵؛<br /> *همان، کتاب‌الغیبة، چاپ عباداللّه طهرانى و علی‌احمد ناصح، قم ۱۴۱۱؛<br /> *عزیزاللّه عطاردی‌قوچانى، مسندالامام الشهید ابی‌عبداللّه‌الحسین‌بن على(ع)، [تهران] ۱۳۷۶ش؛<br /> *محمدبن على علوی‌شجرى، فضل زیارة الحسین((ع))، چاپ احمد حسینى، قم ۱۴۰۳؛<br /> *علی‌بن ابی‌طالب(ع)، امام اول، نهج‌البلاغة، چاپ صبحى صالح، بیروت ۱۳۸۷/۱۹۶۷، چاپ افست قم [بی‌تا.]؛<br /> *محمدبن مسعود عیاشى، کتاب‌التفسیر، چاپ هاشم رسولى محلاتى، قم ۱۳۸۰ـ۱۳۸۱، چاپ افست تهران [بی‌تا.]؛<br /> *نعمان‌بن محمد قاضى نعمان، دعائم الاسلام و ذکر الحلال و الحرام والقضایا و الاحکام، چاپ آصف‌بن علی‌اصغر فیضى، قاهره [۱۹۶۳ـ ۱۹۶۵]، چاپ افست [قم، بی‌تا.]؛<br /> *باقر شریف قرشى، حیاةالامام الحسن‌بن على، بیروت ۱۴۱۳/ ۱۹۹۳؛<br /> *سعیدبن هبةاللّه قطب راوندى، الخرائج و الجرائح، قم ۱۴۰۹؛<br /> *علی‌بن ابراهیم قمى، تفسیرالقمى، چاپ طیب موسوى جزائرى، نجف ۱۳۸۷، چاپ افست قم [بی‌تا.]؛<br /> *کلینى؛<br /> *فرات‌بن ابراهیم کوفى، تفسیر فرات‌الکوفى، چاپ محمدکاظم محمودى، تهران ۱۴۱۰/۱۹۹۰؛<br /> *مجد خوافى، روضه خلد، چاپ حسین خدیوجم، تهران ۱۳۴۵ش؛<br /> *مجلسى؛<br /> *یوسف‌بن عبدالرحمان مِزّى، تحفةّ الاشراف بمعرفة الاطراف، چاپ عبدالصمد شرف‌الدین و زهیر شاویش، بیروت ۱۴۰۳/۱۹۸۳؛<br /> *همان، تهذیب الکمال فى اسماء الرجال، چاپ بشار عواد معروف، بیروت ۱۴۲۲/۲۰۰۲؛<br /> *مسعودى، تنبیه؛<br /> *همان، مروج(بیروت)؛<br /> *مسلم‌بن حجاج، الجامع‌الصحیح، بیروت : دارالفکر، [بی‌تا.]؛<br /> *محمدبن محمد مفید، الارشاد فى معرفة حجج‌اللّه علی‌العباد، بیروت ۱۴۱۴/۱۹۹۳؛<br /> *ناصر خسرو، سفرنامه ناصرخسرو قبادیانى مروزى، چاپ محمد دبیرسیاقى، تهران ۱۳۷۳ش؛<br /> *یحیی‌بن حسین ناطق ‌بالحق، الافاده فى تاریخ الائمة السادة، چاپ محمدکاظم رحمتى، تهران ۱۳۸۷ش؛<br /> *محمدصادق نجمى، سخنان حسین‌بن على(ع)(از مدینه تا کربلا)، قم ۱۳۷۸ش؛<br /> *نصربن مزاحم، وقعة صفّین، چاپ عبدالسلام محمد هارون، قاهره ۱۳۸۲، چاپ افست قم ۱۴۰۴؛<br /> *نعیم‌بن حمّاد، کتاب‌الفتن، چاپ سهیل زکار، [بیروت] ۱۴۱۴/ ۱۹۹۳؛<br /> *یعقوبى، تاریخ.<br /> <br /> ==پی نوشت==<br /> &lt;references /&gt;{{امام حسین}}{{یاران امام حسین علیه السلام}}<br /> [[رده:افراد]]<br /> [[رده:شهدای بنی‌هاشم]]<br /> [[رده:اهل بیت]]<br /> [[en:Hussain ibn Ali]]<br /> [[رده:شهیدان کربلا]]<br /> [[رده:شهیدان عاشورا]]<br /> [[رده:چهارده معصوم]]<br /> [[رده:اصحاب کسا]]<br /> [[رده:معصومین]]<br /> [[رده:فرزندان حضرت علی(ع)]]<br /> [[fr:Hussain ibn Ali]]</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%DA%AF%D9%88%D8%AF%D8%B1%D8%B2%DB%8C%E2%80%8C&diff=37143 2023-05-11T20:11:16Z

<p>Esmaeili: </p> <hr /> <div>'''یدالله گودرزی''' (١٣50 ه. ش) شاعر، پژوهشگر، مترجم و ترانه نویس ایرانی است. <br /> {{جعبه اطلاعات شاعر و نویسنده<br /> | نام = ید اللّه گودرزی<br /> | تصویر = یدالله گودرزی.jpg<br /> | توضیح تصویر = <br /> | نام اصلی = <br /> | زمینه فعالیت =<br /> | ملیت =<br /> | تاریخ تولد =١٣٤٩ه.ش<br /> | محل تولد =بروجرد<br /> | والدین = <br /> | تاریخ مرگ =<br /> | محل مرگ =<br /> | علت مرگ =<br /> | محل زندگی =<br /> | مختصات محل زندگی =<br /> | مدفن =<br /> |مذهب =<br /> |در زمان حکومت =<br /> |اتفاقات مهم =<br /> | نام دیگر =<br /> |لقب =<br /> |بنیانگذار =<br /> | پیشه =<br /> | سال‌های نویسندگی = <br /> |سبک نوشتاری =<br /> |کتاب‌ها =«ناگهان بهار»؛ «بگذار عاشقانه بگویم»، «آخرین قبیله شرقی»، «سیمای بروجرد»،«گزیده ادبیات معاصر، شماره ۱۳۹».<br /> |مقاله‌ها =<br /> |نمایشنامه‌ها =<br /> |فیلم‌نامه‌ها =<br /> |دیوان اشعار =<br /> |تخلص =<br /> |فیلم ساخته بر اساس اثر =<br /> | همسر =<br /> | شریک زندگی =<br /> | فرزندان =<br /> |تحصیلات =<br /> |دانشگاه =<br /> |حوزه =<br /> |شاگرد =<br /> |استاد =<br /> |علت شهرت =<br /> | تأثیرگذاشته بر =<br /> | تأثیرپذیرفته از = <br /> | وب‌گاه = <br /> | imdb_id = <br /> | soure_id =<br /> | جوایز اسکار =<br /> | جوایز آفی = <br /> | جایزه اریل = <br /> | جوایز بافتا = <br /> | جوایز سزار = <br /> | جوایز امی = <br /> | filmfareawards = <br /> | جوایز جمینای = <br /> | جوایز گوی طلایی =<br /> | جوایز تمشک طلایی =<br /> | جوایز گویا = <br /> | جوایز گرمی = <br /> | جوایز ایفتا = <br /> | جوایز لورنس الیور = <br /> | naacpimageawards = <br /> | جوایز فیلم ملی = <br /> | جوایز ساگه = <br /> | جوایز تونی =<br /> | جوایز سیمرغ بلورین =<br /> | جوایز جشن سینمای ایران =<br /> | جوایز حافظ = <br /> | جوایز = <br /> |گفتاورد =<br /> |امضا =<br /> }}<br /> <br /> ==زندگینامه==<br /> <br /> یدالله گودرزی معروف به «شهاب بروجردی»&lt;ref&gt;https://www.sooremehr.ir/fa/author/270&lt;/ref&gt; در سال ١٣٥٠ در بروجرد متولد شد. وی در دوره دبیرستان با انجمن های ادبی آشنا شد و در جلسات ادبی این شهر و قم وتهران حضور یافت. وی تحصیلات خود را در رشته های زبان و ادبیات فارسی و ادبیات عرب تا مرحله دکترا ادامه داد و از محضر استادانی چون شفیعی کدکنی ، [[قیصر امین پور]]، دکتر اصغر دادبه ، دکتر محمود شایگانفر و دکتر پروین گنابادی بهره برد. او همچنین به فراگیری خوشنویسی تا مرحله ممتاز پرداخت.<br /> <br /> وی به غیر از سرودن شعر به نوشتن مقالات متعدد در موضوع نقد شعر پرداخته و هنر خوشنویسی را تا حد ممتاز گذرانده است.<br /> <br /> یدالله گودرزی کار سرودن را از سال ١٣٦٩ ه. ش به صورت جدی آغاز کرد و در سال ١٣٧٢ ه. ش در حوزه های پژوهش ادبی و فرهنگی نیز فعالیت کرد.<br /> <br /> گودرزی در حوزه ترانه نویسی هم فعال بوده و تاکنون بیش از یکصد ترانه از وی توسط خوانندگان اجرا شده است.او در دهه هفتاد وارد کار مطبوعاتی شد و مسئولیت ادبی برخی از مجلات را به عهده گرفت. وی مسئول صفحات شعر برخی روزنامه ها و مجله&quot;سروش&quot; بوده و سردبیری مجله «صدای ماندگار» را به مدت سه سال عهده داشته است.وی برای نامگذاری شعر کوتاه ، مقاله &quot;آنک&quot;&lt;ref&gt;http://www.jahanipress.ir/NSite/FullStory/News/?Serv=204&amp;SGr=313&amp;Id=168472&lt;/ref&gt; را پیشنهاد داد که در مجله «شعر» منتشر شده و اشعار و مطالب متعددی از نزار قبانی و غاده السمان و... ترجمه کرده است. پایان نامه کارشناسی ارشد وی درباره شبهاهتها و تفاوتهای نادر نادرپور با نزار قبانی ِ شاعر مشهور عرب است.<br /> <br /> گودرزی برنامه های متعدد ادبی و فرهنگی در رادیو و تلویزیون در دهه هفتاد و هشتاد ساخته است از جمله گفتگوی فرهنگی با اجرای [[سهیل محمودی‌|سهیل محمودی]] تا مهر حج سرخ در رسانه تلویزیون و برنامه های هزار پنجره ادبستان کافه رادیو اردیبهشت در رادیو. وی با هنرمندان زیادی همکاری کرده و مهران دوستی بیش از پانزده سال روزانه با وی همکاری داشته است.<br /> <br /> داوری در جشنواره های متعدد ادبی و هنری مانند جشنواره بین المللی رادیو، جشنواره تسنیم، جشنواره جوانه و جشنواره ایران من ، جشنواره شعر مقاومت و جشنواره کتابخانه های خانگی نیز از سوابق گودرزی است.<br /> <br /> ==آثار==<br /> گودرزی نخستین کتاب خود را با نام «بگذار عاشقانه بگویم» در سال ١٣٧٢ ه. ش منتشر کرد. کتاب «سیمای بروجرد زادگاه فرزانگان»، «فرهنگ در ادبیات» و «تحلیل آثار نزار قبانی» و مقالات و یادداشتهای متعدد ادبی از جمله تلاشهای اوست. عنوان «زادگاه فرزانگان» مقبول شهردار وقت بروجرد مهندس «دوایی فر» افتاد و وی دستور داد که بر تابلوهای شهری این عنوان نقش ببندد و شهر بروجرد با این لقب شناخته می شود. <br /> <br /> آثار یدالله گودرزی به شرح زیر است.<br /> * ترجمه آواز در دستگاهِ عشق از نزار قبانی، انتشارات گویا<br /> * ترجمه معبدی برای عاشقان جهان، انتشارات گویا<br /> ●جمهوری زنان ، برگردان اشعار نزار قبانی، مهر ۱۴۰۱ انتشارات گویا<br /> <br /> &lt;nowiki&gt;*&lt;/nowiki&gt;وطن من چمدان است. ترجمه اشعار محمود درویش 1401<br /> <br /> *زنی در من قدم می زند. ترجمه اشعار نزارقبانی.(چاپ چهارم) انتشارات گویا 1400<br /> <br /> *فاتحه عاشقی، مجموعه شعر ، سوره مهر ۹۸<br /> <br /> *بگذار عاشقانه بگویم،مجموعه شعر(نشر آفرینه/۱۳۷۴)<br /> *آخرین قبیله شرقی،مجموعه شعر(نشر سوره۱۳۷۷)<br /> *گزیده ادبیات معاصر/۱۳۹،مجموعه شعر ۱۳۸۰ (نشر نیستان)<br /> *عاشقانه های شوکا،مجموعه شعر۱۳۸۷ (نشر نزدیک)<br /> *سیمای بروجرد(نشر همسایه)پژوهش<br /> *دوبیتی ها و رباعی ها.نشر تجلی مهر۱۳۹۰<br /> *فرصتی برای پرنده شدن، مجموعه نثر ادبی،نشر تکا<br /> *شب نمی گذارد که بخوابم(مجموعه آنک،شعرهای کوتاه) (سال ۹۵ و ۹۶) (چاپ دوم)<br /> *رادیو رسانه ی رویاپرداز، انتشارات سروش<br /> *فرهنگ در آیینه ی ادبیات فارسی ، مرکزپژوهشهای اسلامی<br /> *حماسه ی شط، مجموعه شعر، ویژه خرمشهر<br /> *منظومه ی نماز ،ویژه کنگره آواها و سرودهای قرآنی رادیو قرآن<br /> *تحقیق و تدوین کتاب پیرغلامان [[حسینی]]<br /> *انتشار آلبوم موسیقی « شوکا» با آهنگسازی داریوش تقی پور و بابک بیات و خوانندگی مهرداد شهسوار<br /> *سرودن بیش از یک صد ترانه و اجرای آن توسط خوانندگانی چون حجت اشرف زاده، میثم ابراهیمی، آوان بند، مازیار عصری، علی خدایی، محسن ابراهیم، مهرداد شهسوار، ابوالقاسم صادقیان ، رشیدی ، مجتبی مصری، شهاب اکبری و....<br /> <br /> ==افتخارات==<br /> یدالله گودرزی در جشنواره های مختلفی نیز برگزیده شده و از وی تقدیر به عمل آمده است از جمله مقام اول شعر دانشجویان کشور(۱۳۷۳) برگزیده شعر حج (۱۳۸۳) کسب رتبه بهترین نویسنده رادیو (۱۳۸۲) تقدیر در سی و سومین جشنواره بین المللی موسیقی فجر (۱۳۹۶) تقدیر فرهنگستان زبان و ادب فارسی به خاطر تلاش برای نگهبانی از زبان فارسی (۱۳۹۷)<br /> <br /> ==مسئولیتها و عنوانها==<br /> <br /> *مدیر گروه فرهنگ و اندیشه رادیوایران ازسال ۹۳ تاکنون<br /> *دبیر شورای نویسندگان رادیو<br /> *نماینده معاونت صدا در شورای زبان فارسی<br /> *مدیرگروه جوان وفرهنگ رادیوجوان ۸۶ تا۹۳<br /> *مدیر باشگاه رادیویی جوان ۱۳۸۵<br /> *مسئول تحریریه پخش رادیو<br /> *سردبیر نشریه صدای ماندگار، سه سال<br /> *مسئول صفحه ادبی مجله سروش<br /> *مسئول روابط عمومی جشنواره بین المللی رادیو، دوره دهم<br /> *مسئولیت در جشنواره های تسنیم،جوانه، طنز هجده کلمه ای و...<br /> *عضو شورای موسیقی شبکه سلامت ۱۳۸۹<br /> *عضو شورای شعر و موسیقی اداره کل نغمات آیینی ۱۳۹۱<br /> <br /> &lt;br /&gt;<br /> ==اشعار==<br /> ===در مصاف گلوی تو===<br /> {{شعر}}<br /> <br /> <br /> {{ب| خورشید سر برهنه برون آمد چون گوی آتشین و سراسر سوخت‌|آیینه‌های عرش ترک برداشت، قلب هزار پاره‌ی حیدر سوخت }}<br /> <br /> {{ب| از فتنه‌های فرقه‌ی نوبنیاد آتش به هرچه بود و نبود افتاد|تنها نه روح پاک شقایق مرد، تنها نه بال‌های کبوتر سوخت }}<br /> <br /> {{ب| حالت چگونه بود؟ نمی‌دانم. وقتی میان معرکه می‌دیدی‌|بر ساحل شریعه‌ی خون‌آلود آن سرو سربلند تناور سوخت }}<br /> <br /> {{ب| جنگاوری ز اهل حرم کم شد، از این فراق قامت تو خم شد|آری! میان آتش نامردان، فرزند نازنین برادر سوخت }}<br /> <br /> {{ب| هنگام ظهر کودک عطشان را بردی به دست خویش به قربانگاه‌|جبرئیل پاره کرد گریبان را وقتی که حلق نازک اصغر سوخت }}<br /> <br /> {{ب| در آن کویر تفته‌ی آتشناک آن قدر داغ و غرق عطش بودی‌|تا آن که در مصاف گلوی تو، حتّی گلوی تشنه‌ی خنجر سوخت }}<br /> <br /> {{ب| چشمان سرخ و ملتهبی آن روز چشم انتظار آمدنت بودند|امّا نیامدی و از این اندوه، آن چشم‌های منتظر آخر سوخت }}<br /> <br /> {{ب| می‌خواستم برای تو ای مولا، شعری به رنگ مرثیه بنویسم‌|امّا قلم در اول ره خشکید، اوراق ناگشوده‌ی دفتر سوخت }}<br /> {{پایان شعر}}<br /> ==منابع==<br /> <br /> *[http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&amp;id=700738&amp;pageStatus=1&amp;sortKeyValue1=sortkey_title&amp;sortKeyValue2=sortkey_author دانشنامه‌ی شعر عاشورایی، محمدزاده، ج‌ 2، ص: 1672.]<br /> *[https://www.noormags.ir/view/fa/creator/5460/%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87_%DA%AF%D9%88%D8%AF%D8%B1%D8%B2%DB%8C پایگاه مجلات تخصصی نور]<br /> [[رده:ادبیات]]<br /> [[رده:شاعران]]<br /> [[رده:شاعران فارسی زبان]]<br /> [[رده:شاعران معاصر]]<br /> {{شاعران}}<br /> &lt;references /&gt;</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%B2%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D8%AA_%D8%B1%D8%AC%D8%A8%DB%8C%D9%87_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85_%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86&diff=37137 2023-04-14T19:27:16Z

<p>Esmaeili: تغییرمسیر به زیارت رجبیه امام حسین (ع)</p> <hr /> <div>#تغییر_مسیر [[زیارت رجبیه امام حسین (ع)]]</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D8%A7%D8%A8%D9%86_%D8%B9%D9%84%DB%8C&diff=37136 2023-04-14T19:26:13Z

<p>Esmaeili: تغییرمسیر به حسین بن على (ع)</p> <hr /> <div>#تغییر_مسیر [[حسین بن على (ع)]]</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%AD%D8%A7%D8%AC_%D8%A7%D8%B5%D8%BA%D8%B1_%D8%B2%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%86%DB%8C&diff=37135 2023-04-14T19:25:10Z

<p>Esmaeili: تغییرمسیر به اصغر زنجانی</p> <hr /> <div>#تغییر_مسیر [[اصغر زنجانی]]</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%DA%A9%D9%85%DB%8C%D8%AA_%D8%A7%D8%B3%D8%AF%DB%8C&diff=37134 2023-04-14T19:23:46Z

<p>Esmaeili: تغییرمسیر به کمیت بن زید اسدی‌</p> <hr /> <div>#تغییر_مسیر [[کمیت بن زید اسدی‌]]</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85_%D8%AD%D8%B3%D9%8A%D9%86_(%D8%B9)&diff=37131 2023-03-06T07:16:41Z

<p>Esmaeili: تغییر هدف تغییرمسیر از حسین بن علی به حسین بن على (ع)</p> <hr /> <div>#تغییر_مسیر [[حسین بن على (ع)]]</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86%E2%80%8C_%D8%A8%D9%86_%D9%87%D9%85%D8%A7%DB%8C_%D8%A7%D8%B5%D9%81%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C_%D8%B4%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%B2%DB%8C&diff=37130 2023-03-06T07:10:10Z

<p>Esmaeili: </p> <hr /> <div>[[رده:افراد]]</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%BA%D9%84%D8%A7%D9%85%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%A7%D8%B1&diff=37129 2023-03-06T07:09:01Z

<p>Esmaeili: </p> <hr /> <div>[[رده:افراد]]</div>

Esmaeili https://fa.wikihussain.com/index.php?title=%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%A7%D9%88%D8%B1%D8%B3%D8%AC%DB%8C&diff=37128 2023-03-06T07:07:58Z

<p>Esmaeili: </p> <hr /> <div>[[رده:افراد]]</div>

Esmaeili