سیف بن حارث جابری: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی حسین
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۲۵: خط ۲۵:


== تبارشناسی ==
== تبارشناسی ==
سیف بن حارث بن سریع بن جابر همدانی جابری، از خاندان بنی‌ جابر است. بنی‌ جابر تیره‌ای از همدان و قبیله‌ای از کهلان و یمنی‌الاصل بودند. <ref>انصار الحسین (ع)، ص۱۰۴. </ref> در کتب تاریخی نام پدر سیف، حرث، ابی‌ حرث و ابی‌ حارث نیز گفته شده است. او در [[کوفه]] می‌زیست.
سیف بن حارث بن سریع بن جابر همدانی جابری، از خاندان بنی‌ جابر است. بنی‌ جابر تیره‌ای از همدان و قبیله‌ای از کهلان و یمنی‌الاصل بودند. <ref>انصار الحسین (ع)، ص104. </ref> در کتب تاریخی نام پدر سیف، حرث، ابی‌ حرث و ابی‌ حارث نیز گفته شده است. او در [[کوفه]] می‌زیست.


== همراهی امام حسین(ع) ==
== همراهی امام حسین(ع) ==
خط ۳۷: خط ۳۷:
آن‌ دو با اذن امام حسین (ع) به میدان شتافتند و زمانی به میدان رفتند که [[حنظله‌ بن‌ اسعد شبامی‌|حنظلة بن اسعد]] به شهادت رسیده بود. سیف و برادرش دوشادوش هم می‌جنگیدند و هنگامی که دشمن از پشت به یکی از آنان حمله می‌کرد، دیگری حمله دشمن را دفع می‌نمود. سرانجام در کنار یکدیگر به شهادت رسیدند.  
آن‌ دو با اذن امام حسین (ع) به میدان شتافتند و زمانی به میدان رفتند که [[حنظله‌ بن‌ اسعد شبامی‌|حنظلة بن اسعد]] به شهادت رسیده بود. سیف و برادرش دوشادوش هم می‌جنگیدند و هنگامی که دشمن از پشت به یکی از آنان حمله می‌کرد، دیگری حمله دشمن را دفع می‌نمود. سرانجام در کنار یکدیگر به شهادت رسیدند.  


بنا به نقلی سیف بن حارث یکی از نوجوانان کربلا بود که با گریه و زاری از امام حسین (ع) اذن میدان گرفت. <ref>برای تفصیل بیشتر رک :انساب الاشراف، بلاذری، احمد بن یحیی، احمد بن محمد، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: ۱۹۹۶ ۲۰۰۰ م.، ج۳، ص۱۹۸؛ تاریخ الطبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمد بن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: ۱۳۸۲ ۱۳۸۷ ﻫ ق / ۱۹۶۲ ۱۹۶۷ م.، ج۵، ص۴۴۳</ref>   
بنا به نقلی سیف بن حارث یکی از نوجوانان کربلا بود که با گریه و زاری از امام حسین (ع) اذن میدان گرفت. <ref>برای تفصیل بیشتر رک :انساب الاشراف، بلاذری، احمد بن یحیی، احمد بن محمد، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 2000 م.، ج3، ص198؛ تاریخ الطبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمد بن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 1387 ﻫ ق / 1962 1967 م.، ج5، ص443</ref>   


در [[زیارت رجبیه]] به سیف چنین سلام داده شده است: «السَّلامُ عَلَی سیفِ بنِ حارِث» و در [[زیارت ناحیه مقدسه]] به اشتباه شبیب بن حارث <ref>بحار الانوار الجامعه لدرر الائمه الاطهار (ع)، مجلسی، ملا محمد باقر، تهران: مکتبه الاسلامیه، ۱۳۶۲ ش.، ج۴۵، ص۷۳،۳۱. </ref> آمده و به وی سلام داده شده است: «السَّلامُ عَلَی شَبیبِ بنِ حارِث»
در [[زیارت رجبیه]] به سیف چنین سلام داده شده است: «السَّلامُ عَلَی سیفِ بنِ حارِث» و در [[زیارت ناحیه مقدسه]] به اشتباه شبیب بن حارث <ref>بحار الانوار الجامعه لدرر الائمه الاطهار (ع)، مجلسی، ملا محمد باقر، تهران: مکتبه الاسلامیه، 1362 ش.، ج45، ص73،31. </ref> آمده و به وی سلام داده شده است: «السَّلامُ عَلَی شَبیبِ بنِ حارِث»


<br />
<br />
==منبع==
==منبع==


* [http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&id=2588126&pageStatus=1&sortKeyValue1=sortkey_title&sortKeyValue2=sortkey_author مرضیه محمدزاده، شهیدان جاوید، نشر بصیرت، ص ۳۴۹-۳۵۰.]
* [http://opac.nlai.ir/opac-prod/search/briefListSearch.do?command=FULL_VIEW&id=2588126&pageStatus=1&sortKeyValue1=sortkey_title&sortKeyValue2=sortkey_author مرضیه محمدزاده، شهیدان جاوید، نشر بصیرت، ص 349-350.]


==پی نوشت==
==پی نوشت==
خط ۵۱: خط ۵۱:
[[رده: شهیدان کربلا]]
[[رده: شهیدان کربلا]]
[[رده: شهدای صبح عاشورا]]
[[رده: شهدای صبح عاشورا]]
<references />
[[en:Sayf b. al-Harith al-Hamdani]]
<references />{{یاران امام حسین علیه السلام}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۲ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۵۸

مزار یاران امام حسین(ع).jpg
اطلاعات اصحاب امام حسین (ع)
نام کامل سیف بن حارث بن سریع بن جابر همدانی جابری
محل زندگی کوفه
نقش های برجسته از شهدای کربلا

سیف بن حارث جابری از اصحاب امام حسین(ع) که در کربلا در روز عاشورا به شهادت رسید.

تبارشناسی[ویرایش | ویرایش مبدأ]

سیف بن حارث بن سریع بن جابر همدانی جابری، از خاندان بنی‌ جابر است. بنی‌ جابر تیره‌ای از همدان و قبیله‌ای از کهلان و یمنی‌الاصل بودند. [۱] در کتب تاریخی نام پدر سیف، حرث، ابی‌ حرث و ابی‌ حارث نیز گفته شده است. او در کوفه می‌زیست.

همراهی امام حسین(ع)[ویرایش | ویرایش مبدأ]

سیف بن حارث و برادر مادری‌اش مالک بن عبدالله بن سریع جابری که پسر عموی هم نیز بودند، در روز چهارم محرم وارد کربلا شدند و به امام حسین (ع) پیوستند.

نقش در واقعه کربلا[ویرایش | ویرایش مبدأ]

سیف و عبدالله هر دو صبح عاشورا به خدمت امام حسین (ع) آمدند و با هم خطاب به امام حسین (ع) گفتند: «ای پسر رسول الله (ص) درود و رحمت الهی بر تو باد!

امام حسین (ع) فرمود: بر شما نیز درود و رحمت الهی باد!

آن‌ دو با اذن امام حسین (ع) به میدان شتافتند و زمانی به میدان رفتند که حنظلة بن اسعد به شهادت رسیده بود. سیف و برادرش دوشادوش هم می‌جنگیدند و هنگامی که دشمن از پشت به یکی از آنان حمله می‌کرد، دیگری حمله دشمن را دفع می‌نمود. سرانجام در کنار یکدیگر به شهادت رسیدند.

بنا به نقلی سیف بن حارث یکی از نوجوانان کربلا بود که با گریه و زاری از امام حسین (ع) اذن میدان گرفت. [۲]

در زیارت رجبیه به سیف چنین سلام داده شده است: «السَّلامُ عَلَی سیفِ بنِ حارِث» و در زیارت ناحیه مقدسه به اشتباه شبیب بن حارث [۳] آمده و به وی سلام داده شده است: «السَّلامُ عَلَی شَبیبِ بنِ حارِث»


منبع[ویرایش | ویرایش مبدأ]

پی نوشت[ویرایش | ویرایش مبدأ]

  1. انصار الحسین (ع)، ص104.
  2. برای تفصیل بیشتر رک :انساب الاشراف، بلاذری، احمد بن یحیی، احمد بن محمد، چاپ محمود فردوس العظم، دمشق: 1996 – 2000 م.، ج3، ص198؛ تاریخ الطبری، تاریخ الامم و الملوک، طبری، محمد بن جریر، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت: 1382 – 1387 ﻫ ق / 1962 – 1967 م.، ج5، ص443
  3. بحار الانوار الجامعه لدرر الائمه الاطهار (ع)، مجلسی، ملا محمد باقر، تهران: مکتبه الاسلامیه، 1362 ش.، ج45، ص73،31.